FLOGVIT
.bible

2. SamuelKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Da kongen hadde slått seg til ro i sitt hus og Herren hadde gitt ham fred fra alle fiendene omkring ham,
Då kongen hadde busett seg i huset sitt og Herren hadde gjeve han ro frå alle fiendane hans rundt omkring,
sa kongen til profeten Natan: «Se, jeg bor i et hus av sedertre, mens Guds ark står midt i et telt.»
sa kongen til profeten Natan: «Sjå no, eg bur i eit hus av sedertre, medan Guds ark står midt i eit telt.»
Natan sa til kongen: «Gå og gjør alt det du har i hjertet, for Herren er med deg.»
Natan sa til kongen: «Gå og gjer alt det du har i hjartet, for Herren er med deg.»
Men samme natt kom Herrens ord til Natan:
Men same natta kom Herrens ord til Natan:
«Gå og si til min tjener David: Så sier Herren: Skulle du bygge meg et hus å bo i?
«Gå og sei til tenaren min David: Så seier Herren: Skal du byggja eit hus for meg å bu i?
Jeg har ikke bodd i noe hus fra den dagen jeg førte Israels barn opp fra Egypt og frem til denne dag, men har vandret omkring i telt og tabernakel.
For eg har ikkje budd i noko hus frå den dagen eg førte Israels born opp frå Egypt og til denne dag, men har ferdast i telt og bustad.
Overalt hvor jeg har vandret med alle Israels barn – har jeg noen gang sagt til en av Israels stammer, som jeg satte til å vokte mitt folk Israel: Hvorfor har dere ikke bygd meg et hus av sedertre?
Overalt der eg har vandra med alle Israels born – har eg nokon gong sagt til nokon av Israels stammar, som eg sette til å gjeta folket mitt Israel: Kvifor har de ikkje bygt meg eit hus av sedertre?
Nå skal du si til min tjener David: Så sier Herren Sebaot: Jeg hentet deg fra beitemarken, der du fulgte småfeet, for at du skulle være fyrste over mitt folk Israel.
No skal du seia til tenaren min David: Så seier Herren over hærskarane: Eg tok deg frå beitemarka, der du gjekk bak sauene, til å vera fyrste over folket mitt, over Israel.
Jeg har vært med deg overalt hvor du gikk, og jeg har utryddet alle dine fiender foran deg. Jeg vil gjøre navnet ditt stort, som navnet til de store på jorden.
Eg har vore med deg overalt der du har gått, og eg har utsletta alle fiendane dine framfor deg. Eg vil gjera namnet ditt stort, som namnet til dei store på jorda.
Jeg vil gi mitt folk Israel et sted og plante dem der, så de kan bo på sitt eget sted og ikke lenger bli uroet. Ondskapsfulle mennesker skal ikke lenger undertrykke dem som før,
Eg vil fastsetja ein stad for folket mitt Israel og planta det der, så det kan bu på sin eigen stad og ikkje lenger bli uroa. Urettferdige menneske skal ikkje lenger plaga dei slik som før,
fra den tiden jeg satte dommere over mitt folk Israel. Jeg vil gi deg fred fra alle dine fiender. Herren forkynner deg at Herren vil bygge deg et hus.
slik det har vore frå den dagen eg sette dommarar over folket mitt Israel. Eg vil gje deg fred frå alle fiendane dine. Herren kunngjer for deg at Herren vil byggja eit hus for deg.
Når dine dager er til ende og du hviler hos dine fedre, vil jeg reise opp din etterkommer etter deg, han som skal utgå fra ditt liv, og jeg vil grunnfeste hans kongedømme.
Når dagane dine er til ende og du kviler hos fedrane dine, vil eg reisa opp ætlingen din etter deg, ein som skal koma frå ditt eige liv, og eg vil grunnfesta kongeriket hans.
Han skal bygge et hus for mitt navn, og jeg vil trygge hans kongetrone til evig tid.
Han skal byggja eit hus for mitt namn, og eg vil grunnfesta trona til kongeriket hans til evig tid.
Jeg vil være far for ham, og han skal være sønn for meg. Når han gjør noe galt, vil jeg tukte ham med menneskers ris og med menneskebarns slag.
Eg vil vera ein far for han, og han skal vera ein son for meg. Når han gjer urett, vil eg tukta han med menneskeris og med slag som råkar menneskeborn.
Men min nåde skal ikke vike fra ham, slik jeg lot den vike fra Saul, som jeg fjernet for deg.
