FLOGVIT
.bible

2. MosebokKapittel 32

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Da folket så at Moses drøyde med å komme ned fra fjellet, samlet de seg omkring Aron og sa til ham: «Kom, lag guder for oss som kan gå foran oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp fra Egypt – vi vet ikke hva som har hendt med ham.»
Då folket såg at Moses drygde med å koma ned frå fjellet, samla dei seg kring Aron og sa til han: «Kom, lag gudar for oss som kan gå føre oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp frå Egypt, vi veit ikkje kva som har hendt med han.»
Aron sa til dem: «Ta av gullringene som konene, sønnene og døtrene deres har i ørene, og bring dem til meg.»
Aron sa til dei: «Ta av gullringane som er i øyra på konene, sønene og døtrene dykkar, og kom til meg med dei.»
Da tok hele folket av seg gullringene de hadde i ørene, og brakte dem til Aron.
Då tok heile folket av seg gullringane dei hadde i øyra, og kom til Aron med dei.
Han tok imot gullet fra dem, formet det med en meisel og laget en støpt kalv. Da sa de: «Dette er dine guder, Israel, som førte deg opp fra Egypt!»
Han tok imot gullet frå dei, forma det med eit graveringsverktøy og laga ein støypt kalv. Då sa dei: «Dette er gudane dine, Israel, som førte deg opp frå Egypt!»
Da Aron så dette, bygde han et alter foran kalven. Så kunngjorde Aron: «I morgen er det høytid for Herren!»
Då Aron såg dette, bygde han eit altar framfor kalven. Og Aron ropa ut: «I morgon er det høgtid for Herren!»
Dagen etter sto de tidlig opp, ofret brennoffer og bar fram fredsoffer. Folket satte seg ned for å spise og drikke, og deretter reiste de seg for å more seg.
Dagen etter stod dei tidleg opp, ofra brennoffer og bar fram fredsoffer. Folket sette seg ned for å eta og drikka, og så reiste dei seg for å leika.
Da sa Herren til Moses: «Gå ned, for folket ditt, som du førte opp fra Egypt, har handlet fordervet.
Då sa Herren til Moses: «Gå ned, for folket ditt, som du førte opp frå Egypt, har vorte forderva.
De har raskt veket av fra den veien jeg påla dem. De har laget seg en støpt kalv og tilbedt den og ofret til den og sagt: 'Dette er dine guder, Israel, som førte deg opp fra Egypt!'»
Dei har snøgt vendt seg bort frå den vegen eg baud dei å gå. Dei har laga seg ein støypt kalv, bøygd seg ned for han og ofra til han og sagt: 'Dette er gudane dine, Israel, som førte deg opp frå Egypt.'»
Herren sa til Moses: «Jeg har sett dette folket, og se, det er et stivnakket folk.
Herren sa til Moses: «Eg har sett dette folket, og sjå, det er eit stivnakka folk.
La meg nå være, så min vrede kan flamme opp mot dem og fortære dem. Men deg vil jeg gjøre til et stort folk.»
Lat meg no vera, så vreiden min kan loga mot dei og gjera ende på dei. Men deg vil eg gjera til eit stort folk.»
Men Moses bønnfalt Herren sin Gud og sa: «Herre, hvorfor skal din vrede flamme opp mot ditt folk, som du førte ut av Egypt med stor kraft og sterk hånd?
Men Moses bønfall Herren sin Gud og sa: «Herre, kvifor skal vreiden din loga mot folket ditt, som du førte ut frå Egypt med stor kraft og sterk hand?
Hvorfor skal egypterne få si: 'Med ondt forsett førte han dem ut, for å drepe dem i fjellene og utslette dem fra jordens overflate'? Vend om fra din brennende vrede og angre den ulykken du har tenkt over ditt folk!
Kvifor skal egyptarane få seia: 'Med vond vilje førte han dei ut, for å drepa dei i fjella og utrydda dei frå jorda'? Vend om frå den brennande vreiden din og angra det vonde du ville gjera mot folket ditt!
Husk Abraham, Isak og Israel, dine tjenere, som du sverget ved deg selv og sa til: 'Jeg vil gjøre deres ætt tallrik som stjernene på himmelen, og hele dette landet som jeg har talt om, vil jeg gi deres ætt, og de skal eie det for alltid.'»
Hugs Abraham, Isak og Israel, tenarane dine, som du svor ved deg sjølv og sa til dei: 'Eg vil gjera etterkomarane dykkar talrike som stjernene på himmelen, og heile dette landet som eg har lova, vil eg gje til etterkomarane dykkar, og dei skal eiga det for alltid.'»
Da angret Herren det onde han hadde sagt han ville gjøre mot sitt folk.
Då angra Herren det vonde han hadde sagt han ville gjera mot folket sitt.
Moses snudde og gikk ned fra fjellet med vitnesbyrdets to tavler i hånden, tavler som var skrevet på begge sider – de var skrevet både på forsiden og baksiden.
Moses snudde seg og gjekk ned frå fjellet med dei to lovtavlene i handa. Tavlene var skrivne på begge sider, både på framsida og baksida var dei skrivne.
Tavlene var Guds verk, og skriften var Guds skrift, inngravert på tavlene.
Tavlene var Guds verk, og skrifta var Guds skrift, rissa inn på tavlene.
