FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 29

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Jakob tok fatt på vandringen og dro til landet i øst.
Jakob la i veg og drog til landet åt folket i aust.
Da så han en brønn ute på marken, og der lå tre saueflokker ved den. Fra denne brønnen vannet de flokkene, men steinen over brønnens åpning var stor.
Då såg han ein brønn ute på marka, og tre saueflokkar låg der attmed. Frå denne brønnen gav dei flokkane vatn, og det låg ein stor stein over opninga på brønnen.
Når alle flokkene var samlet der, rullet de steinen bort fra brønnens åpning og vannet småfeet. Så la de steinen tilbake på sin plass over brønnen.
Når alle flokkane var samla der, rulla dei steinen bort frå opninga på brønnen og gav sauene vatn. Så la dei steinen tilbake på plass over brønnen.
Jakob sa til dem: «Mine brødre, hvor er dere fra?» De svarte: «Vi er fra Harran.»
Jakob spurde dei: «Brør, kvar er de frå?» Dei svara: «Vi er frå Harran.»
Han spurte dem: «Kjenner dere Laban, sønn av Nahor?» De svarte: «Ja, vi kjenner ham.»
Han spurde dei: «Kjenner de Laban, soneson til Nakor?» Dei svara: «Ja, vi kjenner han.»
Han spurte dem: «Står det bra til med ham?» De svarte: «Ja, det står bra til. Og se, der kommer datteren hans Rakel med småfeet.»
Han spurde dei: «Går det bra med han?» Dei svara: «Ja, det går bra. Sjå, der kjem Rakel, dotter hans, med sauene.»
Da sa han: «Det er ennå høy dag, det er ikke tid for å samle buskapen. Vann småfeet og gå ut og la dem beite.»
Han sa: «Det er enno høglys dag, det er ikkje tid for å samla feet. Gjev sauene vatn og lat dei gå og beita!»
Men de svarte: «Det kan vi ikke før alle flokkene er samlet og de ruller steinen bort fra brønnens åpning. Da vanner vi småfeet.»
Men dei svara: «Det kan vi ikkje gjera før alle flokkane er samla. Då rullar dei steinen bort frå opninga på brønnen, og vi gjev sauene vatn.»
Mens han ennå snakket med dem, kom Rakel med farens småfe, for hun var gjeter.
Medan han enno snakka med dei, kom Rakel med sauene til far sin, for ho var gjetarjente.
Da Jakob så Rakel, datteren til Laban, sin mors bror, og småfeet til Laban, sin mors bror, gikk han bort og rullet steinen fra brønnens åpning og vannet småfeet til Laban, sin mors bror.
Då Jakob såg Rakel, dotter til Laban, bror til mor hans, og sauene til Laban, morbror hans, gjekk han bort og rulla steinen frå opninga på brønnen og gav sauene til Laban, morbror hans, vatn.
Så kysset Jakob Rakel, løftet stemmen og gråt.
Så kyste Jakob Rakel og tok til å gråta høgt.
Jakob fortalte Rakel at han var hennes fars bror, og at han var sønn av Rebekka. Da sprang hun av sted og fortalte det til sin far.
Jakob fortalde Rakel at han var bror til far hennar, og at han var son til Rebekka. Ho sprang av stad og fortalde det til far sin.
Da Laban hørte om Jakob, søstersønnen sin, løp han ham i møte, omfavnet ham og kysset ham, og førte ham til sitt hus. Og Jakob fortalte Laban alt som hadde hendt.
Då Laban høyrde om Jakob, systerson sin, sprang han for å møta han. Han tok imot han med omfamning og kyss og førte han heim til seg. Så fortalde Jakob Laban alt som hadde hendt.
Laban sa til ham: «Du er virkelig mitt eget kjøtt og blod.» Og han ble hos ham en måneds tid.
Laban sa til han: «Du er verkeleg av same kjøt og blod som eg!» Og Jakob vart buande hos han ein heil månad.
Da sa Laban til Jakob: «Skal du arbeide for meg uten lønn bare fordi du er min slektning? Si meg hva du vil ha i lønn.»
Då sa Laban til Jakob: «Sjølv om du er slektningen min, skal du ikkje arbeida for meg utan løn. Sei meg kva løna di skal vera!»
Laban hadde to døtre. Den eldste het Lea, og den yngste het Rakel.
Laban hadde to døtrer. Den eldste heitte Lea, og den yngste heitte Rakel.
Lea hadde milde øyne, men Rakel var vakker av fasong og utseende.
Lea hadde veike augo, men Rakel var vakker både i kropp og ansikt.
