FLOGVIT
Tema
.bible

EsekielKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Herrens ord kom til meg:
Herrens ord kom til meg:
Menneske, legg fram en gåte og fortell en lignelse for Israels hus.
Menneske, legg fram ei gåte og fortell ei likning for Israels hus.
Si: Så sier Herren Gud: Den store ørnen med de veldige vingene, de lange slagfjærene, full av fjær i mange farger, kom til Libanon og tok toppen av sederen.
Sei: Så seier Herren Gud: Den store ørna med dei veldige vengene og dei lange fjørene, full av brokete fjørdrakt, kom til Libanon og tok toppen av sederen.
Den brøt av den øverste av skuddene og brakte den til et handelsland og satte den i en kjøpmannsstad.
Han braut av den øvste kvisten og førte han til eit handelsland, og sette han i ein by av kjøpmenn.
Den tok også av landets frø og plantet det i fruktbar jord. Den satte det ved rike vannkilder som et piletre.
Så tok ho av frøet frå landet og planta det i ei fruktbar mark. Ho la det ved rikeleg vatn, som ein pil.
Det vokste opp og ble til et vintre som bredte seg lavt ved bakken. Rankene vendte seg mot den, og røttene vokste under den. Det ble til et vintre som skjøt grener og satte skudd.
Det voks opp og vart til eit vintre som breidde seg ut, men var lågt av vokster. Greinene vende seg mot ørna, og røtene var under henne. Det vart til eit vintre, skaut greiner og sende ut skot.
Men det var en annen stor ørn med veldige vinger og mange fjær. Og se, dette vintreet strakte sine røtter mot den og sendte sine ranker mot den for å bli vannet fra bedene der det var plantet.
Men det var ei anna stor ørn med veldige venger og mange fjør. Og sjå, dette vintreet strekte røtene sine mot henne og sende greinene sine mot henne, så ho kunne vatna det frå dei bedene der det var planta.
Det var plantet i god jord ved rike vannkilder, så det kunne sette grener og bære frukt og bli et herlig vintre.
Det var planta i god jord ved rikeleg vatn, så det kunne skyta greiner og bera frukt og bli eit herleg vintre.
Si: Så sier Herren Gud: Vil det lykkes? Vil han ikke rykke opp røttene og rive av frukten, så det visner? Alle bladene det har satt, vil visne. Det trengs ikke stor styrke eller mange folk for å rykke det opp med røttene.
Sei: Så seier Herren Gud: Vil det lukkast? Vil han ikkje riva opp røtene og plukka av frukta, så ho visnar? Alle dei friske blada vil tørka, og det trengst korkje stor makt eller mange folk for å riva det opp med røtene.
Se, det er plantet – vil det lykkes? Vil det ikke visne helt når østenvinden rammer det? På bedet der det vokser, skal det visne.
Sjå, det er planta, men vil det lukkast? Vil det ikkje visna heilt når austavinden treff det? På beda der det voks, vil det visna.
Herrens ord kom til meg:
Herrens ord kom til meg:
Si til dette opprørske folket: Forstår dere ikke hva dette betyr? Si: Se, kongen av Babel kom til Jerusalem og tok dens konge og dens fyrster og førte dem med seg til Babel.
Sei til det opprørske huset: Skjønar de ikkje kva dette tyder? Sei: Sjå, kongen av Babel kom til Jerusalem og tok kongen og stormennene og førte dei med seg til Babel.
Han tok en av kongeslekten og sluttet en pakt med ham og lot ham sverge en ed. Landets mektige menn tok han med seg,
Han tok ein av kongsætta og gjorde ei pakt med han og tok han i eid. Han tok òg med seg dei mektige i landet,
for at riket skulle forbli svakt og ikke reise seg, men holde pakten og bestå.
for at riket skulle vera lågt og ikkje kunna reisa seg, men halda pakta og stå ved henne.
Men han gjorde opprør mot ham og sendte sine utsendinger til Egypt for å få hester og en stor hær. Vil han lykkes? Kan den som gjør slikt, slippe unna? Kan han bryte pakten og gå fri?
Men han gjorde opprør mot han og sende sendemenn til Egypt for å få hestar og mange folk. Vil han lukkast? Kan han som gjer slikt, sleppa unna? Kan han bryta pakta og likevel sleppa unna?
Så sant jeg lever, sier Herren Gud: På det stedet der kongen bor, han som satte ham på tronen, han som foraktet sin ed og brøt sin pakt – midt i Babel skal han dø.
Så sant eg lever, seier Herren Gud: På staden til kongen som gjorde han til konge, han som han vanæra eiden til og braut pakta med – hjå han, midt i Babel, skal han døy.
Farao skal ikke hjelpe ham i krigen med sin store hær og folkets mengde, når de kaster opp voller og bygger beleiringstårn for å utrydde mange liv.
Farao skal ikkje hjelpa han i krigen med stor hær og mange folk, når det blir kasta opp vollar og bygd beleiringstårn for å utrydda mange liv.
Han foraktet eden og brøt pakten. Se, han ga sin hånd på det, men likevel gjorde han alt dette. Han skal ikke slippe unna.
Han vanæra eiden ved å bryta pakta. Sjå, han gav handa si på det, og likevel gjorde han alt dette. Han skal ikkje sleppa unna.
Derfor sier Herren Gud: Så sant jeg lever: Min ed som han foraktet, og min pakt som han brøt – jeg lar det komme over hans eget hode.
Difor, så seier Herren Gud: Så sant eg lever, min eid som han vanæra og mi pakt som han braut, det skal eg la koma over hans eige hovud.
Jeg sprer mitt garn over ham, og han skal fanges i mitt nett. Jeg fører ham til Babel og holder dom over ham der for den troløsheten han viste mot meg.
Eg skal kasta garnet mitt over han, og han skal bli fanga i snara mi. Eg skal føra han til Babel og halda dom over han der for det sviket han gjorde mot meg.
Alle de utvalgte i alle hans tropper skal falle for sverdet, og de som blir igjen, skal spres for alle vinder. Da skal dere kjenne at jeg, Herren, har talt.
Alle dei beste krigarane hans i alle hærflokkane skal falla for sverd, og dei som er att, skal spreiast for alle vindar. Då skal de kjenna at eg, Herren, har tala.
Så sier Herren Gud: Jeg selv skal ta en kvist fra toppen av den høye sederen og plante den. Fra de øverste skuddene vil jeg bryte av et mykt skudd og plante det på et høyt og ruvende fjell.
Så seier Herren Gud: Eg sjølv skal ta ein kvist frå toppen av den høge sederen. Frå dei øvste skota skal eg bryta av eit mjukt skot og planta det på eit høgt og ruvande fjell.
På Israels høye fjell skal jeg plante det. Det skal bære grener og gi frukt og bli til en mektig seder. Under det skal alle slags fugler bo; i skyggen av grenene skal de bygge rede.
På det høge fjellet i Israel skal eg planta det. Det skal bera greiner og gje frukt og bli ein herleg seder. Under han skal alle fuglar bu, alle slag fuglar skal byggja reir i skuggen av greinene.
Da skal alle trær på marken kjenne at jeg er Herren. Jeg gjør det høye treet lavt og det lave treet høyt. Jeg lar det grønne treet visne og det tørre treet blomstre. Jeg, Herren, har talt, og jeg skal gjøre det.
Alle tre på marka skal kjenna at eg er Herren. Eg gjer det høge treet lågt og det låge treet høgt. Eg lèt det grøne treet visna og det turre treet bløma. Eg, Herren, har tala, og eg skal gjera det.
←→