FLOGVIT
Tema
.bible

1. MosebokKapittel 37

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Jakob bosatte seg i det landet hvor hans far hadde bodd som fremmed, i Kanaans land.
Jakob busette seg i det landet der far hans hadde budd som framand, i Kanaan.
Dette er Jakobs slektshistorie. Josef var sytten år gammel og gjette småfeet sammen med brødrene sine. Som ung gutt var han med sønnene til Bilha og Silpa, farens medhustruer. Og Josef kom til faren med onde rykter om dem.
Dette er soga om Jakob si ætt. Josef var sytten år gammal og gjette småfeet saman med brørne sine. Han var endå ein ungdom, og var saman med sønene til Bilha og Silpa, konene til far hans. Og Josef kom til far sin med vondt rykte om dei.
Israel elsket Josef mer enn alle de andre sønnene sine, for han var sønn av hans alderdom. Og han laget en sid kjortel til ham.
Israel elska Josef meir enn alle dei andre sønene sine, for han var son fødd i alderdomen hans. Og han laga ein fargerik kjortel til han.
Da brødrene hans så at faren elsket ham mer enn alle de andre, begynte de å hate ham. De kunne ikke tale vennlig til ham.
Då brørne hans såg at far deira elska han meir enn alle brørne, tok dei til å hata han og kunne ikkje tala venleg til han.
Josef hadde en drøm som han fortalte til brødrene sine, og da hatet de ham enda mer.
Josef hadde ein draum og fortalde han til brørne sine. Då tok dei til å hata han endå meir.
Han sa til dem: «Hør på denne drømmen jeg har drømt.
Han sa til dei: «Høyr på denne draumen eg har drøymt!
Vi bandt kornbånd ute på åkeren, og se, mitt kornbånd reiste seg og ble stående oppreist. Og se, kornbåndene deres stilte seg rundt det og bøyde seg for mitt kornbånd.»
Vi var ute på åkeren og batt kornband. Då reiste mitt band seg og vart ståande oppreist, og banda dykkar stilte seg rundt omkring og bøygde seg for mitt band.»
Brødrene hans sa til ham: «Skal du kanskje bli konge over oss? Skal du herske over oss?» Og de hatet ham enda mer på grunn av drømmene hans og ordene hans.
Brørne hans sa til han: «Skal du verkeleg vera konge over oss? Skal du herska over oss?» Og dei hata han endå meir på grunn av draumane og orda hans.
Så hadde han enda en drøm og fortalte den til brødrene sine. Han sa: «Hør, jeg har drømt enda en drøm. Solen og månen og elleve stjerner bøyde seg for meg.»
Så hadde han endå ein draum og fortalde han til brørne sine. Han sa: «Høyr, eg har drøymt ein draum til. Sola og månen og elleve stjerner bøygde seg for meg.»
Da han fortalte det til faren og brødrene sine, irettesatte faren ham og sa: «Hva er dette for en drøm du har drømt? Skal virkelig jeg og din mor og brødrene dine komme og bøye oss til jorden for deg?»
Då han fortalde det til far sin og brørne sine, refsa far hans han og sa: «Kva er dette for ein draum du har drøymt? Skal verkeleg eg og mor di og brørne dine koma og bøya oss til jorda for deg?»
Brødrene hans var misunnelige på ham, men faren tok vare på dette ordet.
Brørne hans var sjalu på han, men far hans gøymde saka i minnet.
Brødrene hans dro av sted for å gjete farens småfe ved Sikem.
Brørne hans gjekk av stad for å gjeta småfeet til far sin ved Sikem.
Da sa Israel til Josef: «Gjeter ikke brødrene dine ved Sikem? Kom, jeg vil sende deg til dem.» Han svarte: «Jeg er klar.»
Då sa Israel til Josef: «Gjeter ikkje brørne dine ved Sikem? Kom, eg vil senda deg til dei.» Han svara: «Ja, her er eg.»
Han sa til ham: «Gå og se om det står bra til med brødrene dine og med småfeet, og kom tilbake med svar til meg.» Så sendte han ham av sted fra Hebron-dalen, og Josef kom til Sikem.
Han sa til han: «Gå no og sjå om det står vel til med brørne dine og med småfeet, og kom tilbake med bod til meg.» Så sende han han av stad frå Hebron-dalen, og Josef kom til Sikem.
En mann fant ham vandrende omkring på marken. Mannen spurte ham: «Hva leter du etter?»
Ein mann fann han vandrande omkring på marka og spurde han: «Kva leitar du etter?»
Han svarte: «Jeg leter etter brødrene mine. Fortell meg hvor de gjeter.»
Han svara: «Eg leitar etter brørne mine. Sei meg kvar dei gjeter!»
Mannen sa: «De har dratt herfra. Jeg hørte dem si: La oss dra til Dotan.» Så gikk Josef etter brødrene sine og fant dem i Dotan.
Mannen sa: «Dei har drege herifrå. Eg høyrde dei seia at dei ville til Dotan.» Så gjekk Josef etter brørne sine og fann dei i Dotan.
De så ham på lang avstand, og før han kom bort til dem, la de planer om å drepe ham.
