FLOGVIT
.bible

1. SamuelKapittel 9

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Det var en mann fra Benjamin som het Kisj, sønn av Abiel, sønn av Seror, sønn av Bekorat, sønn av Afiak, en benjaminitt. Han var en mektig mann.
Det var ein mann frå Benjamin som heitte Kisj, son til Abiel, son til Seror, son til Bekorat, son til Afiak, son til ein benjaminitt. Han var ein mektig krigar.
Han hadde en sønn som het Saul, en ung og staselig mann. Det fantes ingen blant Israels sønner som var bedre enn ham. Fra skuldrene og oppover raget han over alt folket.
Han hadde ein son som heitte Saul, ein ung og vakker mann. Det fanst ikkje nokon mellom israelittane som var vakrare enn han. Frå skuldrene og oppover var han høgare enn alt folket.
Eselhoppene til Kisj, Sauls far, kom bort. Da sa Kisj til sin sønn Saul: «Ta med deg en av tjenerne og gå av sted og let etter eselhoppene.»
Eselehoppene til Kisj, far til Saul, hadde kome bort. Kisj sa til Saul, son sin: «Ta med deg ein av tenarane og gå av stad og leita etter eselehoppene.»
Han dro gjennom Efraim-fjellene og gjennom Sjalisja-landet, men de fant dem ikke. De dro gjennom Sjaalim-landet, men de var ikke der. Han dro gjennom Benjamin-landet, men de fant dem ikke.
Dei gjekk gjennom Efraim-fjella og gjennom Sjalisja-landet, men fann dei ikkje. Så gjekk dei gjennom Sjaalim-landet, men dei var ikkje der. Dei gjekk gjennom Benjamin-landet, men fann dei ikkje.
Da de kom til Suf-landet, sa Saul til tjeneren som var med ham: «Kom, la oss vende tilbake, ellers slutter min far å tenke på eselhoppene og begynner å engste seg for oss.»
Då dei kom til Suf-landet, sa Saul til tenaren sin som var med han: «Kom, lat oss snu heim att, så ikkje far min sluttar å tenkja på eselehoppene og byrjar å uroa seg for oss.»
Men tjeneren sa til ham: «Hør nå, det er en Guds mann i denne byen. Han er høyt aktet, og alt han sier, slår til. La oss gå dit, kanskje han kan fortelle oss hvilken vei vi skal gå.»
Men tenaren sa til han: «Sjå, det er ein Guds mann i denne byen. Han er ein høgt akta mann. Alt han seier, slår alltid til. Lat oss gå dit. Kanskje han kan fortelja oss kva veg vi skal gå.»
Da sa Saul til tjeneren: «Men om vi går dit, hva skal vi ta med til mannen? Brødet i sekkene våre er oppbrukt, og vi har ingen gave å gi til Guds mann. Hva har vi med oss?»
Saul sa til tenaren: «Men om vi går dit, kva skal vi gje mannen? Brødet i sekkene våre er oppete, og vi har inga gåve å gje Guds mann. Kva har vi med oss?»
Tjeneren svarte Saul igjen og sa: «Se, jeg har en kvart sjekel sølv i hånden. Den kan jeg gi til Guds mann, så kan han vise oss veien.»
Tenaren svara Saul igjen og sa: «Sjå, eg har ein kvart sjekel sølv i handa. Det kan eg gje Guds mann, så kan han fortelja oss kva veg vi skal gå.»
I gamle dager i Israel sa man når man gikk for å søke råd hos Gud: «Kom, la oss gå til seeren.» For den som i dag kalles profet, ble i gamle dager kalt seer.
(I gamle dagar i Israel sa ein mann som gjekk for å søkja Gud: «Kom, lat oss gå til sjåaren.» For den som i dag blir kalla profet, blei før kalla sjåar.)
Da sa Saul til tjeneren: «Du har rett. Kom, la oss gå.» Så gikk de til byen der Guds mann var.
Saul sa til tenaren sin: «Det er eit godt forslag. Kom, lat oss gå.» Så gjekk dei til byen der Guds mann var.
Mens de gikk opp bakken mot byen, møtte de noen unge kvinner som kom ut for å hente vann. De spurte dem: «Er seeren her?»
Medan dei gjekk opp bakken mot byen, møtte dei nokre unge jenter som kom ut for å henta vatn. Dei spurde dei: «Er sjåaren her?»
De svarte dem og sa: «Ja, han er rett foran dere. Skynd dere nå, for han har nettopp kommet til byen fordi folket har et offer på offerhøyden i dag.»
Jentene svara dei og sa: «Ja, han er her. Sjå, han er rett framfor dykk. Skund dykk no, for han kom til byen i dag fordi folket har eit offer på offerhaugen i dag.»
Så snart dere kommer inn i byen, finner dere ham før han går opp på offerhøyden for å spise. Folket spiser ikke før han kommer, for han må velsigne offeret. Deretter spiser de som er innbudt. Gå nå opp, for akkurat nå kan dere finne ham.
Straks de kjem inn i byen, vil de finna han før han går opp til offerhaugen for å eta. Folket et ikkje før han kjem, for han må velsigna offeret. Først etterpå et dei som er innbodne. Gå no opp, for akkurat no vil de finna han.
