FLOGVIT
.bible

2. SamuelKapittel 20

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Der var en ondskapsfull mann som het Sjeba, sønn av Bikri, en benjaminitt. Han blåste i hornet og ropte: «Vi har ingen del i David, ingen arv i Isais sønn! Hver mann til sitt telt, Israel!»
No var det ein vondskapsmann der, han heitte Sjeba, son til Bikri, ein mann av Benjamin-ætta. Han bles i horn og ropa: «Vi har ingen del i David, og ingen arv i Isais son! Kvar mann til telta sine, Israel!»
Da forlot alle Israels menn David og fulgte Sjeba, sønn av Bikri. Men Judas menn holdt seg til sin konge, fra Jordan helt til Jerusalem.
Då drog alle israelittane bort frå David og følgde Sjeba, son til Bikri. Men judearane heldt seg til kongen sin frå Jordan heilt til Jerusalem.
David kom til sitt hus i Jerusalem. Kongen tok de ti medhustruene han hadde etterlatt for å passe huset, og satte dem i et voktet hus. Han sørget for dem, men gikk ikke inn til dem. De ble holdt innesperret til sin dødsdag og levde som enker.
David kom heim til huset sitt i Jerusalem. Kongen tok dei ti medkonene som han hadde late att for å passa huset, og sette dei i eit hus under vakt. Han sørgde for dei, men gjekk ikkje inn til dei. Dei vart innestengde til sin dødsdag og levde som enkjer.
Kongen sa til Amasa: «Kall sammen Judas menn til meg innen tre dager, og møt selv opp her.»
Kongen sa til Amasa: «Kall saman judearane til meg innan tre dagar, og ver du sjølv her då.»
Amasa dro av sted for å kalle sammen Juda, men han ble lenger borte enn den fastsatte tiden.
Amasa gjekk for å kalla saman Juda, men han vart lenger borte enn den fristen som var sett for han.
Da sa David til Abisjai: «Nå kommer Sjeba, sønn av Bikri, til å gjøre oss mer skade enn Absalom. Ta med din herres menn og forfølg ham, så han ikke finner befestede byer og slipper unna for øynene våre.»
Då sa David til Abisjai: «No kjem Sjeba, son til Bikri, til å gjera oss meir skade enn Absalom. Ta du med tenestfolka til herren din og set etter han, så han ikkje finn befesta byar og riv seg unna for auga våre.»
Joabs menn dro ut etter ham, sammen med kretere og pletere og alle krigerne. De dro ut fra Jerusalem for å forfølge Sjeba, sønn av Bikri.
Så drog Joabs menn ut etter han, saman med kretarane og pletarane og alle krigarane. Dei drog ut frå Jerusalem for å forfølgja Sjeba, son til Bikri.
Da de var ved den store steinen i Gibeon, kom Amasa dem i møte. Joab var kledd i sin kappe som han hadde på seg, og over den hadde han et sverd i slire festet ved hoften. Da han gikk frem, falt sverdet ut.
Då dei var ved den store steinen i Gibeon, kom Amasa imot dei. Joab hadde på seg krigskleda sine, og over dei hadde han eit belte med eit sverd i slira, festa ved hofta. Då han gjekk fram, fall sverdet ut.
Joab sa til Amasa: «Går det deg godt, min bror?» Og med høyre hånd grep Joab Amasas skjegg for å kysse ham.
Joab sa til Amasa: «Går det deg godt, bror min?» Og Joab tok med høgre handa i skjegget til Amasa for å kyssa han.
Amasa var ikke på vakt mot sverdet som Joab holdt i hånden. Joab stakk ham i magen så innvollene rant ut på jorden. Han trengte ikke å stikke ham en gang til, for han var død. Deretter fortsatte Joab og hans bror Abisjai forfølgelsen av Sjeba, sønn av Bikri.
Men Amasa var ikkje på vakt mot sverdet som Joab hadde i handa. Joab stakk han i magen så innvollane rann ut på jorda. Han trong ikkje stikka han to gonger, for han døydde. Så sette Joab og Abisjai, bror hans, etter Sjeba, son til Bikri.
En av Joabs unge menn stilte seg ved ham og ropte: «Den som holder med Joab og den som er for David – la ham følge Joab!»
Ein av Joabs unge menn stod ved sida av Amasa og ropa: «Den som held med Joab, og den som held med David, følg etter Joab!»
Amasa lå og veltet seg i blodet midt på veien. Da mannen så at alle stanset, dro han Amasa bort fra veien og ut på marken og kastet et klede over ham, for alle som kom forbi, ble stående.
