FLOGVIT
.bible

2. MosebokKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis påskeordningenIsraels befrielse fra Egypt

2. Mosebok 12 beskriver den første påsken - natten da Israel ble frelst fra døden ved lammets blod. Påsken ble Israels viktigste høytid og peker direkte på Kristus, vårt påskelam.

1

En ny begynnelse

Herren sa til Moses og Aron i Egypt: Denne måneden skal være den første måneden for dere, den første av årets måneder.

v.1, 2
2

Et lam for hvert hus

Si til hele Israels menighet: På den tiende dagen i denne måneden skal hver mann ta seg et lam for sin fars hus, ett lam for hvert hushold.

v.3
3

Et lyteløst lam

Lammet skal være et årsgammelt hannlam uten feil. Dere kan ta det fra sauene eller fra geitene.

v.5
4

Slaktet i skumringen

Dere skal ta vare på det til den fjortende dagen i denne måneden. Da skal hele Israels menighet slakte det i skumringen.

v.6
5

Blodet på dørkarmene

De skal ta noe av blodet og stryke det på de to dørstolpene og på bjelken over døren i husene der de spiser lammet.

v.7
6

Stekt over ild

Kjøttet skal de spise samme natt, stekt over ild. Sammen med usyret brød og bitre urter skal de spise det.

v.8
7

Reiseklare

Slik skal dere spise det: Med beltet bundet om livet, sandalene på føttene og staven i hånden. Dere skal spise det i hast. Det er Herrens påske.

v.11
8

Dommen over Egypt

Denne natten skal jeg gå gjennom Egypt og slå alle førstefødte i landet, både blant mennesker og dyr. Over alle Egypts guder skal jeg holde dom. Jeg er Herren.

v.12
9

Blodet er tegnet

Blodet skal være et tegn for dere på husene der dere er. Når jeg ser blodet, vil jeg gå forbi dere, og ingen ødeleggende plage skal ramme dere når jeg slår Egypt.

v.13
10

En evig ordning

Denne dagen skal være en minnedag for dere. Dere skal feire den som en høytid for Herren. I alle slektsledd skal dere feire den som en evig ordning.

v.14
11

Ved midnatt

Ved midnatt slo Herren alle førstefødte i Egypt, fra den førstefødte hos farao som satt på tronen, til den førstefødte hos fangen i fangehullet, og alle førstefødte blant feet.

v.29
12

Israel drar ut

Israelittene brøt opp fra Ramses og dro til Sukkot, omkring seks hundre tusen mann til fots, foruten kvinner og barn.

