FLOGVIT
.bible

LukasKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster2 paralleller i dette kapitlet
Avvist i NasaretMML

Lukas har den mest detaljerte beretningen med Jesajas-lesningen.

MatteusMatt 13:53-58

53Då Jesus hadde fullført desse likningane, drog han bort derifrå.

54Han kom til heimstaden sin og lærte folket i synagogen deira, så dei vart fulle av undring og sa: «Kvar har han denne visdommen frå, og desse mektige gjerningane?

55Er ikkje dette son til tømmermannen? Heiter ikkje mor hans Maria, og brørne hans Jakob og Josef og Simon og Judas?

56Og systrene hans, bur dei ikkje alle her hos oss? Kvar har han då alt dette frå?»

57Og dei tok anstøyt av han. Men Jesus sa til dei: «Ein profet er ikkje vanæra andre stader enn på heimstaden sin og i sitt eige hus.»

58Og han gjorde ikkje mange mektige gjerningar der, på grunn av vantrua deira.

MarkusMark 6:1-6

1Han drog bort derifrå og kom til heimbyen sin, og læresveinane følgde han.

2Då det vart sabbat, tok han til å undervisa i synagogen. Mange som høyrde han, vart fulle av undring og sa: «Kvar har han dette frå? Kva er dette for visdom han har fått? Og slike mektige gjerningar som skjer ved hendene hans!

3Er ikkje dette tømraren, son til Maria og bror til Jakob, Joses, Judas og Simon? Og bur ikkje systrene hans her hos oss?» Og dei tok anstøyt av han.

4Jesus sa til dei: «Ein profet blir ikkje vanæra andre stader enn i heimbyen sin, blant slektningane sine og i sitt eige hus.»

5Han kunne ikkje gjera noka mektig gjerning der, bortsett frå at han la hendene på nokre få sjuke og lækte dei.

6Og han undra seg over vantrua deira. Så gjekk han omkring i landsbyane og underviste.

Lukas(du leser)

16Han kom til Nasaret, der han hadde vakse opp, og på sabbatsdagen gjekk han inn i synagoga, slik han var van med, og reiste seg for å lesa.

17Dei gav han bokrullen til profeten Jesaja, og då han opna henne, fann han staden der det stod skrive:

18«Herrens Ande er over meg, for han har salva meg til å forkynna godt bodskap for fattige. Han har sendt meg for å ropa ut fridom for fangar og syn for blinde, for å setja undertrykte fri,

19og forkynna eit nådeår frå Herren.»

20Så rulla han saman bokrullen, gav henne til tenaren og sette seg. Alle i synagoga hadde auga festa på han.

21Han tok til å seia til dei: «I dag er dette skriftordet oppfylt medan de høyrer på.»

22Alle tala vel om han og undra seg over nådeorda som kom frå munnen hans. Dei sa: «Er ikkje dette son til Josef?»

23Han sa til dei: «De kjem sikkert til å bruka dette ordtaket mot meg: Lækjar, lækj deg sjølv! Det vi har høyrt du har gjort i Kapernaum, gjer det her òg i heimbygda di!»

24Og han sa: «Sanneleg seier eg dykk: Ingen profet blir teken imot i heimbygda si.

25Eg seier dykk som sant er: Det var mange enkjer i Israel på Elias si tid, då himmelen var stengd i tre år og seks månader og det kom ein stor hungersnaud over heile landet.

26Men Elia vart ikkje send til nokon av dei, berre til ei enkje i Sarepta i Sidon-området.

27Og det var mange spedalske i Israel på profeten Elisjas tid, men ingen av dei vart reinsa, berre syraren Naaman.»

28Alle i synagoga vart fulle av raseri då dei høyrde dette.

29Dei reiste seg og dreiv han ut av byen og førte han til kanten av fjellet som byen var bygd på, for å kasta han utfor.

30Men han gjekk midt gjennom flokken og drog sin veg.

Jesu fristelseMML

Matteus og Lukas har de tre fristelsene, men i ulik rekkefølge. Markus nevner bare at Jesus ble fristet.

