FLOGVIT
.bible

JohannesKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Men Jesus gikk ut til Oljeberget.
Men Jesus gjekk til Oljeberget.
Tidlig om morgenen kom han igjen til tempelet, og hele folket strømmet til ham. Han satte seg og underviste dem.
Tidleg om morgonen kom han att til tempelet, og alt folket kom til han. Han sette seg ned og underviste dei.
Da kom de skriftlærde og fariseerne med en kvinne som var grepet i ekteskapsbrudd. De stilte henne fram midt iblant dem
Dei skriftlærde og farisearane førte då til han ei kvinne som var gripen i ekteskapsbrot. Dei stilte henne fram midt i forsamlinga
og sa til ham for å sette ham på prøve: «Mester, denne kvinnen ble grepet på fersk gjerning i ekteskapsbrudd.
og sa til han for å setja han på prøve: «Meister, denne kvinna vart gripen på fersk gjerning i ekteskapsbrot.
I loven har Moses påbudt oss å steine slike kvinner. Hva sier du?»
I lova har Moses bode oss at slike kvinner skal steinast. Kva seier du?»
Dette sa de for å sette ham på prøve, så de kunne ha noe å anklage ham for. Men Jesus bøyde seg ned og skrev med fingeren på jorden.
Dette sa dei for å setja han på prøve, så dei kunne ha noko å klaga han for. Men Jesus bøygde seg ned og skreiv med fingeren på jorda.
Da de fortsatte å spørre ham, rettet han seg opp og sa til dem: «Den av dere som er uten synd, kan kaste den første steinen på henne.»
Då dei heldt fram med å spørja han, rette han seg opp og sa til dei: «Den av dykk som er utan synd, kan kasta den første steinen på henne.»
Så bøyde han seg ned igjen og skrev på jorden.
Så bøygde han seg ned att og skreiv på jorda.
Da de hørte dette, gikk de bort, én etter én, de eldste først. Jesus ble igjen alene med kvinnen som sto der.
Då dei høyrde dette, gjekk dei bort, ein etter ein, dei eldste først. Jesus vart att åleine, og kvinna stod der midt i forsamlinga.
Jesus rettet seg opp, og da han ikke så noen andre enn kvinnen, sa han til henne: «Kvinne, hvor er de som anklaget deg? Har ingen fordømt deg?»
Jesus rette seg opp og såg ingen andre enn kvinna. Han sa til henne: «Kvinne, kvar er klagarane dine? Har ingen dømt deg?»
Hun svarte: «Ingen, Herre.» Da sa Jesus: «Heller ikke jeg fordømmer deg. Gå, og synd ikke mer.»
Ho svara: «Ingen, Herre.» Jesus sa: «Heller ikkje eg dømer deg. Gå bort, og synd ikkje meir frå no av!»
Igjen talte Jesus til dem og sa: «Jeg er verdens lys. Den som følger meg, skal ikke vandre i mørket, men ha livets lys.»
Atter tala Jesus til dei og sa: «Eg er lyset i verda. Den som følgjer meg, skal ikkje vandra i mørkret, men ha livsens lys.»
Da sa fariseerne til ham: «Du vitner om deg selv. Ditt vitnesbyrd er ikke sant.»
Farisearane sa då til han: «Du vitnar om deg sjølv. Vitnemålet ditt er ikkje sant.»
Jesus svarte dem: «Selv om jeg vitner om meg selv, er mitt vitnesbyrd sant, for jeg vet hvor jeg kommer fra og hvor jeg går. Men dere vet ikke hvor jeg kommer fra eller hvor jeg går.
Jesus svara dei: «Sjølv om eg vitnar om meg sjølv, er vitnemålet mitt sant, for eg veit kvar eg kom frå og kvar eg går. Men de veit ikkje kvar eg kjem frå eller kvar eg går.
Dere dømmer etter menneskelige mål. Jeg dømmer ingen.
De dømer etter kjøtet, eg dømer ingen.
Men selv om jeg dømmer, er min dom rett, for jeg er ikke alene – jeg og Faderen som har sendt meg.
Og om eg dømer, er dommen min sann, for eg er ikkje åleine, men eg og Far som sende meg.
I deres egen lov står det skrevet at to menneskers vitnesbyrd er gyldig.
I lova dykkar står det skrive at vitnemålet frå to menneske er sant.
Jeg vitner om meg selv, og Faderen som har sendt meg, vitner om meg.»
Eg er den som vitnar om meg sjølv, og Far som sende meg, vitnar om meg.»
Da spurte de ham: «Hvor er din far?» Jesus svarte: «Dere kjenner verken meg eller min Far. Hadde dere kjent meg, hadde dere også kjent min Far.»
Dei spurde han: «Kvar er Far din?» Jesus svara: «De kjenner korkje meg eller Far min. Hadde de kjent meg, hadde de kjent Far min òg.»
