FLOGVIT
.bible

EsekielKapittel 28

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Herrens ord kom til meg:
Herrens ord kom til meg:
Menneske, si til fyrsten av Tyrus: Så sier Herren Gud: Fordi ditt hjerte er hovmodig og du sier: «Jeg er en gud, jeg sitter på gudetrone midt ute i havet» – men du er et menneske og ikke en gud, selv om du har gjort ditt hjerte likt en guds hjerte.
Menneske, sei til fyrsten i Tyrus: Så seier Herren Gud: Fordi hjarta ditt er hovmodig og du seier: «Eg er ein gud, eg sit på gudetrone midt ute i havet» – endå du er eit menneske og ikkje ein gud – og fordi du gjer hjarta ditt likt eit gudehjarte,
Se, du er visere enn Daniel! Ingen hemmelighet er skjult for deg.
Sjå, du er visare enn Daniel! Ingen løyndom er skjult for deg.
Ved din visdom og forstand har du skaffet deg rikdom og samlet gull og sølv i dine skattkamre.
Med visdomen din og innsikta di har du skaffa deg rikdom. Du har samla gull og sølv i skattekammera dine.
Ved din store visdom og handel har du økt din rikdom, og ditt hjerte ble hovmodig på grunn av din velstand.
Med din store visdom og handel har du auka rikdomen din, og hjarta ditt har vorte hovmodig på grunn av rikdomen.
Derfor, så sier Herren Gud: Fordi du har gjort ditt hjerte likt en guds hjerte,
Difor seier Herren Gud: Fordi du gjer hjarta ditt likt eit gudehjarte,
se, derfor lar jeg fremmede komme over deg, de mest brutale av folkeslagene. De skal dra sine sverd mot din strålende visdom og vanhellige din prakt.
difor, sjå, eg fører framande over deg, dei mest brutale av folkeslaga. Dei skal dra sverda sine mot din fagre visdom og vanhelga glansen din.
De skal føre deg ned i graven, og du skal dø en voldsom død midt ute i havet.
Dei skal støyta deg ned i grava, og du skal døy som ein som er drepen, midt ute i havet.
Vil du virkelig si: «Jeg er en gud» overfor dem som dreper deg? Du er et menneske og ikke en gud i hendene på dem som gjennomborer deg.
Vil du då seia: «Eg er ein gud» framfor den som drep deg? Du er eit menneske og ikkje ein gud, i hendene på dei som vanhelgar deg.
Du skal dø de uomskårnes død for fremmedes hånd. For jeg har talt, sier Herren Gud.
Du skal døy som dei uomskorne, ved framande si hand. For eg har tala, seier Herren Gud.
Herrens ord kom til meg:
Herrens ord kom til meg:
Menneske, stem i en klagesang over kongen av Tyrus og si til ham: Så sier Herren Gud: Du var seglet på fullkommenhet, full av visdom og fullkommen i skjønnhet.
Menneske, stem i ei klagesong over kongen i Tyrus og sei til han: Så seier Herren Gud: Du var seglet på det fullkomne, full av visdom og fullendt i venleik.
I Eden, Guds hage, var du. Alle slags edelstener dekket deg: rubin, topas og diamant, krysolitt, onyks og jaspis, safir, turkis og smaragd, og gull. Arbeidet med dine innfattinger og fester ble gjort hos deg den dagen du ble skapt.
Du var i Eden, Guds hage. Alle slags edle steinar dekte deg: rubin, topas og diamant, krysolitt, onyks og jaspis, safir, turkis og smaragd, og gull. Handverket med innfatningane og inngravingane dine vart førebudd den dagen du vart skapt.
Du var en salvet kjerub som voktet. Jeg satte deg på Guds hellige fjell, og du vandret blant ildens steiner.
Du var den salva kjeruben som vernar. Eg sette deg der; du var på Guds heilage fjell, du gjekk omkring mellom eldsteinar.
Du var ulastelig i din ferd fra den dagen du ble skapt, til det ble funnet urett hos deg.
