FLOGVIT
Tema
.bible

JobKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Da tok Bildad fra Sjuah til orde og sa:
Då tok Bildad frå Sjuah til orde og sa:
Hvor lenge vil dere sette feller for ord? Forstå først, så kan vi tale sammen.
Kor lenge vil de setja endar for ord? Forstå først, så kan vi tala.
Hvorfor blir vi regnet som fe og ansett som dumme i deres øyne?
Kvifor vert vi rekna som fe, som dumme i dykkar auge?
Du som river deg selv i stykker i ditt raseri – skal jorden bli forlatt for din skyld, eller klippen flyttes fra sin plass?
Du som riv deg sjølv i sund i din vreide, skal jorda verta forlaten for di skuld? Skal fjellet flyttast frå sin stad?
Ja, de ugudeliges lys slukkes, og flammen fra hans ild skinner ikke.
Ja, lyset åt den gudlause skal sløkkjast, og flammen frå elden hans skal ikkje lysa.
Lyset i hans telt blir mørkt, og lampen over ham slukkes.
Lyset vert mørkt i teltet hans, og lampa hans skal sløkkjast over han.
Hans kraftfulle skritt blir hemmet, og hans egne planer kaster ham til bakken.
Hans kraftfulle steg vert hemma, og hans eigne planar kastar han til fall.
For ved sine egne føtter drives han inn i et nett, og han vandrer på et gitter.
For med føtene sine vert han send inn i eit nett, og han vandrar over eit gitter.
En snare griper ham i hælen, en felle holder ham fast.
Ei snare grip hælen hans, ei felle held han fast.
Et rep ligger skjult for ham i jorden, og en felle venter på stien.
Eit reip ligg gøymt for han i jorda, og ei felle ventar på stigen.
Redsler omgir ham på alle kanter og jager ham ved hvert skritt.
Redsler skremmer han frå alle kantar og jagar han ved kvart steg.
Sulten fortærer hans styrke, og ulykken står klar ved hans side.
Krafta hans vert uttærd av svolt, og ulukka står klar ved sida hans.
Den fortærer hans hud stykke for stykke; dødens førstefødte fortærer hans lemmer.
Sjukdom et opp huda hans, dødens førstefødde fortærer lemene hans.
Han rives bort fra sitt trygge telt og føres frem for redslenes konge.
Han vert riven bort frå teltet sitt, der han kjende seg trygg, og ført fram for redslekongen.
I hans telt bor fremmede, svovel blir strødd over hans bolig.
I teltet hans bur det som ikkje er hans, svovel vert strødd over bustaden hans.
Nedenfra tørker røttene hans ut, og ovenfra visner grenene hans.
Nedanfrå tørkar røtene hans ut, og ovanfrå visnar greinene hans.
Minnet om ham forsvinner fra jorden, og hans navn blir ikke nevnt ute blant folk.
Minnet om han forsvinn frå jorda, og han har ikkje namn ute mellom folk.
Han drives fra lyset ut i mørket og jages bort fra verden.
Han vert driven frå lyset til mørkret, og jaga bort frå verda.
Han har ingen barn eller etterkommere blant sitt folk, ingen overlevende der han bodde.
Han har korkje barn eller barneborn mellom folket sitt, ingen overlevande der han budde.
De som kommer etter, forferdes over hans skjebne, og de som gikk før, gripes av redsel.
Dei som kjem etter, vert forfærde over hans dag, og dei som gjekk føre, vert gripne av redsle.
Slik går det med den urettferdiges bolig, slik er det med stedet til den som ikke kjenner Gud.
Sanneleg, slik er det med bustaden åt den urettferdige, og slik er staden åt den som ikkje kjenner Gud.
←→