FLOGVIT
.bible

5. MosebokKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
De levittiske prestene, hele Levi stamme, skal ikke ha noen del eller arv sammen med Israel. Herrens ildofre og hans arv skal de spise.
Dei levittiske prestane, heile Levi-stammen, skal ikkje ha nokon arvelut eller eigedom saman med Israel. Dei skal leva av Herrens eldoffer og det som tilhøyrer han.
De skal ikke ha noen arv blant sine brødre. Herren er deres arv, slik han har sagt dem.
Han skal ikkje ha noko arvelut mellom brørne sine. Herren er arven hans, slik han har lova han.
Dette er den rett prestene skal ha fra folket, fra dem som ofrer slaktoffer, enten det er okse eller sau: De skal gi presten bogen, kjevene og vommen.
Dette er den retten prestane skal ha frå folket: Dei som ofrar slaktoffer, anten det er okse eller sau, skal gje presten bogen, kjakane og magen.
Førstegrøden av kornet ditt, vinen din og oljen din, og den første ullen av sauene dine, skal du gi ham.
Fyrstegrøda av kornet ditt, vinen din og oljen din, og den fyrste ulla frå sauene dine, skal du gje til han.
For Herren din Gud har utvalgt ham blant alle stammene dine til å stå og tjene i Herrens navn, han og hans sønner, alle dager.
For Herren din Gud har valt han ut frå alle stammane dine, så han og sønene hans skal stå og gjera teneste i Herrens namn alle dagar.
Når en levitt kommer fra en av byene dine, fra hvor som helst i Israel der han bor, og han kommer med hele sin sjels lengsel til det stedet Herren velger ut,
Når ein levitt kjem frå ein av byane dine, kvar som helst i Israel der han bur, og han kjem av heile si hjartelyst til den staden Herren vel ut,
da skal han tjene i Herren sin Guds navn, som alle sine brødre, levittene, som står der for Herrens ansikt.
då skal han få gjera teneste i Herren sin Guds namn, liksom alle brørne sine, dei andre levittane som står der for Herrens andlet.
De skal ha like stor del å spise, bortsett fra det han har fått ved salg av fedrearven.
Dei skal få like store delar å eta, i tillegg til det han har fått ved sal av fedrearven sin.
Når du kommer inn i det landet Herren din Gud gir deg, skal du ikke lære å gjøre etter disse folkenes avskyeligheter.
Når du kjem inn i det landet Herren din Gud gjev deg, skal du ikkje læra å gjera etter dei avskyelege skikkane til desse folka.
Det skal ikke finnes hos deg noen som lar sin sønn eller datter gå gjennom ilden, ingen som driver spådomskunst, tegntyderi, varseltyding eller trolldom,
Det skal ikkje finnast hjå deg nokon som let son sin eller dotter si gå gjennom elden, eller nokon som driv med spådom, teikntolking, varsel eller trolldom,
ingen som utøver besvergelser, ingen som spør gjenferd eller spådomsånder, og ingen som søker råd hos de døde.
eller nokon som driv med magi, rådspør ånder og spådomsånder, eller søkjer til dei døde.
For alle som gjør slikt, er en avskyelighet for Herren, og på grunn av disse avskyelighetene driver Herren din Gud dem bort foran deg.
For alle som gjer slikt, er avskyelege for Herren. Det er på grunn av desse avskyelege tinga at Herren din Gud driv dei bort framfor deg.
For disse folkene som du skal drive ut, lytter til tegntydere og spåmenn. Men deg har Herren din Gud ikke tillatt slikt.
For desse folka som du skal driva ut, høyrer på dei som tolkar teikn og driv med spådom. Men det har ikkje Herren din Gud tillate deg.
En profet fra din egen midte, av dine brødre, lik meg, skal Herren din Gud reise opp for deg. Ham skal dere lytte til.
Ein profet som meg skal Herren din Gud reisa opp for deg, frå din eigen midte, frå brørne dine. Han skal de lytta til.
Dette er i samsvar med alt du ba Herren din Gud om ved Horeb på forsamlingens dag, da du sa: «Jeg vil ikke lenger høre Herren min Guds røst, og denne veldige ilden vil jeg ikke se mer, for at jeg ikke skal dø.»
Dette er det du bad om frå Herren din Gud ved Horeb på forsamlingsdagen, då du sa: «Lat meg ikkje lenger høyra røysta til Herren min Gud, og lat meg ikkje sjå denne store elden meir, så eg ikkje døyr.»
Da sa Herren til meg: «De har talt vel med det de har sagt.
Då sa Herren til meg: «Det dei har sagt, er godt.
En profet vil jeg reise opp for dem blant deres brødre, lik deg. Jeg vil legge mine ord i hans munn, og han skal tale til dem alt det jeg befaler ham.
Eg vil reisa opp ein profet for dei mellom brørne deira, ein som deg. Eg vil leggja orda mine i munnen hans, og han skal tala til dei alt det eg byd han.
Og den som ikke hører på mine ord, som han taler i mitt navn, av ham vil jeg kreve regnskap.
Den som ikkje høyrer på orda mine, som han talar i mitt namn, han vil eg krevja til rekneskap.
Men den profet som drister seg til å tale et ord i mitt navn som jeg ikke har befalt ham å tale, eller som taler i andre guders navn, den profeten skal dø.
Men den profeten som i overmot talar eit ord i mitt namn som eg ikkje har bode han å tala, eller som talar i namnet til andre gudar, den profeten skal døy.»
Og om du sier i ditt hjerte: 'Hvordan skal vi vite hvilket ord Herren ikke har talt?' –
Kanskje du tenkjer i hjartet ditt: «Korleis kan vi vita om eit ord ikkje er tala av Herren?»
– når en profet taler i Herrens navn, og det han sier ikke skjer og ikke inntreffer, da er det et ord Herren ikke har talt. I overmot har profeten talt det. Du skal ikke frykte ham.»
Når ein profet talar i Herrens namn, og det han seier ikkje skjer og ikkje går i oppfylling, då er det eit ord Herren ikkje har tala. Profeten har tala det i overmot. Du skal ikkje vera redd for han.
←→