FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 36

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
I det fjerde året Jojakim, son til Josjia, var konge i Juda, kom dette ordet til Jeremia frå Herren:
«Ta deg ein bokrull og skriv på han alle dei orda eg har tala til deg om Israel, om Juda og om alle folkeslaga, frå den dagen eg tok til å tala til deg, frå Josjias dagar og fram til i dag.
Kanskje Judas hus vil høyra om alt det vonde eg tenkjer å gjera mot dei, så dei kan venda om, kvar frå sin vonde veg, og eg kan tilgje synda og misgjerningane deira.»
Då kalla Jeremia til seg Baruk, son til Nerija, og Baruk skreiv ned på ein bokrull alle Herrens ord som Herren hadde tala til han, etter det Jeremia sa.
Så gav Jeremia Baruk denne ordren: «Eg er hindra og kan ikkje gå til Herrens hus.
Difor skal du gå og lesa opp Herrens ord frå rullen som du har skrive etter det eg sa, så folket høyrer det i Herrens hus på ein fastedag. Du skal òg lesa det opp for alle frå Juda som kjem frå byane sine.
Kanskje dei vil leggja bøna si fram for Herren og venda om, kvar frå sin vonde veg. For stor er vreiden og harmen som Herren har tala imot dette folket.»
Baruk, son til Nerija, gjorde alt det profeten Jeremia hadde bode han, og las opp Herrens ord frå boka i Herrens hus.
I det femte året Jojakim, son til Josjia, var konge i Juda, i den niande månaden, lyste dei ut ein faste for Herren for alt folket i Jerusalem og for alle som kom frå byane i Juda til Jerusalem.
Då las Baruk opp frå boka det Jeremia hadde sagt, i Herrens hus, i rommet til Gemarja, son til skrivaren Sjafan, i den øvre føregarden, ved inngangen til den nye porten i Herrens hus, så alt folket høyrde det.
Mikaja, son til Gemarja, son til Sjafan, høyrde alle Herrens ord frå boka.
Så gjekk han ned til kongens hus, til skrivarrommet. Der sat alle stormennene: skrivaren Elisjama, Delaja, son til Sjemaja, Elnatan, son til Akbor, Gemarja, son til Sjafan, Sidkia, son til Hananja, og alle dei andre stormennene.
Mikaja fortalde dei alle orda han hadde høyrt då Baruk las opp frå boka for folket.
Då sende alle stormennene Jehudi, son til Netanja, son til Sjelemja, son til Kusji, til Baruk og sa: «Ta med deg rullen du las opp frå for folket, og kom hit!» Baruk, son til Nerija, tok rullen med seg og kom til dei.
Dei sa til han: «Set deg ned og les han opp for oss!» Og Baruk las opp for dei.
Då dei høyrde alle orda, vart dei gripne av redsle og såg på kvarandre. Dei sa til Baruk: «Vi må fortelja kongen om alt dette.»
Så spurde dei Baruk: «Fortel oss korleis du skreiv ned alle desse orda etter det han sa.»
Baruk svara dei: «Han sa alle desse orda til meg med sin eigen munn, og eg skreiv dei ned i boka med blekk.»
Då sa stormennene til Baruk: «Gå og gøym deg, du og Jeremia! Lat ingen få vita kvar de er.»
Så gjekk dei inn til kongen i føregarden, men rullen hadde dei lagt att i rommet til skrivaren Elisjama. Dei fortalde kongen alt som hadde hendt.
Kongen sende Jehudi for å henta rullen, og han henta han frå rommet til skrivaren Elisjama. Jehudi las han opp for kongen og alle stormennene som stod omkring kongen.
Kongen sat i vinterpalasset – det var den niande månaden – og det brann eld i kolpanna framfor han.
Kvar gong Jehudi hadde lese tre eller fire spalter, skar han dei av med skrivarkniven og kasta dei på elden i kolpanna, til heile rullen var oppbrend i elden i kolpanna.
Kongen og tenarane hans som høyrde alle desse orda, vart ikkje redde og reiv ikkje sund kleda sine.
Endå Elnatan, Delaja og Gemarja bad kongen om ikkje å brenna rullen, høyrde han ikkje på dei.
Kongen gav Jerahme'el, kongssonen, og Seraja, son til Asriel, og Sjelemja, son til Abde'el, ordre om å gripa skrivaren Baruk og profeten Jeremia. Men Herren hadde gøymt dei.
Herrens ord kom til Jeremia etter at kongen hadde brent opp rullen med orda Baruk hadde skrive ned etter det Jeremia sa:
«Ta deg ein annan rull og skriv på han alle dei orda som stod på den første rullen, den som Jojakim, kongen i Juda, brende opp.
Og om Jojakim, kongen i Juda, skal du seia: Så seier Herren: Du brende denne rullen og sa: 'Kvifor har du skrive på han at kongen av Babel skal koma og øydeleggja dette landet og gjera ende på både menneske og dyr?'
Difor seier Herren så om Jojakim, kongen i Juda: Han skal ikkje ha nokon etterkomar som sit på Davids trone. Liket hans skal liggja utkasta for heten om dagen og frosten om natta.
Eg vil straffa han og etterkomarane hans og tenarane hans for synda deira. Eg vil la alt det vonde eg har varsla, koma over dei og over innbyggjarane i Jerusalem og over folket i Juda, fordi dei ikkje ville høyra.»
Jeremia tok ein annan rull og gav han til skrivaren Baruk, son til Nerija. Han skreiv på han, etter det Jeremia sa, alle orda frå boka som Jojakim, kongen i Juda, hadde brent opp i elden. Og det vart lagt til mange fleire ord av same slag.
←→