FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 39

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Josef ble ført ned til Egypt, og Potifar, en hoffmann hos farao og øverstkommanderende for livvakten, en egypter, kjøpte ham av ismaelittene som hadde ført ham dit ned.
Josef vart ført ned til Egypt. Potifar, ein egyptisk hoffmann hos farao og sjef for livvakta, kjøpte han frå ismaelittane som hadde ført han dit.
Herren var med Josef, og han ble en mann som lyktes i alt. Han ble boende i huset til sin egyptiske herre.
Herren var med Josef, og han hadde lukke med seg. Han budde i huset til den egyptiske herren sin.
Hans herre så at Herren var med ham, og at Herren lot alt han gjorde, lykkes under hans hånd.
Husbonden hans såg at Herren var med han, og at Herren lét alt det han gjorde, lukkast.
Josef fant nåde for hans øyne og fikk tjene ham personlig. Han satte ham over sitt hus og la alt han eide i hans hånd.
Josef fann nåde for auga hans og tente han. Han sette Josef til å styra huset sitt og gav alt han eigde i hans hand.
Fra den tid han satte ham over sitt hus og over alt han eide, velsignet Herren egypterens hus for Josefs skyld. Herrens velsignelse hvilte over alt han eide, både i huset og på marken.
Frå den tid han sette han over huset sitt og alt han eigde, velsigna Herren huset til egyptaren for Josef si skuld. Herrens velsigning var over alt han eigde, både i huset og på marka.
Han overlot alt han eide i Josefs hånd og bekymret seg ikke om noe annet enn maten han spiste. Josef var vakker av skikkelse og vakker å se til.
Han overlét alt han eigde i Josefs hand og bekymra seg ikkje om noko anna enn maten han åt. Josef var vakker både av skapnad og utsjånad.
Etter en tid hendte det at hans herres kone kastet sine øyne på Josef og sa: «Ligg med meg!»
Etter ei tid hende det at kona til herren hans kasta auga sine på Josef og sa: «Ligg med meg!»
Men han nektet og sa til sin herres kone: «Min herre bryr seg ikke om noe i huset når jeg er her. Alt han eier, har han lagt i min hånd.
Men han nekta og sa til kona til herren sin: «Sjå, herren min bekymrar seg ikkje om noko i huset når eg er her. Alt han eig, har han gjeve i mi hand.
Ingen i dette huset er større enn meg, og han har ikke holdt noe tilbake fra meg, unntatt deg, fordi du er hans kone. Hvordan skulle jeg da kunne gjøre denne store ondskapen og synde mot Gud?»
Ingen er større i dette huset enn eg, og han har ikkje halde noko tilbake frå meg utan deg, fordi du er kona hans. Korleis kan eg då gjera denne store vondskapen og synda mot Gud?»
Dag etter dag talte hun til Josef, men han hørte ikke på henne og ville verken ligge hos henne eller være sammen med henne.
Ho snakka til Josef dag etter dag, men han høyrde ikkje på henne, korkje om å liggja med henne eller å vera saman med henne.
En dag kom han inn i huset for å gjøre arbeidet sitt, og ingen av husets folk var inne.
Ein dag kom han inn i huset for å gjera arbeidet sitt, og ingen av husfolket var inne.
Da grep hun tak i kappen hans og sa: «Ligg med meg!» Men han lot kappen bli igjen i hennes hånd, flyktet og løp ut.
Då greip ho tak i kappa hans og sa: «Ligg med meg!» Men han lét kappa vera att i handa hennar, rømde og sprang ut.
Da hun så at han hadde latt kappen sin bli igjen i hennes hånd og flyktet ut,
Då ho såg at han hadde late kappa vera att i handa hennar og hadde rømt ut,
ropte hun på husets folk og sa til dem: «Se, han har ført en hebraisk mann hit til oss for å krenke oss! Han kom inn til meg for å ligge med meg, men jeg ropte med høy røst.
ropa ho på husfolket sitt og sa til dei: «Sjå, han har henta ein hebraisk mann til oss for å driva gjøn med oss! Han kom inn til meg for å liggja med meg, men eg ropa med høg røyst.
Da han hørte at jeg hevet stemmen og ropte, lot han kappen sin bli igjen hos meg, flyktet og løp ut.»
Då han høyrde at eg heva røysta og ropa, lét han kappa vera att hos meg, rømde og sprang ut.»
Hun la kappen hans ved siden av seg til hans herre kom hjem.
Ho la kappa hans ved sida si til herren hans kom heim.
Da talte hun til ham med de samme ordene: «Den hebraiske trellen som du har ført hit til oss, kom inn til meg for å krenke meg.
Så fortalde ho han det same og sa: «Den hebraiske slaven som du har henta til oss, kom inn til meg for å driva gjøn med meg.
Men da jeg hevet stemmen og ropte, lot han kappen sin bli igjen hos meg og flyktet ut.»
Men då eg heva røysta og ropa, lét han kappa vera att hos meg og rømde ut.»
Da hans herre hørte ordene fra sin kone, som sa til ham: «Slik har din trell gjort mot meg,» ble han brennende harm.
Då herren hans høyrde orda til kona si om det slaven hans hadde gjort mot henne, vart han brennande sint.
Josefs herre tok ham og satte ham i fengselet, der kongens fanger satt fengslet. Og han ble der i fengselet.
Herren til Josef greip han og sette han i fengselet, der fangane til kongen sat. Slik vart han sitjande der i fengselet.
Men Herren var med Josef og viste ham miskunn. Han lot ham finne velvilje hos fengselsbestyreren.
Men Herren var med Josef og viste han miskunn. Han lét han finna nåde for auga til fangevaktaren.
Fengselsbestyreren la alle fangene i fengselet i Josefs hånd, og alt som ble gjort der, var det han som styrte.
Fangevaktaren gav Josef ansvar for alle fangane i fengselet, og alt som vart gjort der, var det han som stod for.
Fengselsbestyreren så ikke etter noe av det som var under hans hånd, for Herren var med ham, og det han gjorde, lot Herren lykkes.
Fangevaktaren såg ikkje etter noko som var i Josefs hand, for Herren var med han, og det han gjorde, lét Herren lukkast.
←→