FLOGVIT
.bible

4. MosebokKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Mirjam og Aron talte mot Moses på grunn av den kusjittiske kvinnen han hadde tatt til hustru, for han hadde tatt en kusjittisk kvinne til hustru.
Mirjam og Aron tala mot Moses på grunn av den kusjittiske kvinna han hadde gift seg med, for han hadde teke ei kusjittisk kvinne til kone.
De sa: «Har Herren bare talt gjennom Moses? Har han ikke også talt gjennom oss?» Og Herren hørte det.
Dei sa: «Har Herren berre tala gjennom Moses? Har han ikkje òg tala gjennom oss?» Og Herren høyrde det.
Men Moses var en svært ydmyk mann, mer enn noe annet menneske på jorden.
Men Moses var ein svært audmjuk mann, meir audmjuk enn noko anna menneske på jorda.
Da sa Herren plutselig til Moses, Aron og Mirjam: «Gå ut, dere tre, til møteteltet.» Og alle tre gikk ut.
Brått sa Herren til Moses, Aron og Mirjam: «Gå ut alle tre til møteteltet!» Og dei tre gjekk ut.
Herren steg ned i en skysøyle og stilte seg ved inngangen til teltet. Han kalte på Aron og Mirjam, og de to trådte fram.
Då steig Herren ned i skystøtta og stilte seg ved inngangen til teltet. Han kalla på Aron og Mirjam, og dei kom begge fram.
Han sa: «Hør mine ord! Når det er en profet iblant dere, gir jeg, Herren, meg til kjenne for ham i et syn, jeg taler til ham i en drøm.
Han sa: «Høyr no orda mine! Om det finst ein profet mellom dykk, gjer eg, Herren, meg kjend for han i syner og talar til han i draumar.
Slik er det ikke med min tjener Moses. Han er trofast i hele mitt hus.
Men slik er det ikkje med tenaren min Moses. Han er trufast i heile mitt hus.
Munn til munn taler jeg med ham, klart og ikke i gåter. Herrens skikkelse får han skue. Hvorfor fryktet dere da ikke for å tale mot min tjener Moses?»
Munn mot munn talar eg med han, ope og ikkje i gåter. Han får sjå Herrens skapnad. Kvifor var de då ikkje redde for å tala mot tenaren min, mot Moses?»
Da skyen løftet seg fra teltet, se, da var Mirjam rammet av hudsykdom, hvit som snø. Aron vendte seg mot Mirjam, og se, hun var rammet av hudsykdom.
Då skya drog seg bort frå teltet, sjå, då var Mirjam råka av hudsykdom, kvit som snø. Aron snudde seg mot Mirjam og såg at ho var sjuk.
Da sa Aron til Moses: «Å, herre, la oss ikke bære straffen for den synden vi begikk i vår dårskap.
Då sa Aron til Moses: «Å, herre min, lat oss ikkje bera straffa for den synda vi gjorde i vår dårskap!
La henne ikke bli som en dødfødt, som kommer ut av mors liv med halvparten av kjøttet fortært.»
Lat henne ikkje verta som eit daudfødd barn, der halvparten av kjøtet alt er fortært når det kjem ut av mors liv!»
Da ropte Moses til Herren: «Å Gud, jeg ber deg, helbred henne!»
Då ropa Moses til Herren: «Å Gud, eg bed deg, gjer henne frisk!»
Herren svarte Moses: «Hvis hennes far hadde spyttet henne i ansiktet, måtte hun ikke da bære skammen i sju dager? La henne holdes utenfor leiren i sju dager, så kan hun tas inn igjen.»
Herren svara Moses: «Om faren hennar hadde spytta henne i andletet, ville ho ikkje då måtta bera skamma i sju dagar? Ho skal stengjast ute frå leiren i sju dagar, og etterpå kan ho takast inn att.»
Så ble Mirjam holdt utenfor leiren i sju dager, og folket brøt ikke opp før Mirjam var tatt inn igjen.
Så vart Mirjam stengd ute frå leiren i sju dagar, og folket braut ikkje opp før Mirjam var teken inn att.
Deretter brøt folket opp fra Haserot og slo leir i Paran-ørkenen.
Deretter braut folket opp frå Haserot og slo leir i Paran-øydemarka.
←→