FLOGVIT
.bible

2. MosebokKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Herren sa til Moses: «Si til Aron: Rekk ut hånden med staven over elvene, kanalene og dammene, og la froskene komme opp over landet Egypt.»
Herren sa til Moses: «Sei til Aron at han skal retta ut handa si med staven over elvane, kanalane og dammane, og la froskane koma opp over Egypt.»
Aron rakte ut hånden over vannet i Egypt, og froskene kom opp og dekket landet Egypt.
Aron rette ut handa si over vatna i Egypt, og froskane kom opp og dekte landet Egypt.
Men trollmennene gjorde det samme med sine hemmelige kunster og lot frosker komme opp over landet Egypt.
Men trollmennene gjorde det same med sine kunster, og dei fekk froskar til å koma opp over Egypt.
Da kalte farao på Moses og Aron og sa: «Be til Herren at han tar froskene bort fra meg og folket mitt, så skal jeg la folket dra, så de kan ofre til Herren.»
Då kalla farao på Moses og Aron og sa: «Be til Herren at han tek froskane bort frå meg og folket mitt! Så skal eg la folket fara, så dei kan ofra til Herren.»
Moses sa til farao: «Bestem selv: Når skal jeg be for deg, tjenerne dine og folket ditt om at froskene skal bli utryddet fra deg og husene dine, så de bare blir igjen i Nilen?»
Moses sa til farao: «Sei meg når du vil at eg skal be for deg, tenarane dine og folket ditt om at froskane skal verta utrydda frå deg og husa dine. Berre i Nilen skal dei vera att.»
Han svarte: «I morgen.» Da sa Moses: «Det skal skje som du sier, så du kan vite at det ikke finnes noen som Herren, vår Gud.»
Han svara: «I morgon.» Då sa Moses: «Det skal skje som du seier, så du kan vita at det ikkje finst nokon som Herren, vår Gud.»
«Froskene skal vike fra deg og husene dine, fra tjenerne dine og folket ditt. Bare i Nilen skal de bli igjen.»
Froskane skal vika bort frå deg, frå husa dine, frå tenarane dine og frå folket ditt. Berre i Nilen skal dei vera att.»
Moses og Aron gikk ut fra farao, og Moses ropte til Herren om froskene som han hadde sendt over farao.
Moses og Aron gjekk ut frå farao, og Moses ropa til Herren om froskane som han hadde sendt over farao.
Herren gjorde som Moses hadde sagt, og froskene døde i husene, på gårdsplassene og ute på markene.
Herren gjorde som Moses hadde sagt, og froskane døydde i husa, på gardane og ute på markene.
De samlet dem i haug på haug, og landet stinket.
Dei samla dei saman i store haugar, og det vart ei fæl stank over landet.
Men da farao så at han fikk pusterom, forherdet han hjertet sitt og hørte ikke på dem, slik Herren hadde sagt.
Men då farao såg at han hadde fått lette, gjorde han hjartet sitt hardt og høyrde ikkje på dei, slik Herren hadde sagt.
Herren sa til Moses: «Si til Aron: Rekk ut staven din og slå i støvet på jorden, så skal det bli til mygg over hele landet Egypt.»
Herren sa til Moses: «Sei til Aron at han skal retta ut staven sin og slå i støvet på jorda, så skal det verta til mygg over heile Egypt.»
De gjorde det. Aron rakte ut hånden med staven og slo støvet på jorden, og det kom mygg på mennesker og dyr. Alt støv på jorden ble til mygg over hele landet Egypt.
Dei gjorde så. Aron rette ut handa med staven og slo i støvet på jorda. Då kom det mygg på menneske og dyr. Alt støvet på jorda vart til mygg i heile Egypt.
Trollmennene prøvde å gjøre det samme med sine hemmelige kunster for å frembringe mygg, men de klarte det ikke. Myggen ble på mennesker og dyr.
Trollmennene prøvde å gjera det same med sine kunster og få fram mygg, men dei greidde det ikkje. Myggen var på menneske og dyr.
Da sa trollmennene til farao: «Dette er Guds finger.» Men faraos hjerte var forherdet, og han hørte ikke på dem, slik Herren hadde sagt.
