FLOGVIT
.bible

MarkusKapittel 10

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster3 paralleller i dette kapitlet
Jesus velsigner barnaMML

La de små barn komme til meg.

MatteusMatt 19:13-15

13Då vart det ført småborn til han, så han skulle leggja hendene på dei og be. Men læresveinane viste dei bort.

14Men Jesus sa: «Lat småborna vera, og hindra dei ikkje frå å koma til meg! For himmelriket høyrer slike til.»

15Og han la hendene på dei og drog vidare derifrå.

Markus(du leser)

13Dei bar små born til han for at han skulle røra ved dei. Men læresveinane viste dei bort.

14Då Jesus såg det, vart han harm og sa til dei: «Lat småborna koma til meg, hindra dei ikkje! For Guds rike høyrer dei til som er som dei.

15Sanneleg, eg seier dykk: Den som ikkje tek imot Guds rike som eit lite barn, skal ikkje koma inn i det.»

16Og han tok dei inn til seg, la hendene på dei og velsigna dei.

LukasLuk 18:15-17

15Dei bar også små born til han, for at han skulle røra ved dei. Då læresveinane såg det, tala dei strengt til dei.

16Men Jesus kalla dei til seg og sa: «Lat dei små borna koma til meg, og hindra dei ikkje! For Guds rike høyrer slike til.

17Sanneleg, eg seier dykk: Den som ikkje tek imot Guds rike som eit lite barn, skal ikkje koma inn i det.»

Tredje lidelsesforutsigelseMML

Den mest detaljerte forutsigelsen.

MatteusMatt 20:17-19

17Då Jesus var på veg opp til Jerusalem, tok han dei tolv læresveinane til sides og sa til dei medan dei gjekk:

18«Sjå, vi går opp til Jerusalem, og Menneskesonen skal verta overgitt til overprestane og dei skriftlærde. Dei skal døma han til døden

19og overgje han til heidningane, så dei kan spotta han, piska han og krossfesta han. Og på den tredje dagen skal han reisast opp att.»

Markus(du leser)

32Dei var no på veg opp til Jerusalem, og Jesus gjekk føre dei. Dei var fulle av undring, og dei som følgde etter, var redde. Igjen tok han dei tolv til sides og byrja å fortelja dei kva som skulle henda med han:

33«Sjå, vi går opp til Jerusalem, og Menneskesonen skal bli overgitt til overprestane og dei skriftlærde. Dei skal døma han til døden og gje han over til heidningane.

34Dei skal spotta han, spytta på han, piska han og drepa han. Og tre dagar etter skal han stå opp att.»

LukasLuk 18:31-34

31Han tok dei tolv med seg og sa til dei: «Sjå, vi går opp til Jerusalem, og alt det som profetane har skrive om Menneskesonen, skal oppfyllast.

32For han skal overgjevast til heidningfolka og bli håna og mishandla og spytta på.

33Dei skal piska han og slå han i hel, og på den tredje dagen skal han stå opp att.»

34Men dei skjøna ikkje noko av dette. Desse orda var løynde for dei, og dei forstod ikkje det som vart sagt.

Den rike unge mannenMML

Lettere for en kamel å gå gjennom et nåløye.

MatteusMatt 19:16-30

16Då kom ein mann til han og spurde: «Meister, kva godt skal eg gjera for å få evig liv?»

17Han sa til han: «Kvifor spør du meg om det gode? Éin er den gode. Men vil du gå inn til livet, så hald boda.»

18«Kva for bod?» spurde han. Jesus sa: «Du skal ikkje slå i hel, du skal ikkje driva hor, du skal ikkje stela, du skal ikkje vitna falskt,

19du skal æra far din og mor di, og du skal elska nesten din som deg sjølv.»

20Den unge mannen sa til han: «Alt dette har eg halde. Kva manglar eg enno?»

21Jesus sa til han: «Vil du vera fullkomen, så gå og sel det du eig, og gjev det til dei fattige. Då skal du få ein skatt i himmelen. Kom så og følg meg!»

22Då den unge mannen høyrde dette, gjekk han sorgtung bort, for han eigde mykje.

23Jesus sa til læresveinane sine: «Sanneleg seier eg dykk: Det er vanskeleg for ein rik å koma inn i himmelriket.

24Ja, eg seier dykk: Det er lettare for ein kamel å gå gjennom eit nålauge enn for ein rik å koma inn i Guds rike.»

25Då læresveinane høyrde dette, vart dei heilt forskrekka og sa: «Kven kan då bli frelst?»

26Jesus såg på dei og sa: «For menneske er dette umogleg, men for Gud er alt mogleg.»

27Då tok Peter til orde og sa: «Sjå, vi har forlate alt og følgt deg. Kva skal vi få?»

28Jesus sa til dei: «Sanneleg seier eg dykk: Ved gjenfødinga, når Menneskesonen sit på herlegdomstrona si, skal de som har følgt meg, òg sitja på tolv tronar og døma dei tolv stammane i Israel.

29Og kvar den som har forlate hus eller brør eller systrer eller far eller mor eller kone eller born eller åkrar for mitt namns skuld, skal få hundre gonger att og arva evig liv.

