FLOGVIT
Tema
.bible

2. KongebokKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
I det tredje året Hosea, sønn av Ela, var konge over Israel, ble Hiskia, sønn av Akas, konge over Juda.
I det tredje året Hosea, son til Ela, var konge i Israel, vart Hizkia, son til Ahaz, konge i Juda.
Han var tjuefem år gammel da han ble konge, og han regjerte i tjueni år i Jerusalem. Hans mor het Abi, datter av Sakarja.
Han var tjuefem år gammal då han vart konge, og han styrte tjueni år i Jerusalem. Mor hans heitte Abi og var dotter til Sakarja.
Han gjorde det som var rett i Herrens øyne, slik hans far David hadde gjort.
Han gjorde det som var rett i HERREN sine auge, slik som David, far hans, hadde gjort.
Han fjernet offerhaugene, knuste steinstøttene og hogg ned Asjera-stolpen. Han slo også i stykker bronsjeslangen som Moses hadde laget, for helt til den tid hadde israelittene brent røkelse for den. Den ble kalt Nehusjtan.
Han fjerna offerhaugane, knuste steinstøttene og hogg ned Asjera-stolpen. Han slo også i stykke koparslanken som Moses hadde laga, for heilt til den tida hadde israelittane brunne røykjelse for han. Dei kalla han Nehusjtan.
Han satte sin lit til Herren, Israels Gud. Verken før eller etter ham fantes det noen som ham blant alle Judas konger.
Han sette si lit til HERREN, Israels Gud. Etter han fanst det ingen som han blant alle kongane i Juda, og heller ikkje blant dei som var før han.
Han holdt fast ved Herren og vek ikke fra ham, og han holdt budene som Herren hadde gitt Moses.
Han heldt seg til HERREN og vende seg ikkje bort frå han. Han heldt boda som HERREN hadde gjeve Moses.
Herren var med ham, og alt han tok seg fore, lyktes han med. Han gjorde opprør mot assyrerkongen og nektet å tjene ham.
HERREN var med han, og alt han tok seg føre, lukkast. Han gjorde opprør mot assyrarkongen og ville ikkje tena han.
Han slo filisterne helt til Gasa og la under seg deres områder, fra vakttårn til befestet by.
Han slo filistrane heilt til Gaza og grenseområda der, frå vakttårn til festningsby.
I kong Hiskias fjerde regjeringsår, som var det sjuende året Hosea, sønn av Ela, var konge over Israel, dro assyrerkongen Salmanassar opp mot Samaria og beleiret byen.
I det fjerde året Hiskia var konge, som var det sjuande året Hosea, son til Ela, var konge i Israel, drog assyrarkongen Salmanassar opp mot Samaria og kringsette byen.
De inntok den etter tre år. I Hiskias sjette år, som var Hoseas niende år som konge over Israel, ble Samaria erobret.
Etter tre år tok dei byen. Det var i det sjette året til Hiskia, som var det niande året til Hosea, kongen i Israel, at Samaria vart teken.
Assyrerkongen førte Israel bort til Assyria og lot dem bosette seg i Halah, ved Habor-elven i Gosan, og i byene i Media.
Assyrarkongen førte israelittane bort til Assyria og lét dei busetja seg i Halah, ved Habor, ei elv i Gosan, og i byane i Media.
Dette skjedde fordi de ikke hadde hørt på Herren sin Guds røst, men hadde brutt hans pakt – alt det Moses, Herrens tjener, hadde befalt. De hverken hørte eller adlød.
Dette hende fordi dei ikkje høyrde på røysta til HERREN, sin Gud, men braut pakta hans og alt det Moses, HERREN sin tenar, hadde bode dei. Dei korkje høyrde eller gjorde etter det.
I kong Hiskias fjortende regjeringsår dro assyrerkongen Sankerib opp mot alle de befestede byene i Juda og inntok dem.
I det fjortande året Hiskia var konge, drog assyrarkongen Sankerib opp mot alle dei befesta byane i Juda og tok dei.
Da sendte Judas konge Hiskia bud til assyrerkongen i Lakisj og sa: «Jeg har syndet. Trekk deg tilbake fra meg, så skal jeg bære det du pålegger meg.» Assyrerkongen krevde tre hundre talenter sølv og tretti talenter gull av Judas konge Hiskia.
