FLOGVIT
.bible

5. MosebokKapittel 33

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Dette er velsigninga som Moses, Guds mann, lyste over Israels born før han døydde.
Dette er velsignelsen som Moses, Guds mann, lyste over Israels barn før han døde.
Han sa: Herren kom frå Sinai, han steig opp frå Se'ir for dei, han stråla fram frå Paran-fjellet og kom frå titusental av heilage. Frå hans høgre hand kom ein eldlov for dei.
Han sa: Herren kom fra Sinai, han steg opp fra Se'ir over dem, han strålte fram fra Paran-fjellet og kom fra titusener av hellige. Fra hans høyre hånd gikk ilden ut som lov til dem.
Ja, han elskar folka. Alle dine heilage er i di hand, og dei sit ved føtene dine og tek imot orda dine.
Ja, han elsker folkeslagene. Alle hans hellige er i din hånd. De setter seg ved din fot og tar imot dine ord.
Han vart konge i Jesjurun då leiarane i folket samla seg, alle Israels stammar saman.
Og han ble konge i Jesjurun da folkets høvdinger samlet seg, alle Israels stammer sammen.
Lat Ruben leva og ikkje døy, og lat ikkje mennene hans vera få i tal.
Måtte Ruben leve og ikke dø, og måtte hans menn ikke bli få i tall.
Og dette sa han om Juda: Høyr, Herre, Judas røyst, og før han heim til folket sitt. Med hendene sine streid han for dei; ver du ei hjelp mot fiendane hans.
Og dette sa han om Juda: Hør, Herre, Judas røst, og før ham tilbake til sitt folk. Hans hender kjemper for ham, vær ham en hjelp mot hans fiender.
Om Levi sa han: Din tummim og din urim høyrer din trufaste til, han som du prøvde ved Massa, han du stridde med ved Meriba-vatnet.
Om Levi sa han: Din tummim og urim tilhører din trofaste mann, ham du prøvde ved Massa, ham du stred med ved Meribas vann.
Han som sa om far sin og mor si: «Eg ser dei ikkje,» og som ikkje kjende brørne sine og ikkje visste av borna sine. For dei heldt fast på ordet ditt og tok vare på pakta di.
Han som sa om sin far og sin mor: Jeg ser dem ikke. Han kjente ikke sine brødre og visste ikke av sine barn. For de holdt ditt ord og voktet din pakt.
Dei lærer Jakob dine rettar og Israel di lov. Dei legg røykjelse for nasen din og heiloffer på altaret ditt.
De lærer Jakob dine lover og Israel din lov. De legger røkelse for din nese og heloffer på ditt alter.
Velsign hans kraft, Herre, og ha hugnad i det hendene hans gjer. Knus hoftene på dei som reiser seg mot han, og på dei som hatar han, så dei ikkje reiser seg att.
Velsign, Herre, hans kraft, og ha velbehag i hans henders gjerning. Knus hoftene på dem som reiser seg mot ham, og på hans fiender, så de ikke reiser seg mer.
Om Benjamin sa han: Han som Herren elskar, skal bu trygt hos han. Han vernar han heile dagen, og mellom skuldrane hans bur han.
Om Benjamin sa han: Herrens elskede skal bo trygt hos ham. Han verner ham hele dagen, og mellom hans skuldre bor han.
Om Josef sa han: Velsigna av Herren er landet hans, med det beste frå himmelen ovanfor, med dogg, og med djupet som ligg der nede.
Om Josef sa han: Velsignet av Herren er hans land med det kosteligste fra himmelen, med dugg, og fra dypet som hviler der nede.
Med det ypparste frå dei eldgamle fjella og det beste frå dei evige haugane.
Med det ypperste fra de eldgamle fjell, med det kosteligste fra de evige hauger.
Med det beste frå jorda og alt ho rommar, og velviljen frå han som budde i tornebusken. Lat dette koma over hovudet til Josef, over issen til han som er fyrste mellom brørne sine.
Med det kosteligste fra jorden og dens fylde, og med velvilje fra ham som bor i tornebusken. Måtte dette komme over Josefs hode, over issen på ham som er vigslet blant sine brødre.
Som den fyrstefødde oksen er hans herlegdom, og horna hans er som horn av villokse. Med dei stangast han folka ned, alle til endane av jorda. Slik er Efraims titusental, slik er Manasses tusental.
Som den førstefødte okse er han herlig, hans horn er som villoksens horn. Med dem stanger han folkeslagene, helt til jordens ender. Slik er Efraims titusener, slik er Manasses tusener.
Dei kallar folkeslag til fjellet, der ofrar dei rettferdige offer. For dei syg til seg rikdomen frå havet og skattane som er gøymde i sanden.
Folkeslag kaller de til fjellet, der ofrer de rettferdige offer. For de suger til seg havets overflod og de skjulte skatter i sanden.
Om Gad sa han: Velsigna er han som gjev Gad rom. Han legg seg ned som ei løve og riv arm og hovud av.
Om Gad sa han: Velsignet er han som gir Gad vidt rom. Som en løvinne slår han seg ned og river i stykker både arm og hode.
Han såg ut den beste delen for seg, for der var lovgjevaren sin lut gøymd. Han gjekk fram i brodden med hovdingane i folket, han fullførte Herrens rettferd og hans dommar saman med Israel.
Han så ut den beste delen for seg selv, for der var lovgiverens lodd gjemt. Han kom med folkets høvdinger, han utførte Herrens rettferd og hans dommer sammen med Israel.
Om Naftali sa han: Naftali er mett av nåde og full av Herrens velsigning. Sjøen og sørlandet skal han eiga.
Om Naftali sa han: Naftali er mettet med velvilje og full av Herrens velsignelse. Sjøen og sørlandet skal han ta i eie.
Om Asjer sa han: Velsigna mellom sønene er Asjer. Lat han vera den brørne likar best, og lat han duppa foten sin i olje.
Om Asjer sa han: Velsignet fremfor sønner er Asjer. Måtte han være den mest vellikte blant sine brødre og dyppe sin fot i olje.
Det finst ingen som Gud, Jesjurun! Han rid over himmelen for å hjelpa deg, over skyene i sin velde.
Ingen er som Gud, Jesjurun! Han som rir over himmelen for å hjelpe deg, over skyene i sin majestet.
Ein bustad er den evige Gud, og her nede er evige armar. Han driv fienden bort framfor deg og seier: «Gjer ende på dei!»
Den evige Gud er en bolig, og under deg er evige armer. Han drev fienden bort foran deg og sa: Tilintetgjør!
Israel bur trygt for seg sjølv. Jakobs auge ser eit land med korn og ny vin, og himmelen dryp av dogg.
Israel bor trygt, alene. Jakobs øye skuer et land med korn og ny vin, ja, hans himmel drypper av dugg.
Sæl er du, Israel! Kven er som du, eit folk frelst av Herren? Han er skjoldet som hjelper deg og sverdet som er din herlegdom. Fiendane dine skal krypa for deg, og du skal trø på høgdene deira.
Salig er du, Israel! Hvem er som du, et folk frelst ved Herren? Han er ditt skjold og din hjelp, ditt majestetiske sverd. Dine fiender skal krype for deg, og du skal tråkke på deres høyder.
←→