FLOGVIT
.bible

4. MosebokKapittel 21

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Da kanaaneerkongen i Arad, som bodde i Negev, hørte at Israel kom på veien til Atarim, gikk han til krig mot Israel og tok noen av dem til fange.
Då den kanaaneiske kongen av Arad, som budde i Negev, høyrde at Israel kom på vegen til Atarim, gjekk han til åtak på Israel og tok nokre av dei til fange.
Da avla Israel et løfte til Herren og sa: «Om du virkelig overgir dette folket i min hånd, skal jeg vie byene deres til ødeleggelse.»
Då gav Israel ein lovnad til Herren og sa: «Om du gjev dette folket i hendene våre, skal vi via byane deira til øydelegging.»
Herren hørte Israels røst og overgav kanaaneerne til dem. De viet dem og byene deres til ødeleggelse, og stedet ble kalt Horma.
Herren høyrde på Israel og gav kanaanearane i hendene deira. Dei vigde dei og byane deira til øydelegging. Difor kalla dei staden Horma.
De brøt opp fra fjellet Hor og tok veien mot Sivsjøen for å gå rundt Edom-landet. Men folket mistet motet på veien.
Så braut dei opp frå fjellet Hor og tok vegen mot Raudehavet for å gå rundt Edom-landet. Men folket vart utolmodige på vegen.
Folket talte mot Gud og mot Moses: «Hvorfor førte dere oss opp fra Egypt for å dø i ørkenen? Det finnes verken brød eller vann, og vi avskyr denne usle maten.»
Folket tala imot Gud og imot Moses: «Kvifor førte du oss opp frå Egypt for å døy i øydemarka? Det finst ikkje brød og ikkje vatn, og vi er leie av denne usle maten.»
Da sendte Herren brennende slanger mot folket. De bet folket, og mange i Israel døde.
Då sende Herren giftige slangar mellom folket, og dei beit folket, så mange israelittar døydde.
Folket kom til Moses og sa: «Vi har syndet, for vi har talt mot Herren og mot deg. Be til Herren at han tar slangene bort fra oss.» Og Moses ba for folket.
Folket kom til Moses og sa: «Vi har synda, for vi har tala imot Herren og imot deg. Be til Herren at han tek slangane bort frå oss!» Så bad Moses for folket.
Da sa Herren til Moses: «Lag deg en seraf og sett den på en stang. Alle som er bitt og ser på den, skal leve.»
Herren sa til Moses: «Lag deg ein giftslange og set han på ei stong. Alle som er bitne og ser på han, skal leva.»
Moses laget da en kobberslange og satte den på en stang. Og når en slange hadde bitt noen, og han så på kobberslangen, fikk han leve.
Så laga Moses ein koparslange og sette han på ei stong. Og når ein slange hadde bite nokon og dei såg på koparslangen, fekk dei leva.
Israelittene brøt opp og slo leir i Obot.
Israelittane braut opp og slo leir i Obot.
De brøt opp fra Obot og slo leir i Ijje-Abarim i ørkenen som ligger øst for Moab, mot soloppgangen.
Dei braut opp frå Obot og slo leir i Ijje-Abarim, i øydemarka som ligg framfor Moab, mot soloppgangen.
Derfra brøt de opp og slo leir ved Zered-dalen.
Derifrå braut dei opp og slo leir i Zered-dalen.
Derfra brøt de opp og slo leir på den andre siden av Arnon, i ørkenen som strekker seg ut fra amorittenes grense. For Arnon er grensen til Moab, mellom Moab og amorittene.
Derifrå braut dei opp og slo leir på andre sida av Arnon, i øydemarka som strekkjer seg frå amorittane sitt område. For Arnon er grensa til Moab, mellom Moab og amorittane.
Derfor står det i boken om Herrens kriger: «Vaheb i Sufa og dalene ved Arnon,
Difor heiter det i boka om Herrens krigar: «Vaheb i Sufa og dalane ved Arnon,
og dalskråningen som strekker seg mot Ar og lener seg mot Moabs grense.»
og skråninga ned mot dalane som bøyer av mot Ar og lener seg mot grensa til Moab.»
Derfra dro de til Beer. Det er den brønnen der Herren sa til Moses: «Samle folket, så vil jeg gi dem vann.»
Derifrå drog dei til Beer. Det er den brønnen der Herren sa til Moses: «Samla folket, så vil eg gje dei vatn.»
Da sang Israel denne sangen: «Stig opp, du brønn! Syng om den!
Då song Israel denne songen: «Vell opp, du brønn! Syng for han!
En brønn som høvdingene grov, som folkets fremste menn gravde ut med sine septre og staver.» Fra ørkenen dro de til Mattana,
Brønnen som hovdingane grov, som dei gjæve i folket spadde opp med septer og stavar.» Frå øydemarka drog dei til Mattana.
fra Mattana til Nahaliel, fra Nahaliel til Bamot,
Frå Mattana til Nahaliel, frå Nahaliel til Bamot.
og fra Bamot til dalen i Moab-sletten, ved Pisgas topp, som skuer ut over ødemarken.
