FLOGVIT
.bible

MatteusKapittel 14

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster2 paralleller i dette kapitlet
Bespisningen av de 5000MMLJ

Det eneste miraklet (foruten oppstandelsen) som er i alle fire evangeliene.

Matteus(du leser)

13Då Jesus høyrde dette, drog han bort derifrå i ein båt til ein aud stad for å vera åleine. Men folkemengdene fekk høyra det og følgde etter han til fots frå byane.

14Då han gjekk ut, såg han ei stor folkemengd. Han fekk inderleg medkjensle med dei og lækte dei sjuke mellom dei.

15Då det vart kveld, kom læresveinane til han og sa: «Staden er aud, og timen er alt sein. Send folkemengdene frå deg så dei kan gå til landsbyane og kjøpa seg mat.»

16Men Jesus sa til dei: «Dei treng ikkje gå bort. Gjev de dei mat!»

17Dei sa til han: «Vi har ikkje anna her enn fem brød og to fiskar.»

18Han sa: «Bring dei hit til meg.»

19Så bad han folkemengdene setja seg ned i graset. Han tok dei fem brøda og dei to fiskane, såg opp mot himmelen og bad velsigninga. Så braut han brøda og gav dei til læresveinane, og læresveinane gav dei til folkemengdene.

20Alle åt og vart mette. Og dei samla opp det som var att av brøtstykka, tolv fulle korger.

21Dei som åt, var om lag fem tusen menn, i tillegg til kvinner og born.

MarkusMark 6:30-44

30Apostlane samla seg hos Jesus og fortalde han om alt dei hadde gjort og alt dei hadde undervist.

31Han sa til dei: «Kom med meg til ein aud stad der vi kan vera åleine, og kvil dykk litt.» For det var så mange som kom og gjekk at dei ikkje eingong fekk tid til å eta.

32Så drog dei av stad i båten til ein aud stad der dei kunne vera åleine.

33Men mange såg dei fara og kjende dei att, og frå alle byane sprang folk dit til fots og kom fram før dei.

34Då han steig i land, såg han ein stor folkemengd. Han fekk inderleg medkjensle med dei, for dei var som sauer utan gjetar. Og han tok til å undervisa dei om mange ting.

35Då det alt var blitt seint, kom læresveinane til han og sa: «Dette er ein aud stad, og det er alt seint.

36Send dei frå deg, så dei kan gå til gardane og landsbyane her omkring og kjøpa seg noko å eta.»

37Men han svara dei: «Gjev de dei mat!» Dei sa til han: «Skal vi gå og kjøpa brød for to hundre denarar og gje dei å eta?»

38Han sa til dei: «Kor mange brød har de? Gå og sjå etter!» Då dei hadde funne ut det, sa dei: «Fem, og to fiskar.»

39Han baud dei få alle til å setja seg ned i grupper på det grøne graset.

40Og dei sette seg ned i flokkar på hundre og femti.

41Han tok dei fem brøda og dei to fiskane, såg opp mot himmelen og velsigna dei. Så braut han brøda og gav dei til læresveinane så dei kunne dela dei ut til folket. Dei to fiskane delte han òg mellom alle.

42Alle åt og vart mette.

43Etterpå samla dei opp tolv korger fulle av brødbitar og fiskrestar.

44Dei som hadde ete brøda, var fem tusen menn.

LukasLuk 9:10-17

10Då apostlane kom tilbake, fortalde dei han alt det dei hadde gjort. Han tok dei med seg og drog bort til ein by som heiter Betsaida, for å vera åleine.

11Men folk fekk vita det og følgde etter han. Han tok vel imot dei og tala til dei om Guds rike, og dei som trong å bli lækte, gjorde han friske.

12Då det leid mot kveld, kom dei tolv til han og sa: «Send folket frå deg, så dei kan gå til landsbyane og gardane her omkring og finna husly og mat, for vi er på ein aude stad.»

13Men han sa til dei: «De skal gje dei mat!» Dei svara: «Vi har ikkje meir enn fem brød og to fiskar, om vi då ikkje skal gå og kjøpa mat til heile dette folket.»

14Det var der om lag fem tusen menn. Då sa han til læresveinane sine: «Få dei til å setja seg ned i grupper på om lag femti.»

15Dei gjorde som han sa og fekk alle til å setja seg ned.

16Så tok han dei fem brøda og dei to fiskane, såg opp mot himmelen og velsigna dei. Han braut dei og gav dei til læresveinane, så dei kunne dela ut til folket.

