FLOGVIT
.bible

MarkusKapittel 9

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster3 paralleller i dette kapitlet
Andre lidelsesforutsigelseMML

Menneskesønnen skal overgis i menneskers hender.

MatteusMatt 17:22-23

22Medan dei drog omkring i Galilea, sa Jesus til dei: «Menneskesonen skal gjevast over i hendene på menneske,

23og dei skal drepa han. Men på den tredje dagen skal han reisast opp.» Då vart dei svært sorgfulle.

Markus(du leser)

30Dei fór derifrå og drog gjennom Galilea, og han ville ikkje at nokon skulle få vita det.

31For han lærte læresveinane sine og sa til dei: «Menneskesonen skal gjevast over i hendene på menneske, og dei skal slå han i hel. Og når han er slegen i hel, skal han stå opp att tre dagar etter.»

32Men dei skjøna ikkje dette ordet og var redde for å spørja han.

LukasLuk 9:43-45

43Alle vart fulle av undring over Guds stordom. Medan alle undra seg over alt det han gjorde, sa han til læresveinane sine:

44«Lat desse orda søkka inn i øyra dykkar: Menneskesonen skal bli gjeven over i menneskehender.»

45Men dei skjøna ikkje dette ordet. Det var løynt for dei, så dei ikkje kunne fatta det. Og dei var redde for å spørja han om det.

Salt og lysMML

Matteus har den mest utfyllende versjonen.

MatteusMatt 5:13-16

13Det duger ikkje lenger til noko, anna enn å bli kasta ut og trakka ned av folk.

14De er lyset i verda. Ein by som ligg på eit fjell, kan ikkje gøymast.

15Ein tenner heller ikkje ei lampe og set henne under eit kar. Nei, ein set henne på lampestaken, så lyser ho for alle i huset.

16Slik skal lyset dykkar lysa for menneska, så dei kan sjå dei gode gjerningane dykkar og prisa Far dykkar i himmelen.

Markus(du leser)

50Salt er godt. Men om saltet mistar krafta si, korleis skal de då gjera det salt att? Ha salt i dykk sjølve og hald fred med kvarandre!»

LukasLuk 14:34-35

34Salt er ein god ting. Men om saltet mistar krafta si, korleis kan det då verta salt att?

35Det duger verken til jord eller gjødsel. Dei kastar det ut. Den som har øyre å høyra med, høyr!

Forklarelsen på fjelletMML

Jesus forklares med Moses og Elia på fjellet.

MatteusMatt 17:1-13

1Seks dagar seinare tok Jesus med seg Peter, Jakob og Johannes, bror hans, og førte dei opp på eit høgt fjell der dei var åleine.

2Der vart han forvandla framfor dei. Andletet hans lyste som sola, og kleda hans vart kvite som lyset.

3Og sjå, Moses og Elia synte seg for dei og samtala med han.

4Då tok Peter til orde og sa til Jesus: «Herre, det er godt for oss å vera her. Om du vil, skal eg setja opp tre hytter, ei til deg, ei til Moses og ei til Elia.»

5Medan han enno tala, sjå, då overskygga ei lysande sky dei. Og sjå, ei røyst frå skya sa: «Dette er Son min, han som eg elskar, i han har eg mi glede. Høyr han!»

6Då læresveinane høyrde dette, kasta dei seg ned med andletet mot jorda og vart fylte av stor redsle.

7Men Jesus gjekk bort til dei, rørte ved dei og sa: «Reis dykk opp og ver ikkje redde!»

8Og då dei løfta blikket, såg dei ingen andre enn Jesus åleine.

9Medan dei gjekk ned frå fjellet, baud Jesus dei og sa: «Fortel ikkje nokon om dette synet før Menneskesonen har stått opp frå dei døde.»

10Læresveinane spurde han: «Kvifor seier dei skriftlærde at Elia må koma først?»

11Han svara og sa: «Elia kjem og skal setja alt i rett stand att.

12Men eg seier dykk at Elia alt er komen, og dei kjende han ikkje att, men gjorde med han som dei ville. Slik skal òg Menneskesonen lida under dei.»

13Då skjøna læresveinane at han tala til dei om Johannes døyparen.

Markus(du leser)

2Seks dagar seinare tok Jesus med seg Peter, Jakob og Johannes og førte dei opp på eit høgt fjell, der dei var åleine. Då vart han forvandla framfor dei.

