FLOGVIT
.bible

1. SamuelKapittel 21

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Så reiste han seg og gikk, og Jonatan dro tilbake til byen.
Så reiste han seg og gjekk, medan Jonatan drog inn i byen.
David kom til Nob, til presten Akimelek. Akimelek kom skjelvende David i møte og sa til ham: «Hvorfor er du alene, og ingen mann er med deg?»
David kom til Nob, til presten Ahimelek. Ahimelek kom skjelvande mot David og sa til han: «Kvifor er du åleine, og ingen er med deg?»
David svarte presten Akimelek: «Kongen har gitt meg et oppdrag og sa til meg: Ingen må få vite noe om det oppdraget jeg sender deg ut på, og det jeg har befalt deg. Tjenerne mine har jeg sendt til et bestemt sted.»
David svara presten Ahimelek: «Kongen har gjeve meg eit oppdrag og sa til meg: 'Ingen må få vita noko om det oppdraget eg sender deg ut på, og det eg har bode deg.' Eg har avtalt med tenarane mine å møtast på ein viss stad.
«Og nå, hva har du for hånden? Gi meg fem brød i hånden, eller hva som finnes.»
Kva har du no for handa? Gjev meg fem brød, eller det som finst.»
Presten svarte David og sa: «Jeg har ikke vanlig brød for hånden, bare hellig brød – hvis tjenerne i det minste har holdt seg borte fra kvinner.»
Presten svara David og sa: «Eg har ikkje vanleg brød for handa, berre heilagt brød – om berre mennene har halde seg borte frå kvinner.»
David svarte presten og sa til ham: «Ja, kvinner har vært holdt borte fra oss i de siste dagene, helt siden jeg dro ut. Tjenernes kar er hellige, selv om dette er en vanlig ferd. Og hvor mye mer vil de ikke i dag være helliget i sine kar!»
David svara presten og sa til han: «Vi har sanneleg halde oss borte frå kvinner, som alltid når eg dreg ut. Kroppane til mennene er reine, sjølv om dette er ei vanleg ferd – og kor mykje meir i dag, når brødet vert helga i karet!»
Da ga presten ham det hellige brødet, for det fantes ikke annet brød der enn skuebrødene som var tatt bort fra Herrens åsyn, for å legge fram varmt brød den dagen de ble hentet.
Så gav presten han det heilage brødet, for det fanst ikkje anna brød der enn skodebrøda som var tekne bort frå Herrens åsyn, for å setja fram varmt brød den dagen dei vart tekne bort.
Den dagen var en av Sauls tjenere der, holdt tilbake for Herrens åsyn. Han het Doeg, edomitten, den fremste av Sauls gjetere.
Den dagen var det ein av Sauls tenarar som var halden tilbake for Herrens åsyn. Han heitte Doeg, ein edomitt, den fremste av gjetarane til Saul.
David sa til Akimelek: «Har du ikke et spyd eller et sverd for hånden her? For jeg tok verken sverdet mitt eller andre våpen med meg, fordi kongens ærend hastet.»
David sa til Ahimelek: «Har du ikkje eit spyd eller eit sverd her for handa? For eg tok korkje sverdet mitt eller andre våpen med meg, fordi oppdraget frå kongen hasta.»
Presten svarte: «Sverdet til filisteren Goliat, som du slo ned i Ela-dalen, det ligger her, svøpt i et klede bak efoden. Hvis du vil ta det med deg, så ta det, for her finnes ikke noe annet enn det.» David sa: «Det finnes ikke maken til det. Gi det til meg.»
Presten svara: «Sverdet til filistaren Goliat, han du slo ned i Eikadalen, ligg her sveipt i eit klede bak efoden. Om du vil ta det, så ta det, for det finst ikkje noko anna her.» David sa: «Det finst ikkje maken til det. Gjev meg det!»
David brøt opp og flyktet den dagen fra Saul. Han kom til Akisj, kongen i Gat.
David braut opp og flykta same dagen frå Saul. Han kom til Akisj, kongen i Gat.
Akisjs tjenere sa til ham: «Er ikke dette David, kongen over landet? Var det ikke om ham de sang mens de danset: Saul har slått sine tusen, og David sine ti tusen?»
Tenarane til Akisj sa til han: «Er ikkje dette David, kongen i landet? Var det ikkje han dei song om i dansen og sa: 'Saul har slege sine tusen, og David sine ti tusen'?»
David la seg disse ordene på sinne og ble svært redd for Akisj, kongen i Gat.
David la seg desse orda på hjartet og vart svært redd for Akisj, kongen i Gat.
Han forstilte seg for øynene deres og oppførte seg som en gal mann i deres hender. Han risset på portdørene og lot siklet renne ned i skjegget.
Han forandra veremåten sin framfor dei og lest som han var galen medan han var i hendene deira. Han rissa på dørene i porten og let siklet renna ned i skjegget.
Da sa Akisj til tjenerne sine: «Dere ser at mannen er gal. Hvorfor bringer dere ham til meg?
Akisj sa til tenarane sine: «Sjå, mannen er galen! Kvifor fører de han til meg?
Mangler jeg gale mennesker, siden dere har brakt denne hit for å oppføre seg som en gal for meg? Skal denne mannen komme inn i mitt hus?»
Manglar eg galne folk, sidan de kjem med denne mannen for å oppføra seg gale framfor meg? Skal han koma inn i huset mitt?»
←→