Du var ulastande i ferdene dine frå den dagen du vart skapt, heilt til det vart funne urett hjå deg.
Ved din store handel ble du fylt med vold i ditt indre, og du syndet. Da vanhelliget jeg deg fra Guds fjell og drev deg bort, du voktende kjerub, fra ildens steiner.
På grunn av den store handelen din vart du fylt med vald, og du synda. Så støytte eg deg vanhelga bort frå Guds fjell, og eg øydela deg, du vernande kjerub, frå din plass mellom eldsteinane.
Ditt hjerte ble hovmodig på grunn av din skjønnhet. Du ødela din visdom for din glanses skyld. Jeg kastet deg til jorden og la deg frem for konger, så de kunne se på deg.
Hjarta ditt vart hovmodig på grunn av venleiken din. Du øydela visdomen din for glansen din skuld. Eg kasta deg til jorda og la deg framfor kongar, så dei kunne sjå på deg.
Ved dine mange synder og din urettferdige handel vanhelliget du dine helligdommer. Jeg lot ild gå ut fra ditt indre, den fortærte deg, og jeg gjorde deg til aske på jorden for øynene på alle som så deg.
Ved dei mange syndene dine og den uærlege handelen din vanhelga du heilagdomane dine. Så let eg eld gå ut frå deg sjølv, og han fortærte deg. Eg gjorde deg til oske på jorda for auga på alle som såg deg.
Alle som kjente deg blant folkene, er forferdet over deg. Du er blitt til redsler, og du er borte for alltid.
Alle som kjende deg mellom folka, er forfærde over deg. Du har vorte til redsle, og du er borte for alltid.
Herrens ord kom til meg:
Herrens ord kom til meg:
Menneske, vend ansiktet mot Sidon og profeter mot det.
Menneske, vend andletet ditt mot Sidon og profeter mot byen.
Si: Så sier Herren Gud: Se, jeg kommer mot deg, Sidon, og jeg vil vise min herlighet i deg. De skal kjenne at jeg er Herren når jeg holder dom over henne og viser min hellighet i henne.
Sei: Så seier Herren Gud: Sjå, eg kjem mot deg, Sidon, og eg skal visa min herlegdom midt i deg. Dei skal kjenna at eg er Herren når eg held dom over henne og viser meg heilag i henne.
Jeg sender pest og blod i gatene, og drepte skal falle i dets midte ved sverdet som rammer det fra alle kanter. Da skal de kjenne at jeg er Herren.
Eg sender pest og blod i gatene der, og dei drepne skal falla midt i byen ved sverdet som kjem mot henne frå alle kantar. Då skal dei kjenna at eg er Herren.
Da skal det ikke lenger være en stikkende torn eller en smertefull tistel for Israels hus fra noen av naboene som foraktet dem. Og de skal kjenne at jeg er Herren Gud.
Då skal det ikkje lenger vera nokon stikkande torn eller smertande tistel for Israels hus frå nokon av dei som bur rundt dei og foraktar dei. Og dei skal kjenna at eg er Herren Gud.
Så sier Herren Gud: Når jeg samler Israels hus fra de folkene de er spredt blant, og jeg viser meg hellig gjennom dem for folkeslagenes øyne, da skal de bo i sitt land, det jeg ga min tjener Jakob.
Så seier Herren Gud: Når eg samlar Israels hus frå dei folka dei er spreidde mellom, då skal eg visa meg heilag mellom dei for auga på folkeslaga. Dei skal bu i landet sitt, det eg gav til tenaren min Jakob.
De skal bo trygt der og bygge hus og plante vingårder. De skal bo trygt når jeg holder dom over alle som foraktet dem fra områdene rundt. Og de skal kjenne at jeg er Herren deres Gud.
Dei skal bu trygt der og byggja hus og planta vingardar. Ja, dei skal bu trygt når eg held dom over alle rundt dei som foraktar dei. Då skal dei kjenna at eg er Herren, deira Gud.
←→