FLOGVIT
.bible

JohannesKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis tegnetHelbredelse på avstand

Det andre tegnet: Jesus helbreder en kongelig embetsmanns sønn i Kapernaum mens han selv er i Kana - en helbredelse på avstand som viser hans makt over rom og tid.

1

Tilbake til Kana

Så kom han igjen til Kana i Galilea, der han hadde gjort vann til vin. Det var en kongelig embetsmann som hadde en syk sønn i Kapernaum.

v.46
2

En embetsmann med syk sønn

Så kom han igjen til Kana i Galilea, der han hadde gjort vann til vin. Det var en kongelig embetsmann som hadde en syk sønn i Kapernaum.

v.46
3

Kom ned før barnet dør

Da han hørte at Jesus var kommet fra Judea til Galilea, gikk han til ham og ba ham komme ned og helbrede sønnen hans, for han lå for døden. Embetsmannen sa til ham: «Herre, kom ned før barnet mitt dør!»

v.47, 49
4

Dere tror bare med tegn

Jesus sa til ham: «Uten at dere ser tegn og under, vil dere ikke tro.»

v.48
5

Gå hjem, sønnen lever

Jesus sa til ham: «Gå hjem, sønnen din lever.» Mannen trodde det ordet Jesus sa til ham, og gikk.

v.50
6

Tjenerne møtte ham

Mens han ennå var på vei ned, kom tjenerne hans ham i møte og sa at gutten levde.

v.51
7

Samme time

Han spurte dem hvilken time det ble bedre med ham. De svarte: «I går ved den sjuende time forlot feberen ham.» Da skjønte faren at det var nettopp i den timen Jesus hadde sagt til ham: «Sønnen din lever.» Og han kom til tro, han selv og hele hans hus.

v.52, 53
8

Hele huset kom til tro

Da skjønte faren at det var nettopp i den timen Jesus hadde sagt til ham: «Sønnen din lever.» Og han kom til tro, han selv og hele hans hus. Dette var det andre tegnet Jesus gjorde etter at han kom fra Judea til Galilea.

v.53, 54
Parallelle tekster1 parallell i dette kapitlet
Offiserens tjenerMLJ

Johannes kaller ham en kongelig embetsmann.

MatteusMatt 8:5-13

5Då han kom til Kapernaum, kom ein offiser til han og bad han om hjelp.

6Han sa: «Herre, tenaren min ligg heime lam og lid frykteleg.»

7Han sa til han: «Eg skal koma og lækja han.»

8Men offiseren svara: «Herre, eg er ikkje verdig til at du kjem inn under taket mitt. Men sei berre eit ord, så vil tenaren min bli lækt.»

9For eg er sjølv ein mann under kommando, og eg har soldatar under meg. Seier eg til ein: 'Gå!' så går han, og til ein annan: 'Kom!' så kjem han, og til tenaren min: 'Gjer dette!' så gjer han det.»

10Då Jesus høyrde dette, undra han seg og sa til dei som følgde han: «Sanneleg seier eg dykk: Ikkje eingong i Israel har eg funne så stor ei tru.

11Eg seier dykk: Mange skal koma frå aust og vest og sitja til bords med Abraham, Isak og Jakob i himmelriket.

12Men borna av riket skal bli kasta ut i det ytste mørkret. Der skal det vera gråt og tenners gnissing.»

13Og Jesus sa til offiseren: «Gå! Det skal skje for deg slik du trudde.»

LukasLuk 7:1-10

1Då han hadde fullført alle orda sine for folket som høyrde på, gjekk han inn i Kapernaum.

2Ein offiser hadde ein tenar som var sjuk og nær ved å døy. Tenaren var høgt akta av han.

3Då han høyrde om Jesus, sende han nokre av dei jødiske eldste til han og bad han koma og berga tenaren hans.

4Då dei kom til Jesus, bad dei han inderleg og sa: «Han er verdig til at du gjer dette for han,

5for han elskar folket vårt, og han har bygd synagogen vår.»

6Jesus gjekk med dei. Men då han ikkje var langt frå huset, sende offiseren nokre vener og sa til han: «Herre, gjer deg ikkje umak, for eg er ikkje verdig til at du kjem inn under taket mitt.

7Difor rekna eg meg heller ikkje verdig til å koma til deg sjølv. Men sei berre eit ord, så vert tenaren min lækt.

