FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Herrens ord kom til meg:
Herrens ord kom til meg:
Gå og rop ut i Jerusalems ører: Så sier Herren: Jeg husker din ungdoms troskap, din kjærlighet som brud, hvordan du fulgte meg i ørkenen, i et land hvor ingen sådde.
Gå og rop ut for Jerusalem: Så seier Herren: Eg hugsar den trufaste kjærleiken frå ungdomen din, korleis du elska meg som brud, då du følgde meg gjennom øydemarka, gjennom eit land som ikkje var tilsådd.
Israel var hellig for Herren, førstegrøden av hans avling. Alle som fortærte det, pådro seg skyld; ulykke kom over dem, sier Herren.
Israel var heilag for Herren, fyrstegrøda av hans avling. Alle som åt av han, vart skuldige, ulukke kom over dei, seier Herren.
Hør Herrens ord, Jakobs hus og alle slekter i Israels hus!
Høyr Herrens ord, Jakobs hus og alle ætter i Israels hus!
Så sier Herren: Hva urett fant deres fedre hos meg, siden de fjernet seg fra meg? De fulgte tomme avguder og ble selv tomme.
Så seier Herren: Kva urett fann fedrane dykkar hos meg, sidan dei gjekk bort frå meg? Dei følgde det som er tomheit og vart sjølve tomme.
De spurte ikke: Hvor er Herren, han som førte oss opp fra Egypt, han som ledet oss gjennom ørkenen, gjennom et ødeland med kløfter, gjennom et tørt og mørkt land, et land ingen vandret gjennom, og hvor ingen mennesker bodde?
Dei spurde ikkje: Kvar er Herren, han som førte oss opp frå Egypt, han som leia oss gjennom øydemarka, gjennom eit land med ørken og groper, gjennom eit land med tørke og dødsskugge, eit land ingen ferdast gjennom og ingen menneske bur i?
Jeg førte dere inn i et fruktbart land, så dere kunne nyte dets frukt og gode gaver. Men da dere kom dit, gjorde dere mitt land urent og min arv til en styggedom.
Eg førte dykk inn i eit fruktbart land, så de kunne eta fruktene og det gode der. Men då de kom dit, gjorde de landet mitt ureint og arven min til ein styggedom.
Prestene spurte ikke: Hvor er Herren? De som forvaltet loven, kjente meg ikke. Hyrdene gjorde opprør mot meg, og profetene profeterte ved Ba'al og fulgte guder som ikke kan hjelpe.
Prestane spurde ikkje: Kvar er Herren? Dei som handsama lova, kjende meg ikkje. Hyrdingane gjorde opprør mot meg, og profetane profeterte ved Baal og følgde gudar som ikkje kan hjelpa.
Derfor vil jeg fortsatt føre sak mot dere, sier Herren, og mot deres barnebarn vil jeg føre sak.
Difor vil eg enno føra sak mot dykk, seier Herren, og mot borna til borna dykkar vil eg føra sak.
Dra over til Kittims kyster og se, send bud til Kedar og undersøk nøye: Se om noe slikt har hendt!
Far over til Kittim-øyane og sjå! Send bod til Kedar og gransk nøye! Sjå om noko slikt har hendt!
Har noe folk byttet bort sine guder? – og de er ikke engang guder! Men mitt folk har byttet bort sin herlighet mot det som ikke kan hjelpe.
Har noko folkeslag bytt ut gudane sine, endå dei ikkje er gudar? Men mitt folk har bytt bort sin herlegdom mot det som ikkje kan hjelpa.
Bli forferdet over dette, dere himler, skjelv og bli helt uttørket, sier Herren.
Forferd dykk over dette, de himlar! Skjelv og tørk reint ut, seier Herren.
For to onde ting har mitt folk gjort: De har forlatt meg, kilden med levende vann, for å hogge seg ut brønner, sprukne brønner som ikke holder vann.
For to vonde ting har folket mitt gjort: Dei har forlate meg, kjelda med levande vatn, for å hogga seg ut brunnar, sprokne brunnar som ikkje held vatn.
Er Israel en trell? Er han en hjemmefødt slave? Hvorfor er han blitt til bytte?
Er Israel ein træl? Er han fødd i slaveri? Kvifor er han blitt til rov?
Unge løver brøler mot ham, de lar sin røst høre. De har lagt hans land øde, hans byer er brent ned og uten innbyggere.
