FLOGVIT
.bible

4. MosebokKapittel 20

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Israelittene, hele menigheten, kom til Sin-ørkenen i den første måneden, og folket slo seg ned i Kadesj. Der døde Mirjam, og der ble hun gravlagt.
Israelsfolket, heile forsamlinga, kom til Sin-ørkenen i den første månaden. Folket slo seg ned i Kadesj. Der døydde Mirjam, og der vart ho gravlagd.
Folket trettet med Moses og sa: «Om vi bare hadde omkommet da våre brødre omkom for Herrens ansikt!
Folket tretta med Moses og sa: «Å, om vi berre hadde døydd då brørne våre døydde for Herrens åsyn!
Hvorfor har dere ført Herrens forsamling ut i denne ørkenen? For at vi og buskapen vår skal dø her?
Kvifor har de ført Herrens forsamling inn i denne ørkenen, så vi og buskapen vår skal døy her?
Hvorfor førte dere oss opp fra Egypt for å bringe oss til dette elendige stedet? Her kan verken korn, fikentrær, vinranker eller granatepletrær vokse, og det finnes ikke vann å drikke.»
Og kvifor førte de oss opp frå Egypt for å bringa oss til denne elendige staden? Her er det ikkje korn, ikkje fikentre, ikkje vinranker, ikkje granateple, og det finst ikkje vatn å drikka.»
Moses og Aron gikk bort fra forsamlingen til inngangen av møteteltet og kastet seg ned med ansiktet mot jorden. Da viste Herrens herlighet seg for dem.
Moses og Aron gjekk bort frå forsamlinga til inngangen på møteteltet og fall ned på andletet. Då synte Herrens herlegdom seg for dei.
«Ta staven og kall menigheten sammen, du og din bror Aron. Tal til klippen mens de ser på, så skal den gi sitt vann. Slik skal du la vann strømme fram fra klippen for dem og gi menigheten og buskapen deres å drikke.»
«Ta staven og kall saman forsamlinga, du og Aron, bror din. Tal til berget framfor auga deira, så skal det gje vatn. Slik skal du la vatn strøyma fram frå berget til dei og gje forsamlinga og buskapen deira å drikka.»
Moses tok staven fra sin plass foran Herren, slik han hadde befalt ham.
Moses tok staven framfor Herrens åsyn, slik Herren hadde befalt han.
Moses og Aron kalte forsamlingen sammen foran klippen, og han sa til dem: «Hør nå, dere opprørere! Skal vi skaffe dere vann ut av denne klippen?»
Moses og Aron kalla forsamlinga saman framfor berget, og han sa til dei: «Høyr no, de opprørarar! Skal vi la vatn strøyma fram frå dette berget til dykk?»
Så løftet Moses hånden og slo på klippen med staven to ganger. Da strømmet det fram mye vann, og menigheten og buskapen deres fikk drikke.
Så lyfte Moses handa og slo på berget med staven to gonger. Då strøymde det mykje vatn ut, og forsamlinga og buskapen deira fekk drikka.
Men Herren sa til Moses og Aron: «Fordi dere ikke trodde på meg og helliget meg for Israels barns øyne, skal dere ikke føre denne forsamlingen inn i det landet jeg har gitt dem.»
Men Herren sa til Moses og Aron: «Fordi de ikkje trudde på meg og ikkje helga meg for auga til Israelsfolket, skal de ikkje føra denne forsamlinga inn i det landet eg har gjeve dei.»
Dette er Meriba-vannet, der Israels barn trettet med Herren, og han viste seg hellig blant dem.
Dette er Meriba-vatnet, der Israelsfolket tretta med Herren, og han viste seg heilag mellom dei.
Fra Kadesj sendte Moses sendebud til kongen av Edom: «Så sier din bror Israel: Du kjenner alle de vanskeligheter vi har møtt.
Moses sende bodbærarar frå Kadesj til kongen i Edom: «Så seier bror din Israel: Du kjenner alle dei lidingane som har råka oss.
Våre fedre dro ned til Egypt, og vi bodde i Egypt i lang tid. Egypterne behandlet oss og våre fedre ondt.
