FLOGVIT
Tema
.bible

2. KongebokKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis mirakleneProfeten med dobbel porsjon (2 Kong 2-6)

Elisja ba om en dobbel del av Elias ånd - og fikk det. Bibelen forteller om minst 14 mirakler utført av Elisja, dobbelt så mange som Elia. Her er oversikten fra 2. Kongebok 2-6.

1

Deler Jordan-elven

Elisja slo på vannet med Elias kappe, og vannet delte seg. Han gikk over på tørr grunn. (2:14)

v.14
2

Renser vannet i Jeriko

Vannet i Jeriko var dårlig og jorden ufruktbar. Elisja kastet salt i kilden og helbredet vannet. (2:19-22)

v.19, 20, 21, 22
3

Bjørnene og guttene

Gutter hånte Elisja: «Kom opp, din skallepanne!» Han forbannet dem, og to bjørner kom og rev i stykker 42 av dem. (2:23-24)

v.23, 24
4

Olje til enken

En profet-enke hadde bare en krukke olje. Elisja sa hun skulle samle tomme kar. Oljen rant til alle karene var fulle. (4:1-7)

v.
5

Sjunems kvinne får sønn

Den rike kvinnen i Sjunem var barnløs. Elisja lovte henne en sønn, og hun fødte innen et år. (4:8-17)

v.
6

Gutten vekkes opp

Gutten døde. Elisja la seg over ham, og gutten fikk livet tilbake - han nyste syv ganger. (4:18-37)

v.
7

Forgiftet gryte helbredet

Profetene kokte suppe med giftige gresskar. «Det er død i gryten!» Elisja kastet mel i og maten ble uskadelig. (4:38-41)

v.
8

Mettet hundre mann

Med tjue byggbrød mettet Elisja hundre mann, og det ble til overs - som Herren hadde sagt. (4:42-44)

v.
9

Na'aman helbredet

Den syriske hærføreren ble helbredet for spedalskhet ved å dukke seg syv ganger i Jordan. (5:1-14)

v.
10

Øksehodet flyter

Et øksehode falt i elven. Elisja kastet en pinne i vannet, og jernet fløt opp. (6:1-7)