Då sende Hiskia, kongen i Juda, bod til assyrarkongen i Lakisj og sa: «Eg har synda. Vend attende frå meg! Det du legg på meg, vil eg bera.» Assyrarkongen la på Hiskia, kongen i Juda, tre hundre talentar sølv og tretti talentar gull.
Hiskia ga ham alt sølvet som fantes i Herrens hus og i skattkamrene i kongens palass.
Hiskia gav han alt sølvet som fanst i HERREN sitt hus og i skattkammera i kongens hus.
På den tiden skar Hiskia gullet av dørene til Herrens tempel og av dørstolpene som Hiskia, Judas konge, selv hadde kledd med gull, og ga det til assyrerkongen.
På den tida skar Hiskia gullet av dørene i HERREN sitt tempel og av dørstolpane som Hiskia, kongen i Juda, hadde kledd med gull, og gav det til assyrarkongen.
Assyrerkongen sendte Tartan, Rab-Saris og Rabsjake fra Lakisj til kong Hiskia i Jerusalem med en stor hærstyrke. De dro opp og kom til Jerusalem, og da de var kommet fram, stilte de seg ved kanalen fra den øvre dammen, ved veien til Vaskervollen.
Assyrarkongen sende Tartan, Rab-Saris og Rabsjake frå Lakisj til kong Hiskia i Jerusalem med ein stor hær. Dei drog opp og kom til Jerusalem. Då dei kom fram, stilte dei seg ved kanalen frå den øvre dammen, ved vegen til Vaskarvollen.
De ropte på kongen, og Eljakim, sønn av Hilkia, som var hoffmester, gikk ut til dem sammen med skriveren Sjebna og kansleren Joah, sønn av Asaf.
Dei ropa på kongen, og Eljakim, son til Hilkia, som var hoffmeister, og skrivaren Sjebna og riksråden Joah, son til Asaf, gjekk ut til dei.
Rabsjake sa til dem: «Si til Hiskia: Så sier storkongen, Assyrias konge: Hva er det for en trygghet du stoler på?
Rabsjake sa til dei: «Sei til Hiskia: Så seier storkongen, kongen av Assyria: Kva er det for ei tillit du stør deg på?
Du sier at du har krigsplaner og styrke, men det er bare tomme ord. Hvem er det du setter din lit til, siden du har gjort opprør mot meg?
Du seier – men det er berre tome ord – at du har råd og styrke til krig. Kven set du di lit til, sidan du har gjort opprør mot meg?
Se, du stoler på Egypt, denne knekte rørstaven som trenger inn i hånden og gjennomborer den som støtter seg på den. Slik er farao, Egypts konge, for alle som setter sin lit til ham.
Sjå, du set di lit til Egypt, denne knekte røyrstaven som går inn i handa og gjennomborar den som stør seg på han. Slik er farao, kongen av Egypt, for alle som set si lit til han.
Og om dere sier til meg: Vi setter vår lit til Herren vår Gud – er det ikke hans offerhauger og altere Hiskia har fjernet da han sa til Juda og Jerusalem: Foran dette alteret i Jerusalem skal dere tilbe?
Og om de seier til meg: Vi set vår lit til HERREN, vår Gud – er ikkje det han som Hiskia har fjerna offerhaugane og altara til, då han sa til Juda og Jerusalem: De skal tilbe framfor dette altaret i Jerusalem?
Så inngå nå et veddemål med min herre, assyrerkongen: Jeg gir deg to tusen hester hvis du kan skaffe ryttere til dem.
Gjer no eit veddemål med herren min, kongen av Assyria: Eg vil gje deg to tusen hestar om du kan skaffa ryttarar til dei!
Hvordan kan du da slå tilbake en eneste stattholder, en av min herres ringeste tjenere? Og likevel setter du din lit til Egypt for å få stridsvogner og ryttere!
Korleis kan du då driva tilbake ein einaste statthaldar, ein av dei ringaste tenarane til herren min? Og så set du di lit til Egypt for å få stridsvogner og ryttarar!
Er det kanskje uten Herrens vilje jeg har dratt opp mot dette stedet for å ødelegge det? Herren sa til meg: Dra opp mot dette landet og ødelegg det!»
Og no – er det utan HERREN si vilje eg har drege opp mot denne staden for å øydeleggja han? HERREN sa til meg: Dra opp mot dette landet og øydelegg det!»