Frå Bamot til dalen som ligg på Moab-sletta, ved toppen av Pisga, som ser ut over øydemarka.
Israel sendte budbærere til Sihon, amorittenes konge, og sa:
Israel sende bodberarar til Sihon, kongen over amorittane, og sa:
«La oss få dra gjennom landet ditt. Vi skal ikke bøye av inn på åkrer eller vingårder, og vi skal ikke drikke vann fra noen brønn. Vi går på kongsveien til vi har krysset ditt område.»
«Lat meg få fara gjennom landet ditt. Vi skal ikkje bøya av inn på åkrar eller vinmarker, og vi skal ikkje drikka vatn frå nokon brønn. Vi skal følgja kongevegen til vi har kome gjennom området ditt.»
Men Sihon lot ikke Israel dra gjennom sitt område. Han samlet hele sitt folk og dro ut mot Israel i ørkenen. Da han kom til Jahas, kjempet han mot Israel.
Men Sihon lét ikkje Israel fara gjennom området sitt. Sihon samla heile hæren sin og drog ut mot Israel i øydemarka. Då han kom til Jahas, gjekk han til åtak på Israel.
Israel slo ham med sverd og tok landet hans fra Arnon til Jabbok, helt til ammonittenes land, for ammonittenes grense var sterkt befestet.
Men Israel slo han med sverd og tok landet hans frå Arnon til Jabbok, heilt til ammonittane, for ammonittane si grense var sterkt befesta.
Israel tok alle disse byene og bosatte seg i alle amorittenes byer, i Hesjbon og alle dens landsbyer.
Israel tok alle desse byane, og Israel busette seg i alle amorittbyane, i Hesjbon og alle landsbyane rundt.
For Hesjbon var byen til Sihon, amorittenes konge. Han hadde ført krig mot den forrige kongen av Moab og tatt hele hans land fra ham, helt til Arnon.
For Hesjbon var byen til Sihon, kongen over amorittane. Han hadde ført krig mot den tidlegare kongen i Moab og teke heile landet hans frå han, heilt til Arnon.
Derfor sier dikterne: «Kom til Hesjbon! La Sihons by bli bygd og grunnfestet!
Difor seier diktarane: «Kom til Hesjbon! Lat byen til Sihon bli bygd opp att og grunnfesta!
For ild gikk ut fra Hesjbon, en flamme fra Sihons by. Den fortærte Ar i Moab, herrene over Arnons høyder.
For eld gjekk ut frå Hesjbon, loge frå Sihon sin by. Han fortærte Ar i Moab, herrarne over Arnon-høgdene.
Ve deg, Moab! Du er fortapt, Kemosjs folk! Han lot sine sønner bli flyktninger og sine døtre bli fanger hos amorittenes konge, Sihon.
Ve deg, Moab! Du er fortapt, du Kemosj sitt folk! Han gjorde sønene sine til flyktningar og døtrene sine til fangar for amorittkongen Sihon.
Vi skjøt på dem. Hesjbon gikk til grunne, helt til Dibon. Vi la øde helt til Nofa, som strekker seg til Medeba.»
Vi skaut mot dei. Hesjbon gjekk til grunne heilt til Dibon. Vi la øyde heilt til Nofah, som strekkjer seg til Medeba.»
Slik bosatte Israel seg i amorittenes land.
Så busette Israel seg i amorittane sitt land.
Moses sendte speidere til Jaser. De inntok landsbyene der og drev ut amorittene som bodde der.
Moses sende speidarar til Jaser, og dei tok landsbyane rundt og dreiv ut amorittane som budde der.
Så vendte de og dro opp på veien til Basan. Da rykket Og, kongen i Basan, ut mot dem med hele sitt folk til kamp ved Edrei.
Så snudde dei og drog opp mot Basan. Og Og, kongen i Basan, drog ut mot dei med heile hæren sin til kamp ved Edrei.
Men Herren sa til Moses: «Frykt ikke for ham, for jeg har gitt ham i din hånd, med hele hans folk og hans land. Du skal gjøre med ham som du gjorde med Sihon, amorittenes konge, som bodde i Hesjbon.»
Herren sa til Moses: «Ver ikkje redd for han, for eg har gjeve han i hendene dine, med heile folket hans og landet hans. Du skal gjera med han som du gjorde med Sihon, amorittkongen som budde i Hesjbon.»
Så slo de ham og hans sønner og hele hans folk, til det ikke var noen igjen. Og de tok landet hans i eie.
Så slo dei han og sønene hans og heile folket hans, så ingen overlevande var att. Og dei tok landet hans i eige.
←→