17Alle åt og vart mette. Etterpå samla dei opp det som var til overs, og det vart tolv korger med brødbitar.

JohannesJoh 6:1-15

1Etter dette drog Jesus over til den andre sida av Galileasjøen, som også blir kalla Tiberiassjøen.

2Ein stor folkemengde følgde han, fordi dei hadde sett dei teikna han gjorde med dei sjuke.

3Jesus gjekk opp i fjellet og sette seg der saman med læresveinane sine.

4Det var nær påske, høgtida til jødane.

5Då Jesus løfta blikket og såg at ein stor folkemengde kom mot han, sa han til Filip: «Kvar skal vi kjøpa brød så desse kan få eta?»

6Dette sa han for å setja han på prøve, for han visste sjølv kva han ville gjera.

7Filip svara han: «Brød for to hundre denarar ville ikkje vera nok til at kvar av dei kunne få eit lite stykke.»

8Ein av læresveinane hans, Andreas, bror til Simon Peter, sa til han:

9«Det er ein gutunge her som har fem byggbrød og to små fiskar. Men kva er det til så mange?»

10Jesus sa: «Få folket til å setja seg ned.» Det var mykje gras på staden. Så sette mennene seg ned, dei var om lag fem tusen i talet.

11Då tok Jesus brøda, takka og delte ut til dei som sat der. Det same gjorde han med fiskane, så mykje dei ville ha.

12Då dei var mette, sa han til læresveinane sine: «Samla saman dei stykkja som er til overs, så ingenting går til spille.»

13Dei samla saman og fylte tolv korger med stykke frå dei fem byggbrøda som var til overs etter dei som hadde ete.

14Då folket såg det teiknet han hadde gjort, sa dei: «Dette er sanneleg profeten som skal koma til verda.»

15Då Jesus skjøna at dei ville koma og ta han med makt for å gjera han til konge, drog han seg attende til fjellet, heilt åleine.

Jesus går på vannetMMJ

Bare Matteus har historien om Peter som går på vannet.

Matteus(du leser)

22Straks etter nøydde han læresveinane til å gå i båten og fara føre han over til den andre sida, medan han sende folkemengdene frå seg.

23Då han hadde sendt folkemengdene frå seg, gjekk han opp i fjellet for å vera åleine og be. Då det vart kveld, var han der åleine.

24Båten var alt mange stadiar frå land og vart kasta hit og dit av bølgjene, for vinden var imot.

25I den fjerde nattevakta kom han til dei, gåande på sjøen.

26Då læresveinane såg han gå på sjøen, vart dei gripne av redsle og sa: «Det er eit gjenferd!» Og dei skreik av frykt.

27Men straks tala Jesus til dei og sa: «Ver ved godt mot! Det er eg. Ver ikkje redde!»

28Peter svara han og sa: «Herre, om det er du, så sei at eg skal koma til deg på vatnet.»

29Han sa: «Kom!» Då steig Peter ut av båten og gjekk på vatnet og kom mot Jesus.

30Men då han såg den sterke vinden, vart han redd. Han tok til å søkka og ropa: «Herre, berg meg!»

31Straks rekte Jesus ut handa og greip tak i han og sa til han: «Du lite truande, kvifor tvila du?»

32Då dei steig opp i båten, la vinden seg.

33Dei som var i båten, tilbad han og sa: «Du er sanneleg Guds Son!»

MarkusMark 6:45-52

45Straks fekk han læresveinane til å gå i båten og fara føre han over til Betsaida på den andre sida, medan han sjølv sende folkemengda bort.

46Då han hadde teke farvel med dei, gjekk han opp i fjellet for å be.

47Då kvelden kom, var båten midt ute på sjøen, og han var åleine på land.

48Han såg dei slita med å ro, for vinden var imot dei. Ved den fjerde nattevakta kom han til dei, gåande på sjøen. Han ville gå forbi dei.

49Men då dei såg han gå på sjøen, trudde dei det var eit gjenferd, og dei skreik.

50For alle såg han og vart forfærde. Men straks tala han til dei og sa: «Ver ved godt mot! Det er eg. Ver ikkje redde!»

51Han steig opp i båten til dei, og vinden stilna. Dei var heilt ute av seg av undring.

52For dei hadde ikkje forstått det som hende med brøda; hjarta deira var forherda.

