FLOGVIT
.bible

2. SamuelKapittel 23

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Dette er Davids siste ord. Så sier David, Isais sønn, ordet fra mannen som ble reist opp til det høye, Jakobs Guds salvede, Israels liflige sanger:
Dette er dei siste orda til David. Så talar David, son til Isai, mannen som vart høgt opphøgd, den salva av Jakobs Gud, den ljuvlege songaren i Israel:
Herrens Ånd har talt gjennom meg, hans ord er på min tunge.
Herrens Ande tala gjennom meg, hans ord var på tunga mi.
Israels Gud har talt, Israels klippe har sagt til meg: Den som hersker over mennesker med rettferd, den som hersker i gudsfrykt,
Israels Gud har tala, Israels klippe sa til meg: Den som styrer rettferdig over menneske, den som styrer i gudsfrykt,
han er som morgenlyset når solen går opp, en morgen uten skyer, når gresset spirer frem fra jorden av glans etter regn.
han er som morgonlyset når sola går opp, ei morgonstund utan skyer, når graset spirer fram frå jorda etter regn og solskin.
Står ikke mitt hus slik hos Gud? For en evig pakt har han sluttet med meg, ordnet i alt og sikret. All min frelse og alt jeg ønsker, skulle han ikke la det gro frem?
Står det ikkje slik til med huset mitt hos Gud? For han har gjort ei evig pakt med meg, velordna i alt og trygg. All mi frelse og alt eg ynskjer – skulle han ikkje la det bløma?
Men de gudløse er som torner som kastes bort, alle sammen, for ingen tar dem med hånden.
Men dei vonde er som tornekratt som blir kasta bort, for ingen tek dei med handa.
Den som vil røre ved dem, må væpne seg med jern og spydskaft. De skal brennes opp med ild der de ligger.
Den som vil røra ved dei, må ha jern og spydskaft i handa, og dei blir heilt brende opp med eld der dei ligg.
Dette er navnene på Davids krigere: Josjeb-Basjebet, takmonitt, øverst blant de tre. Han var Adino fra Esni, som felte åtte hundre i ett slag.
Dette er namna på krigarane til David: Josjeb-Basjebet, takmonitten, leiaren for dei tre. Han var Adino frå Esni, som svinga spydet sitt over åtte hundre falne på ein gong.
Etter ham kom Elasar, sønn av Dodo, sønn av en ahohitt. Han var blant de tre krigerne som var med David da de hånte filisterne som hadde samlet seg til kamp, og Israels menn hadde trukket seg tilbake.
Etter han kom Eleasar, son til Dodo, son til ein ahohitt. Han var ein av dei tre krigarane som var med David då dei håna filistrane som hadde samla seg der til strid, og israelittane drog seg tilbake.
Han reiste seg og hogg ned filistere til hånden ble så trett at den stivnet rundt sverdet. Herren ga stor seier den dagen, og folket vendte tilbake etter ham bare for å plyndre.
Han reiste seg og hogg ned filistrar til handa hans vart så trøytt at ho stivna kring sverdet. Herren gav stor siger den dagen, og folket kom tilbake etter han berre for å plyndra.
Etter ham kom Sjamma, sønn av Age fra Harar. Filisterne hadde samlet seg til en flokk, og der var det et jordstykke fullt av linser, og folket flyktet for filisterne.
Etter han kom Sjamma, son til Age, hararitten. Filistrane hadde samla seg til ein flokk, der det var eit jordstykke fullt av linser. Folket flykta for filistrane,
Men han stilte seg midt på jordstykket og forsvarte det. Han slo filisterne, og Herren ga stor seier.
men han stilte seg midt på jordstykket og forsvarte det og slo filistrane. Slik gav Herren stor siger.
Tre av de tretti øverste dro ned og kom til David i høsttiden, ved Adullam-hulen. En avdeling filistere hadde slått leir i Refaim-dalen.
Ein gong gjekk tre av dei tretti leiande krigarane ned og kom til David i Adullam-hòla i skurdonnatida. Ein hær av filistrar låg i leir i Refaim-dalen.
David var da i fjellborgen, og filisternes forpost var i Betlehem.
David var då i fjellborga, og ein filistisk utpost var i Betlehem.
Da fikk David en sterk lengsel og sa: «Hvem kan gi meg vann å drikke fra brønnen ved Betlehems port?»
David fekk ei sterk lyst og sa: «Å, om nokon kunne gje meg vatn frå brunnen ved byporten i Betlehem!»