Fedrane våre drog ned til Egypt, og vi budde i Egypt i lang tid. Egyptarane handsama oss og fedrane våre vondt.
Da ropte vi til Herren, og han hørte vår røst. Han sendte en engel og førte oss ut av Egypt. Nå er vi i Kadesj, en by ved grensen til ditt land.
Vi ropa til Herren, og han høyrde røysta vår. Han sende ein engel og førte oss ut frå Egypt. Og sjå, no er vi i Kadesj, ein by ved grensa di.
La oss få dra gjennom landet ditt. Vi skal ikke gå over åkrer eller vingårder, og vi skal ikke drikke vann fra brønner. Vi skal følge kongeveien uten å bøye av til høyre eller venstre før vi har kommet gjennom ditt område.»
Lat oss få fara gjennom landet ditt. Vi skal ikkje gå over åkrar eller vinmarker, og vi skal ikkje drikka vatn frå brønnar. Vi skal følgja hovudvegen og ikkje bøya av til høgre eller venstre før vi har kome gjennom området ditt.»
Men Edom svarte ham: «Du får ikke dra gjennom mitt land, ellers går jeg mot deg med sverd.»
Men Edom svara: «Du skal ikkje fara gjennom landet mitt, elles kjem eg ut mot deg med sverd.»
Israelittene sa til ham: «Vi vil holde oss til hovedveien. Og hvis jeg eller buskapen min drikker av vannet ditt, skal jeg betale for det. Det er ikke noe stort jeg ber om – bare å få gå gjennom til fots.»
Israelsfolket sa til han: «Vi vil følgja landevegen. Og om eg og buskapen min drikk av vatnet ditt, skal eg betala for det. Det er ikkje noko stort – berre lat meg gå gjennom til fots.»
Men han sa: «Du får ikke dra igjennom.» Og Edom rykket ut mot ham med en stor hær og med sterk hånd.
Men han sa: «Du skal ikkje fara gjennom!» Og Edom drog ut mot dei med ein stor hær og med sterk hand.
Edom nektet å la Israel dra gjennom sitt område, og Israel bøyde av fra ham.
Sidan Edom nekta Israel å fara gjennom landet sitt, bøygde Israel av frå dei.
De brøt opp fra Kadesj, og Israels barn, hele menigheten, kom til fjellet Hor.
Dei braut opp frå Kadesj, og Israelsfolket, heile forsamlinga, kom til fjellet Hor.
Ved fjellet Hor, på grensen til Edoms land, sa Herren til Moses og Aron:
Ved fjellet Hor, på grensa til Edom-landet, sa Herren til Moses og Aron:
«Aron skal samles til sitt folk. Han skal ikke komme inn i det landet jeg har gitt Israels barn, fordi dere satte dere opp mot min befaling ved Meriba-vannet.
«Aron skal samlast til folket sitt. Han skal ikkje koma inn i det landet eg har gjeve Israelsfolket, fordi de var ulydige mot mitt ord ved Meriba-vatnet.
Ta Aron og hans sønn Elasar med deg, og før dem opp på fjellet Hor.
Ta Aron og Elasar, son hans, og før dei opp på fjellet Hor.
Ta av Aron hans klær og la hans sønn Elasar få dem på seg. Aron skal samles til sitt folk og dø der.
Ta av Aron kleda hans og kle dei på Elasar, son hans. Så skal Aron samlast til folket sitt og døy der.»
Moses gjorde som Herren hadde befalt. De gikk opp på fjellet Hor for øynene på hele menigheten.
Moses gjorde som Herren hadde befalt. Dei gjekk opp på fjellet Hor for auga til heile forsamlinga.
Moses tok av Aron hans klær og lot hans sønn Elasar få dem på seg. Og Aron døde der på toppen av fjellet. Så gikk Moses og Elasar ned fra fjellet.
Moses tok av Aron kleda hans og kledde dei på Elasar, son hans. Og Aron døydde der på toppen av fjellet. Så gjekk Moses og Elasar ned frå fjellet.
Da hele menigheten så at Aron var død, sørget hele Israels hus over Aron i tretti dager.
Då heile forsamlinga såg at Aron var død, sørgde heile Israels hus over Aron i tretti dagar.
←→