FLOGVIT
.bible

LukasKapittel 14

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster1 parallell i dette kapitlet
Salt og lysMML

Matteus har den mest utfyllende versjonen.

MatteusMatt 5:13-16

13Det duger ikkje lenger til noko, anna enn å bli kasta ut og trakka ned av folk.

14De er lyset i verda. Ein by som ligg på eit fjell, kan ikkje gøymast.

15Ein tenner heller ikkje ei lampe og set henne under eit kar. Nei, ein set henne på lampestaken, så lyser ho for alle i huset.

16Slik skal lyset dykkar lysa for menneska, så dei kan sjå dei gode gjerningane dykkar og prisa Far dykkar i himmelen.

MarkusMark 9:50

50Salt er godt. Men om saltet mistar krafta si, korleis skal de då gjera det salt att? Ha salt i dykk sjølve og hald fred med kvarandre!»

Lukas(du leser)

34Salt er ein god ting. Men om saltet mistar krafta si, korleis kan det då verta salt att?

35Det duger verken til jord eller gjødsel. Dei kastar det ut. Den som har øyre å høyra med, høyr!

Ein sabbat kom Jesus heim til ein av leiarane blant farisearane for å eta. Dei heldt nøye auge med han.
En sabbat kom han inn i huset til en av fariseerlederne for å spise et måltid, og de holdt nøye øye med ham.
Og sjå, det var ein mann framfor han som leid av vatersott.
Og se, foran ham sto det en mann som led av vatersott.
Jesus tok til orde og spurde dei lovkunnige og farisearane: «Er det tillate å lækja på sabbaten, eller ikkje?»
Jesus tok til orde og spurte de lovkyndige og fariseerne: «Er det tillatt å helbrede på sabbaten, eller ikke?»
Men dei tagde. Då tok han på mannen, lækte han og lét han gå.
Men de tidde. Da tok han tak i mannen, helbredet ham og lot ham gå.
Og han sa til dei: «Om ein av dykk har ein son eller ein okse som fell i ein brønn, vil han ikkje straks dra han opp, sjølv på sabbaten?»
Og han sa til dem: «Om en av dere har en sønn eller en okse som faller i en brønn, vil han ikke straks dra ham opp, selv på sabbatsdagen?»
Dei kunne ikkje svara på dette.
Og de kunne ikke svare ham på dette.
Då han la merke til korleis gjestene valde seg ut heidersplassane, fortalde han dei ei likning:
Han fortalte så en lignelse til gjestene, da han la merke til hvordan de valgte ut de øverste plassene:
«Når nokon bed deg til bryllaup, skal du ikkje setja deg på heidersplassen. For kanskje er det bode inn ein som er meir æra enn deg.
«Når du blir innbudt til et bryllup, så sett deg ikke øverst ved bordet. For kanskje har han innbudt en som er mer æret enn deg,
Då kjem han som bad dykk begge, og seier til deg: 'Gjev rom for denne.' Og du må skamfull gå og setja deg på den nedste plassen.
og han som innbød dere begge, kommer og sier til deg: 'Gi plass til denne.' Da må du med skam innta den nederste plassen.
Nei, når du vert boden, så gå og set deg på den nedste plassen. Då kan han som bad deg, koma og seia: 'Ven, flytt deg høgare opp!' Då får du ære framfor alle som sit til bords med deg.
Nei, når du er innbudt, gå og sett deg nederst. Når så han som innbød deg kommer, vil han si til deg: 'Venn, flytt deg høyere opp.' Da vil du få ære foran alle som sitter til bords med deg.
For kvar den som opphøgjer seg sjølv, skal verta audmjuka, og den som audmjukar seg sjølv, skal verta opphøgd.
For hver den som opphøyer seg selv, skal ydmykes, og den som ydmyker seg selv, skal opphøyes.
Han sa òg til den som hadde bode han: «Når du held middag eller festmåltid, så byd ikkje venene dine eller brørne dine eller slektningane dine eller rike naboar. For dei kan by deg att, og du får løna di.
Han sa også til den som hadde innbudt ham: «Når du holder lunsj eller festmåltid, så innby ikke vennene dine eller brødrene dine eller slektningene dine eller rike naboer – for da kan de innby deg tilbake, og du har fått din gjengjeldelse.
Nei, når du held gjestebod, så byd fattige, vanføre, lamme og blinde.
Nei, når du holder et festmåltid, så innby fattige, vanføre, lamme og blinde.
Då skal du vera sæl, for dei har ikkje noko å gje deg att. Du skal få det att ved oppstoda til dei rettferdige.
Da skal du være salig, for de har ikke noe å gi deg igjen. For du skal få det gjengjeldt ved de rettferdiges oppstandelse.»
Då ein av gjestene høyrde dette, sa han til Jesus: «Sæl er den som skal eta brød i Guds rike!»
Da en av gjestene hørte dette, sa han til ham: «Salig er den som skal spise brød i Guds rike!»
