FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 48

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Høyr dette, Jakobs hus, de som er kalla med namnet Israel og har runne ut frå Judas kjelde, de som sver ved Herrens namn og påkallar Israels Gud, men ikkje i sanning og ikkje i rettferd.
For dei kallar seg etter den heilage byen og stør seg på Israels Gud. Herren over hærskarane er namnet hans.
Det som hende før, har eg kunngjort frå gammal tid. Det gjekk ut frå min munn, og eg la det fram. Brått handla eg, og det skjedde.
Fordi eg visste at du er stri, at nakken din er ei jernsene, og panna di er av bronse.
Difor kunngjorde eg det for deg frå gammal tid. Før det hende, let eg deg høyra det, så du ikkje skulle seia: 'Avguden min gjorde dette, utskorne biletet mitt og støypte biletet mitt har fastsett det.'
Du har høyrt det, sjå alt saman! Vil ikkje de sjølve vitna om det? Frå no av let eg deg høyra nye ting, løynde ting du ikkje har kjent til.
No vert dei skapte, ikkje for lenge sidan, ikkje før i dag har du høyrt om dei, så du ikkje skal seia: 'Sjå, eg visste det!'
Du har verken høyrt eller visst det, heller ikkje frå gammal tid har øyret ditt vore ope. For eg visste at du ville vera truløys, og frå mors liv har du vorte kalla ein opprørar.
For mitt namn skuld held eg vreiden min tilbake, og for mi æra skuld tøymer eg meg overfor deg, så eg ikkje skal rydja deg ut.
Sjå, eg har reinsa deg, men ikkje som sølv. Eg har prøvd deg i lidingsomnen.
For mi eiga skuld, for mi eiga skuld gjer eg det. For korleis skulle det verta vanhelga? Og æra mi gjev eg ikkje til ein annan.
Høyr på meg, Jakob, og Israel, du som eg har kalla! Eg er Han. Eg er den fyrste, eg er òg den siste.
Mi hand har grunnlagt jorda, og mi høgre hand har spent ut himmelen. Når eg kallar på dei, står dei fram saman.
Samla dykk alle og høyr! Kven av dei har kunngjort dette? Herren elskar han, og han skal fullføra Herrens vilje mot Babel, og armen hans skal vera mot kaldearane.
Eg, eg har tala. Ja, eg har kalla han. Eg har ført han fram, og han skal ha framgang på vegen sin.
Kom nær til meg og høyr dette! Frå fyrste stund har eg ikkje tala i løynd. Frå den tid det skjedde, har eg vore der. Og no har Herren Gud sendt meg og sin Ande.
Så seier Herren, din utløysar, Israels Heilage: Eg er Herren din Gud, som lærer deg det som gagnar, som leier deg på den vegen du skal gå.
Om du berre hadde gjeve akt på boda mine! Då hadde freden din vorte som ei elv, og rettferda di som bølgjene i havet.
Då hadde ætta di vorte som sanden, og avkomet frå ditt eige liv som sandkorni. Namnet hans skulle ikkje verta utsletta eller øydelagt for mitt åsyn.
Drag ut frå Babel, røm frå Kaldea! Forkynn det med jubelrop, kunngjer det! Før det ut til enden av jorda! Sei: Herren har løyst ut tenaren sin Jakob!
Dei tørsta ikkje då han førte dei gjennom øydemarkene. Han lét vatn strøyma ut frå berget for dei. Han kløyvde berget, og vatnet fløymde fram.
Det finst ingen fred, seier Herren, for dei ugudelege.
←→