FLOGVIT
.bible

MatteusKapittel 10

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis apostleneJesu 12 utvalgte disipler

Jesus valgte ut tolv menn som sine nærmeste disipler. De skulle være med ham, og han ville sende dem ut for å forkynne.

1
Simon Peter

Fisker fra Betsaida, leder blant apostlene

også kalt Kefas
2
Andreas

Peters bror, opprinnelig disippel av Johannes døperen

3
Jakob

Sønn av Sebedeus, bror av Johannes

en av "tordensønnene"
4
Johannes

Sønn av Sebedeus, "den disippel Jesus elsket"

en av "tordensønnene"
5
Filip

Fra Betsaida, førte Natanael til Jesus

6
Bartolomeus

Trolig samme som Natanael

7
Tomas

Kalles også Didymus (tvilling)

kjent som "tvileren"
8
Matteus

Toller, også kalt Levi

skrev Matteusevangeliet
9
Jakob, sønn av Alfeus

Kalles "den lille" eller "den yngre"

10
Taddeus

Også kalt Judas, sønn av Jakob

11
Simon Seloten

Tidligere medlem av selotene (motstandsbevegelsen)

12
Judas Iskariot

Forræderen som utleverte Jesus

Parallelle tekster1 parallell i dette kapitlet
De tolv utvalgtMML

Listen over de tolv apostlene.

Matteus(du leser)

1Han kalla til seg dei tolv læresveinane sine og gav dei makt over ureine ånder, så dei kunne driva dei ut, og til å lækja all sjukdom og alle plager.

2Dette er namna på dei tolv apostlane: Først Simon, som vert kalla Peter, og Andreas, bror hans, så Jakob, son til Sebedeus, og Johannes, bror hans,

3Filip og Bartolomeus, Tomas og Matteus, tollaren, Jakob, son til Alfeus, og Taddeus,

4Simon Kananeus og Judas Iskariot, han som svika han.

MarkusMark 3:13-19

13Han gjekk opp på fjellet og kalla til seg dei han sjølv ville, og dei kom til han.

14Han utnemnde tolv som skulle vera med han, og som han ville senda ut for å forkynna

15og ha makt til å driva ut vonde ånder.

16Desse tolv utnemnde han: Simon, som han gav namnet Peter,

17Jakob, son til Sebedeus, og Johannes, bror til Jakob – desse gav han tilnamnet Boanerges, som tyder «toredensønene» –

18og Andreas og Filip og Bartolomeus og Matteus og Tomas og Jakob, son til Alfeus, og Taddeus og Simon Kananaios

19og Judas Iskariot, han som sveik han.

LukasLuk 6:12-16

12I dei dagane gjekk han ut til fjellet for å be, og han var der heile natta i bøn til Gud.

13Då det vart dag, kalla han til seg læresveinane sine og valde ut tolv av dei, som han kalla apostlar:

14Simon, som han òg kalla Peter, og Andreas, bror hans, Jakob og Johannes, Filip og Bartolomeus,

15Matteus og Tomas, Jakob, son til Alfeus, og Simon som vart kalla seloten,

16Judas, son til Jakob, og Judas Iskariot, han som vart svikaren.