Jesus sa til han: «Ein mann skulle halda eit stort gjestebod og bad mange.
Da sa han til ham: «En mann holdt et stort gjestebud og innbød mange.
Då tida for måltidet kom, sende han tenaren sin for å seia til dei som var bedne: 'Kom, for no er alt ferdig!'
Da tiden for måltidet var inne, sendte han tjeneren sin for å si til de innbudte: 'Kom, for nå er alt ferdig.'
Men alle som ein tok dei til å orsaka seg. Den første sa til han: 'Eg har kjøpt ein åker og må gå og sjå på han. Eg bed deg, ha meg orsaka.'
Men alle som én begynte de å unnskylde seg. Den første sa til ham: 'Jeg har kjøpt en åker og må gå og se på den. Jeg ber deg, ha meg unnskyldt.'
Ein annan sa: 'Eg har kjøpt fem par oksar og skal av stad og prøva dei. Eg bed deg, ha meg orsaka.'
En annen sa: 'Jeg har kjøpt fem par okser og skal ut og prøve dem. Jeg ber deg, ha meg unnskyldt.'
Og ein tredje sa: 'Eg har nettopp gift meg, og difor kan eg ikkje koma.'
Og en annen sa: 'Jeg har nettopp giftet meg, og derfor kan jeg ikke komme.'
Tenaren kom tilbake og fortalde dette til herren sin. Då vart husherren harm og sa til tenaren: 'Gå straks ut på gatene og i smaua i byen og før hit dei fattige, dei vanføre, dei blinde og dei lamme.'
Tjeneren kom tilbake og fortalte dette til sin herre. Da ble husbonden vred og sa til tjeneren: 'Gå straks ut på byens gater og smug og hent inn de fattige og vanføre og blinde og lamme.'
Tenaren sa: 'Herre, eg har gjort som du sa, men det er enno rom.'
Tjeneren sa: 'Herre, det er gjort som du bød, og det er ennå plass.'
Då sa herren til tenaren: 'Gå ut på vegane og ved gjerda og nøyd dei til å koma inn, så huset mitt kan verta fullt.'
Da sa herren til tjeneren: 'Gå ut på veiene og langs gjerdene og nød dem til å komme inn, så huset mitt blir fullt.
For eg seier dykk: Ingen av dei mennene som var bedne, skal få smaka måltidet mitt.»
For jeg sier dere: Ingen av de mennene som var innbudt, skal få smake mitt festmåltid.'»
Store folkemengder følgde Jesus. Han snudde seg og sa til dei:
Store folkemengder fulgte ham, og han vendte seg og sa til dem:
«Om nokon kjem til meg og ikkje hatar far sin og mor si, kona si og borna sine, brørne sine og systrene sine, ja, til og med sitt eige liv, kan han ikkje vera læresveinen min.
«Den som kommer til meg og ikke hater sin far og mor, sin kone og sine barn, sine brødre og søstre, ja, også sitt eget liv, kan ikke være min disippel.
Den som ikkje ber krossen sin og følgjer meg, kan ikkje vera læresveinen min.
Den som ikke bærer sitt kors og følger etter meg, kan ikke være min disippel.
Om ein av dykk vil byggja eit tårn, set han seg ikkje først ned og reknar ut kva det vil kosta, for å sjå om han har nok til å fullføra det?
For hvem av dere som vil bygge et tårn, setter seg ikke først ned og beregner hva det vil koste, for å se om han har nok til å fullføre det?
Elles kan det henda at han legg grunnmuren, men ikkje er i stand til å gjera bygget ferdig. Då vil alle som ser det, ta til å spotta han.
Ellers, om han legger grunnmuren og ikke makter å fullføre, vil alle som ser det, begynne å spotte ham
Og seia: 'Denne mannen tok til å byggja, men greidde ikkje å fullføra.'
og si: 'Denne mannen begynte å bygge, men maktet ikke å fullføre.'
Eller kva konge vil dra ut i krig mot ein annan konge utan først å setja seg ned og tenkja over om han med ti tusen mann kan møta den som kjem imot han med tjue tusen?
Eller hvilken konge som drar ut for å gå i krig mot en annen konge, setter seg ikke først ned og rådslår om han med ti tusen mann kan møte den som kommer mot ham med tjue tusen?
Kan han ikkje det, sender han utsendingar medan fienden enno er langt borte, og bed om vilkår for fred.
Og hvis ikke, sender han utsendinger mens den andre ennå er langt borte, og ber om fredsvilkår.
Såleis kan ingen av dykk vera læresveinen min utan å gje avkall på alt han eig.
Slik kan da ingen av dere som ikke gir avkall på alt sitt eget, være min disippel.
Salt er ein god ting. Men om saltet mistar krafta si, korleis kan det då verta salt att?
Salt er en god ting. Men om saltet mister sin kraft, hvordan skal det da bli gjort salt igjen?
Det duger verken til jord eller gjødsel. Dei kastar det ut. Den som har øyre å høyra med, høyr!
Det duger verken for jorden eller for gjødselhaugen. Folk kaster det ut. Den som har ører å høre med, la ham høre!»
←→