Da sa Eljakim, sønn av Hilkia, sammen med Sjebna og Joah, til Rabsjake: «Vær så snill å tale til dine tjenere på arameisk, for vi forstår det. Ikke tal til oss på hebraisk mens folket på muren hører på.»
Då sa Eljakim, son til Hilkia, og Sjebna og Joah til Rabsjake: «Tal til tenarane dine på arameisk, for vi forstår det. Tal ikkje til oss på hebraisk medan folket på muren høyrer på!»
Men Rabsjake svarte dem: «Er det til din herre og til deg min herre har sendt meg for å tale disse ordene? Er det ikke til mennene som sitter på muren og må spise sin egen avføring og drikke sitt eget urin sammen med dere?»
Men Rabsjake svara dei: «Er det til herren din og til deg herren min har sendt meg for å tala desse orda? Er det ikkje til mennene som sit på muren? Dei skal eta sitt eige skarn og drikka sitt eige urin saman med dykk.»
Så trådte Rabsjake fram og ropte med høy røst på hebraisk: «Hør storkongens ord, assyrerkongens ord!
Så steig Rabsjake fram og ropa med høg røyst på hebraisk: «Høyr ordet frå storkongen, kongen av Assyria!
Så sier kongen: La ikke Hiskia bedra dere, for han kan ikke redde dere fra min hånd.
Så seier kongen: Lat ikkje Hiskia føra dykk vill, for han kan ikkje berga dykk frå mi hand!
Og la ikke Hiskia få dere til å sette deres lit til Herren når han sier: Herren skal berge oss, denne byen skal ikke bli overgitt i assyrerkongens hånd.
Lat ikkje Hiskia få dykk til å setja dykkar lit til HERREN når han seier: HERREN skal visseleg berga oss, og denne byen skal ikkje gjevast i hendene på assyrarkongen.
Hør ikke på Hiskia! For så sier assyrerkongen: Slutt fred med meg og kom ut til meg, så skal hver og en av dere spise av sin egen vinstokk og sitt eget fikentre og drikke vann fra sin egen brønn,
Høyr ikkje på Hiskia! For så seier assyrarkongen: Gjer fred med meg og kom ut til meg! Så skal kvar mann få eta av sitt eige vintre og sitt eige fikentre og drikka vatn frå sin eigen brunn,
inntil jeg kommer og tar dere med til et land som ligner deres eget, et land med korn og vin, et land med brød og vinmarker, et land med oliventrær og honning. Da skal dere leve og ikke dø. Hør ikke på Hiskia når han forfører dere og sier: Herren skal redde oss.
til eg kjem og tek dykk med til eit land som liknar dykkar eige, eit land med korn og ny vin, eit land med brød og vingardar, eit land med oljetre og honning. Då skal de leva og ikkje døy. Høyr ikkje på Hiskia når han forfører dykk og seier: HERREN skal berga oss!
Har noen av folkeslagenes guder berget sitt land fra assyrerkongens hånd?
Har nokon av gudane til folkeslaga berga sitt land frå assyrarkongen si hand?
Hvor er gudene i Hamat og Arpad? Hvor er gudene i Sefarvajim, Hena og Ivva? Har de reddet Samaria fra min hånd?
Kvar er gudane til Hamat og Arpad? Kvar er gudane til Sefarva'im, Hena og Ivva? Berga dei Samaria frå mi hand?
Hvem blant alle landenes guder har reddet sitt land fra min hånd? Skulle da Herren redde Jerusalem fra min hånd?»
Kven blant alle gudane i landa har berga sitt land frå mi hand? Skulle då HERREN berga Jerusalem frå mi hand?»
Men folket tidde og svarte ham ikke et ord, for kongen hadde befalt: «Dere skal ikke svare ham.»
Men folket tagde og svara han ikkje eit ord, for kongen hadde bode: «De skal ikkje svara han.»
Så kom Eljakim, sønn av Hilkia, som var hoffmester, sammen med skriveren Sjebna og kansleren Joah, sønn av Asaf, til Hiskia med sønderrevne klær og fortalte ham hva Rabsjake hadde sagt.
Så kom Eljakim, son til Hilkia, som var hoffmeister, og skrivaren Sjebna og riksråden Joah, son til Asaf, til Hiskia med rivne klede og fortalde han kva Rabsjake hadde sagt.
←→