De tre krigerne brøt seg gjennom filisternes leir, øste vann fra brønnen ved Betlehems port, tok det med seg og brakte det til David. Men han ville ikke drikke det. Han øste det ut for Herren
Då braut dei tre krigarane seg gjennom filistarlægeret, auste vatn frå brunnen ved byporten i Betlehem og bar det med seg til David. Men han ville ikkje drikka det. Han auste det ut for Herren
og sa: «Herre, la det være langt fra meg å gjøre dette! Skulle jeg drikke blodet til de menn som gikk med livet som innsats?» Han ville ikke drikke det. Dette gjorde de tre krigerne.
og sa: «Herre, lat det vera langt frå meg å gjera dette! Skulle eg drikka blodet til dei mennene som gjekk av stad med livet som innsats?» Så ville han ikkje drikka det. Dette gjorde dei tre krigarane.
Absjai, bror til Joab, sønn av Seruja, var leder for de tre. Han svang spydet sitt over tre hundre falne og hadde et navn blant de tre.
Absjai, bror til Joab, son til Seruja, var leiaren for dei tre. Han svinga spydet sitt over tre hundre falne, og han fekk eit namn mellom dei tre.
Han var den mest ansette av de tre og ble deres leder, men han nådde ikke opp til de tre.
Han var den mest æra av dei tre og vart leiaren deira, men han nådde ikkje opp til dei tre.
Benaja, sønn av Jojada, var sønn av en tapper mann fra Kabseel, en som hadde gjort store bedrifter. Han slo ned to av Moabs mektigste krigere. Han gikk også ned og slo i hjel en løve i en brønn en dag det hadde snødd.
Benaja, son til Jojada, var son til ein tapper mann frå Kabseel, ein som hadde gjort mange storverk. Han slo ned dei to løvekrigarane frå Moab. Ein gong gjekk han ned og drap ei løve i ein brønn ein dag det var snø.
Han drepte også en egypter, en mann av imponerende skikkelse. Egypteren hadde et spyd i hånden, men Benaja gikk mot ham med en stav, rev spydet ut av hånden på egypteren og drepte ham med hans eget spyd.
Han slo òg ned ein egyptar, ein storvegsmann. Egyptaren hadde eit spyd i handa, men Benaja gjekk ned til han med ein stav, reiv spydet ut or handa på egyptaren og drap han med hans eige spyd.
Dette gjorde Benaja, sønn av Jojada, og han hadde et navn blant de tre krigerne.
Dette gjorde Benaja, son til Jojada, og han hadde eit namn mellom dei tre krigarane.
Han var mer ansett enn de tretti, men nådde ikke opp til de tre. David satte ham over livvakten sin.
Han var meir æra enn dei tretti, men nådde ikkje opp til dei tre. David sette han over livvakta si.
Blant de tretti var: Asael, bror til Joab; Elhanan, sønn av Dodo, fra Betlehem;
Mellom dei tretti var Asael, bror til Joab, Elhanan, son til Dodo frå Betlehem,
Sjamma fra Harod; Elika fra Harod;
Sjamma frå Harod, Elika frå Harod,
Heles fra Pelet; Ira, sønn av Ikkesj, fra Tekoa;
Heles frå Pelet, Ira, son til Ikkesj frå Tekoa,
Abieser fra Anatot; Mebunnai fra Husja;
Abieser frå Anatot, Mebunnai frå Husja,
Salmon fra Ahoah; Mahrai fra Netofa;
Salmon frå Ahoah, Maharai frå Netofa,
Heleb, sønn av Baana, fra Netofa; Ittai, sønn av Ribai, fra Gibea i Benjamin;
Heleb, son til Baana frå Netofa, Ittai, son til Ribai frå Gibea i Benjamin,
Benaja fra Piraton; Hiddai fra dalene ved Gaasj;
Benaja frå Piraton, Hiddai frå Gaasj-dalane,
Abi-Albon fra Araba; Asmavet fra Bahurim;
Abi-Albon frå Araba, Asmavet frå Bahurim,
Eljahba fra Sjalbon; sønnene til Jasjen; Jonatan;
Eljahba frå Sjalbon, Jasjen-sønene, Jonatan,
Sjamma fra Harar; Ahiam, sønn av Sjarar, fra Harar;
Sjamma frå Harar, Ahiam, son til Sjarar frå Arar,
Elifelet, sønn av Ahasbai, fra Maaka; Eliam, sønn av Akitofel, fra Gilo;
Elifelet, son til Ahasbai frå Maaka, Eliam, son til Ahitofel frå Gilo,
Hesrai fra Karmel; Paarai fra Arab;
Hesrai frå Karmel, Paarai frå Arab,
Jigal, sønn av Natan, fra Soba; Bani fra Gad;
Jigal, son til Natan frå Soba, Bani frå Gad,
Selek fra Ammon; Nahrai fra Beerot, våpenbærer til Joab, sønn av Seruja;
Selek frå Ammon, Naharai frå Beerot, våpensveinen til Joab, son til Seruja,
Ira fra Jeter; Gareb fra Jeter;
Ira frå Jeter, Gareb frå Jeter,
Uria, hetitten. I alt var de trettisju.
Uria, hetitten. I alt var det tretti og sju mann.
←→