8For eg er òg ein mann som står under kommando, og eg har soldatar under meg. Seier eg til ein: 'Gå!' så går han, og til ein annan: 'Kom!' så kjem han, og til tenaren min: 'Gjer dette!' så gjer han det.»

9Då Jesus høyrde dette, undra han seg over han. Han snudde seg til folkemengda som følgde han, og sa: «Eg seier dykk: Ikkje eingong i Israel har eg funne ei så stor tru.»

10Då dei som var utsende, kom attende til huset, fann dei tenaren frisk.

Johannes(du leser)

46Han kom då att til Kana i Galilea, der han hadde gjort vatnet til vin. Det var ein kongeleg embetsmann som hadde ein sjuk son i Kapernaum.

47Då han høyrde at Jesus var komen frå Judea til Galilea, gjekk han til han og bad han koma ned og lækja son hans, for han låg for døden.

48Jesus sa til han: «Om de ikkje får sjå teikn og under, trur de ikkje.»

49Embetsmannen sa til han: «Herre, kom ned før barnet mitt døyr!»

50Jesus sa til han: «Gå heim, son din lever.» Mannen trudde det ordet Jesus sa til han, og gjekk.

51Medan han enno var på veg heim, kom tenarane hans og møtte han og sa at guten hans levde.

52Han spurde dei kva tid det vart betre med han. Dei svara: «I går ved den sjuande timen gjekk feberen av han.»

53Då skjøna faren at det var i same stunda Jesus hadde sagt til han: «Son din lever.» Og han kom til tru, han og heile huslyden hans.

54Dette var det andre teiknet Jesus gjorde då han kom frå Judea til Galilea.

