FLOGVIT
Tema
.bible

JobKapittel 27

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Job fortsatte sin tale og sa:
Job heldt fram med å tala og sa:
Så sant Gud lever, han som har nektet meg rettferdighet, den Allmektige som har fylt min sjel med bitterhet:
Så sant Gud lever, han som har nekta meg rettferd, Den Allmektige som har gjort sjela mi bitter –
Så lenge jeg ennå har livsånde i meg og Guds ånd er i min nese,
Så lenge det enno er livsande i meg og Guds ande er i nasen min,
skal mine lepper ikke tale urett, og min tunge skal ikke uttale løgn.
skal ikkje leppene mine tala urett, og tunga mi skal ikkje seia løgn.
Langt være det fra meg å gi dere rett! Til jeg dør, vil jeg ikke gi slipp på min uskyld.
Det skal vera langt frå meg å gje dykk rett! Til eg døyr, vil eg ikkje gje slepp på mi uskuld.
Jeg holder fast på min rettferdighet og slipper den ikke. Mitt hjerte bebreider meg ikke for én eneste dag.
Eg held fast på mi rettferd og slepper henne ikkje. Hjartet mitt klandrar meg ikkje for nokon av mine dagar.
La min fiende bli som den ugudelige, og den som reiser seg mot meg, som den urettferdige.
Lat fienden min vera som den gudlause, og motstandaren min som den urettferdige.
For hva håp har hykleren når Gud krever hans liv, selv om han har samlet rikdom?
For kva von har hyklaren når han skjer av vinning, når Gud krev sjela hans tilbake?
Vil Gud høre hans rop når nøden kommer over ham?
Vil Gud høyra ropet hans når nauda kjem over han?
Kan han glede seg i den Allmektige? Kan han påkalle Gud til enhver tid?
Kan han gleda seg i Den Allmektige? Kan han kalla på Gud til kvar tid?
Jeg vil lære dere om Guds hånd; det som er hos den Allmektige, vil jeg ikke skjule.
Eg vil læra dykk om Guds hand; det som er hos Den Allmektige, vil eg ikkje løyna.
Se, dere har alle selv sett det. Hvorfor farer dere da med tomt snakk?
Sjå, de har alle sett det sjølve. Kvifor snakkar de då så tomt og fåfengt?
Dette er det ugudelige menneskets lodd fra Gud, den arv voldsmenn får fra den Allmektige:
Dette er lagnaden til det gudlause mennesket hos Gud, arven som valdsmenn får frå Den Allmektige:
Om hans barn blir mange, er det for sverdet, og hans etterkommere får ikke nok brød.
Om borna hans vert mange, er det til sverdet, og etterkomarane hans får ikkje nok brød.
De som overlever ham, blir gravlagt av pest, og hans enker gråter ikke over dem.
Dei som overlever han, vert gravlagde av pest, og enkjene hans skal ikkje gråta.
Om han samler sølv som støv og dynger opp klær som leire,
Om han samlar sølv som støv og hopar opp klede som leire,
så kan han samle det, men den rettferdige skal kle seg i det, og den uskyldige skal dele sølvet.
Han kan gjerne hopa opp, men den rettferdige skal kle seg i det, og den uskyldige skal dela sølvet.
Han bygger sitt hus som et møllbol, som en hytte en vokter setter opp.
Han byggjer huset sitt som eit møllspinn, som ei hytte ein vaktar set opp.
Han legger seg rik, men det blir ikke gjentatt. Han åpner øynene, og alt er borte.
Han legg seg rik, men vert ikkje samla til gravferds. Han opnar auga, og alt er borte.
Redsler innhenter ham som en flom, om natten river stormen ham bort.
Redsler tek han som ei flaum, om natta riv stormen han bort.
Østavinden løfter ham opp og fører ham bort, den feier ham vekk fra hans sted.
Austavinden løfter han opp og fører han bort, han feiar han vekk frå staden hans.
Den kaster seg over ham uten skånsel; han prøver desperat å flykte fra dens makt.
Han kastar seg over han utan nåde; for han prøver forgjeves å flykta frå hans hand.
Man klapper hendene mot ham og piper foraktelig mot ham fra hans sted.
Dei klappar hendene mot han og hyser han bort frå staden hans.
←→