FLOGVIT
.bible

JobKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Da tok Bildad fra Sjuah til orde og sa:
Då tok Bildad frå Sjuah til orde og sa:
Hvor lenge vil du snakke slik? Ordene fra din munn er en mektig vind.
Kor lenge vil du halda på med slikt? Orda frå munnen din er som ein sterk vind.
Forvrenger Gud retten? Forvrenger Den Allmektige rettferdigheten?
Skulle Gud forvrengja retten? Skulle Den Allmektige forvrengja det som er rett?
Hvis dine barn syndet mot ham, overga han dem til følgene av deres overtredelse.
Om borna dine synda mot han, overgav han dei til brotsverka deira.
Men hvis du søker Gud og bønnfaller Den Allmektige,
Men om du søkjer Gud og bed Den Allmektige om nåde,
hvis du er ren og rettskaffen, da vil han våkne for din sak og gjenopprette din rettferdige bolig.
om du er rein og rettvis, då vil han sannelig vakna opp for di skuld og gjenreisa din rettferdige bustad.
Din begynnelse vil virke liten, men din fremtid vil bli overveldende stor.
Og sjølv om byrjinga di var lita, skal framtida di bli stor.
Spør de tidligere slektsledd og gi akt på det fedrene deres har funnet ut.
Spør berre tidlegare slekter og grunna på det fedrane deira fann ut.
For vi er bare fra i går og vet ingenting; våre dager på jorden er som en skygge.
For vi er berre frå i går og veit ingenting, for dagane våre på jorda er ein skugge.
Vil de ikke lære deg og fortelle deg, og hente frem ord fra sitt hjerte?
Skal ikkje dei læra deg og tala til deg, og henta fram ord frå sitt hjarte?
Kan papyrus vokse høyt uten myr? Kan siv gro uten vann?
Kan sivgras veksa høgt utan myr? Kan elvesiv gro utan vatn?
Mens det ennå er i sin grønne vekst, før det plukkes, visner det før alt annet gress.
Medan det enno er grønt og ikkje hausta, visnar det før alt anna gras.
Slik går det med alle som glemmer Gud; den gudløses håp går til grunne.
Slik går det med alle som gløymer Gud; vona til den gudlause går til grunne.
Hans tillit er som et tynt tråd, og hans trygghet er et spindelvev.
Tryggleiken hans blir kutta av, og tilliten hans er eit edderkoppnett.
Han lener seg mot sitt hus, men det står ikke fast; han holder seg til det, men det holder ikke.
Han støttar seg til huset sitt, men det står ikkje fast; han held seg fast i det, men det held ikkje.
Han er saftig før solen treffer, og hans skudd sprer seg utover hagen.
Han er saftig grøn i solskin, og skota hans breier seg ut over hagen.
Røttene hans fletter seg rundt steinrøysen, han skuer et hus av stein.
Røtene hans flettar seg rundt steinrøysa; dei ser eit hus av stein.
Men når han rykkes opp fra sin plass, fornekter den ham: «Jeg har aldri sett deg.»
Men om han blir riven bort frå plassen sin, vil staden fornekta han: 'Eg har aldri sett deg.'
Se, dette er gleden ved hans vei, og fra støvet spirer andre frem.
Sjå, dette er gleda på hans veg, og frå støvet veks andre fram.
Se, Gud forkaster ikke den ulastelige, og han griper ikke de ondes hånd.
Sjå, Gud forkastar ikkje den ulasteige, og han støttar ikkje dei som gjer vondt.
Han vil ennå fylle din munn med latter og dine lepper med jubelrop.
Han vil endå fylla munnen din med latter og leppene dine med jubelrop.
De som hater deg, skal kles i skam, og de ugudeliges telt skal ikke lenger finnes.
Dei som hatar deg, skal kledast i skam, og teltet til dei ugudelege skal ikkje meir finnast.
←→