Då Jesus fekk vita at farisearane hadde høyrt at han vann fleire læresveinar og døypte fleire enn Johannes –
Ὡς οὖν ἔγνω ὁ ⸀Ἰησοῦς ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης—
endå det ikkje var Jesus sjølv som døypte, men læresveinane hans –
καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν ἀλλʼ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ—
drog han frå Judea og fór att til Galilea.
ἀφῆκεν τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπῆλθεν ⸀πάλιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
Han laut fara gjennom Samaria.
ἔδει δὲ αὐτὸν διέρχεσθαι διὰ τῆς Σαμαρείας.
Så kom han til ein by i Samaria som heitte Sykar, nær det jordstykket som Jakob gav til Josef, son sin.
ἔρχεται οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχὰρ πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν Ἰακὼβ ⸀τῷ Ἰωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ·
Der var Jakobskjelda. Jesus var trøytt etter ferda og sette seg ned ved kjelda. Det var omkring den sjette timen.
ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ Ἰακώβ. ὁ οὖν Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ⸀ὡς ἕκτη.
Då kom ei samaritansk kvinne for å henta vatn. Jesus sa til henne: «Gjev meg noko å drikka!»
Ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Δός μοι πεῖν·
Den samaritanske kvinna sa til han: «Korleis kan du som er jøde, be meg, ei samaritansk kvinne, om drikke?» For jødar har ikkje omgang med samaritanar.
λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρῖτις· Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρʼ ἐμοῦ πεῖν αἰτεῖς ⸂γυναικὸς Σαμαρίτιδος οὔσης⸃; οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρίταις.
Jesus svara henne: «Om du visste kva Guds gåve er, og kven det er som seier til deg: Gjev meg drikke, så hadde du bede han, og han hadde gjeve deg levande vatn.»
ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι· Δός μοι πεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτὸν καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν.
Kvinna sa til han: «Herre, du har ikkje noko å ausa med, og brunnen er djup. Kvar får du så det levande vatnet frå?»
λέγει αὐτῷ ⸂ἡ γυνή⸃· Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶν βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν;
Du er vel ikkje større enn far vår Jakob, som gav oss brunnen? Han drakk sjølv av han, og sønene hans og buskapen hans òg.»
μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἰακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιεν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ;
Jesus svara henne: «Kvar den som drikk av dette vatnet, vil tørsta att.
ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν·
Men den som drikk av det vatnet eg vil gje han, skal aldri meir tørsta. Det vatnet eg gjev han, skal bli ei kjelde i han med vatn som veller fram til evig liv.»
ὃς δʼ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ ⸀διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον.
Kvinna sa til han: «Herre, gjev meg dette vatnet, så eg ikkje tørstar og ikkje treng koma hit for å henta vatn.»
λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή· Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ ⸀διέρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν.
Han sa til henne: «Gå og hent mannen din og kom hit att.»
Λέγει ⸀αὐτῇ· Ὕπαγε φώνησον ⸂τὸν ἄνδρα σου⸃ καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε.
Kvinna svara: «Eg har ikkje mann.» Jesus sa til henne: «Du har rett når du seier at du ikkje har mann.
ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν ⸀αὐτῷ· Οὐκ ἔχω ἄνδρα. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Καλῶς εἶπας ὅτι Ἄνδρα οὐκ ἔχω·
For du har hatt fem menn, og han du no har, er ikkje mannen din. Det du sa, var sant.»
πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστιν σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας.
Kvinna sa til han: «Herre, eg ser at du er ein profet.
λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ.
Fedrane våre tilbad på dette fjellet, men de seier at Jerusalem er staden der ein skal tilbe.»
οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου ⸂προσκυνεῖν δεῖ⸃.
Jesus sa til henne: «Tru meg, kvinne, den timen kjem då de korkje skal tilbe Far på dette fjellet eller i Jerusalem.
λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ⸂Πίστευέ μοι, γύναι⸃, ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί.
De tilbed det de ikkje kjenner. Vi tilbed det vi kjenner, for frelsa kjem frå jødane.
ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε, ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν, ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν·
Men den timen kjem, ja, han er alt komen, då dei sanne tilbedarane skal tilbe Far i ånd og sanning. For slike tilbedarar vil Far ha.
ἀλλὰ ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσιν τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ, καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν·
Gud er ånd, og dei som tilbed han, må tilbe i ånd og sanning.»
πνεῦμα ὁ θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν.
Kvinna sa til han: «Eg veit at Messias kjem – han som blir kalla Kristus. Når han kjem, skal han fortelja oss alt.»
λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται, ὁ λεγόμενος χριστός· ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν ⸀ἅπαντα.
Jesus sa til henne: «Det er eg, eg som talar med deg.»
λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.
I det same kom læresveinane hans, og dei undra seg over at han tala med ei kvinne. Men ingen sa: «Kva vil du?» eller: «Kvifor talar du med henne?»
Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ⸀ἐθαύμαζον ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει· οὐδεὶς μέντοι εἶπεν· Τί ζητεῖς; ἢ τί λαλεῖς μετʼ αὐτῆς;
Kvinna let vasskriukka stå og gjekk inn i byen og sa til folket:
ἀφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνὴ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις·
«Kom og sjå ein mann som har fortalt meg alt eg har gjort! Kan han vera Messias?»
Δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέ μοι πάντα ⸀ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ χριστός;
Då gjekk dei ut av byen og kom til han.
ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν.
I mellomtida bad læresveinane han: «Rabbi, et!»
⸀Ἐν τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες· Ῥαββί, φάγε.
Men han sa til dei: «Eg har mat å eta som de ikkje kjenner til.»
ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
Då sa læresveinane seg imellom: «Kan nokon ha bore mat til han?»
ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους· Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν;
Jesus sa til dei: «Min mat er å gjera viljen til han som sende meg, og fullføra verket hans.
λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ⸀ποιήσω τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον.
Seier de ikkje: Enno er det fire månader til hausten kjem? Men eg seier dykk: Lyft auga og sjå på markene – dei står alt kvite til innhausting!
οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι Ἔτι τετράμηνός ἐστιν καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ἰδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας ὅτι λευκαί εἰσιν πρὸς θερισμόν· ἤδη
Alt no får den som haustar, si løn og samlar grøde til evig liv, så den som sår og den som haustar, kan gleda seg saman.
⸀ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ⸀ἵνα ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων.
For her gjeld det sanne ordet: Ein sår og ein annan haustar.
ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ⸀ἐστὶν ἀληθινὸς ὅτι Ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων·
Eg har sendt dykk ut for å hausta det de ikkje har arbeidd med. Andre har arbeidd, og de har gått inn i arbeidet deira.»
ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε· ἄλλοι κεκοπιάκασιν, καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε.
Mange av samaritanane frå den byen kom til tru på han på grunn av vitnemålet frå kvinna: «Han har fortalt meg alt eg har gjort.»
Ἐκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαριτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικὸς μαρτυρούσης ὅτι Εἶπέν μοι πάντα ⸀ἃ ἐποίησα.
Då samaritanane kom til han, bad dei han bli verande hos dei. Og han vart der i to dagar.
ὡς οὖν ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρῖται, ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρʼ αὐτοῖς· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας.
Og mange fleire kom til tru på grunn av ordet hans.
καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ,
Og dei sa til kvinna: «No trur vi ikkje lenger berre på grunn av det du sa. Vi har sjølve høyrt han, og vi veit at han verkeleg er verdas frelsar.»
τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι Οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτὴρ τοῦ ⸀κόσμου.
Etter desse to dagane drog han derifrå til Galilea.
Μετὰ δὲ τὰς δύο ἡμέρας ἐξῆλθεν ⸀ἐκεῖθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν·
For Jesus hadde sjølv vitna om at ein profet ikkje blir æra på sin eigen heimstad.
αὐτὸς ⸀γὰρ Ἰησοῦς ἐμαρτύρησεν ὅτι προφήτης ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι τιμὴν οὐκ ἔχει.
Då han kom til Galilea, tok galilearane vel imot han, for dei hadde sett alt det han gjorde i Jerusalem i høgtida. Dei hadde òg vore der i høgtida.
ὅτε οὖν ἦλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἐδέξαντο αὐτὸν οἱ Γαλιλαῖοι, πάντα ἑωρακότες ⸀ὅσα ἐποίησεν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν τῇ ἑορτῇ, καὶ αὐτοὶ γὰρ ἦλθον εἰς τὴν ἑορτήν.
Han kom då att til Kana i Galilea, der han hadde gjort vatnet til vin. Det var ein kongeleg embetsmann som hadde ein sjuk son i Kapernaum.
Ἦλθεν οὖν ⸀πάλιν εἰς τὴν Κανὰ τῆς Γαλιλαίας, ὅπου ἐποίησεν τὸ ὕδωρ οἶνον. καὶ ἦν τις βασιλικὸς οὗ ὁ υἱὸς ἠσθένει ἐν Καφαρναούμ.
Då han høyrde at Jesus var komen frå Judea til Galilea, gjekk han til han og bad han koma ned og lækja son hans, for han låg for døden.
οὗτος ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ἥκει ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀπῆλθεν πρὸς αὐτὸν καὶ ⸀ἠρώτα ἵνα καταβῇ καὶ ἰάσηται αὐτοῦ τὸν υἱόν, ἤμελλεν γὰρ ἀποθνῄσκειν.
Jesus sa til han: «Om de ikkje får sjå teikn og under, trur de ikkje.»
εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν· Ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε.
Embetsmannen sa til han: «Herre, kom ned før barnet mitt døyr!»
λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλικός· Κύριε, κατάβηθι πρὶν ἀποθανεῖν τὸ παιδίον μου.
Jesus sa til han: «Gå heim, son din lever.» Mannen trudde det ordet Jesus sa til han, og gjekk.
λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Πορεύου· ὁ υἱός σου ζῇ. ⸀ἐπίστευσεν ὁ ἄνθρωπος τῷ λόγῳ ⸀ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς καὶ ἐπορεύετο.
Medan han enno var på veg heim, kom tenarane hans og møtte han og sa at guten hans levde.
ἤδη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ⸀ὑπήντησαν ⸀αὐτῷ λέγοντες ὅτι ὁ παῖς ⸀αὐτοῦ ζῇ.
Han spurde dei kva tid det vart betre med han. Dei svara: «I går ved den sjuande timen gjekk feberen av han.»
ἐπύθετο οὖν ⸂τὴν ὥραν παρʼ αὐτῶν⸃ ἐν ᾗ κομψότερον ἔσχεν· ⸂εἶπαν οὖν⸃ αὐτῷ ὅτι ⸀Ἐχθὲς ὥραν ἑβδόμην ἀφῆκεν αὐτὸν ὁ πυρετός.
Då skjøna faren at det var i same stunda Jesus hadde sagt til han: «Son din lever.» Og han kom til tru, han og heile huslyden hans.
ἔγνω οὖν ὁ πατὴρ ⸀ὅτι ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐν ᾗ εἶπεν αὐτῷ ὁ ⸀Ἰησοῦς· Ὁ υἱός σου ζῇ, καὶ ἐπίστευσεν αὐτὸς καὶ ἡ οἰκία αὐτοῦ ὅλη.
Dette var det andre teiknet Jesus gjorde då han kom frå Judea til Galilea.
τοῦτο ⸀δὲ πάλιν δεύτερον σημεῖον ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐλθὼν ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
←→