30Men mange som er dei første, skal bli dei siste, og dei siste skal bli dei første.»

Markus(du leser)

17Då han gav seg av stad, kom ein mann springande, fall på kne framfor han og spurde: «Gode meister, kva skal eg gjera for å arva evig liv?»

18Jesus sa til han: «Kvifor kallar du meg god? Ingen er god utan éin – det er Gud.

19Du kjenner boda: Du skal ikkje slå i hel, du skal ikkje driva hor, du skal ikkje stela, du skal ikkje vitna falskt, du skal ikkje svindla nokon, du skal æra far din og mor di.»

20Han sa til han: «Meister, alt dette har eg halde frå eg var ung.»

21Jesus såg på han med kjærleik og sa: «Éin ting manglar du: Gå bort, sel alt du eig, og gjev det til dei fattige. Då skal du ha ein skatt i himmelen. Kom så og følg meg!»

22Men han mørkna ved dette ordet og gjekk sorgfull bort, for han eigde mykje.

23Jesus såg seg omkring og sa til læresveinane: «Kor vanskeleg det er for dei som har rikdom, å koma inn i Guds rike!»

24Læresveinane vart forskrekka over orda hans. Men Jesus tok igjen til orde og sa: «Born, kor vanskeleg det er å koma inn i Guds rike!

25Det er lettare for ein kamel å gå gjennom eit nålauge enn for ein rik å koma inn i Guds rike.»

26Då vart dei endå meir forskrekka og sa til kvarandre: «Kven kan då bli frelst?»

27Jesus såg på dei og sa: «For menneske er det umogleg, men ikkje for Gud. For alt er mogleg for Gud.»

28Peter tok til orde og sa: «Sjå, vi har forlate alt og følgt deg.»

29Jesus sa: «Sanneleg, eg seier dykk: Ingen har forlate hus eller brør eller systrer eller mor eller far eller born eller åkrar for mi skuld og for evangeliet si skuld,

30utan at han får hundre gonger att no i denne tida – hus og brør og systrer og mødrer og born og åkrar, saman med forfølgingar – og i den komande verda evig liv.

31Men mange som er dei første, skal bli dei siste, og dei siste skal bli dei første.»

LukasLuk 18:18-30

18Ein av rådsherrane spurde han: «Gode meister, kva skal eg gjera for å arva evig liv?»

19Jesus sa til han: «Kvifor kallar du meg god? Ingen er god utan éin, det er Gud.

20Du kjenner boda: Du skal ikkje bryta ekteskapet, du skal ikkje slå i hel, du skal ikkje stela, du skal ikkje vitna falskt, du skal æra far din og mor di.»

21Han svara: «Alt dette har eg halde frå eg var ung.»

22Då Jesus høyrde det, sa han til han: «Éin ting manglar du enno: Sel alt du eig og del ut til dei fattige, så skal du ha ein skatt i himmelen. Kom så og følg meg!»

23Men då han høyrde dette, vart han svært sorgfull, for han var overlag rik.

24Då Jesus såg dette, sa han: «Kor vanskeleg det er for dei som har rikdom, å koma inn i Guds rike!

25Det er lettare for ein kamel å gå gjennom eit nålauga enn for ein rik å koma inn i Guds rike.»

26Dei som høyrde det, sa: «Kven kan då bli frelst?»

27Han svara: «Det som er umogleg for menneske, er mogleg for Gud.»

28Peter sa: «Sjå, vi har forlate alt vårt og følgt deg.»

29Då sa Jesus til dei: «Sanneleg, eg seier dykk: Det finst ingen som har forlate hus eller kone eller brør eller foreldre eller born for Guds rike skuld,

30som ikkje skal få att mangedobbelt i denne tida, og i den komande verda evig liv.»

