FLOGVIT
Tema
.bible

JobKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Se, alt dette har mitt øye sett, mitt øre har hørt og forstått det.
Sjå, alt dette har auga mitt sett, øyret mitt har høyrt det og forstått det.
Det dere vet, det vet jeg også; jeg er ikke ringere enn dere.
Det de veit, det veit eg òg; eg står ikkje tilbake for dykk.
Men jeg vil tale til Den Allmektige, jeg ønsker å føre min sak for Gud.
Men eg vil tala til Den allmektige, eg ønskjer å føra saka mi for Gud.
Dere derimot dekker over med løgn, dere er alle sammen udugelige leger.
De dekkjer til med løgn, de er alle saman udugande lækjarar.
Bare dere ville tie helt stille! Det ville være visdom for dere.
Gjev de ville teia heilt stille! Det ville vera visdom for dykk.
Hør nå på mine argumenter, og lytt til mine leppers forsvar.
Høyr no på mi irettesetjing, lyd til orda frå leppene mine.
Vil dere tale urett for Gud og tale svikefullt på hans vegne?
Vil de tala urett på vegner av Gud, vil de tala svik for han?
Vil dere vise partiskhet for ham? Vil dere føre sak for Gud?
Vil de ta parti for han? Vil de føra sak for Gud?
Vil det gå godt når han gransker dere? Kan dere bedra ham slik man bedrar et menneske?
Vil det gå godt om han granskar dykk? Kan de narra han som ein narrar eit menneske?
Han vil sannelig straffe dere hvis dere i det skjulte viser partiskhet.
Han vil sanneleg setja dykk på plass om de i løynd tek parti.
Vil ikke hans majestet skremme dere, og frykten for ham falle over dere?
Vil ikkje hans velde skremma dykk, og redsla for han falla over dykk?
Deres visdomsord er ordspråk av aske, deres skjold er skjold av leire.
Minneorda dykkar er ordtak av oske, forsvaret dykkar er forsvar av leire.
Ti stille overfor meg, så jeg kan tale, og la det komme over meg hva som vil.
Tei stille for meg, så eg kan tala, og lat det gå meg som det vil.
Hvorfor skulle jeg ta mitt kjøtt i tennene og sette mitt liv på spill?
Kvifor skulle eg bera mitt eige kjøt mellom tennene og setja livet mitt på spel?
Se, selv om han dreper meg, venter jeg på ham – likevel vil jeg forsvare mine veier for hans ansikt.
Sjå, om han drep meg, har eg ikkje von; likevel vil eg forsvara mine vegar for hans andlet.
Også dette vil bli meg til frelse, for ingen hykler kommer fram for hans ansikt.
Også dette vil vera mi frelse, for ingen gudlaus kan koma fram for hans andlet.
Hør nøye på mine ord, og la min forklaring nå deres ører.
Høyr nøye på orda mine, lat det eg seier, koma inn i øyra dykkar.
Se, jeg har lagt fram min sak; jeg vet at jeg vil bli kjent rettferdig.
Sjå no, eg har lagt fram saka mi; eg veit at eg har rett.
Hvem er det som vil stride mot meg? For da vil jeg tie og dø.
Kven er det som vil føra sak mot meg? For då ville eg teia og anda ut.
Bare to ting må du ikke gjøre mot meg, da vil jeg ikke skjule meg for ditt ansikt:
Berre to ting må du ikkje gjera mot meg, så skal eg ikkje gøyma meg for deg:
Ta din hånd bort fra meg, og la ikke din skrekk forferde meg.
Ta handa di bort frå meg, og lat ikkje redsla for deg skremma meg.
Kall så, og jeg vil svare, eller la meg tale, og svar meg.
Kall så, og eg skal svara, eller lat meg tala, og svar du meg.
Hvor mange misgjerninger og synder har jeg? Vis meg mitt lovbrudd og min synd.
Kor mange misgjerningar og synder har eg? Lat meg få vita om mitt brot og mi synd.
Hvorfor skjuler du ditt ansikt og regner meg som din fiende?
Kvifor løyner du andletet ditt og reknar meg som din fiende?
Vil du skremme et blad som drives av vinden, og forfølge tørt strå?
Vil du skremma eit blad som vert drive av vinden, vil du jaga etter turr halmstrå?
For du skriver bitre dommer mot meg og lar meg arve min ungdoms synder.
For du skriv bitre domar mot meg og let meg arva syndene frå ungdomen min.
Du setter mine føtter i blokken og vokter alle mine veier; du setter merke ved mine fotsåler.
Du set føtene mine i blokka og vaktar alle mine vegar; du set merke ved fotsålane mine.
Og han tæres bort som råttent tre, som et klesplagg som møll har fortært.
Og det smuldrar bort som det som rotnar, som eit klesplagg som mòll har ete.
←→