Jakob elsket Rakel og sa: «Jeg vil arbeide for deg i sju år for Rakel, din yngste datter.»
Jakob elska Rakel og sa: «Eg vil arbeida for deg i sju år for Rakel, den yngste dotter di.»
Laban sa: «Det er bedre at jeg gir henne til deg enn til en fremmed mann. Bli hos meg.»
Laban svara: «Det er betre at eg gjev henne til deg enn til ein framand mann. Bli verande hos meg!»
Så arbeidet Jakob i sju år for Rakel, og de var i hans øyne som bare noen få dager, fordi han elsket henne.
Så arbeidde Jakob i sju år for Rakel, og det kjendest som berre nokre få dagar fordi han elska henne så høgt.
Da sa Jakob til Laban: «Gi meg min hustru, for tiden min er ute. La meg gå inn til henne.»
Då sa Jakob til Laban: «Gjev meg no kona mi, for tida mi er ute. Lat meg få gå inn til henne!»
Laban samlet alle mennene på stedet og holdt gjestebud.
Laban samla alle mennene på staden og heldt eit gjestebod.
Men om kvelden tok han sin datter Lea og førte henne til Jakob, og han gikk inn til henne.
Men om kvelden tok han Lea, dotter si, og førte henne til Jakob, og han låg med henne.
Laban ga sin trellkvinne Silpa til Lea, sin datter, som hennes trellkvinne.
Laban gav trælkvinna si Silpa til Lea, dotter si, som tenestejente.
Da morgenen kom, fikk han se at det var Lea. Han sa til Laban: «Hva er det du har gjort mot meg? Var det ikke for Rakel jeg arbeidet hos deg? Hvorfor har du bedratt meg?»
Då det vart morgon, såg han at det var Lea! Han sa til Laban: «Kva er det du har gjort mot meg? Var det ikkje for Rakel eg arbeidde hos deg? Kvifor har du lurt meg?»
Laban svarte: «Det er ikke skikk hos oss å gi bort den yngste før den førstefødte.
Laban svara: «Hos oss er det ikkje skikk å gifta bort den yngste før den eldste.
Fullfør denne bryllupsuken, så skal vi gi deg den andre også, mot at du arbeider hos meg i sju år til.»
Fullfør bryllaupsveka med henne, så skal du få den andre òg, mot at du arbeider for meg i sju år til.»
Jakob gjorde det, og han fullførte bryllupsuken med Lea. Så ga Laban ham sin datter Rakel til hustru.
Det gjekk Jakob med på. Han fullførte bryllaupsveka med Lea, og så gav Laban han Rakel, dotter si, til hustru.
Laban ga sin trellkvinne Bilha til sin datter Rakel som hennes trellkvinne.
Laban gav trælkvinna si Bilha til Rakel, dotter si, som tenestejente.
Jakob gikk også inn til Rakel, og han elsket Rakel mer enn Lea. Han arbeidet hos Laban i enda sju år.
Så gjekk Jakob inn til Rakel òg, og han elska Rakel meir enn Lea. Han arbeidde hos Laban i sju år til.
Da Herren så at Lea ble tilsidesatt, åpnet han hennes morsliv. Men Rakel var ufruktbar.
Då Herren såg at Lea vart sett til sides, opna han morlivet hennar, men Rakel var barnlaus.
Lea ble med barn og fødte en sønn. Hun ga ham navnet Ruben, for hun sa: «Herren har sett min nød. Nå vil mannen min elske meg.»
Lea vart med barn og fødde ein son. Ho kalla han Ruben, for ho sa: «Herren har sett mi naud. No kjem mannen min til å elska meg.»
Hun ble med barn igjen og fødte en sønn. Da sa hun: «Herren har hørt at jeg er tilsidesatt, og så ga han meg også denne.» Hun kalte ham Simeon.
Ho vart med barn att og fødde ein son. Ho sa: «Herren har høyrt at eg er sett til sides, og difor gav han meg denne òg.» Ho kalla han Simeon.
Hun ble med barn enda en gang og fødte en sønn. Da sa hun: «Nå vil mannen min knytte seg til meg, for jeg har født ham tre sønner.» Derfor fikk han navnet Levi.
Ho sa: «No kjem mannen min til å halda seg til meg, for eg har fødd han tre søner.» Difor fekk han namnet Levi.
Hun ble med barn igjen og fødte en sønn. Da sa hun: «Denne gangen vil jeg prise Herren.» Derfor kalte hun ham Juda. Så sluttet hun å føde.
Ho vart med barn att og fødde ein son. Ho sa: «Denne gongen vil eg prisa Herren.» Difor kalla ho han Juda. Så slutta ho å føda.
←→