Jesus braut opp derifrå og kom til Judea-området og til landet på andre sida av Jordan. Igjen samla folkemengder seg rundt han, og som han hadde for vane, underviste han dei.
Nokre farisearar kom og spurde han om det var tillate for ein mann å skilja seg frå kona si. Dei ville freista han.
Han svara dei: «Kva baud Moses dykk?»
Dei sa: «Moses gav løyve til å skriva skilsmissebrev og senda henne frå seg.»
Jesus sa til dei: «Det var på grunn av hardhugen dykkar han skreiv dette bodet til dykk.
Men frå skapinga av skapte Gud dei til mann og kvinne.
Difor skal mannen forlata far sin og mor si og halda seg til kona si,
og dei to skal vera éin kropp. Så er dei ikkje lenger to, men éin kropp.
Då dei var komne inn i huset, spurde læresveinane han igjen om dette.
Han sa til dei: «Den som skil seg frå kona si og giftar seg med ei anna, driv hor mot henne.
Og om ho skil seg frå mannen sin og giftar seg med ein annan, driv ho hor.»
Dei bar små born til han for at han skulle røra ved dei. Men læresveinane viste dei bort.
Då Jesus såg det, vart han harm og sa til dei: «Lat småborna koma til meg, hindra dei ikkje! For Guds rike høyrer dei til som er som dei.
Sanneleg, eg seier dykk: Den som ikkje tek imot Guds rike som eit lite barn, skal ikkje koma inn i det.»
Og han tok dei inn til seg, la hendene på dei og velsigna dei.
Då han gav seg av stad, kom ein mann springande, fall på kne framfor han og spurde: «Gode meister, kva skal eg gjera for å arva evig liv?»
Jesus sa til han: «Kvifor kallar du meg god? Ingen er god utan éin – det er Gud.
Du kjenner boda: Du skal ikkje slå i hel, du skal ikkje driva hor, du skal ikkje stela, du skal ikkje vitna falskt, du skal ikkje svindla nokon, du skal æra far din og mor di.»
Han sa til han: «Meister, alt dette har eg halde frå eg var ung.»
Jesus såg på han med kjærleik og sa: «Éin ting manglar du: Gå bort, sel alt du eig, og gjev det til dei fattige. Då skal du ha ein skatt i himmelen. Kom så og følg meg!»
Men han mørkna ved dette ordet og gjekk sorgfull bort, for han eigde mykje.
Jesus såg seg omkring og sa til læresveinane: «Kor vanskeleg det er for dei som har rikdom, å koma inn i Guds rike!»
Læresveinane vart forskrekka over orda hans. Men Jesus tok igjen til orde og sa: «Born, kor vanskeleg det er å koma inn i Guds rike!
Det er lettare for ein kamel å gå gjennom eit nålauge enn for ein rik å koma inn i Guds rike.»
Då vart dei endå meir forskrekka og sa til kvarandre: «Kven kan då bli frelst?»
Jesus såg på dei og sa: «For menneske er det umogleg, men ikkje for Gud. For alt er mogleg for Gud.»
Peter tok til orde og sa: «Sjå, vi har forlate alt og følgt deg.»
Jesus sa: «Sanneleg, eg seier dykk: Ingen har forlate hus eller brør eller systrer eller mor eller far eller born eller åkrar for mi skuld og for evangeliet si skuld,
utan at han får hundre gonger att no i denne tida – hus og brør og systrer og mødrer og born og åkrar, saman med forfølgingar – og i den komande verda evig liv.
Men mange som er dei første, skal bli dei siste, og dei siste skal bli dei første.»
Dei var no på veg opp til Jerusalem, og Jesus gjekk føre dei. Dei var fulle av undring, og dei som følgde etter, var redde. Igjen tok han dei tolv til sides og byrja å fortelja dei kva som skulle henda med han:
«Sjå, vi går opp til Jerusalem, og Menneskesonen skal bli overgitt til overprestane og dei skriftlærde. Dei skal døma han til døden og gje han over til heidningane.
Dei skal spotta han, spytta på han, piska han og drepa han. Og tre dagar etter skal han stå opp att.»
Jakob og Johannes, sønene til Sebedeus, kom til han og sa: «Meister, vi vil at du skal gjera det vi bed deg om.»
Han spurde dei: «Kva vil de at eg skal gjera for dykk?»
Dei svara: «Lat oss få sitja i herlegdomen din, éin på høgre sida di og éin på venstre.»
Jesus sa til dei: «De veit ikkje kva de bed om. Kan de drikka det begeret eg drikk, eller døypast med den dåpen eg blir døypt med?»
«Det kan vi,» sa dei. Jesus sa til dei: «Det begeret eg drikk, skal de drikka, og den dåpen eg blir døypt med, skal de døypast med.
Men å sitja på mi høgre eller venstre side er ikkje mi sak å gje, men det høyrer til dei som det er etla for.»
Då dei ti andre høyrde dette, vart dei harme på Jakob og Johannes.
Jesus kalla dei til seg og sa: «De veit at dei som blir rekna som herskarar over folkeslaga, undertrykkjer dei, og stormennene deira brukar makt over dei.
Men slik skal det ikkje vera blant dykk. Den som vil vera stor blant dykk, skal vera tenaren dykkar.
Og den som vil vera den første blant dykk, skal vera slave for alle.
For heller ikkje Menneskesonen kom for å la seg tena, men for å tena og gje livet sitt som løysepenge for mange.»
Dei kom til Jeriko. Og då han gjekk ut av Jeriko saman med læresveinane sine og ei stor folkemengd, sat ein blind tiggar ved vegen, Bartimeus, son til Timeus.
Då han høyrde at det var Jesus frå Nasaret, byrja han å ropa: «Jesus, du Davids son, miskunna deg over meg!»
Mange bad han teia, men han ropa berre endå høgare: «Du Davids son, miskunna deg over meg!»
Jesus stansa og sa: «Kall han hit!» Dei ropa på den blinde og sa til han: «Ver ved godt mot! Reis deg, han kallar på deg.»
Han kasta kappa av seg, sprang opp og kom til Jesus.
Jesus spurde han: «Kva vil du at eg skal gjera for deg?» Den blinde sa: «Rabbuni, lat meg få sjå!»
Jesus sa til han: «Gå! Trua di har frelst deg.» Straks fekk han synet att og følgde Jesus på vegen.
←→