FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 33

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Jakob løftet blikket og fikk øye på Esau som kom med fire hundre mann. Da fordelte han barna på Lea, Rakel og de to trellkvinnene.
Jakob såg opp og fekk auge på Esau som kom med fire hundre mann. Då delte han borna mellom Lea, Rakel og dei to trælkvinnene.
Han stilte trellkvinnene og deres barn fremst, deretter Lea og hennes barn, og til sist Rakel og Josef.
Han sette trælkvinnene og borna deira fremst, deretter Lea og borna hennar, og til slutt Rakel og Josef.
Selv gikk han foran dem og kastet seg til jorden syv ganger før han nådde frem til sin bror.
Sjølv gjekk han føre dei og bøygde seg til jorda sju gonger til han nådde fram til bror sin.
Men Esau løp ham i møte, omfavnet ham, kastet seg om halsen på ham og kysset ham. Og de gråt.
Men Esau sprang imot han, tok han i famn, kasta seg om halsen hans og kyste han. Og dei gret.
Da Esau løftet blikket og så kvinnene og barna, spurte han: «Hvem er disse som er med deg?» Jakob svarte: «Det er barna som Gud i sin nåde har gitt din tjener.»
Då Esau såg opp og fekk auge på kvinnene og borna, spurde han: «Kven er desse som er med deg?» Jakob svara: «Det er borna som Gud i sin nåde har gjeve tenaren din.»
Trellkvinnene kom da frem med sine barn og bøyde seg.
Då kom trælkvinnene fram med borna sine og bøygde seg.
Også Lea kom frem med sine barn, og de bøyde seg. Til sist kom Josef og Rakel frem og bøyde seg.
Lea kom òg fram med borna sine og bøygde seg. Til slutt kom Josef og Rakel fram og bøygde seg.
Esau spurte: «Hva mente du med hele den flokken jeg møtte?» Han svarte: «Å finne nåde hos min herre.»
Esau spurde: «Kva meinte du med heile denne flokken eg møtte?» Han svara: «Eg ville finna nåde hos herren min.»
Esau sa: «Jeg har nok, bror. Behold det som er ditt.»
Esau sa: «Eg har nok, bror min. Behald det du har.»
Men Jakob sa: «Nei, jeg ber deg! Hvis jeg har funnet nåde hos deg, så ta imot gaven fra min hånd. For da jeg så ditt ansikt, var det som å se Guds ansikt, og du tok vel imot meg.
Men Jakob sa: «Nei, ver så snill! Om eg har funne nåde hos deg, så ta imot gåva mi frå handa mi. For då eg såg andletet ditt, var det som å sjå Guds andlet, og du tok vel imot meg.
Ta imot velsignelsesgaven som er ført til deg, for Gud har vært nådig mot meg, og jeg har alt jeg trenger.» Han ba ham innstendig, og Esau tok imot.
Ta imot velsigningsgåva som er ført til deg, for Gud har vore nådig mot meg, og eg har alt eg treng.» Han trengde seg på, og Esau tok imot.
Esau sa: «La oss bryte opp og dra av sted. Jeg skal gå foran deg.»
Esau sa: «Lat oss bryta opp og fara av stad, så skal eg gå føre deg.»
Men Jakob svarte: «Min herre vet at barna er svake, og at sauene og kyrne som gir die, er min byrde. Hvis de drives for hardt bare én dag, vil hele flokken dø.
Men Jakob sa til han: «Herren min veit at borna er veike, og at eg har ansvar for sauer og kyr som gjev die. Vert dei drivne for hardt ein einaste dag, døyr heile flokken.
La min herre dra i forveien, så skal jeg følge langsomt etter, i takt med buskapen foran meg og barnas skritt, til jeg kommer til min herre i Se'ir.»
Lat herren min fara føre tenaren sin, så skal eg dra sakte fram etter som buskapen framfor meg og borna orkar, til eg kjem til herren min i Seir.»
Esau sa: «La meg i det minste sette igjen noen av mine menn hos deg.» Men han svarte: «Hvorfor det? La meg bare finne nåde hos min herre.»
Esau sa: «Lat meg då setja att nokre av folka mine hos deg.» Men Jakob svara: «Kvifor det? Lat meg berre finna nåde hos herren min.»
Samme dag vendte Esau tilbake til Se'ir.
Så fór Esau same dagen tilbake til Seir.
Men Jakob dro til Sukkot, hvor han bygde seg et hus og laget løvhytter til buskapen. Derfor ble stedet kalt Sukkot.
Men Jakob drog til Sukkot og bygde seg eit hus. For buskapen sin laga han hytter. Difor kalla han staden Sukkot.
Jakob kom trygt frem til byen Sikem i Kanaan da han vendte tilbake fra Paddan-Aram, og han slo leir utenfor byen.
Jakob kom velberga til Sikem, ein by i Kanaan, då han kom frå Paddan-Aram, og han slo leir framfor byen.
Han kjøpte det jordstykket der han hadde slått opp teltet sitt, av sønnene til Hamor, Sikems far, for hundre kesitter.
Han kjøpte det jordstykket der han hadde sett opp teltet sitt, av sønene til Hamor, far til Sikem, for hundre kesittar.
Der reiste han et alter og kalte det «El, Israels Gud».
Der reiste han eit altar og kalla det «El, Israels Gud».
←→