Disse ordene talte han ved tempelkisten, mens han underviste i tempelet. Men ingen grep ham, for hans time var ennå ikke kommet.
Desse orda tala han ved tempelkista medan han underviste i tempelet. Og ingen greip han, for timen hans var enno ikkje komen.
Igjen sa han til dem: «Jeg går bort, og dere vil lete etter meg, og dere skal dø i deres synd. Dit jeg går, kan dere ikke komme.»
Så sa han atter til dei: «Eg går bort, og de skal leita etter meg, men de skal døy i synda dykkar. Dit eg går, kan ikkje de koma.»
Da sa jødene: «Han vil vel ikke ta sitt eget liv, siden han sier: 'Dit jeg går, kan dere ikke komme'?»
Jødane sa då: «Vil han ta livet sitt sidan han seier: 'Dit eg går, kan ikkje de koma'?»
Han sa til dem: «Dere er nedenfra, jeg er ovenfra. Dere er av denne verden, jeg er ikke av denne verden.
Han sa til dei: «De er nedanfrå, eg er ovanfrå. De er av denne verda, eg er ikkje av denne verda.
Derfor sa jeg til dere at dere skal dø i deres synder. For dersom dere ikke tror at JEG ER, skal dere dø i deres synder.»
Difor sa eg til dykk at de skal døy i syndene dykkar. For om de ikkje trur at eg er den eg er, skal de døy i syndene dykkar.»
Da spurte de ham: «Hvem er du?» Jesus sa til dem: «Nettopp det jeg fra begynnelsen har sagt dere.»
Dei spurde han: «Kven er du?» Jesus sa til dei: «Det eg heile tida har sagt dykk.
«Jeg har mye å si og dømme om dere. Men han som har sendt meg, er sannferdig, og det jeg har hørt fra ham, det forkynner jeg for verden.»
Eg har mykje å seia om dykk og dømma. Men han som sende meg, er sannferdig, og det eg har høyrt frå han, det talar eg til verda.»
De forstod ikke at han talte til dem om Faderen.
Dei skjøna ikkje at han tala til dei om Far.
Så sa Jesus til dem: «Når dere har løftet opp Menneskesønnen, da skal dere forstå at JEG ER, og at jeg ikke gjør noe av meg selv, men taler slik Faderen har lært meg.
Så sa Jesus: «Når de har lyft opp Menneskesonen, då skal de skjøna at eg er den eg er, og at eg ikkje gjer noko av meg sjølv, men talar det Far har lært meg.
Han som har sendt meg, er med meg. Han har ikke latt meg bli alene, for jeg gjør alltid det som er etter hans vilje.»
Og han som sende meg, er med meg. Han har ikkje late meg vera åleine, for eg gjer alltid det som er til hugnad for han.»
Da han sa dette, kom mange til tro på ham.
Då han sa dette, trudde mange på han.
Jesus sa da til de jødene som var kommet til tro på ham: «Hvis dere blir i mitt ord, er dere virkelig mine disipler.
Jesus sa då til dei jødane som hadde kome til tru på han: «Om de blir verande i ordet mitt, er de verkeleg læresveinane mine.
Da skal dere kjenne sannheten, og sannheten skal gjøre dere fri.»
Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.»
De svarte ham: «Vi er Abrahams ætt og har aldri vært slaver for noen. Hvordan kan du da si at vi skal bli fri?»
Dei svara han: «Vi er Abrahams ætt og har aldri vore slavar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal bli frie?»
Jesus svarte dem: «Sannelig, sannelig, jeg sier dere: Hver den som gjør synd, er syndens slave.
Jesus svara dei: «Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Kvar den som gjer synd, er slave under synda.
En slave blir ikke i huset for alltid, men Sønnen blir der for alltid.
Ein slave blir ikkje verande i huset for alltid, men Sonen blir der for alltid.
Får Sønnen frigjort dere, da blir dere virkelig fri.
Om Sonen gjer dykk frie, då blir de verkeleg frie.
Jeg vet at dere er Abrahams ætt. Men dere vil drepe meg fordi mitt ord ikke får rom i dere.
Eg veit at de er Abrahams ætt. Men de vil drepa meg fordi ordet mitt ikkje finn rom i dykk.
Jeg taler om det jeg har sett hos Faderen. Dere gjør det dere har hørt fra deres far.»
Eg talar det eg har sett hos Far min, og de gjer det de har høyrt frå far dykkar.»
De svarte ham: «Vår far er Abraham.» Jesus sa til dem: «Var dere Abrahams barn, ville dere gjøre Abrahams gjerninger.
Dei svara han: «Abraham er far vår.» Jesus sa til dei: «Var de Abrahams born, så gjorde de Abrahams gjerningar.
Men nå vil dere drepe meg, et menneske som har fortalt dere sannheten jeg har hørt fra Gud. Slikt gjorde ikke Abraham.