v.37
Herren sa til Moses og Aron i Egypt:
Herren sa til Moses og Aron i Egypt:
Denne måneden skal være den første måneden for dere, den første av årets måneder.
«Denne månaden skal vera hovudmånaden for dykk, den første av månadane i året.
Si til hele Israels menighet: På den tiende dagen i denne måneden skal hver mann ta seg et lam for sin fars hus, ett lam for hvert hushold.
Tal til heile Israels forsamling og sei: Den tiande dagen i denne månaden skal kvar husfar ta seg eit lam, eitt lam for kvar husstand.
Men hvis husholdet er for lite til å spise opp et lam, skal han og hans nærmeste nabo ta ett sammen, etter antall personer. Hver skal beregnes etter hvor mye han kan spise av lammet.
Om husstanden er for liten til å eta opp eit lam, skal han og den næraste grannen ta eitt saman, alt etter kor mange dei er. De skal dela lammet etter kor mykje kvar kan eta.
Lammet skal være et årsgammelt hannlam uten feil. Dere kan ta det fra sauene eller fra geitene.
Lammet skal vera utan feil, eit årsgammalt hannlam. De kan ta det frå sauene eller frå geitene.
Dere skal ta vare på det til den fjortende dagen i denne måneden. Da skal hele Israels menighet slakte det i skumringen.
De skal ta vare på det til den fjortande dagen i denne månaden. Då skal heile Israels forsamling slakta lamma i skumringa.
De skal ta noe av blodet og stryke det på de to dørstolpene og på bjelken over døren i husene der de spiser lammet.
Så skal dei ta noko av blodet og stryka det på dei to dørstolpane og på bjelken over døra i dei husa der dei et lammet.
Kjøttet skal de spise samme natt, stekt over ild. Sammen med usyret brød og bitre urter skal de spise det.
Kjøtet skal dei eta same natta, steikt over eld. Saman med usyra brød og bitre urter skal dei eta det.
Dere skal ikke spise noe av det rått eller kokt i vann, men stekt over ild – med hode, leggene og innvoller.
De må ikkje eta det rått eller kokt i vatn, men steikt over eld – med hovud, føter og innvolar.
Dere skal ikke la noe bli igjen til morgenen. Det som er til overs om morgenen, skal dere brenne opp i ilden.
De må ikkje la noko bli att til morgonen. Det som måtte bli att til morgonen, skal de brenna opp.
Slik skal dere spise det: Med beltet bundet om livet, sandalene på føttene og staven i hånden. Dere skal spise det i hast. Det er Herrens påske.
Slik skal de eta det: Med belte om livet, sandalar på føtene og stav i handa. De skal eta det i hast. Det er Herrens påske.
Denne natten skal jeg gå gjennom Egypt og slå alle førstefødte i landet, både blant mennesker og dyr. Over alle Egypts guder skal jeg holde dom. Jeg er Herren.
Denne natta skal eg fara gjennom Egypt og slå i hel alle førstefødde i landet, både menneske og dyr. Og over alle gudane i Egypt skal eg halda dom. Eg er Herren.
Blodet skal være et tegn for dere på husene der dere er. Når jeg ser blodet, vil jeg gå forbi dere, og ingen ødeleggende plage skal ramme dere når jeg slår Egypt.
Blodet skal vera eit teikn for dykk på dei husa de er i. Når eg ser blodet, vil eg gå forbi dykk. Inga øydeleggjande plage skal råka dykk når eg slår Egypt.
Denne dagen skal være en minnedag for dere. Dere skal feire den som en høytid for Herren. I alle slektsledd skal dere feire den som en evig ordning.
Denne dagen skal vera ein minnedag for dykk. De skal feira han som ei høgtid for Herren. I alle slekter skal de feira han som ei evig ordning.
I sju dager skal dere spise usyret brød. Allerede den første dagen skal dere fjerne surdeig fra husene deres. For den som spiser noe syret fra den første til den sjuende dagen, skal utryddes fra Israel.
I sju dagar skal de eta usyra brød. Alt den første dagen skal de fjerna surdeig frå husa dykkar. Den som et noko som er syra, frå den første til den sjuande dagen, skal støytast ut frå Israel.
Den første dagen skal dere holde en hellig samling, og den sjuende dagen en hellig samling. Ingen form for arbeid skal gjøres på disse dagene. Bare det som trengs av mat for hver person, det alene kan dere tilberede.
Den første dagen skal de halda ei heilag samling, og den sjuande dagen ei heilag samling. Ingen skal gjera noko arbeid desse dagane. Berre det som kvar treng å eta, det åleine kan de laga til.
