MatteusKapittel 9

21Då Jesus hadde fare over til den andre sida att med båten, samla det seg mykje folk kring han der han var ved sjøen.

22Då kom ein av synagogeforstandarane, ein som heitte Jairus. Då han fekk auge på Jesus, kasta han seg ned for føtene hans.

23Han bad han inntrengjande: «Den vesle dottera mi ligg for døden. Kom og legg hendene på henne, så ho kan bli lækt og leva!»

24Jesus gjekk med han. Mykje folk følgde etter og trengde seg innpå han.

25No var det ei kvinne der som hadde hatt blødingar i tolv år.

26Ho hadde lidd mykje under mange legar og brukt opp alt ho eigde, men det hadde ikkje hjelpt. Tvert imot hadde ho berre vorte verre.

27Ho hadde høyrt om Jesus, og no kom ho bakfrå i folkemengda og rørte ved kappa hans.

28For ho tenkte: «Om eg berre får røra ved kleda hans, blir eg lækt.»

29Og straks tørka blodet opp, og ho kjende på kroppen at ho var lækt frå plaga si.

30Med det same kjende Jesus at det hadde gått kraft ut frå han. Han snudde seg i folkehopen og spurde: «Kven rørte ved kleda mine?»

31Læresveinane sa til han: «Du ser korleis folk trengjer seg innpå deg, og så spør du: 'Kven rørte ved meg?'»

32Men han såg seg omkring for å få auge på den som hadde gjort det.

33Kvinna visste kva som hadde hendt med henne. Ho kom redd og skjelvande og kasta seg ned for han og fortalde han heile sanninga.

34Då sa han til henne: «Dotter, trua di har berga deg. Gå i fred, og ver fri frå plaga di.»

35Medan han endå tala, kom det folk frå huset til synagogeforstandaren og sa: «Dottera di er død. Kvifor bryr du meisteren lenger?»

36Men Jesus overhøyrde det som vart sagt, og sa til synagogeforstandaren: «Ver ikkje redd, berre tru!»

37Han lét ingen andre følgja med enn Peter, Jakob og Johannes, bror til Jakob.

38Dei kom til huset åt synagogeforstandaren, og der såg han ståket og dei som gret og jamra høgt.

39Han gjekk inn og sa til dei: «Kvifor støyar de og gret? Barnet er ikkje dødt, det søv.»

40Dei berre lo av han. Men han dreiv dei alle ut og tok med seg far og mor til barnet og dei som var med han, og gjekk inn der barnet låg.

41Han tok henne i handa og sa: «Talita kum!» Det tyder: «Vesle jente, eg seier deg: Stå opp!»

42Straks stod jenta opp og gjekk omkring. Ho var tolv år gammal. Og dei vart heilt frå seg av undring.

43Han påla dei strengt at ingen måtte få vita dette, og sa at dei skulle gje henne noko å eta.

1Nokre dagar seinare kom han attende til Kapernaum, og det vart kjent at han var heime.

2Så mange samla seg at det ikkje lenger var plass, ikkje eingong framfor døra. Og han tala ordet til dei.

3Då kom dei til han med ein lam mann, boren av fire menn.

4Sidan dei ikkje kunne koma fram til han på grunn av folkemengda, tok dei av taket over den staden der han var. Dei laga ei opning og firte ned båra som den lamme låg på.

5Då Jesus såg trua deira, sa han til den lamme: «Barn, syndene dine er tilgjevne.»

6Men nokre av dei skriftlærde sat der og tenkte med seg sjølve:

7«Kvifor talar han slik? Han spottar! Kven kan tilgje synder utan éin – Gud?»

8Straks kjende Jesus i ånda si at dei tenkte slik, og han sa til dei: «Kvifor tenkjer de slik i hjarta dykkar?»

9Kva er lettast å seia til den lamme: 'Syndene dine er tilgjevne', eller å seia: 'Stå opp, ta båra di og gå'?

10Men for at de skal vita at Menneskesonen har makt på jorda til å tilgje synder» – sa han til den lamme:

11«Eg seier deg: Stå opp, ta båra di og gå heim til huset ditt.»

12Då stod han opp, tok straks båra si og gjekk ut framfor auga på alle. Alle vart fulle av undring og prisa Gud og sa: «Noko slikt har vi aldri sett!»