Då sa trollmennene til farao: «Dette er Guds finger!» Men farao var hard i hjartet og høyrde ikkje på dei, slik Herren hadde sagt.
Herren sa til Moses: «Stå tidlig opp i morgen og still deg foran farao når han går ned til vannet, og si til ham: Så sier Herren: La mitt folk dra, så de kan tjene meg!
Herren sa til Moses: «Stå tidleg opp i morgon og still deg framfor farao når han går ned til vatnet. Sei til han: Så seier Herren: Lat folket mitt fara, så dei kan tena meg!
For hvis du ikke lar folket mitt dra, slipper jeg fluesvermer løs på deg, tjenerne dine, folket ditt og husene dine. Husene i Egypt skal fylles av fluesvermer, ja, til og med jorden de står på.
For om du ikkje let folket mitt fara, sender eg flugsverm over deg, tenarane dine, folket ditt og husa dine. Husa til egyptarane skal verta fulle av fluger, ja, til og med bakken dei står på.
Men på den dagen skal jeg skille ut landet Gosen, der mitt folk bor, så det ikke skal være fluesvermer der. Da skal du vite at jeg, Herren, er midt i landet.
Men den dagen vil eg skilja ut landet Gosen, der folket mitt bur, så det ikkje skal vera fluger der. Då skal du vita at eg, Herren, er midt i landet.
Jeg skal sette et skille mellom mitt folk og ditt folk. I morgen skal dette tegnet skje.»
Eg vil setja eit skilje mellom mitt folk og ditt folk. I morgon skal dette teiknet skje.»
Herren gjorde det. Det kom en tung fluesverm inn i faraos hus og i tjenernes hus, og over hele landet Egypt ble jorden ødelagt av fluene.
Herren gjorde så, og ein svær flugsverm kom inn i huset til farao og i husa til tenarane hans. I heile Egypt vart landet øydelagt av flugsvermen.
Da kalte farao på Moses og Aron og sa: «Gå og ofre til deres Gud her i landet!»
Då kalla farao på Moses og Aron og sa: «Gå og ofra til dykkar Gud her i landet!»
Men Moses sa: «Det ville ikke være riktig å gjøre det, for det vi ofrer til Herren, vår Gud, er avskyelig for egypterne. Om vi ofrer det egypterne avskyr rett foran øynene deres, vil de da ikke steine oss?
Men Moses svara: «Det er ikkje rett å gjera det slik, for det vi ofrar til Herren vår Gud, er avskyeleg for egyptarane. Om vi ofrar det som er avskyeleg for egyptarane rett framfor auga deira, vil dei ikkje då steina oss?
Vi må dra tre dagsreiser ut i ørkenen og ofre til Herren, vår Gud, slik han har sagt til oss.»
Vi må gå tre dagsreiser ut i øydemarka og ofra til Herren vår Gud, slik han seier til oss.»
Farao sa: «Jeg skal la dere dra, så dere kan ofre til Herren, deres Gud, i ørkenen. Bare dra ikke for langt bort! Be for meg!»
Då sa farao: «Eg skal la dykk fara, så de kan ofra til Herren dykkar Gud i øydemarka. Berre gå ikkje for langt bort! Be for meg!»
Moses svarte: «Så snart jeg går ut herfra, skal jeg be til Herren, og i morgen skal fluene vike fra farao, tjenerne hans og folket hans. Men la ikke farao bedra oss igjen ved å ikke la folket dra for å ofre til Herren!»
Moses svara: «Når eg går ut frå deg, skal eg be til Herren, og i morgon skal flugsvermen vika bort frå farao, frå tenarane hans og frå folket hans. Men farao må ikkje lura oss igjen og nekta å la folket fara for å ofra til Herren.»
Herren gjorde som Moses hadde sagt, og fluene vek fra farao, tjenerne hans og folket hans. Ikke én ble igjen.
Herren gjorde som Moses hadde sagt, og flugsvermen veik bort frå farao, frå tenarane hans og frå folket hans. Ikkje ei einaste fluge vart att.
Men farao forherdet hjertet sitt også denne gangen og lot ikke folket dra.
Men farao gjorde hjartet sitt hardt også denne gongen, og han lét ikkje folket fara.
←→