Da Josva hørte lyden av folkets jubling, sa han til Moses: «Det er krigslarm i leiren!»
Då Josva høyrde lyden av folket som ropa, sa han til Moses: «Det er krigslyd i leiren!»
Men han svarte: «Det er ikke lyden av seierssang, og det er ikke lyden av nederlagsskrik. Det er lyden av sang jeg hører.»
Men Moses svara: «Det er ikkje lyden av sigersrop, og det er ikkje lyden av nederlagsrop. Det er lyd av song eg høyrer.»
Da han nærmet seg leiren og fikk øye på kalven og dansen, flammet vreden opp i Moses. Han kastet tavlene fra seg og knuste dem ved foten av fjellet.
Då han kom nær leiren og såg kalven og dansen, vart Moses brennande harm. Han kasta tavlene frå hendene og knuste dei ved foten av fjellet.
Så tok han kalven de hadde laget, brente den i ilden og malte den til det ble fint pulver. Han strødde det utover vannet og lot israelittene drikke det.
Han tok kalven dei hadde laga, brende han i eld og mol han til støv. Så strøydde han det over vatnet og lét israelittane drikka det.
Moses sa til Aron: «Hva har dette folket gjort deg, siden du har ført så stor synd over dem?»
Moses sa til Aron: «Kva har dette folket gjort mot deg, sidan du har ført så stor synd over dei?»
Aron svarte: «La ikke min herres vrede flamme opp! Du vet selv hvordan dette folket er, at det ligger til det onde.»
Aron svara: «Lat ikkje vreiden din loga, herre! Du veit sjølv korleis dette folket er, at det ligg til det vonde.
De sa til meg: 'Lag guder for oss som kan gå foran oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp fra Egypt – vi vet ikke hva som har hendt med ham.'
Dei sa til meg: 'Lag gudar for oss som kan gå føre oss! For denne Moses, mannen som førte oss opp frå Egypt, vi veit ikkje kva som har hendt med han.'
Da sa jeg til dem: 'De som har gull, ta det av dere!' De ga det til meg, og jeg kastet det i ilden – og ut kom denne kalven.»
Då sa eg til dei: 'Den som har gull, ta det av!' Dei gav det til meg, eg kasta det i elden, og ut kom denne kalven.»
Moses så at folket var tøylesløst, for Aron hadde sluppet dem løs, til spott for deres motstandere.
Moses såg at folket var blitt tøyleslaust, for Aron hadde late dei slå seg laus, til spott for fiendane deira.
Moses stilte seg i leirporten og ropte: «Den som er for Herren, kom til meg!» Da samlet alle levittene seg hos ham.
Moses stilte seg i porten til leiren og ropa: «Den som høyrer Herren til, kom hit til meg!» Då samla alle Levi-sønene seg kring han.
Han sa til dem: «Så sier Herren, Israels Gud: Hver mann skal spenne sverdet til hoften. Gå frem og tilbake gjennom leiren, fra port til port, og drep hver sin bror, hver sin venn og hver sin slektning.»
Han sa til dei: «Så seier Herren, Israels Gud: Kvar mann skal festa sverdet ved hofta! Gå att og fram gjennom leiren, frå port til port, og drep kvar sin bror, kvar sin ven og kvar sin slektning!»
Levittene gjorde som Moses sa, og den dagen falt omkring tre tusen mann av folket.
Levi-sønene gjorde som Moses sa, og den dagen fall det om lag tre tusen mann av folket.
Moses sa: «Innvi dere i dag for Herren! For hver mann har gått mot sin sønn og sin bror, og han gir dere i dag velsignelse.»
Moses sa: «Vig dykk i dag til teneste for Herren, for kvar mann har gått mot sin eigen son og sin eigen bror, så han kan gje dykk velsigning i dag.»
Dagen etter sa Moses til folket: «Dere har syndet en stor synd. Men nå vil jeg gå opp til Herren; kanskje jeg kan gjøre soning for synden deres.»
Dagen etter sa Moses til folket: «De har gjort ei stor synd. No vil eg gå opp til Herren. Kanskje kan eg gjera soning for synda dykkar.»
Moses vendte tilbake til Herren og sa: «Å, dette folket har syndet en stor synd og laget seg en gud av gull.
Moses gjekk attende til Herren og sa: «Å, dette folket har gjort ei stor synd! Dei har laga seg gudar av gull.
Om du ville tilgi deres synd! Men hvis ikke, så stryk meg ut av boken du har skrevet.»
Men tilgjev no synda deira! Og om ikkje, så stryk meg ut av boka di som du har skrive!»
Herren sa til Moses: «Den som har syndet mot meg, ham vil jeg stryke ut av min bok.
Herren sa til Moses: «Den som har synda mot meg, han vil eg stryka ut av boka mi.
Gå nå og led folket til det stedet jeg har sagt deg. Se, min engel skal gå foran deg. Men den dagen jeg hjemsøker, skal jeg hjemsøke dem for deres synd.»
Gå no og før folket dit eg har sagt deg. Sjå, engelen min skal gå føre deg. Men den dagen eg krev dei til rekneskap, skal eg straffa dei for synda deira.»
Og Herren slo folket fordi de hadde laget kalven, den som Aron hadde laget.
Og Herren slo folket med plage fordi dei hadde laga kalven, den som Aron laga.
←→