FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 35

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Gud sa til Jakob: «Bryt opp og dra til Betel og slå deg ned der. Bygg et alter der for den Gud som viste seg for deg da du flyktet fra din bror Esau.»
Gud sa til Jakob: «Reis deg og dra opp til Betel og bu der. Bygg eit altar der for den Gud som synte seg for deg då du flykta frå Esau, bror din.»
Da sa Jakob til sitt hus og til alle som var med ham: «Skill dere av med de fremmede gudene som er blant dere, rens dere og skift klær.»
Då sa Jakob til huslyden sin og til alle som var med han: «Kast bort dei framande gudane som er mellom dykk, reinsa dykk og skift klede!
La oss bryte opp og dra til Betel. Der vil jeg bygge et alter for den Gud som svarte meg på min nøds dag og var med meg på veien jeg gikk.»
Lat oss bryta opp og fara til Betel! Der vil eg byggja eit altar for den Gud som svara meg den dagen eg var i naud, og som har vore med meg på vegen eg har gått.»
Så ga de Jakob alle de fremmede gudene de hadde, og ringene de hadde i ørene. Jakob gravde dem ned under terebinten ved Sikem.
Så gav dei Jakob alle dei framande gudane dei hadde, og ringane dei bar i øyro. Jakob grov dei ned under eika ved Sikem.
Så brøt de opp, og det falt en redsel fra Gud over byene rundt omkring, så ingen forfulgte Jakobs sønner.
Så braut dei opp, og ein redsle frå Gud kom over byane rundt omkring, så ingen forfølgde Jakobs søner.
Jakob kom til Lus i Kanaan, det vil si Betel, han og alle som var med ham.
Jakob kom til Lus i Kanaan, det vil seia Betel, han og alt folket som var med han.
Der bygde han et alter og kalte stedet El-Betel, for der hadde Gud åpenbart seg for ham da han flyktet fra sin bror.
Der bygde han eit altar og kalla staden El-Betel, for der hadde Gud openberra seg for han då han flykta frå bror sin.
Debora, Rebekkas amme, døde og ble gravlagt nedenfor Betel, under eiken. Derfor ble den kalt Gråte-eiken.
Debora, amma til Rebekka, døydde og vart gravlagd nedanfor Betel, under eika. Dei kalla han Gråte-eika.
Gud viste seg enda en gang for Jakob etter at han kom fra Paddan-Aram, og velsignet ham.
Gud synte seg på nytt for Jakob då han kom frå Paddan-Aram, og velsigna han.
Gud sa til ham: «Ditt navn er Jakob. Men du skal ikke lenger hete Jakob, Israel skal være ditt navn.» Så kalte han ham Israel.
Gud sa til han: «Namnet ditt er Jakob, men du skal ikkje lenger heita Jakob. Israel skal vera namnet ditt.» Så kalla han han Israel.
Gud sa til ham: «Jeg er El Sjaddai. Vær fruktbar og bli tallrik! Et folk, ja, en samling av folkeslag, skal stamme fra deg, og konger skal utgå fra dine lender.»
Gud sa til han: «Eg er El Sjaddai. Ver fruktbar og bli talrik! Eit folk, ja, ei samling av folkeslag, skal koma frå deg, og kongar skal gå ut frå deg.
Det landet jeg ga til Abraham og Isak, gir jeg til deg. Og til dine etterkommere etter deg gir jeg landet.»
Det landet eg gav til Abraham og Isak, gjev eg til deg. Og til ætta di etter deg gjev eg dette landet.»
Så fór Gud opp fra ham på stedet der han hadde talt med ham.
Så fór Gud opp frå han, frå staden der han hadde tala med han.
Jakob reiste en steinstøtte på stedet der Gud hadde talt med ham. Han helte ut drikkoffer over den og salvet den med olje.
Jakob reiste ei steinstøtte på staden der Gud hadde tala med han. Han aust drikkoffer over henne og helte olje på henne.
Jakob kalte stedet der Gud hadde talt med ham, Betel.
Jakob kalla staden der Gud hadde tala med han, Betel.
Så brøt de opp fra Betel. Da det ennå var et stykke igjen til Efrata, fødte Rakel, og fødselen var hard.
Så braut dei opp frå Betel. Då det enno var eit stykke att til Efrata, fødde Rakel, og fødselen var hard.
Midt under den harde fødselen sa jordmoren til henne: «Frykt ikke, for også dette er en sønn.»
Medan ho stridde med fødselen, sa jordmora til henne: «Ver ikkje redd, for du får endå ein son!»
Idet livet fór ut av henne – for hun døde – kalte hun ham Ben-Oni. Men hans far kalte ham Benjamin.
Då sjela hennar fór ut, for ho døydde, kalla ho han Ben-Oni. Men faren kalla han Benjamin.
Rakel døde og ble gravlagt ved veien til Efrata, det er Betlehem.
Så døydde Rakel og vart gravlagd ved vegen til Efrata, det er Betlehem.
Jakob reiste en steinstøtte over hennes grav. Det er støtten på Rakels grav som står der den dag i dag.
Jakob reiste ei støtte over grava hennar. Det er minnesteinen over Rakels grav, som står der den dag i dag.
Israel brøt opp og slo opp teltet sitt på den andre siden av Migdal-Eder.
Israel braut opp og slo opp teltet sitt på hi sida av Migdal-Eder.
Mens Israel bodde i det landet, gikk Ruben og lå med Bilha, sin fars medhustru. Israel fikk høre om det. Jakob hadde tolv sønner.
Medan Israel budde i det landet, gjekk Ruben og låg med Bilha, følgjekona til far sin. Israel fekk høyra det. Jakob hadde tolv søner.
Leas sønner var Ruben, Jakobs førstefødte, Simon, Levi, Juda, Jissakar og Sebulon.
Sønene til Lea var: Ruben, den førstefødde til Jakob, Simon, Levi, Juda, Issakar og Sebulon.
Rakels sønner var Josef og Benjamin.
Sønene til Rakel var: Josef og Benjamin.
Sønnene til Bilha, Rakels trellkvinne, var Dan og Naftali.
Sønene til Bilha, trælkvinna til Rakel, var: Dan og Naftali.
Sønnene til Silpa, Leas trellkvinne, var Gad og Asjer. Dette var Jakobs sønner, som ble født ham i Paddan-Aram.
Sønene til Silpa, trælkvinna til Lea, var: Gad og Asjer. Dette var sønene til Jakob, som vart fødde i Paddan-Aram.
Jakob kom hjem til sin far Isak i Mamre ved Kirjat-Arba, det er Hebron, der Abraham og Isak hadde bodd som fremmede.
Jakob kom heim til Isak, far sin, i Mamre ved Kirjat-Arba, det er Hebron, der Abraham og Isak hadde budd som innflyttarar.
Isak levde i hundre og åtti år.
Isak levde i hundre og åtti år.
Så utåndet Isak og døde og ble forent med sitt folk, gammel og mett av dager. Hans sønner Esau og Jakob gravla ham.
Så anda Isak ut og døydde og vart sameina med folket sitt, gammal og mett av dagar. Esau og Jakob, sønene hans, gravla han.
←→