v.
Da tiden kom for at Herren skulle ta Elia opp til himmelen i en storm, gikk Elia og Elisja fra Gilgal.
Det hende då Herren skulle ta Elia opp til himmelen i ein stormvind, at Elia og Elisja gjekk frå Gilgal.
Elia sa til Elisja: «Bli her, for Herren har sendt meg til Betel.» Men Elisja svarte: «Så sant Herren lever og du selv lever, jeg forlater deg ikke.» Så gikk de ned til Betel.
Elia sa til Elisja: «Bli her, for Herren har sendt meg til Betel.» Men Elisja svara: «Så sant Herren lever, og så sant du lever, eg forlet deg ikkje!» Så gjekk dei ned til Betel.
Profetdisipler som holdt til i Betel, kom ut til Elisja og sa til ham: «Vet du at Herren i dag tar din herre bort fra deg?» Han svarte: «Ja, jeg vet det. Ti stille!»
Profetlærlingane i Betel kom ut til Elisja og sa til han: «Veit du at Herren i dag tek meisteren din bort frå deg?» Han svara: «Ja, eg veit det. Ti stille!»
Elia sa til ham: «Elisja, bli her, for Herren har sendt meg til Jeriko.» Men han svarte: «Så sant Herren lever og du selv lever, jeg forlater deg ikke.» Så kom de til Jeriko.
Elia sa til han: «Elisja, bli her, for Herren har sendt meg til Jeriko.» Men han svara: «Så sant Herren lever, og så sant du lever, eg forlet deg ikkje!» Så kom dei til Jeriko.
Profetdisiplene i Jeriko kom bort til Elisja og sa til ham: «Vet du at Herren i dag tar din herre bort fra deg?» Han svarte: «Ja, jeg vet det. Ti stille!»
Profetlærlingane i Jeriko kom bort til Elisja og sa til han: «Veit du at Herren i dag tek meisteren din bort frå deg?» Han svara: «Ja, eg veit det. Ti stille!»
Elia sa til ham: «Bli her, for Herren har sendt meg til Jordan.» Men han svarte: «Så sant Herren lever og du selv lever, jeg forlater deg ikke.» Så gikk de begge av sted.
Elia sa til han: «Bli her, for Herren har sendt meg til Jordan.» Men han svara: «Så sant Herren lever, og så sant du lever, eg forlet deg ikkje!» Så gjekk dei begge.
Femti av profetdisiplene fulgte etter og stilte seg opp på avstand, mens de to sto ved Jordan.
Femti av profetlærlingane gjekk òg av stad og stod på avstand, eit stykke unna, medan dei to stod ved Jordan.
Elia tok kappen sin, rullet den sammen og slo på vannet. Det delte seg til begge sider, og de to gikk over på tørr grunn.
Elia tok kappa si, rulla ho saman og slo på vatnet. Vatnet delte seg til begge sider, og dei gjekk begge over på tørr grunn.
Da de var kommet over, sa Elia til Elisja: «Be om hva du vil jeg skal gjøre for deg, før jeg blir tatt bort fra deg.» Elisja svarte: «La en dobbel del av din ånd komme over meg.»
Då dei var komne over, sa Elia til Elisja: «Be om kva du vil eg skal gjera for deg, før eg vert teken bort frå deg.» Elisja svara: «Lat meg få ein dobbel del av din ande!»
Elia sa: «Det er en vanskelig ting du ber om. Men hvis du ser meg når jeg blir tatt bort fra deg, skal du få det. Hvis ikke, får du det ikke.»
Han svara: «Du har bede om noko vanskeleg. Men dersom du ser meg når eg vert teken bort frå deg, skal det gå slik. Elles ikkje.»
Mens de gikk og samtalte, kom det plutselig en ildvogn med ildhester og skilte dem fra hverandre. Og Elia fór opp til himmelen i stormen.
Medan dei gjekk og snakka saman, kom det brått ei eldvogn og eldhestar, som skilde dei frå kvarandre. Og Elia fór opp til himmelen i stormvinden.
Elisja så det og ropte: «Min far, min far! Israels vogner og ryttere!» Så så han ham ikke lenger. Han grep tak i klærne sine og rev dem i to stykker.
Elisja såg det og ropa: «Far min, far min! Israels vogner og ryttarar!» Då han ikkje lenger kunne sjå han, tok han tak i kleda sine og reiv dei i to.
Så tok han opp Elias kappe som hadde falt av ham, og vendte tilbake og stilte seg ved Jordans bredd.
Han tok opp kappa til Elia, som hadde falle av han, og gjekk tilbake og stod ved elvebredda til Jordan.
Han tok Elias kappe som hadde falt av ham, slo på vannet og sa: «Hvor er Herren, Elias Gud?» Også han slo på vannet, og det delte seg til begge sider, og Elisja gikk over.
Han tok kappa til Elia, som hadde falle av han, slo på vatnet og sa: «Kvar er Herren, Elias Gud?» Då han slo på vatnet, delte det seg til begge sider, og Elisja gjekk over.
Profetdisiplene i Jeriko så ham på avstand og sa: «Elias ånd hviler over Elisja.» De kom ham i møte og kastet seg til jorden for ham.
Profetlærlingane frå Jeriko, som stod eit stykke unna, såg han og sa: «Elias ande kviler over Elisja.» Dei kom han i møte og bøygde seg til jorda for han.
De sa til ham: «Se, dine tjenere har femti sterke menn. La dem gå og lete etter din herre. Kanskje Herrens ånd har løftet ham opp og kastet ham ned på et av fjellene eller i en av dalene.» Men han svarte: «Send dem ikke av sted.»
Dei sa til han: «Sjå, tenarane dine har femti sterke menn. Lat dei gå og leita etter meisteren din. Kanskje Herrens Ande har løfta han opp og kasta han på eit av fjella eller i ein av dalane.» Men han sa: «Send dei ikkje!»
Men de presset så hardt på at han ga etter, og han sa: «Send dem da.» De sendte ut femti menn, og de lette i tre dager uten å finne ham.
Men dei pressa på til han skjemtest, og han sa: «Send dei då!» Så sende dei femti menn, og dei leita i tre dagar, men fann han ikkje.
De kom tilbake til ham mens han ennå var i Jeriko, og han sa til dem: «Sa jeg ikke til dere at dere ikke skulle gå?»
Dei kom tilbake til han medan han var i Jeriko. Han sa til dei: «Sa eg ikkje til dykk at de ikkje skulle gå?»
Mennene i byen sa til Elisja: «Se, byen ligger godt til, som min herre ser, men vannet er dårlig og jorden gir ikke avling.»
Mennene i byen sa til Elisja: «Byen ligg godt til, som herren min ser, men vatnet er dårleg, og jorda gjer at ein misser foster.»
Han sa: «Hent meg en ny skål og legg salt i den.» Så hentet de den til ham.
Han sa: «Hent meg ei ny skål og legg salt i ho.» Dei henta det til han.
Han gikk ut til kilden og kastet salt i den og sa: «Så sier Herren: Jeg har gjort dette vannet friskt. Det skal ikke lenger bringe død eller ufruktbarhet.»
Han gjekk ut til kjelda der vatnet kom frå, kasta salt i ho og sa: «Så seier Herren: Eg har lækt dette vatnet. Heretter skal det ikkje koma død eller tap av foster frå det.»
Og vannet ble friskt og er det den dag i dag, slik som Elisja hadde sagt.
Og vatnet vart lækt, slik det er den dag i dag, etter det ordet Elisja hadde tala.
Derfra dro han opp til Betel. Mens han gikk oppover veien, kom noen unge gutter ut fra byen og hånte ham. De ropte til ham: «Kom deg opp, din skallete! Kom deg opp, din skallete!»
Derifrå gjekk han opp til Betel. Medan han var på vegen, kom nokre smågutar ut frå byen og håna han. Dei ropa til han: «Kom deg opp, din skalling! Kom deg opp, din skalling!»
Han snudde seg, så på dem og forbannet dem i Herrens navn. Da kom to bjørner ut av skogen og rev i stykker førtito av barna.
Då kom to bjørnar ut frå skogen og reiv førtito av gutane.
Derfra gikk han til Karmel-fjellet, og derfra vendte han tilbake til Samaria.
Derifrå gjekk han til Karmel-fjellet, og derifrå vende han tilbake til Samaria.
←→