3Kleda hans vart skinnande kvite, så kvite at ingen som bleikjer klede på jorda, kunne gjort dei så kvite.

4Og Elia synte seg for dei saman med Moses, og dei samtala med Jesus.

5Då tok Peter til orde og sa til Jesus: «Rabbi, det er godt at vi er her. Lat oss byggja tre hytter, ei til deg, ei til Moses og ei til Elia.»

6Han visste ikkje kva han skulle seia, for dei var så redde.

7Då kom det ei sky som la skugge over dei, og frå skya kom det ei røyst: «Dette er Son min, han som eg elskar. Høyr på han!»

8Og brått, då dei såg seg omkring, såg dei ingen annan enn Jesus åleine hos seg.

9Då dei gjekk ned frå fjellet, påla han dei at dei ikkje måtte fortelja nokon det dei hadde sett, før Menneskesonen var stått opp frå dei døde.

10Dei heldt fast på dette ordet og diskuterte seg imellom kva det ville seia å stå opp frå dei døde.

11Og dei spurde han: «Kvifor seier dei skriftlærde at Elia må koma først?»

12Han svara dei: «Elia kjem først og set alt i stand att. Men korleis kan det då stå skrive om Menneskesonen at han skal lida mykje og bli forakta?

13Men eg seier dykk: Elia har alt kome, og dei gjorde med han det dei ville, slik det står skrive om han.»

LukasLuk 9:28-36

28Om lag åtte dagar etter at han hadde sagt dette, tok han med seg Peter, Johannes og Jakob og gjekk opp i fjellet for å be.

29Medan han bad, vart andletet hans forandra, og kleda hans vart kvite og blenkjande.

30Og sjå, to menn samtala med han. Det var Moses og Elia.

31Dei synte seg i herlegdom og tala om utgangen hans, som han skulle fullføra i Jerusalem.

32Peter og dei som var med han, var tyngde av søvn. Men då dei vakna heilt, såg dei herlegdomen hans og dei to mennene som stod saman med han.

33Då mennene skulle skiljast frå han, sa Peter til Jesus: «Meister, det er godt at vi er her. Lat oss byggja tre hytter, ei til deg, ei til Moses og ei til Elia.» Han visste ikkje kva han sa.

34Medan han tala, kom det ei sky og la skugge over dei. Dei vart redde då dei kom inn i skya.

35Og det kom ei røyst frå skya: «Dette er Son min, den utvalde. Høyr på han!»

36Då røysta lydde, var Jesus åleine att. Læresveinane tagde og fortalde i den tida ikkje til nokon det dei hadde sett.

