FLOGVIT
.bible

JobKapittel 37

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Også av dette skjelver mitt hjerte og hopper ut av sitt sted.
Ja, av dette skjelv hjartet mitt og hoppar opp frå staden sin.
Hør nøye på drønnet av hans røst, på bulderet som går ut fra hans munn.
Høyr, høyr på drønnet av røysta hans, på braket som går ut frå munnen hans!
Under hele himmelen slipper han det løs, og hans lyn når til jordens ender.
Under heile himmelen slepper han det laus, og lyset sitt over endane av jorda.
Etter det brøler en røst, han tordner med sin majestetiske stemme. Han holder dem ikke tilbake når hans røst høres.
Etter det drønnar ei røyst, han torar med si majestetiske røyst, og han held ikkje lynet tilbake når røysta hans høyrest.
Gud tordner underfullt med sin røst. Han gjør store ting som vi ikke kan forstå.
Gud torar underfullt med røysta si, han gjer store ting som vi ikkje forstår.
For til snøen sier han: 'Fall på jorden!' Og til regnbygen og de veldige styrtregnskyllene sier han det samme.
For til snøen seier han: 'Fall på jorda!' Og til regnskuren og dei mektige regnbygene seier han det same.
Han setter sitt segl på hvert menneskes hånd, så alle mennesker kan kjenne hans verk.
Han set segl på kvar manns hand, så alle menneske kan kjenna verket hans.
Da går villdyrene inn i sine skjulesteder og holder seg i sine huler.
Då går villdyra inn i hiet sitt og held seg i bustadene sine.
Fra det innerste kammer kommer stormen, og fra spredevindene kommer kulden.
Frå det indre rommet kjem stormen, og frå nordavindane kjem kulden.
Ved Guds pust dannes is, og de vide vannene fryser til.
Ved Guds ande blir is danna, og dei vide vatna blir frosne til.
Ja, med fuktighet fyller han skyen, han sprer sin lyssky vidt omkring.
Ja, med fukt tyngjer han skya, han spreier ut lysskya si.
De svinger omkring etter hans ledelse, for å utføre alt det han befaler dem over hele den vide jord.
Og dei svingar seg rundt etter styringa hans, for å gjera alt det han byd dei over heile jordflata.
Enten som tuktens ris, eller for sitt land, eller som nåde lar han det treffe.
Anten til tukt, eller for landet sitt, eller til miskunn lèt han det koma.
Lytt til dette, Job! Stå stille og betrakt Guds undergjerninger.
Høyr på dette, Job! Stå stille og tenk over Guds underverk!
Vet du hvordan Gud styrer dem og lar sitt lys stråle fra skyen?
Veit du korleis Gud legg planen sin for dei og lèt lyset frå skya si skina?
Forstår du hvordan skyene svever der oppe, underverkene til ham som er fullkommen i kunnskap?
Veit du korleis skyene svever, underverka til han som er fullkomen i kunnskap?
Du som svetter i dine klær når jorden ligger stille under sønnenvinden –
Du som har varme klede når jorda ligg stille under sørvinden.
kan du som han spenne ut himmelhvelvet, fast som et støpt speil?
Kan du saman med han hamra ut himmelen, som er fast som ein støypt spegel?
Fortell oss hva vi skal si til ham! Vi kan ikke legge frem vår sak, for vi er i mørke.
Lær oss kva vi skal seia til han! Vi kan ikkje leggja fram saka vår på grunn av mørket.
Skal det fortelles ham at jeg vil tale? Hvis et menneske talte, ville han sannelig bli oppslukt!
Skal det meldast til han at eg vil tala? Om eit menneske talar, ville han sanneleg bli oppslukt!
Nå kan man ikke se det klare lyset som skinner bak skyene, men vinden farer forbi og renser dem.
Og no ser dei ikkje lyset som skin klårt på himmelen, men så fer vinden forbi og reinskar himmelen.
Fra nord kommer gyllen glans; over Gud hviler fryktinngytende herlighet.
Frå nord kjem gyllen glans, over Gud er det skremmande herlegdom.
Den Allmektige kan vi ikke fatte, han er opphøyet i makt. Rett og rik rettferdighet bøyer han ikke.
Den Allmektige – vi kan ikkje nå han – han er stor i makt, rett og rettferd krenker han ikkje.
Derfor frykter mennesker ham; han enser ikke noen som tror de er vise i eget hjerte.
Difor fryktar menneska han, men han ser ikkje til nokon som trur seg sjølv vis i hjarta.
←→