FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 26

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
I byrjinga av regjeringstida til Jojakim, son til Josjia, konge i Juda, kom dette ordet frå Herren:
Så seier Herren: Still deg i føregarden til Herrens hus og tal til alle byane i Juda som kjem for å tilbe i Herrens hus. Sei alle dei orda eg har bode deg å tala til dei. Hald ikkje tilbake eit einaste ord.
Kanskje vil dei høyra og venda om, kvar frå sin vonde veg. Då vil eg angra det vonde eg tenkjer å gjera mot dei på grunn av dei vonde gjerningane deira.
Du skal seia til dei: Så seier Herren: Dersom de ikkje høyrer på meg og ikkje følgjer lova mi som eg har lagt fram for dykk,
og ikkje høyrer på orda frå tenarane mine, profetane, som eg sender til dykk att og att utan at de høyrer –
då vil eg gjera med dette huset som med Sjilo, og denne byen vil eg gjera til ei forbanning for alle folkeslag på jorda.
Prestane og profetane og heile folket høyrde Jeremia tala desse orda i Herrens hus.
Då Jeremia var ferdig med å tala alt det Herren hadde bode han å seia til heile folket, greip prestane og profetane og heile folket han og sa: «Du skal døy!
Kvifor har du profetert i Herrens namn og sagt at det skal gå med dette huset som med Sjilo, og at denne byen skal leggjast øyde utan nokon som bur der?» Og heile folket samla seg mot Jeremia i Herrens hus.
Då leiarane i Juda høyrde om dette, gjekk dei frå kongens hus opp til Herrens hus og sette seg ved inngangen til den nye porten i Herrens hus.
Då sa prestane og profetane til leiarane og til heile folket: «Denne mannen fortener døden, for han har profetert mot denne byen, slik de har høyrt med eigne øyre.»
Men Jeremia sa til alle leiarane og til heile folket: «Herren har sendt meg for å profetere mot dette huset og mot denne byen alle dei orda de har høyrt.
Så betrar no vegane dykkar og gjerningane dykkar, og høyr på røysta til Herren dykkar Gud! Då vil Herren angra det vonde han har tala mot dykk.
Eg sjølv er i hendene dykkar. Gjer med meg det de meiner er godt og rett.
Men de skal vita at om de drep meg, fører de uskuldig blod over dykk sjølve og over denne byen og innbyggjarane i han. For i sanning har Herren sendt meg til dykk for å tala alle desse orda så de kunne høyra dei.»
Då sa leiarane og heile folket til prestane og profetane: «Denne mannen fortener ikkje døden, for det er i Herren vår Guds namn han har tala til oss.»
Då stod nokre av dei eldste i landet fram og sa til heile folkemengda:
«Mika frå Moresjet profeterte i dagane til Hiskia, konge i Juda, og sa til heile Juda-folket: Så seier Herren over hærskarane: Sion skal pløyast som ein åker, Jerusalem skal bli til ruinhopar, og tempelberget til skogkledde haugar.
Drap Hiskia, konge i Juda, og heile Juda han? Nei, han frykta Herren og bønfall Herren, og Herren angra det vonde han hadde tala mot dei. Men vi held på å føra stor ulukke over oss sjølve!»
Det var òg ein annan mann som profeterte i Herrens namn: Uria, son til Sjemaja, frå Kirjat-Jearim. Han profeterte mot denne byen og dette landet med same ord som Jeremia.
Då kong Jojakim og alle krigarane hans og alle leiarane høyrde orda hans, ville kongen ta livet av han. Men Uria fekk høyra om det og vart redd; han flykta og kom til Egypt.
Då sende kong Jojakim Elnatan, son til Akbor, og nokre menn med han til Egypt.
Dei henta Uria frå Egypt og førte han til kong Jojakim, som hogg han ned med sverd og kasta liket hans på gravplassen til det vanlege folket.
Men Ahikam, son til Sjafan, heldt handa si over Jeremia, så han ikkje vart overgjeven til folket for å drepast.
←→