Dere skal holde de usyrede brøds høytid, for på denne dagen førte jeg hærskarene deres ut av Egypt. Dere skal holde denne dagen i alle slektsledd som en evig ordning.
De skal halda høgtida med dei usyra brøda, for på denne dagen førte eg hærane dykkar ut frå Egypt. De skal halda denne dagen i alle slekter som ei evig ordning.
I den første måneden, fra kvelden den fjortende dagen til kvelden den enogtyvende dagen, skal dere spise usyret brød.
I den første månaden, frå kvelden den fjortande dagen til kvelden den tjueførste dagen, skal de eta usyra brød.
I sju dager skal det ikke finnes surdeig i husene deres. For den som spiser noe syret, skal utryddes fra Israels menighet, enten det er en fremmed eller en innfødt i landet.
I sju dagar skal det ikkje finnast surdeig i husa dykkar. Den som et noko som er syra, skal støytast ut frå Israels forsamling, anten han er innflyttar eller innfødd i landet.
Dere skal ikke spise noe som er syret. Overalt hvor dere bor, skal dere spise usyret brød.
De skal ikkje eta noko som er syra. Overalt der de bur, skal de eta usyra brød.»
Moses kalte sammen alle Israels eldste og sa til dem: «Gå og velg ut småfe for familiene deres, og slakt påskelammet.
Så kalla Moses saman alle dei eldste i Israel og sa til dei: «Gå og hent småfe til familiane dykkar, og slakt påskelammet.
Ta en bunt isop, dypp den i blodet som er i fatet, og stryk noe av blodet på bjelken over døren og på de to dørstolpene. Ingen av dere skal gå ut av døren til huset sitt før om morgenen.
Ta ein bunt isop og dypp han i blodet som er i skåla, og stryk noko av blodet på bjelken over døra og på dei to dørstolpane. Ingen av dykk må gå ut gjennom døra i huset sitt før om morgonen.
For Herren skal gå gjennom landet for å slå egypterne. Når han ser blodet på bjelken over døren og på de to dørstolpene, skal Herren gå forbi døren og ikke la ødeleggeren komme inn i husene deres for å slå.
For Herren skal fara gjennom landet og slå egyptarane. Men når han ser blodet på bjelken over døra og på dei to dørstolpane, skal Herren gå forbi døra og ikkje la øydeleggaren koma inn i husa dykkar og slå dykk.
Dere skal holde fast ved dette som en forskrift for dere og deres barn for alltid.
Dette skal de halda som ei ordning for deg og etterkomarane dine til evig tid.
Og når dere kommer til det landet som Herren vil gi dere, slik han har lovet, skal dere holde denne skikken.
Når de kjem inn i det landet Herren vil gje dykk, slik han har lova, skal de halda denne tenesta.
Når barna deres spør dere: 'Hva betyr denne skikken for dere?'
Og når borna dykkar spør dykk: 'Kva tyder denne tenesta for dykk?'
da skal dere svare: 'Det er et påskeoffer for Herren, han som gikk forbi israelittenes hus i Egypt da han slo egypterne, men sparte våre hus.'» Da bøyde folket seg ned og tilba.
då skal de svara: 'Det er eit påskeoffer for Herren, som gjekk forbi husa til israelittane i Egypt då han slo egyptarane, men sparte husa våre.'» Då bøygde folket seg ned og tilbad.
Israelittene gikk og gjorde dette. Slik Herren hadde befalt Moses og Aron, slik gjorde de.
Israelittane gjekk og gjorde dette. Slik Herren hadde pålagt Moses og Aron, slik gjorde dei.
Ved midnatt slo Herren alle førstefødte i Egypt, fra den førstefødte hos farao som satt på tronen, til den førstefødte hos fangen i fangehullet, og alle førstefødte blant feet.
Midt på natta slo Herren i hel alle dei førstefødde i Egypt, frå den førstefødde hos farao, som sat på trona, til den førstefødde hos fangen i fangehòlet, og alt førstefødt av feet.
Den natten sto farao opp, han og alle hans tjenere og alle egypterne, og det lød et høyt skrik i Egypt. For det fantes ikke et hus hvor det ikke var en død.
Den natta stod farao opp, han og alle tenarane hans og alle egyptarane, og det lyfte seg eit stort klagerop i Egypt, for det fanst ikkje eit hus der det ikkje var ein som var død.
Han kalte på Moses og Aron om natten og sa: «Bryt opp! Dra bort fra mitt folk, både dere og israelittene! Gå og tjen Herren, slik dere har sagt.