MatteusMatt 4:1-11

1Då vart Jesus ført ut i øydemarka av Anden for å bli freista av djevelen.

2Og etter at han hadde fasta i førti dagar og førti netter, vart han til slutt svolten.

3Då kom freistaren til han og sa: «Er du Guds Son, så sei at desse steinane skal bli til brød.»

4Men han svara og sa: «Det står skrive: Mennesket lever ikkje av brød åleine, men av kvart ord som går ut frå Guds munn.»

5Då tok djevelen han med seg til den heilage byen og stilte han på tempeltinden.

6Og han sa til han: «Er du Guds Son, så kast deg ned. For det står skrive: Han skal gje englane sine påbod om deg, og dei skal bera deg på hendene, så du ikkje støyter foten din mot ein stein.»

7Jesus sa til han: «Det står òg skrive: Du skal ikkje setja Herren din Gud på prøve.»

8Igjen tok djevelen han med seg opp på eit svært høgt fjell og viste han alle rika i verda og herlegdomen deira.

9Og han sa til han: «Alt dette vil eg gje deg, om du fell ned og tilbed meg.»

10Då sa Jesus til han: «Bort med deg, Satan! For det står skrive: Herren din Gud skal du tilbe, og han åleine skal du tena.»

11Då forlét djevelen han, og sjå, englar kom og tente han.

MarkusMark 1:12-13

12Straks etter dreiv Anden han ut i øydemarka.

13Han var i øydemarka i førti dagar og vart freista av Satan. Han var saman med villdyra, og englane tente han.

Lukas(du leser)

1Jesus, full av Den Heilage Ande, vende attende frå Jordan og vart leia av Anden ut i øydemarka.

2Der vart han freista av djevelen i førti dagar. Han åt ingenting i dei dagane, og då dei var omme, vart han svolten.

3Djevelen sa til han: «Er du Guds Son, så sei til denne steinen at han skal verta til brød.»

4Jesus svara han: «Det står skrive: Mennesket lever ikkje av brød åleine.»

5Så førte djevelen han opp og synte han alle rika i verda på eit augneblink.

6Djevelen sa til han: «All denne makta og herlegdomen deira vil eg gje deg, for ho er gjeven til meg, og eg gjev henne til kven eg vil.

7Dersom du fell ned og tilbed meg, skal alt dette vera ditt.»

8Jesus svara han: «Det står skrive: Herren din Gud skal du tilbe, og han åleine skal du tena.»

9Så førte djevelen han til Jerusalem og sette han på tempeltinden og sa til han: «Er du Guds Son, så kast deg ned herifrå.

10For det står skrive: Han skal gje englane sine påbod om deg, at dei skal verna deg.

11Og: Dei skal bera deg på hendene, så du ikkje støyter foten din mot nokon stein.»

12Jesus svara han: «Det er sagt: Du skal ikkje setja Herren din Gud på prøve.»

13Då djevelen hadde fullført alle freistingane, drog han bort frå han til ei høveleg tid.