Og han sa til dei: «Sanneleg seier eg dykk: Nokre av dei som står her, skal ikkje smaka døden før dei får sjå at Guds rike er kome med kraft.»
Seks dagar seinare tok Jesus med seg Peter, Jakob og Johannes og førte dei opp på eit høgt fjell, der dei var åleine. Då vart han forvandla framfor dei.
Då tok Peter til orde og sa til Jesus: «Rabbi, det er godt at vi er her. Lat oss byggja tre hytter, ei til deg, ei til Moses og ei til Elia.»
Då kom det ei sky som la skugge over dei, og frå skya kom det ei røyst: «Dette er Son min, han som eg elskar. Høyr på han!»
Og brått, då dei såg seg omkring, såg dei ingen annan enn Jesus åleine hos seg.
Då dei gjekk ned frå fjellet, påla han dei at dei ikkje måtte fortelja nokon det dei hadde sett, før Menneskesonen var stått opp frå dei døde.
Dei heldt fast på dette ordet og diskuterte seg imellom kva det ville seia å stå opp frå dei døde.
Og dei spurde han: «Kvifor seier dei skriftlærde at Elia må koma først?»
Han svara dei: «Elia kjem først og set alt i stand att. Men korleis kan det då stå skrive om Menneskesonen at han skal lida mykje og bli forakta?
Men eg seier dykk: Elia har alt kome, og dei gjorde med han det dei ville, slik det står skrive om han.»
Då dei kom til dei andre læresveinane, såg dei ei stor folkemengd omkring dei og skriftlærde som diskuterte med dei.
Straks heile folkemengda fekk sjå han, vart dei overvelda og sprang bort og helsa på han.
Og han spurde dei: «Kva er det de diskuterer med kvarandre?»
Ein i folkemengda svara han: «Meister, eg har ført son min til deg. Han har ei ånd som gjer han stum.
Kvar gong ho tek tak i han, kastar ho han ned, og han frådar og skjer tenner og blir heilt stiv. Eg bad læresveinane dine om å driva henne ut, men dei makta det ikkje.»
Då svara han dei: «Du vantruande slekt! Kor lenge skal eg vera hos dykk? Kor lenge skal eg halda ut med dykk? Før han til meg!»
Så førte dei guten til han. Då ånda såg Jesus, reiv og sleit ho straks i guten, og han fall på jorda og rulla omkring medan han fråda.
Jesus spurde far hans: «Kor lenge har han hatt det slik?» Han svara: «Frå han var liten.
Mange gonger har ånda kasta han både i eld og i vatn for å ta livet av han. Men om du kan gjera noko, så ha medkjensle med oss og hjelp oss!»
Jesus sa til han: «Om du kan? Alt er mogleg for den som trur.»
Straks ropa far til guten: «Eg trur! Hjelp meg i mi vantru!»
Då Jesus såg at folk kom springande til, truga han den ureine ånda og sa: «Du stumme og døve ånd, eg byd deg: Far ut av han og kom aldri meir inn i han!»
Då skreik ånda og reiv og sleit hardt i han og fór ut. Guten vart liggjande som død, så mange sa: «Han er død.»
Men Jesus tok han i handa og reiste han opp, og han stod opp.
Då Jesus var komen inn i huset, spurde læresveinane han i einrom: «Kvifor kunne ikkje vi driva ånda ut?»
Han svara dei: «Dette slaget kan berre drivast ut ved bøn.»
Dei fór derifrå og drog gjennom Galilea, og han ville ikkje at nokon skulle få vita det.
For han lærte læresveinane sine og sa til dei: «Menneskesonen skal gjevast over i hendene på menneske, og dei skal slå han i hel. Og når han er slegen i hel, skal han stå opp att tre dagar etter.»
Men dei skjøna ikkje dette ordet og var redde for å spørja han.
Dei kom til Kapernaum. Og då han var komen inn i huset, spurde han dei: «Kva var det de diskuterte på vegen?»
Men dei tagde, for på vegen hadde dei diskutert med kvarandre om kven som var den største.
Då sette han seg ned, kalla dei tolv til seg og sa til dei: «Om nokon vil vera den første, må han vera den siste av alle og tenar for alle.»
Så tok han eit lite barn og stilte det midt imellom dei, tok det i armane sine og sa til dei:
«Den som tek imot eit slikt lite barn i mitt namn, tek imot meg. Og den som tek imot meg, tek ikkje imot meg, men han som har sendt meg.»
Johannes sa til han: «Meister, vi såg ein som dreiv ut vonde ånder i ditt namn, og vi prøvde å hindra han fordi han ikkje følgde oss.»
Men Jesus sa: «Hindra han ikkje! For ingen som gjer eit mektig verk i mitt namn, kan like etter tala vondt om meg.
Den som ikkje er imot oss, er med oss.
Den som gjev dykk eit beger vatn fordi de høyrer Kristus til, sanneleg seier eg dykk: Han skal ikkje mista løna si.
Men den som lokkar til fall ein av desse små som trur på meg, for han var det betre om det var hengt ein kvernstein om halsen hans og han var kasta i havet.
Om handa di lokkar deg til fall, så hogg henne av! Det er betre for deg å gå lemlesta inn til livet enn å ha begge hendene og fara til helvete, til elden som aldri sloknar.
Der ormen deira ikkje døyr og elden ikkje sloknar.
Og om foten din lokkar deg til fall, så hogg han av! Det er betre for deg å gå halt inn til livet enn å ha begge føtene og bli kasta i helvete.
Der ormen deira ikkje døyr og elden ikkje sloknar.
Og om auget ditt lokkar deg til fall, så riv det ut! Det er betre for deg å gå einøygd inn i Guds rike enn å ha begge augo og bli kasta i helvete,
der ormen deira ikkje døyr og elden ikkje sloknar.
For alle skal saltast med eld.
Salt er godt. Men om saltet mistar krafta si, korleis skal de då gjera det salt att? Ha salt i dykk sjølve og hald fred med kvarandre!»
←→