Så gikk de opp til byen. Idet de kom inn i byen, kom Samuel mot dem på vei opp til offerhøyden.
Så gjekk dei opp til byen. Då dei kom inn i byen, sjå, der kom Samuel mot dei på veg opp til offerhaugen.
Herren hadde åpenbart for Samuel dagen før Saul kom og sagt:
No hadde Herren openberra dette for Samuel ein dag før Saul kom, og sagt:
«I morgen på denne tid sender jeg til deg en mann fra Benjamins land. Ham skal du salve til fyrste over mitt folk Israel. Han skal frelse mitt folk fra filistrenes hånd, for jeg har sett til mitt folk, og deres rop har nådd meg.»
«I morgon på denne tida skal eg senda til deg ein mann frå Benjamin-landet. Han skal du salva til fyrste over folket mitt Israel. Han skal frelsa folket mitt frå hendene til filistarane. For eg har sett folket mitt, for ropet deira har nådd meg.»
Da Samuel så Saul, sa Herren til ham: «Se, dette er mannen jeg talte til deg om. Han skal styre over mitt folk.»
Då Samuel såg Saul, sa Herren til han: «Sjå, dette er mannen eg fortalde deg om. Han skal styra over folket mitt.»
Saul gikk bort til Samuel midt i porten og sa: «Vær så snill å si meg hvor seerens hus er.»
Saul gjekk bort til Samuel midt i porten og sa: «Ver så snill og fortel meg kvar huset til sjåaren er.»
Samuel svarte Saul og sa: «Jeg er seeren. Gå foran meg opp til offerhøyden, for i dag skal dere spise med meg. I morgen tidlig skal jeg sende deg av sted, og alt som er i ditt hjerte, skal jeg fortelle deg.»
Samuel svara Saul og sa: «Eg er sjåaren. Gå framfor meg opp til offerhaugen. De skal eta med meg i dag. I morgon tidleg sender eg deg av stad, og alt som er i hjartet ditt, skal eg fortelja deg.»
Når det gjelder eselhoppene som kom bort for deg for tre dager siden, skal du ikke bekymre deg for dem, for de er funnet. Og hvem tilhører alt det dyrebare i Israel? Er det ikke deg og hele din fars hus?
Og når det gjeld eselehoppene som kom bort for deg for tre dagar sidan, skal du ikkje uroa deg for dei, for dei er funne. Og kven tilhøyrer alt det etterlengta i Israel? Er det ikkje deg og heile ætta til far din?»
Saul svarte og sa: «Er jeg ikke en benjaminitt, fra en av de minste stammene i Israel? Og er ikke min ætt den ringeste av alle ættene i Benjamins stamme? Hvorfor taler du slik til meg?»
Saul svara og sa: «Er ikkje eg ein benjaminitt, frå ein av dei minste stammane i Israel? Og er ikkje ætta mi den ringaste av alle ættene i Benjamin-stammen? Kvifor seier du då slikt til meg?»
Da tok Samuel med seg Saul og tjeneren hans og førte dem inn i hallen. Han ga dem plass øverst blant de innbudte, og de var omkring tretti menn.
Samuel tok Saul og tenaren hans og førte dei inn i hallen, og han gav dei plass øvst mellom dei innbodne. Dei var om lag tretti personar.
Samuel sa til kokken: «Gi hit det stykket jeg ga deg, det jeg ba deg legge til side.»
Samuel sa til kokken: «Gjev hit den delen eg gav deg og sa at du skulle leggja til sides.»
Kokken løftet opp låret med det som var på det, og satte det foran Saul. Og han sa: «Se, det som var satt til side, er lagt foran deg. Spis! For det ble spart til deg til denne fastsatte tiden, da jeg innbød folket.» Så spiste Saul sammen med Samuel den dagen.
Kokken tok opp låret med det som var på det, og sette det framfor Saul. Samuel sa: «Sjå, det som var halde att, er lagt framfor deg. Et! For det var spart til deg til denne stunda, då eg sa: Eg har bede folket.» Så åt Saul saman med Samuel den dagen.
Da de kom ned fra offerhøyden til byen, talte han med Saul på taket.
Dei gjekk ned frå offerhaugen til byen. Og Samuel tala med Saul på taket.
De sto tidlig opp, og ved morgengry ropte Samuel opp til Saul på taket og sa: «Stå opp, så jeg kan sende deg av sted.» Saul sto opp, og de gikk begge ut, han og Samuel.
Dei stod tidleg opp. Då morgonlyset kom, ropa Samuel opp til Saul på taket og sa: «Stå opp, så eg kan senda deg av stad.» Saul stod opp, og dei gjekk begge ut, han og Samuel.
Da de kom ned til utkanten av byen, sa Samuel til Saul: «Si til tjeneren at han skal gå foran oss.» Og han gikk. «Men du, bli stående nå, så jeg kan la deg høre Guds ord.»
Då dei gjekk nedover mot utkanten av byen, sa Samuel til Saul: «Sei til tenaren at han skal gå føre oss.» Og han gjekk. «Men du, bli ståande her no, så eg kan la deg høyra Guds ord.»
←→