Men no vil de drepa meg, eit menneske som har tala sanninga til dykk, den eg høyrde frå Gud. Slikt gjorde ikkje Abraham.
Dere gjør deres fars gjerninger.» De sa til ham: «Vi er ikke født i hor. Vi har én far, Gud selv.»
De gjer gjerningane til far dykkar.» Dei sa til han: «Vi er ikkje fødde i hor. Vi har éin far, og det er Gud.»
Jesus sa til dem: «Var Gud deres far, da ville dere elske meg, for jeg er utgått fra Gud og kommer fra ham. Jeg er ikke kommet av meg selv, men han har sendt meg.
Jesus sa til dei: «Var Gud far dykkar, så hadde de elska meg, for eg har gått ut frå Gud og kjem frå han. Eg er ikkje komen av meg sjølv, men han har sendt meg.
Hvorfor forstår dere ikke det jeg sier? Fordi dere ikke kan høre mitt ord.
Kvifor skjønar de ikkje det eg seier? Fordi de ikkje er i stand til å høyra ordet mitt.
Dere har djevelen til far, og dere vil gjøre det deres far begjærer. Han var en morder fra begynnelsen og står ikke i sannheten, for det er ingen sannhet i ham. Når han taler løgn, taler han av sitt eget, for han er en løgner og løgnens far.
De har djevelen til far, og de vil gjera det far dykkar ønskjer. Han var ein mordar frå opphavet og har ikkje stått i sanninga, for det finst ikkje sanning i han. Når han lyg, talar han ut frå sitt eige, for han er ein løgnar og far til løgna.
Hvem av dere kan overbevise meg om synd? Taler jeg sannhet, hvorfor tror dere meg ikke?
Kven av dykk kan visa at eg har synda? Når eg talar sanning, kvifor trur de meg ikkje?
Den som er av Gud, hører Guds ord. Dere hører ikke, fordi dere ikke er av Gud.»
Den som er av Gud, høyrer Guds ord. Difor høyrer ikkje de, fordi de ikkje er av Gud.»
Jødene svarte ham: «Har vi ikke rett når vi sier at du er en samaritan og har en ond ånd?»
Jødane svara han: «Har ikkje vi rett når vi seier at du er ein samaritan og har ein vond ande?»
Jesus svarte: «Jeg har ingen ond ånd. Jeg ærer min Far, men dere vanærer meg.
Jesus svara: «Eg har ingen vond ande, men eg ærar Far min, og de vanærar meg.
Jeg søker ikke min egen ære. Det er én som søker den og dømmer.
Eg søkjer ikkje mi eiga ære. Det finst ein som søkjer henne og dømer.
Sannelig, sannelig, jeg sier dere: Den som holder fast på mitt ord, skal aldri i evighet se døden.»
Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Den som held fast på ordet mitt, skal aldri i æva sjå døden.»
Jødene sa til ham: «Nå vet vi at du har en ond ånd. Abraham døde, og profetene også, og du sier: 'Den som holder fast på mitt ord, skal aldri i evighet smake døden.'
Jødane sa til han: «No veit vi at du har ein vond ande. Abraham døydde, og profetane like eins, og du seier: 'Den som held fast på ordet mitt, skal aldri i æva smaka døden.'
Er du større enn vår far Abraham, som døde? Profetene døde også. Hvem gjør du deg selv til?»
Er du større enn Abraham, far vår, som døydde? Profetane døydde òg. Kven gjer du deg sjølv til?»
Jesus svarte: «Ærer jeg meg selv, er min ære ingenting. Det er min Far som ærer meg, han som dere sier er deres Gud.
Jesus svara: «Om eg ærar meg sjølv, er æra mi ingenting. Det er Far min som ærar meg, han som de seier er Guden dykkar.
Dere har ikke kjent ham, men jeg kjenner ham. Dersom jeg sa at jeg ikke kjenner ham, ville jeg være en løgner som dere. Men jeg kjenner ham og holder fast på hans ord.
De kjenner han ikkje, men eg kjenner han. Om eg sa at eg ikkje kjenner han, ville eg vera ein løgnar som de. Men eg kjenner han og held fast på ordet hans.
Abraham, deres far, frydet seg over å skulle få se min dag. Han så den og gledet seg.»
Abraham, far dykkar, jubla over å få sjå dagen min. Han såg han og gledde seg.»
Da sa jødene til ham: «Du er ennå ikke femti år, og du har sett Abraham?»
Jødane sa til han: «Du er enno ikkje femti år, og du har sett Abraham?»
Jesus sa til dem: «Sannelig, sannelig, jeg sier dere: Før Abraham ble til, JEG ER.»
Jesus sa til dei: «Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Før Abraham var, er eg.»
Da tok de opp steiner for å kaste på ham. Men Jesus skjulte seg og gikk ut av tempelet.
Då tok dei opp steinar for å kasta på han. Men Jesus løynde seg og gjekk ut av tempelet.
←→