FLOGVIT
.bible

DommerneKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Det var en mann fra Efraim-fjellene, og hans navn var Mikaja.
Det var ein mann frå Efraim-fjella som heitte Mika.
Han sa til sin mor: «De elleve hundre sølvstykkene som ble stjålet fra deg, og som du uttalte en forbannelse over mens jeg hørte på – sølvet er hos meg, det var jeg som tok det.» Da sa hans mor: «Velsignet være min sønn av Herren!»
Han sa til mora si: «Dei elleve hundre sølvstykka som vart stolne frå deg, og som du lyste forbanning over medan eg høyrde på – sjå, sølvet er hos meg. Det var eg som tok det.» Då sa mora hans: «Velsigna vere du, son min, av Herren!»
Han ga de elleve hundre sølvstykkene tilbake til sin mor, og hans mor sa: «Jeg har viet dette sølvet helt og fullt til Herren fra min hånd for min sønn, til å lage et utskåret bilde og et støpt bilde. Nå gir jeg det tilbake til deg.»
Han gav dei elleve hundre sølvstykka attende til mora si. Då sa mora hans: «Eg har vigsla dette sølvet til Herren frå mi eiga hand for sonen min, til å laga eit utskore bilete og eit støypt bilete. No gjev eg det attende til deg.»
Han ga sølvet tilbake til sin mor, og hans mor tok to hundre sølvstykker og ga dem til en gullsmed. Han laget et utskåret bilde og et støpt bilde, og det ble satt i Mikas hus.
Men då han gav sølvet attende til mora si, tok ho to hundre sølvstykke og gav dei til ein sølvsmed. Han laga eit utskore bilete og eit støypt bilete, og det vart sett i huset til Mika.
Mannen Mika hadde et gudshus. Han laget en efod og husguder, og han innsatte en av sønnene sine til å være prest for seg.
Denne mannen Mika hadde eit gudshus. Han laga ein efod og nokre husgudar, og han innsette ein av sønene sine til å vera prest for seg.
I de dager var det ingen konge i Israel. Hver mann gjorde det som var rett i hans egne øyne.
I dei dagane var det ingen konge i Israel. Kvar mann gjorde det som var rett i sine eigne auge.
Det var en ung mann fra Betlehem i Juda, av Juda-slekten. Han var levitt og bodde der som fremmed.
Det var ein ung mann frå Betlehem i Juda, av Juda-ætta. Han var levitt og budde der som innflyttar.
Mannen dro fra byen, fra Betlehem i Juda, for å bosette seg hvor han kunne finne et sted. På sin ferd kom han til Efraim-fjellene, til Mikas hus.
Mannen drog frå byen, frå Betlehem i Juda, for å bu der han kunne finna ein stad. Og medan han var på veg, kom han til Efraim-fjella, til huset åt Mika.
Mika spurte ham: «Hvor kommer du fra?» Han svarte: «Jeg er en levitt fra Betlehem i Juda, og jeg er på vei for å bosette meg hvor jeg kan finne et sted.»
Mika spurde han: «Kvar kjem du frå?» Han svara: «Eg er ein levitt frå Betlehem i Juda, og eg er på veg for å bu der eg kan finna ein stad.»
Mika sa til ham: «Bli hos meg og vær far og prest for meg. Jeg vil gi deg ti sølvstykker i året, klær og kost.» Og levitten gikk med på det.
Mika sa til han: «Bu hos meg og ver ein far og ein prest for meg. Eg skal gje deg ti sølvstykke om året, klede og mat.» Då gjekk levitten med på det.
Levitten samtykket i å bli hos mannen, og den unge mannen ble for ham som en av hans egne sønner.
Levitten gjekk med på å bu hos mannen, og den unge mannen vart for han som ein av sønene hans.
Mika innsatte levitten, og den unge mannen ble prest for ham og bodde i Mikas hus.
Mika innsette levitten, og den unge mannen vart prest for han og budde i huset åt Mika.
Da sa Mika: «Nå vet jeg at Herren vil gjøre vel mot meg, for jeg har fått en levitt til prest.»
Då sa Mika: «No veit eg at Herren vil gjera vel mot meg, for eg har fått ein levitt til prest.»
←→