Amasa låg og velta seg i blodet sitt midt på vegen. Då mannen såg at alt folket stansa, drog han Amasa bort frå vegen og ut på marka og kasta eit klede over han, for alle som kom forbi, stansa.
Da han var fjernet fra veien, dro alle videre etter Joab for å forfølge Sjeba, sønn av Bikri.
Då han var flytta bort frå vegen, drog alle mennene vidare etter Joab for å forfølgja Sjeba, son til Bikri.
Sjeba dro gjennom alle Israels stammer til Abel-Bet-Maaka, og alle berittene samlet seg og fulgte ham dit.
Sjeba fór gjennom alle stammane i Israel til Abel-Bet-Maaka. Og alle bikritane samla seg og følgde han dit.
De kom og beleiret ham i Abel-Bet-Maaka. De kastet opp en beleiringsramp mot byen, som sto mot yttermuren. Alt folket som var med Joab, arbeidet med å rive ned muren.
Dei kom og kringsette han i Abel-Bet-Maaka. Dei kasta opp ein voll mot byen, og han stod mot murveggen. Og alt folket som var med Joab, arbeidde med å riva ned muren.
Da ropte en klok kvinne fra byen: «Hør! Hør! Si til Joab at han må komme hit, så jeg kan tale med ham!»
Då ropa ei vis kvinne frå byen: «Høyr! Høyr! Sei til Joab: Kom hit, så eg kan tala med deg!»
Han kom bort til henne, og kvinnen spurte: «Er du Joab?» Han svarte: «Ja.» Hun sa til ham: «Hør din tjenerinnes ord.» Han svarte: «Jeg hører.»
Han kom bort til henne, og kvinna spurde: «Er du Joab?» Han svara: «Ja.» Då sa ho til han: «Høyr orda til tenestkvinna di.» Han svara: «Eg høyrer.»
Hun sa: «I gamle dager pleide man å si: Man bør først spørre i Abel! Og slik avgjorde de saken.»
Ho sa: «I gamle dagar pla dei seia: 'Lat dei først spørja i Abel!' Og slik avgjorde dei saka.
Jeg representerer de fredelige og trofaste i Israel. Du søker å ødelegge en by som er en mor i Israel. Hvorfor vil du sluke Herrens arv?»
Eg er ein av dei fredsame og trufaste i Israel. Du prøver å øydeleggja ein by som er ei mor i Israel. Kvifor vil du sluka Herrens arv?»
Joab svarte: «Langt, langt fra meg å ville sluke eller ødelegge!
Joab svara: «Langt ifrå, langt ifrå meg å sluka eller øydeleggja!
Slik er det ikke. En mann fra Efraims fjell, Sjeba, sønn av Bikri, har løftet hånden mot kongen, mot David. Utlever ham alene, så skal jeg dra bort fra byen.» Kvinnen sa til Joab: «Hans hode skal kastes ut til deg over muren.»
Slik er ikkje saka. Ein mann frå Efraim-fjella, Sjeba, son til Bikri, har lyft handa si mot kong David. Gjev han åleine til meg, så skal eg dra bort frå byen.» Kvinna sa til Joab: «Sjå, hovudet hans skal bli kasta til deg over muren.»
Kvinnen gikk til alt folket med sin klokskap. De hogg av hodet på Sjeba, sønn av Bikri, og kastet det ut til Joab. Da blåste han i hornet, og de trakk seg bort fra byen, hver til sitt telt. Joab vendte tilbake til kongen i Jerusalem.
Kvinna gjekk til alt folket med visdomen sin, og dei hogg av hovudet til Sjeba, son til Bikri, og kasta det ut til Joab. Då bles han i hornet, og dei spreidde seg frå byen, kvar til sitt telt. Og Joab vende attende til kongen i Jerusalem.
Joab var sjef for hele Israels hær, og Benaja, sønn av Jojada, hadde kommandoen over kreterne og pleterne.
Joab var øvstkommanderande for heile Israels hær. Benaja, son til Jojada, var over kretarane og pletarane.
Adoram var satt over tvangsarbeiderne, og Josjafat, sønn av Ahilud, var kansler.
Adoram hadde oppsyn med pliktarbeidet. Josjafat, son til Ahilud, var kanslar.
Sjeva var statsskriver, og Sadok og Ebjatar var prester.
Sjeva var skribent. Sadok og Abjatar var prestar.
Også Ira fra Jair var prest for David.
Ira frå Ja'ir var òg prest for David.
←→