Då kalla farao Moses og Aron til seg om natta og sa: «Stå opp og dra bort frå folket mitt, både de og israelittane! Gå og ten Herren, slik de har sagt.
Ta med småfeet og storfeet deres, slik dere har sagt, og gå! Og velsign også meg.»
Ta med dykk småfeet og storfeet, slik de har sagt, og far! Og be om velsigning for meg òg.»
Egypterne presset hardt på folket for å få dem raskt ut av landet, for de sa: «Vi dør alle sammen!»
Egyptarane pressa på folket for å få dei raskt ut av landet, for dei sa: «Elles døyr vi alle!»
Folket tok deigen sin før den var syret, med deigtrauene innbundet i kappene sine på skuldrene.
Så tok folket deigen sin før han var syra, og bar bakstetraua innsveipt i kleda sine på skuldrene.
Israelittene gjorde som Moses hadde sagt, og ba egypterne om sølvgjenstander, gullgjenstander og klær.
Israelittane hadde gjort som Moses sa, og bede egyptarane om sølvting og gullting og om klede.
Herren lot folket finne velvilje hos egypterne, så de ga dem det de ba om. Slik tømte de Egypt.
Herren gjorde at egyptarane såg med velvilje på folket, så dei gav dei det dei bad om. Slik tømde dei egyptarane.
Israelittene brøt opp fra Ramses og dro til Sukkot, omkring seks hundre tusen mann til fots, foruten kvinner og barn.
Israelittane braut opp frå Ramses og drog til Sukkot, om lag seks hundre tusen mann til fots, forutan kvinner og born.
En stor blandet folkeskare dro også med dem, sammen med småfe og storfe, en veldig mengde buskap.
Ei stor blanding av folk drog òg med dei, og småfe og storfe, ein svært stor buskap.
Av deigen de hadde med fra Egypt, bakte de usyrede kaker, for den var ikke syret. De var drevet ut av Egypt og kunne ikke drøye. De hadde heller ikke fått laget seg noen reisekost.
Av deigen dei hadde med seg frå Egypt, baka dei usyra kaker, for han var ikkje syra. Dei var drivne ut av Egypt og kunne ikkje drøya. Dei hadde heller ikkje fått laga seg niste.
Israelittenes opphold i Egypt hadde vart i fire hundre og tretti år.
Israelittane hadde budd i Egypt i fire hundre og tretti år.
Da de fire hundre og tretti årene var til ende, på denne dagen, dro alle Herrens hærskarer ut av Egypt.
Då dei fire hundre og tretti åra var til ende, på denne dagen, drog alle Herrens hærar ut frå Egypt.
Det var en våkenatt for Herren, da han førte dem ut av Egypt. Denne natten er Herrens natt, en våkenatt for alle israelitter i alle slektsledd.
Det var ei vakenatt for Herren, då han førte dei ut frå Egypt. Denne natta skal haldast som ei vakenatt for Herren, for alle israelittar i alle slekter.
Herren sa til Moses og Aron: «Dette er forskriften for påsken: Ingen fremmed skal spise av den.
Herren sa til Moses og Aron: «Dette er ordninga for påsken: Ingen framand skal eta av han.
Men en slave som er kjøpt for penger, kan spise av den når du har omskåret ham.
Men kvar slave som er kjøpt for pengar, kan eta av han når du har omskore han.
Den skal spises i ett og samme hus. Du skal ikke ta noe av kjøttet ut av huset, og dere skal ikke bryte noe ben på det.
I eitt og same hus skal han etast. Du skal ikkje bera noko av kjøtet ut or huset, og de skal ikkje bryta noko bein på han.
Hele Israels menighet skal feire den.
Heile Israels forsamling skal feira han.
Når en fremmed bor hos deg og vil feire påske for Herren, må alle av mannkjønn hos ham omskjæres. Først da kan han komme og feire den, og han skal være som en innfødt i landet. Men ingen uomskåret skal spise av den.
Om ein innflyttar bur hos deg og vil feira påske for Herren, må alle menn i huslyden hans omskjerast. Då kan han koma og feira han, og han skal vera som ein innfødd i landet. Men ingen uomskoren skal eta av han.
Én og samme lov skal gjelde for den innfødte og for den fremmede som bor blant dere.»
Éi og same lov skal gjelda for den innfødde og for innflyttaren som bur mellom dykk.»
Alle israelittene gjorde dette. Slik Herren hadde befalt Moses og Aron, slik gjorde de.
Alle israelittane gjorde dette. Slik Herren hadde pålagt Moses og Aron, slik gjorde dei.
Nettopp denne dagen førte Herren israelittene ut av Egypt, hærskare for hærskare.
På denne dagen førte Herren israelittane ut frå Egypt, hærflokk etter hærflokk.
←→