JohannesJoh 6:16-21

16Då det vart kveld, gjekk læresveinane hans ned til sjøen.

17Dei gjekk i ein båt og tok til å fara over sjøen mot Kapernaum. Det hadde alt vorte mørkt, og Jesus hadde enno ikkje kome til dei.

18Sjøen gjekk høg fordi det bles ein sterk vind.

19Då dei hadde rodd om lag tjuefem eller tretti stadiar, såg dei Jesus gå på sjøen og koma nær båten. Då vart dei redde.

20Men han sa til dei: «Det er eg. Ver ikkje redde!»

21Då ville dei ta han opp i båten, og straks var båten ved land der dei skulle.

På den tida høyrde Herodes, landsfyrsten, ryktet om Jesus.
Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ τετραάρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ,
Han sa til tenarane sine: «Dette er døyparen Johannes. Han har stått opp frå dei døde, og difor verkar desse kreftene i han.»
καὶ εἶπεν τοῖς παισὶν αὐτοῦ· Οὗτός ἐστιν Ἰωάννης ὁ βαπτιστής· αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ.
For Herodes hadde gripe Johannes, bunde han og sett han i fengsel på grunn av Herodias, kona til Filip, bror sin.
Ὁ γὰρ Ἡρῴδης κρατήσας τὸν Ἰωάννην ἔδησεν ⸀αὐτὸν καὶ ⸂ἐν φυλακῇ ἀπέθετο⸃ διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ,
For Johannes hadde sagt til han: «Det er ikkje lov for deg å ha henne.»
ἔλεγεν γὰρ ⸂αὐτῷ ὁ Ἰωάννης⸃· Οὐκ ἔξεστίν σοι ἔχειν αὐτήν·
Herodes ville drepa han, men var redd folkemengda, for dei heldt han for å vera ein profet.
καὶ θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι ἐφοβήθη τὸν ὄχλον, ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.
Men då Herodes heldt fødselsdagsfest, dansa dottera til Herodias for dei, og ho fall i smak hos Herodes.
⸂γενεσίοις δὲ γενομένοις⸃ τοῦ Ἡρῴδου ὠρχήσατο ἡ θυγάτηρ τῆς Ἡρῳδιάδος ἐν τῷ μέσῳ καὶ ἤρεσεν τῷ Ἡρῴδῃ,
Difor lova han med eid å gje henne det ho måtte be om.
ὅθεν μετὰ ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ⸀ἐὰν αἰτήσηται.
Sett i gang av mor si, sa ho: «Gjev meg hovudet til døyparen Johannes her på eit fat.»
ἡ δὲ προβιβασθεῖσα ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς· Δός μοι, φησίν, ὧδε ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.
Kongen vart sorgtung, men på grunn av eidane og dei som sat til bords med han, gav han ordre om at det skulle gjevast.
καὶ ⸂λυπηθεὶς ὁ βασιλεὺς διὰ⸃ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους ἐκέλευσεν δοθῆναι,
Han sende bod og lét halshogga Johannes i fengselet.
καὶ πέμψας ἀπεκεφάλισεν ⸀τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ·
Hovudet hans vart bore inn på eit fat og gjeve til jenta, og ho bar det til mor si.
καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι καὶ ἐδόθη τῷ κορασίῳ, καὶ ἤνεγκεν τῇ μητρὶ αὐτῆς.
Læresveinane hans kom og tok liket og gravla han. Så gjekk dei og fortalde det til Jesus.
καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦραν τὸ ⸀πτῶμα καὶ ἔθαψαν ⸀αὐτόν, καὶ ἐλθόντες ἀπήγγειλαν τῷ Ἰησοῦ.
Då Jesus høyrde dette, drog han bort derifrå i ein båt til ein aud stad for å vera åleine. Men folkemengdene fekk høyra det og følgde etter han til fots frå byane.
⸂Ἀκούσας δὲ⸃ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ εἰς ἔρημον τόπον κατʼ ἰδίαν· καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζῇ ἀπὸ τῶν πόλεων.
Då han gjekk ut, såg han ei stor folkemengd. Han fekk inderleg medkjensle med dei og lækte dei sjuke mellom dei.
καὶ ⸀ἐξελθὼν εἶδεν πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπʼ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσεν τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν.
Då det vart kveld, kom læresveinane til han og sa: «Staden er aud, og timen er alt sein. Send folkemengdene frå deg så dei kan gå til landsbyane og kjøpa seg mat.»
ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ ⸀μαθηταὶ λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.
Men Jesus sa til dei: «Dei treng ikkje gå bort. Gjev de dei mat!»
ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.
Dei sa til han: «Vi har ikkje anna her enn fem brød og to fiskar.»
οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας.
