FLOGVIT
.bible

3. MosebokKapittel 5

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Når noen synder ved å ha hørt en høytidelig ed og selv er vitne – enten han har sett det eller kjenner til det – men ikke forteller om det, da bærer han sin skyld.
Når nokon syndar ved å høyra ei forbanning og er vitne – anten han har sett det eller veit om det – men ikkje seier ifrå, då skal han bera si skuld.
Eller når noen rører ved noe urent, enten det er kadaveret av et urent villdyr, kadaveret av et urent husdyr eller kadaveret av et urent krypdyr, og det er skjult for ham, da er han blitt uren og har pådratt seg skyld.
Eller når nokon rører ved noko ureint, anten det er åtselet av eit ureint villdyr, åtselet av eit ureint husdyr, eller åtselet av eit ureint krypdyr, og det er løynt for han, då er han urein og skuldig.
Eller når han rører ved urenhet fra et menneske, hva slags urenhet det enn er som gjør ham uren, og det er skjult for ham, men han siden får vite det, da har han pådratt seg skyld.
Eller når nokon rører ved ureinskap frå eit menneske – kva slags ureinskap det enn er som gjer ein urein – og det er løynt for han, men han seinare får vite om det, då er han skuldig.
Eller når noen sverger tankeløst med sine lepper, enten det er for å gjøre ondt eller godt – hva som helst et menneske kan sverge tankeløst om – og det er skjult for ham, men han siden får vite det, da har han pådratt seg skyld for en av disse ting.
Eller når nokon sver ein tankelaus eid med leppene sine, anten det er for å gjera vondt eller godt – kva det enn er eit menneske tankelaust sver på – og det er løynt for han, men han seinare får vite om det, då er han skuldig i ein av desse tinga.
Når han har pådratt seg skyld for en av disse ting, skal han bekjenne det han har syndet i.
Når han er skuldig i ein av desse tinga, skal han vedkjenna det han har synda med.
Han skal bringe sitt skyldoffer til Herren for den synd han har begått: et hunndyr fra småfeet, et hunlam eller en geit, som syndoffer. Og presten skal gjøre soning for ham for hans synd.
Han skal føra fram offeret sitt til HERREN for synda si, eit hodyr frå småfeet, anten eit lam eller ei geit, som syndoffer. Presten skal gjera soning for han for synda hans.
Har han ikke råd til et lam, skal han bringe som sitt skyldoffer for det han har syndet, to turtelduer eller to dueunger til Herren, én til syndoffer og én til brennoffer.
Dersom han ikkje har råd til eit lam, skal han føra fram til HERREN som offer for synda si to turtelduver eller to unge duer – éi til syndoffer og éi til brennoffer.
Han skal bringe dem til presten, og presten skal først ofre den som er til syndoffer. Han skal knipe over hodet ved nakken, men ikke skille det helt av.
Han skal føra dei til presten, og presten skal først ofra den som er til syndoffer. Han skal vri hovudet av henne ved nakken, men ikkje skilja det heilt frå kroppen.
Han skal stenke noe av syndofferets blod på alterets vegg, og resten av blodet skal presses ut ved alterets fot. Det er et syndoffer.
Han skal skvetta noko av blodet frå syndofferet på sida av altaret, og resten av blodet skal rennast ut ved foten av altaret. Det er eit syndoffer.
Den andre fuglen skal han ofre som brennoffer etter forskriften. Slik skal presten gjøre soning for ham for den synd han har begått, og han skal få tilgivelse.
Den andre fuglen skal han ofra som brennoffer etter forskriftene. Slik skal presten gjera soning for han for synda han har gjort, og han skal få tilgjeving.
Har han ikke råd til to turtelduer eller to dueunger, skal han som sitt offer for det han har syndet, bringe en tiendedels efa fint mel som syndoffer. Han skal ikke ha olje på det og ikke legge røkelse på det, for det er et syndoffer.
Men dersom han ikkje har råd til to turtelduver eller to unge duer, skal han føra fram som offergåve for synda si ein tiandedel efa fint mjøl til syndoffer. Han skal ikkje ha olje på det og ikkje leggja røykjelse på det, for det er eit syndoffer.