Jesus, full av Den Heilage Ande, vende attende frå Jordan og vart leia av Anden ut i øydemarka.
Der vart han freista av djevelen i førti dagar. Han åt ingenting i dei dagane, og då dei var omme, vart han svolten.
Djevelen sa til han: «Er du Guds Son, så sei til denne steinen at han skal verta til brød.»
Jesus svara han: «Det står skrive: Mennesket lever ikkje av brød åleine.»
Så førte djevelen han opp og synte han alle rika i verda på eit augneblink.
Djevelen sa til han: «All denne makta og herlegdomen deira vil eg gje deg, for ho er gjeven til meg, og eg gjev henne til kven eg vil.
Dersom du fell ned og tilbed meg, skal alt dette vera ditt.»
Jesus svara han: «Det står skrive: Herren din Gud skal du tilbe, og han åleine skal du tena.»
Så førte djevelen han til Jerusalem og sette han på tempeltinden og sa til han: «Er du Guds Son, så kast deg ned herifrå.
For det står skrive: Han skal gje englane sine påbod om deg, at dei skal verna deg.
Og: Dei skal bera deg på hendene, så du ikkje støyter foten din mot nokon stein.»
Jesus svara han: «Det er sagt: Du skal ikkje setja Herren din Gud på prøve.»
Då djevelen hadde fullført alle freistingane, drog han bort frå han til ei høveleg tid.
Jesus vende attende til Galilea i Andens kraft, og ryktet om han spreidde seg over heile området.
Han underviste i synagogane deira og vart prisa av alle.
Han kom til Nasaret, der han hadde vakse opp, og på sabbatsdagen gjekk han inn i synagoga, slik han var van med, og reiste seg for å lesa.
Dei gav han bokrullen til profeten Jesaja, og då han opna henne, fann han staden der det stod skrive:
«Herrens Ande er over meg, for han har salva meg til å forkynna godt bodskap for fattige. Han har sendt meg for å ropa ut fridom for fangar og syn for blinde, for å setja undertrykte fri,
og forkynna eit nådeår frå Herren.»
Så rulla han saman bokrullen, gav henne til tenaren og sette seg. Alle i synagoga hadde auga festa på han.
Han tok til å seia til dei: «I dag er dette skriftordet oppfylt medan de høyrer på.»
Alle tala vel om han og undra seg over nådeorda som kom frå munnen hans. Dei sa: «Er ikkje dette son til Josef?»
Han sa til dei: «De kjem sikkert til å bruka dette ordtaket mot meg: Lækjar, lækj deg sjølv! Det vi har høyrt du har gjort i Kapernaum, gjer det her òg i heimbygda di!»
Og han sa: «Sanneleg seier eg dykk: Ingen profet blir teken imot i heimbygda si.
Eg seier dykk som sant er: Det var mange enkjer i Israel på Elias si tid, då himmelen var stengd i tre år og seks månader og det kom ein stor hungersnaud over heile landet.
Men Elia vart ikkje send til nokon av dei, berre til ei enkje i Sarepta i Sidon-området.
Og det var mange spedalske i Israel på profeten Elisjas tid, men ingen av dei vart reinsa, berre syraren Naaman.»
Alle i synagoga vart fulle av raseri då dei høyrde dette.
Dei reiste seg og dreiv han ut av byen og førte han til kanten av fjellet som byen var bygd på, for å kasta han utfor.
Men han gjekk midt gjennom flokken og drog sin veg.
Så drog han ned til Kapernaum, ein by i Galilea. Han underviste dei på sabbatane,
og dei var fulle av undring over læra hans, for orda hans hadde mynde.
I synagoga var det ein mann som hadde ånda til ein urein demon, og han ropa med høg røyst:
«Å! Kva har vi med deg å gjera, Jesus frå Nasaret? Er du komen for å øydeleggja oss? Eg veit kven du er – Guds Heilage!»
Jesus truga han og sa: «Tei still og far ut av han!» Demonen kasta mannen ned midt imellom dei og fór ut av han utan å skada han.
Alle vart fulle av undring og sa til kvarandre: «Kva er dette for eit ord? Med mynde og kraft byd han dei ureine åndene, og dei fer ut!»
Han reiste seg og gjekk frå synagoga og inn i huset til Simon. Svigermor til Simon låg sjuk med høg feber, og dei bad han hjelpa henne.
Han bøygde seg over henne og truga feberen, og feberen sleppte henne. Med ein gong stod ho opp og tente dei.
Då sola gjekk ned, kom alle som hadde sjuke med ulike plager, til han med dei. Han la hendene på kvar og ein av dei og lækte dei.
Demonar fór òg ut av mange og ropa: «Du er Guds Son!» Men han truga dei og let dei ikkje tala, for dei visste at han var Messias.
Då det vart dag, gjekk han ut og drog til ein aud stad. Folkemengdene leita etter han, og då dei kom til han, ville dei halda han att så han ikkje skulle gå frå dei.
Men han sa til dei: «Eg må forkynna evangeliet om Guds rike for dei andre byane òg, for det er difor eg er utsend.»
Og han forkynte i synagogane i Judea.
←→