Han sa: «Bring dei hit til meg.»
ὁ δὲ εἶπεν· Φέρετέ μοι ⸂ὧδε αὐτούς⸃.
Så bad han folkemengdene setja seg ned i graset. Han tok dei fem brøda og dei to fiskane, såg opp mot himmelen og bad velsigninga. Så braut han brøda og gav dei til læresveinane, og læresveinane gav dei til folkemengdene.
καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ ⸂τοῦ χόρτου⸃, λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησεν καὶ κλάσας ἔδωκεν τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.
Alle åt og vart mette. Og dei samla opp det som var att av brøtstykka, tolv fulle korger.
καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις.
Dei som åt, var om lag fem tusen menn, i tillegg til kvinner og born.
οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.
Straks etter nøydde han læresveinane til å gå i båten og fara føre han over til den andre sida, medan han sende folkemengdene frå seg.
Καὶ εὐθέως ⸀ἠνάγκασεν τοὺς μαθητὰς ἐμβῆναι ⸀εἰς πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.
Då han hadde sendt folkemengdene frå seg, gjekk han opp i fjellet for å vera åleine og be. Då det vart kveld, var han der åleine.
καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατʼ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ.
Båten var alt mange stadiar frå land og vart kasta hit og dit av bølgjene, for vinden var imot.
τὸ δὲ πλοῖον ἤδη ⸂σταδίους πολλοὺς ἀπὸ τῆς γῆς ἀπεῖχεν⸃, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων, ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος.
I den fjerde nattevakta kom han til dei, gåande på sjøen.
τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ⸀ἦλθεν πρὸς ⸀αὐτοὺς περιπατῶν ἐπὶ ⸂τὴν θάλασσαν⸃.
Då læresveinane såg han gå på sjøen, vart dei gripne av redsle og sa: «Det er eit gjenferd!» Og dei skreik av frykt.
⸂οἱ δὲ μαθηταὶ ἰδόντες αὐτὸν⸃ ἐπὶ ⸂τῆς θαλάσσης⸃ περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι Φάντασμά ἐστιν, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν.
Men straks tala Jesus til dei og sa: «Ver ved godt mot! Det er eg. Ver ikkje redde!»
⸀εὐθὺς δὲ ἐλάλησεν ⸂αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς⸃ λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε.
Peter svara han og sa: «Herre, om det er du, så sei at eg skal koma til deg på vatnet.»
Ἀποκριθεὶς δὲ ⸂αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπεν⸃· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με ⸂ἐλθεῖν πρὸς σὲ⸃ ἐπὶ τὰ ὕδατα·
Han sa: «Kom!» Då steig Peter ut av båten og gjekk på vatnet og kom mot Jesus.
ὁ δὲ εἶπεν· Ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ ⸀πλοίου Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ⸂καὶ ἦλθεν⸃ πρὸς τὸν Ἰησοῦν.
Men då han såg den sterke vinden, vart han redd. Han tok til å søkka og ropa: «Herre, berg meg!»
βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ⸀ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξεν λέγων· Κύριε, σῶσόν με.
Straks rekte Jesus ut handa og greip tak i han og sa til han: «Du lite truande, kvifor tvila du?»
εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀλιγόπιστε, εἰς τί ἐδίστασας;
Då dei steig opp i båten, la vinden seg.
καὶ ⸀ἀναβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος.
Dei som var i båten, tilbad han og sa: «Du er sanneleg Guds Son!»
οἱ δὲ ἐν τῷ ⸀πλοίῳ προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· Ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ.
Då dei hadde fare over sjøen, kom dei til land ved Gennesaret.
Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον ⸂ἐπὶ τὴν γῆν εἰς⸃ Γεννησαρέτ.
Folket der kjende han att og sende bod ut til heile området omkring. Dei førte alle som var sjuke, til han.
καὶ ἐπιγνόντες αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας,
Dei bad han om at dei berre måtte få røra ved kanten av kappa hans. Og alle som rørte ved han, vart fullt ut frelste.
καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα μόνον ἅψωνται τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· καὶ ὅσοι ἥψαντο διεσώθησαν.
←→