Han skal bringe det til presten, og presten skal ta en håndfull av det som minneoffer og brenne det på alteret, oppå Herrens ildoffer. Det er et syndoffer.
Han skal føra det til presten, og presten skal ta ein handfull av det som minneoffer og brenna det på altaret, oppå HERRENS ildoffer. Det er eit syndoffer.
Slik skal presten gjøre soning for ham for den synd han har begått i en av disse ting, og han skal få tilgivelse. Resten skal tilfalle presten, som ved grødeofferet.
Slik skal presten gjera soning for han for synda han har gjort i ein av desse tinga, og han skal få tilgjeving. Resten skal høyra presten til, liksom grødeoffer.
en vær uten lyte fra småfeet, verdsatt i sølvsjekler etter helligdommens vekt, som skyldoffer.
Når nokon er utru og syndar utan å vita det mot det som er heilagt for HERREN, skal han føra fram skuldofferet sitt til HERREN: ein feilfri ver frå småfeet, vurdert i sølvsjeklar etter heilagdomsvekta, som skuldoffer.
Det han har syndet mot av det hellige, skal han erstatte og legge til en femtedel. Han skal gi det til presten, og presten skal gjøre soning for ham med skyldofferværen, og han skal få tilgivelse.
Det han har synda mot av det heilage, skal han gjera godt att og leggja til ein femtedel. Han skal gje det til presten, og presten skal gjera soning for han med skuldofferveren, og han skal få tilgjeving.
Når noen synder og gjør noe som Herren har forbudt, selv om han ikke visste det, har han pådratt seg skyld og må bære sin misgjerning.
Når nokon syndar og gjer noko som HERREN har forbode, utan å vita det, er han likevel skuldig og må bera si skuld.
Han skal bringe en vær uten lyte fra småfeet, etter din verdifastsettelse, som skyldoffer til presten. Presten skal gjøre soning for ham for den forseelse han har begått uten å vite det, og han skal få tilgivelse.
Han skal føra ein feilfri ver frå småfeet til presten, vurdert som skuldoffer. Presten skal gjera soning for han for den synda han gjorde i vanvare utan å vita det, og han skal få tilgjeving.
Det er et skyldoffer; han har visselig gjort seg skyldig overfor Herren.
Det er eit skuldoffer. Han har sanneleg gjort seg skuldig overfor HERREN.
Når noen synder og handler troløst mot Herren ved å lyve for sin neste om noe som er betrodd ham eller om et forretningsforhold, eller ved ran eller utpressing av sin neste,
Når nokon syndar og er utru mot HERREN ved å lyga for naboen sin om noko som er sett i forvaring, eller om eit handslag, eller om ran, eller ved å utnytta naboen sin,
eller ved å finne noe som er tapt og lyve om det, eller ved å sverge falsk om noe av alt det et menneske kan synde i –
eller han finn noko som er tapt og lyg om det, eller sver falskt om noko av det eit menneske kan synda med –
når han har syndet og pådratt seg skyld, skal han gi tilbake det ranede som han har røvet, eller det han har presset ut, eller det som var betrodd ham, eller det tapte som han fant,
når han syndar og blir skuldig, skal han gje tilbake det han rana eller tok med tvang, eller det som var sett i forvaring hos han, eller det tapte han fann,
eller alt det han har sverget falsk om. Han skal erstatte det fullt ut og legge til en femtedel. Han skal gi det til eieren den dagen han erkjenner sin skyld.
eller alt det han svor falskt om. Han skal betala det fullt ut og leggja til ein femtedel. Han skal gje det til eigaren den dagen han gjer opp for skulda si.
Sitt skyldoffer skal han bringe til Herren: en vær uten lyte fra småfeet, etter din verdifastsettelse, som skyldoffer til presten.
Han skal føra skuldofferet sitt til HERREN: ein feilfri ver frå småfeet, vurdert som skuldoffer, til presten.
Presten skal gjøre soning for ham for Herrens ansikt, og han skal få tilgivelse for det han har gjort og pådratt seg skyld ved.
Presten skal gjera soning for han framfor HERREN, og han skal få tilgjeving for kva det enn er han har gjort som har ført skuld over han.
←→