Han kalla til seg dei tolv læresveinane sine og gav dei makt over ureine ånder, så dei kunne driva dei ut, og til å lækja all sjukdom og alle plager.
Dette er namna på dei tolv apostlane: Først Simon, som vert kalla Peter, og Andreas, bror hans, så Jakob, son til Sebedeus, og Johannes, bror hans,
Filip og Bartolomeus, Tomas og Matteus, tollaren, Jakob, son til Alfeus, og Taddeus,
Simon Kananeus og Judas Iskariot, han som svika han.
Desse tolv sende Jesus ut, og han gav dei dette påbodet: «Gå ikkje på vegen til heidningane, og gå ikkje inn i nokon samaritansk by.
Og der de går, forkynn og sei: Himmelriket er kome nær.
Læk sjuke, vekk opp døde, gjer spedalske reine, driv ut vonde ånder. Utan betaling har de fått, utan betaling skal de gje.
Skaffa dykk ikkje gull eller sølv eller kopar til belta dykkar,
ikkje veske til reisa, ikkje to kjortlar, ikkje sandalar eller stav. For arbeidaren er verd maten sin.
Når de kjem til ein by eller ei bygd, så finn ut kven der som er verdig, og bli hos han til de dreg vidare.
Når de går inn i eit hus, så helsa det.
Er huset verdig, så lat freden dykkar koma over det. Men er det ikkje verdig, så lat freden dykkar venda attende til dykk.
Og om nokon ikkje tek imot dykk og ikkje høyrer på orda dykkar, så gå ut av det huset eller den byen og rist støvet av føtene dykkar.
Sanneleg seier eg dykk: Det skal gå lettare for Sodoma- og Gomorra-landet på dommens dag enn for den byen.
Sjå, eg sender dykk ut som sauer blant ulvar. Ver difor kloke som ormar og reine som duer.
Ta dykk i vare for menneska! For dei skal gje dykk over til domstolar, og i synagogane sine skal dei piska dykk.
Og de skal førast fram for landshovdingar og kongar for mi skuld, til vitnemål for dei og for heidningfolka.
Men når dei gjev dykk over, så ver ikkje urolege for korleis de skal tala eller kva de skal seia. For det skal verta gjeve dykk i den stunda kva de skal seia.
For det er ikkje de som talar, men Anden til Far dykkar, som talar gjennom dykk.
Bror skal gje bror over til døden, og ein far barnet sitt, og born skal reisa seg mot foreldra sine og drepa dei.
Og de skal verta hata av alle for mitt namn si skuld.
Når dei forfølgjer dykk i ein by, så røm til ein annan. For sanneleg seier eg dykk: De skal ikkje koma gjennom alle byane i Israel før Menneskesonen kjem.
Ein læresvein står ikkje over meisteren sin, og ein tenar står ikkje over herren sin.
Det er nok for læresveinen at han vert som meisteren sin, og for tenaren at han vert som herren sin. Har dei kalla husherren Beelsebul, kor mykje meir skal dei ikkje då kalla husfolket hans det!
Ver difor ikkje redde dei! For det finst ikkje noko tildekt som ikkje skal verta avdekt, og ikkje noko løynt som ikkje skal verta kjent.
Det eg seier dykk i mørkret, det skal de seia i lyset. Og det de høyrer kviskra i øyret, det skal de ropa ut frå hustaka.
Ver ikkje redde dei som drep kroppen, men ikkje kan drepa sjela. Ottast heller han som kan øydeleggja både sjel og kropp i helvete.
Vert ikkje to sporvar selde for ein liten skilling? Og ikkje ein av dei fell til jorda utan at Far dykkar vil det.
Ja, kvart hårstrå på hovudet dykkar er talt.
Kvar den som kjennest ved meg for menneska, han skal eg òg kjennast ved for Far min i himmelen.
Men den som fornektar meg for menneska, han skal eg òg fornekta for Far min i himmelen.
For eg er komen for å setja ein mann opp mot far sin, ei dotter mot mor si og ei svigerdotter mot svigermor si.
Og fiendane til ein mann skal vera hans eigne husfolk.
Den som elskar far eller mor meir enn meg, er ikkje meg verdig. Og den som elskar son eller dotter meir enn meg, er ikkje meg verdig.
Og den som ikkje tek krossen sin og følgjer etter meg, er ikkje meg verdig.
Den som finn livet sitt, skal mista det. Og den som mistar livet sitt for mi skuld, skal finna det.
Den som tek imot dykk, tek imot meg. Og den som tek imot meg, tek imot han som har sendt meg.
Den som tek imot ein profet fordi han er profet, skal få profetløn. Og den som tek imot ein rettferdig fordi han er rettferdig, skal få rettferdig løn.
Og den som gjev ein av desse små om så berre eit beger kaldt vatn fordi han er ein læresvein, sanneleg seier eg dykk: Han skal ikkje mista løna si.»
←→