Men mi miskunn skal ikkje vika frå han, slik eg tok henne bort frå Saul, som eg fjerna framfor deg.
Ditt hus og ditt kongedømme skal stå fast for alltid for mitt åsyn; din trone skal være grunnfestet til evig tid.»
Ditt hus og ditt kongerike skal stå fast for alltid framfor deg. Trona di skal vera grunnfest til evig tid.»
I samsvar med alle disse ord og hele dette synet talte Natan til David.
I samsvar med alle desse orda og heile dette synet tala Natan til David.
Da gikk kong David inn og satte seg for Herrens ansikt og sa: «Hvem er jeg, Herre Gud, og hva er mitt hus, at du har ført meg hit?
Då gjekk kong David inn og sette seg framfor Herren og sa: «Kven er eg, Herre Gud, og kva er huset mitt, at du har ført meg så langt?
Og dette var ennå for lite i dine øyne, Herre Gud, så du også har talt om din tjeners hus langt inn i fremtiden. Er dette din plan for menneskene, Herre Gud?
Og endå var dette lite i dine auge, Herre Gud. Du har òg tala om huset til tenaren din langt inn i framtida. Og dette er lova for menneska, Herre Gud!
Hva mer kan David si til deg? Du kjenner din tjener, Herre Gud.
Kva meir kan David seia til deg? Du kjenner tenaren din, Herre Gud.
For ditt ords skyld og etter ditt hjerte har du gjort alt dette store og kunngjort det for din tjener.
For ditt ord skuld og etter ditt eige hjarte har du gjort alt dette store og kunngjort det for tenaren din.
Derfor er du stor, Herre Gud! Det er ingen som du, og det er ingen Gud foruten deg, etter alt vi har hørt med våre ører.
Difor er du stor, Herre Gud! Det finst ingen som du, og det finst ingen Gud utanom deg, etter alt det vi har høyrt med våre eigne øyre.
Og hvem er som ditt folk, som Israel, det eneste folket på jorden som Gud gikk ut for å løskjøpe som sitt folk, for å gjøre sitt navn kjent og gjøre store og fryktinngytende gjerninger for ditt land, foran ditt folk som du frikjøpte fra Egypt, fra hedningefolkene og deres guder?
Og kven er som folket ditt, som Israel, det einaste folket på jorda som Gud gjekk ut for å løysa ut til å vera sitt folk, for å gjera namnet sitt kjent og for å gjera storverk og skremmande gjerningar for landet ditt – framfor folket ditt som du løyste ut frå Egypt, frå heidningfolka og gudane deira?
Du har grunnfestet Israel som ditt folk for alltid, og du, Herre, er blitt deres Gud.
Du har grunnfest Israel til å vera ditt folk til evig tid, og du, Herre, har vorte deira Gud.
Så la nå, Herre Gud, det ordet du har talt om din tjener og hans hus, stå fast til evig tid, og gjør som du har sagt!
Og no, Herre Gud, lat det ordet du har tala om tenaren din og om huset hans, stå fast til evig tid, og gjer som du har sagt.
La ditt navn bli stort til evig tid, så det heter: Herren Sebaot er Gud over Israel! Og la din tjener Davids hus stå fast for ditt åsyn.
Lat namnet ditt vera stort til evig tid, så folk seier: Herren over hærskarane er Gud over Israel! Og lat huset til tenaren din David stå fast framfor deg.
For du, Herre Sebaot, Israels Gud, har åpenbart for din tjener og sagt: Jeg vil bygge deg et hus. Derfor har din tjener funnet mot til å be denne bønnen til deg.
For du, Herre over hærskarane, Israels Gud, har openberra for tenaren din og sagt: Eg vil byggja eit hus for deg. Difor har tenaren din funne mot til å be denne bøna til deg.
Og nå, Herre Gud, du er Gud, og dine ord er sannhet. Du har lovt din tjener dette gode.
Og no, Herre Gud, du er Gud, og orda dine er sanning. Du har lova tenaren din dette gode.
Så la det behage deg å velsigne din tjeners hus, så det består for alltid for ditt åsyn. For du, Herre Gud, har talt, og med din velsignelse skal din tjeners hus være velsignet til evig tid.»
Så lat det no behaga deg å velsigna huset til tenaren din, så det må stå for alltid framfor deg. For du, Herre Gud, har tala, og med di velsigning skal huset til tenaren din vera velsigna til evig tid.»
←→