Dei såg han langt borte, og før han kom bort til dei, la dei vonde planar om å drepa han.
De sa til hverandre: «Se, der kommer denne drømmemesteren!
Dei sa til kvarandre: «Sjå, der kjem drøymaren!
Kom nå, la oss slå ham i hjel og kaste ham i en av brønnene. Vi kan si at et rovdyr har spist ham. Så får vi se hva det blir av drømmene hans!»
Kom no, lat oss slå han i hel og kasta han i ein av brønnane. Vi kan seia at eit villdyr har ete han opp. Så får vi sjå kva det blir av draumane hans!»
Men Ruben hørte det og reddet ham fra deres hender. Han sa: «Vi skal ikke slå ham i hjel.»
Men Ruben høyrde det og ville berga han frå hendene deira. Han sa: «Lat oss ikkje ta livet hans!»
Ruben sa til dem: «Utgyt ikke blod! Kast ham ned i denne brønnen her i ødemarken, men legg ikke hånd på ham.» Dette sa han for å redde ham fra deres hender og føre ham tilbake til faren.
Ruben sa til dei: «Ikkje spill blod! Kast han ned i denne brønnen her i øydemarka, men legg ikkje hand på han!» Han ville berga han frå dei og føra han tilbake til far sin.
Da Josef kom til brødrene sine, rev de av ham kjortelen hans, den side kjortelen han hadde på seg.
Då Josef kom fram til brørne sine, drog dei av han kjortelen, den fargerike kjortelen som han hadde på seg.
Så tok de ham og kastet ham ned i brønnen. Brønnen var tom, det var ikke vann i den.
Så tok dei han og kasta han ned i brønnen. Brønnen var tom, det var ikkje vatn i han.
De satte seg ned for å spise. Da de så opp, fikk de øye på en karavane av ismaelitter som kom fra Gilead. Kamelene deres bar gummi, balsam og ladanum, og de var på vei ned til Egypt.
Så sette dei seg til å eta. Då dei såg opp, fekk dei auge på ei karavane av ismaelittar som kom frå Gilead. Kamelane deira bar krydder, balsam og ladanum, og dei var på veg ned til Egypt.
Da sa Juda til brødrene sine: «Hva vinning har vi av å drepe vår bror og skjule blodet hans?
Då sa Juda til brørne sine: «Kva gagn har vi av å drepa bror vår og løyna blodet hans?
Kom, la oss selge ham til ismaelittene og ikke legge hånd på ham. Han er jo vår bror, vårt eget kjøtt og blod.» Brødrene hans hørte på ham.
Kom, lat oss selja han til ismaelittane og ikkje leggja hand på han. Han er då bror vår, vårt eige kjøt og blod.» Brørne hans høyrde på han.
Da midjanittiske kjøpmenn kom forbi, dro de Josef opp av brønnen og solgte ham til ismaelittene for tjue sjekel sølv. De førte Josef til Egypt.
Då det kom midjanittiske kjøpmenn forbi, drog dei Josef opp frå brønnen og selde han til ismaelittane for tjue sølvstykke. Dei tok Josef med seg til Egypt.
Da Ruben kom tilbake til brønnen og så at Josef ikke var der, flerret han klærne sine.
Då Ruben kom tilbake til brønnen og såg at Josef ikkje var der, reiv han sund kleda sine.
Han gikk tilbake til brødrene sine og sa: «Gutten er borte! Og jeg – hvor skal jeg gjøre av meg?»
Han gjekk tilbake til brørne sine og sa: «Guten er borte! Og eg – kvar skal eg ta vegen?»
De tok Josefs kjortel, slaktet en geitebukk og dyppet kjortelen i blodet.
Dei tok kjortelen til Josef, slakta ein geitebukk og duppa kjortelen i blodet.
Så sendte de den side kjortelen og brakte den til faren og sa: «Denne har vi funnet. Se om det er din sønns kjortel eller ikke.»
Så sende dei den fargerike kjortelen til far sin og sa: «Denne har vi funne. Sjå etter om det er kjortelen til son din eller ikkje!»
Han kjente den igjen og sa: «Det er min sønns kjortel! Et rovdyr har spist ham. Josef er revet i stykker!»
Han kjende han att og sa: «Det er kjortelen til son min! Eit villdyr har ete han opp! Josef er riven i bitar!»
Jakob flerret klærne sine, bandt sekkestrie om hoftene og sørget over sønnen i mange dager.
Jakob reiv sund kleda sine, la sekkestrie om livet og sørgde over son sin i lang tid.
Alle sønnene og døtrene hans kom for å trøste ham, men han ville ikke la seg trøste. Han sa: «Sørgende skal jeg gå ned til min sønn i dødsriket.» Slik gråt faren over ham.
Alle sønene og døtrene hans kom for å trøysta han, men han ville ikkje la seg trøysta. Han sa: «Nei, sørgjande vil eg gå ned til son min i dødsriket.» Slik gret far hans over han.
Midjanittene solgte ham til Egypt, til Potifar, en hoffmann hos farao og sjef for livvakten.
Midjanittane selde han til Egypt, til Potifar, ein hoffmann hos farao og øvste for livvakta.
←→