FLOGVIT
.bible

JobKapittel 33

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Men nå, Job, hør på mine ord, og lytt til alt jeg sier.
Men høyr no på meg, Job, lytt til orda mine!
Se, nå har jeg åpnet min munn, min tunge taler i min gane.
Sjå, no opnar eg munnen min, tunga mi talar i ganen.
Mine ord er fra et oppriktig hjerte, og mine lepper uttaler kunnskap rent.
Orda mine kjem frå eit oppriktig hjarte, leppene mine talar reint det eg veit.
Guds Ånd har skapt meg, og Den Allmektiges pust gir meg liv.
Guds Ande har skapt meg, pusten frå Den Allmektige gjev meg liv.
Hvis du kan, så svar meg! Forbered din sak og still deg fram for meg.
Om du kan, så svar meg! Førebu saka di og still deg fram for meg.
Se, jeg er som deg for Gud, også jeg er formet av leire.
Sjå, eg er som deg for Gud, eg òg er forma av leire.
Se, min frykt skal ikke skremme deg, og min hånd skal ikke ligge tungt på deg.
Sjå, otten for meg skal ikkje skremma deg, og mi hand skal ikkje liggja tungt på deg.
Du har sannelig talt i mine ører, og jeg har hørt lyden av dine ord:
Du har sanneleg tala så eg høyrde det, eg høyrde lyden av orda dine:
«Jeg er ren, uten synd, jeg er uskyldig og har ingen misgjerning.»
«Rein er eg, utan brot, skuldfri er eg, det er inga misgjerning i meg.
«Se, han finner anklagepunkter mot meg, han regner meg som sin fiende.»
Sjå, han finn påskot mot meg, han reknar meg som fienden sin.
«Han setter mine føtter i blokken, han vokter alle mine veier.»
Han set føtene mine i stokken, han vaktar alle vegane mine.»
Se, i dette har du ikke rett, svarer jeg deg, for Gud er større enn mennesket.
Sjå, i dette har du ikkje rett, vil eg svara deg, for Gud er større enn mennesket.
Hvorfor strides du med ham? Han gir jo ikke regnskap for alt han gjør.
Kvifor kranglar du med han? For ikkje noko av det han gjer gjev han rekneskap for.
For Gud taler på én måte, ja på to, men mennesket legger ikke merke til det.
For Gud talar på éin måte, ja på to, men mennesket legg ikkje merke til det.
I drøm, i nattlig syn, når dyp søvn faller over mennesker, mens de slumrer på sitt leie.
I draumar, i syn om natta, når djup svevn fell over menneska, medan dei slumrar på senga,
Da åpner han menneskers ører og forsegler sin formaning til dem,
då opnar han øyra til menneska og forseglar åtvaringa si for dei,
for å vende mennesket bort fra dets gjerninger og holde hovmod borte fra mannen.
for å venda mennesket bort frå gjerningane sine og halda hovmodet borte frå mannen.
Han holder hans sjel tilbake fra graven og hans liv fra å gå under for sverdet.
Han sparer sjela hans frå grava og livet hans frå å gå under for sverd.
Han tuktes også med smerte på sitt leie, med stadig verking i sine ben.
Han blir òg tukta med smerte på senga si, og striden i beina hans er stadig.
Hans liv avskyr brød, og hans sjel avskyr den mest utsøkte mat.
Livet hans vemjast ved brød, og sjela hans ved den beste mat.
Hans kropp tæres bort så den ikke kan sees, og hans ben som ikke var synlige, stikker nå fram.
Kjøtet hans tærest bort så det ikkje er til å sjå, og beina hans som var skjulte, stikk no fram.
Hans sjel nærmer seg graven, og hans liv nærmer seg dødens budbringere.
Sjela hans nærmar seg grava, og livet hans dødens budbringarar.
Men hvis det finnes en engel hos ham, en talsmann, én blant tusen, som kan fortelle mennesket hva som er rett for det,
Om det då finst ein engel for han, ein talsmann, éin av tusen, til å forkynna for mennesket kva som er rett for det,
da vil han være nådig mot ham og si: «Fri ham fra å gå ned i graven, jeg har funnet en løsepenge.»
då er han nådig mot han og seier: «Fri han frå å gå ned i grava, eg har funne løysepenge!»
Hans kropp blir friskere enn i ungdommen, han vender tilbake til sin ungdoms dager.
Då blir kjøtet hans friskare enn i ungdomen, han vender attende til sin ungdoms dagar.
Han ber til Gud, og Gud har behag i ham. Han ser Guds ansikt med jubel, og Gud gir mennesket tilbake dets rettferdighet.
Han bed til Gud, og Gud tek imot han. Han ser Guds andlet med jubel, og Gud gjev mennesket attende si rettferd.
«Jeg syndet og forvrengte det rette, men det ble meg ikke gjengjeldt.»
Han vedkjenner seg for menneska og seier: «Eg synda og fordreide det som var rett, men eg fekk ikkje att som eg fortente.
Han frikjøpte min sjel fra å gå ned i graven, og mitt liv skal se lyset.
Han fria sjela hans frå å gå ned i grava, og livet hans skal sjå lyset.»
Se, alt dette gjør Gud, to ganger, ja tre ganger med et menneske,
Sjå, alt dette gjer Gud, to gonger, ja tre, med eit menneske,
for å føre hans sjel tilbake fra graven, så han kan opplyses med de levendes lys.
for å føra sjela hans tilbake frå grava, så han kan lysast opp av livsens lys.
Gi akt, Job, hør på meg! Ti still, og la meg tale.
Gjev akt, Job, høyr på meg! Tei still, så eg kan tala.
Hvis du har noe å si, så svar meg! Tal, for jeg ønsker å gi deg rett.
Om du har noko å seia, så svar meg! Tal, for eg ønskjer å gje deg rett.
Hvis ikke, så hør på meg! Ti still, og jeg vil lære deg visdom.
Om ikkje, så høyr på meg! Tei still, og eg vil læra deg visdom.
←→