FLOGVIT
.bible

JosvaKapittel 5

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Da alle amoritterkongene vest for Jordan og alle kanaaneerkongene ved havet hørte at Herren hadde tørket ut Jordans vann foran Israels barn til de var kommet over, smeltet hjertet i dem, og de mistet alt mot på grunn av Israels barn.
Då alle amorittarkongane på vestsida av Jordan og alle kanaanittarkongane ved havet høyrde at Herren hadde tørka ut Jordanvatnet framfor israelittane til dei kom over, smelta hjarta deira, og dei hadde ikkje lenger mot til å stå imot israelittane.
På den tiden sa Herren til Josva: «Lag deg kniver av flintstein og omskjær Israels barn på nytt, for andre gang.»
På den tida sa Herren til Josva: «Lag deg knivar av flintstein og omskjer israelittane på nytt, for andre gong.»
Da laget Josva seg kniver av flintstein og omskar Israels barn ved Forhudshaugen.
Så laga Josva seg knivar av flintstein og omskar israelittane ved Forhudshaugen.
Grunnen til at Josva omskar dem, var denne: Hele folket som dro ut fra Egypt, alle krigsmennene, døde i ørkenen underveis etter at de hadde dratt ut fra Egypt.
Grunnen til at Josva omskar dei, var denne: Alt folket som hadde drege ut frå Egypt, alle stridsmennene, døydde i øydemarka på vegen etter at dei drog ut frå Egypt.
Alle som dro ut, var omskåret, men alle som ble født i ørkenen underveis etter utferden fra Egypt, var ikke omskåret.
Heile folket som drog ut, var omskorne, men alle som var fødde i øydemarka på vegen etter utferda frå Egypt, var uomskorne.
I førti år vandret Israels barn i ørkenen, til hele folket av krigsmenn som hadde dratt ut fra Egypt, var dødd ut – de som ikke hadde adlydt Herrens røst. Herren hadde sverget at han ikke ville la dem se det landet han hadde lovet fedrene deres å gi oss, et land som flyter av melk og honning.
For i førti år vandra israelittane i øydemarka, til heile folket av stridsmenn som hadde drege ut frå Egypt, var døde, fordi dei ikkje hadde lyda Herrens røyst. Herren hadde svore at han ikkje ville la dei sjå det landet han hadde lova fedrane deira å gje oss, eit land som fløymer av mjølk og honning.
Men sønnene deres, som han hadde reist opp i deres sted, dem omskar Josva. For de var uomskåret, siden de ikke var blitt omskåret underveis.
Men borna deira, som han hadde reist opp i staden for dei, dei omskar Josva, for dei var uomskorne, sidan dei ikkje hadde vorte omskorne på vegen.
Da hele folket var ferdig omskåret, ble de i leiren til de var leget.
Då heile folket var ferdig omskore, vart dei verande på staden sin i leiren til dei var lekte.
Herren sa til Josva: «I dag har jeg rullet Egypts vanære bort fra dere.» Derfor kalles dette stedet Gilgal den dag i dag.
Herren sa til Josva: «I dag har eg rulla bort skamma frå Egypt frå dykk.» Difor vart staden kalla Gilgal, og det heiter han den dag i dag.
Israels barn slo leir i Gilgal, og de feiret påske den fjortende dagen i måneden, om kvelden, på Jeriko-slettene.
Israelittane slo leir ved Gilgal, og dei heldt påske den fjortande dagen i månaden, om kvelden, på slettene ved Jeriko.
Dagen etter påske spiste de av landets grøde: usyret brød og ristet korn, på denne samme dagen.
Dagen etter påske åt dei av avlinga i landet, usyra brød og rista korn, på denne same dagen.
Mannaen tok slutt dagen etter, da de spiste av landets grøde. Israels barn hadde ikke lenger manna, men det året spiste de av avlingen fra Kanaans land.
Mannaen tok slutt dagen etter, då dei åt av avlinga i landet. Israelittane fekk ikkje meir manna, men det året åt dei av grøda i Kanaan.
Da Josva var ved Jeriko, løftet han blikket og så, og se – en mann sto foran ham med et draget sverd i hånden. Josva gikk bort til ham og spurte: «Er du for oss eller for våre fiender?»
Medan Josva var ved Jeriko, såg han opp og fekk auge på ein mann som stod framfor han med eit drege sverd i handa. Josva gjekk bort til han og sa: «Er du med oss eller med fiendane våre?»
Han svarte: «Nei, jeg er hærføreren for Herrens hær. Nå er jeg kommet.» Da falt Josva på sitt ansikt til jorden og tilba, og sa til ham: «Hva har min herre å si til sin tjener?»
Han svara: «Nei, men eg er hærføraren for Herrens hær. No er eg komen.» Då kasta Josva seg ned med andletet mot jorda og tilbad, og sa til han: «Kva har min herre å seia til tenaren sin?»
Hærføreren for Herrens hær sa til Josva: «Ta sandalen av foten, for stedet du står på, er hellig.» Og Josva gjorde så.
Hærføraren for Herrens hær sa til Josva: «Tak skorne av føtene dine, for staden du står på, er heilag.» Og Josva gjorde så.
←→