Unge løver brølar mot han, dei lèt røysta ljoma. Dei har lagt landet hans i øyde, byane hans er brende og fråflytta.
Også Memfis' og Tahpanhes' sønner skal skalle deg på issen.
Også mennene frå Memfis og Tahpanhes beitar av hovudet ditt.
Har du ikke selv påført deg dette ved å forlate Herren din Gud mens han ledet deg på veien?
Har du ikkje sjølv ført dette over deg ved å forlata Herren din Gud, den gongen han leia deg på vegen?
Og nå, hvorfor drar du til Egypt for å drikke vann fra Nilen? Og hvorfor drar du til Assyria for å drikke vann fra Eufrat?
Kva har du no med vegen til Egypt å gjera, med å drikka vatn frå Sihor? Og kva har du med vegen til Assyria å gjera, med å drikka vatn frå Storelva?
Din egen ondskap straffer deg, ditt frafall refser deg. Forstå og se hvor ondt og bittert det er at du forlater Herren din Gud, og at frykt for meg ikke er i deg, sier Herren Gud, hærskarenes Herre.
Di eiga vondskap skal tukta deg, ditt fråfall skal refsa deg. Forstå og sjå kor vondt og bittert det er at du forlet Herren din Gud og ikkje har age for meg, seier Herren Gud, Allhærs Gud.
For lenge siden brøt jeg ditt åk og sprengte dine bånd. Men du sa: Jeg vil ikke bøye meg!
For lenge sidan braut eg sund åket ditt og reiv av lenkjene dine. Men du sa: Eg vil ikkje tena! For på kvar høg haug og under kvart grønt tre la du deg ned som ei hore.
Jeg plantet deg som et edelt vintre, helt igjennom en ekte sæd. Hvordan har du forvandlet deg for meg til villskudd av et fremmed vintre?
Eg planta deg som eit edelt vintre, av ekte slag heilt igjennom. Korleis kunne du då bli til ville skot frå eit framandt vintre for meg?
Selv om du vasker deg med lut og bruker mye såpe, forblir din syndeskyld som en flekk for mitt ansikt, sier Herren Gud.
Sjølv om du vaskar deg med lut og brukar mykje såpe, står skulda di som ein flekk for mitt åsyn, seier Herren Gud.
Hvordan kan du si: Jeg har ikke gjort meg uren, jeg har ikke fulgt Ba'alene? Se på din ferd i dalen, erkjenn hva du har gjort! Du er som en rask kamelhoppe som løper hit og dit.
Korleis kan du seia: Eg er ikkje urein, eg har ikkje følgt Baal-gudane? Sjå på ferda di i dalen, erkjenn kva du har gjort! Du er ei ung kamelhoppe som flettar saman vegane sine.
Som et villesel vant til ørkenen, som i sin brynde snapper etter luft – hvem kan holde tilbake hennes begjær? Ingen som søker henne, trenger å slite seg ut; i hennes brunsttid finner de henne.
Eit villesel, vant til øydemarka, som snusar i vinden i si brunstlyst – kven kan halda henne tilbake? Ingen som søkjer henne, treng å slita seg ut; i hennar månad finn dei henne.
Hold din fot fra å bli bar og din strupe fra tørst! Men du sa: Det er håpløst! Nei, for jeg elsker fremmede og vil følge dem.
Hald foten din frå å bli berr og strupen din frå å tørsta! Men du sa: Det nyttar ikkje! Nei, for eg elskar framande og vil følgja dei.
Som skammen til en tyv når han blir tatt, slik er Israels hus blitt til skamme – de, deres konger og ledere, deres prester og profeter.
Som ein tjuv vert til skamme når han vert teken, slik skal Israels hus stå til skamme – dei, kongane deira, stormennene, prestane og profetane deira.
De sier til treet: Du er min far, og til steinen: Du har født meg. For de har vendt ryggen til meg, ikke ansiktet. Men når ulykken rammer, sier de: Reis deg og frels oss!
Dei seier til treet: Du er far min! Og til steinen: Du har fødd meg! For dei har vendt ryggen til meg, ikkje andletet. Men i ulukketida ropar dei: Reis deg og frels oss!
Hvor er da dine guder som du har laget deg? La dem reise seg hvis de kan frelse deg i din nød. For like mange som dine byer er, like mange guder har du, Juda.
Kvar er då gudane dine som du laga deg? Lat dei reisa seg om dei kan frelsa deg i ulukketida! For like mange som byane dine er gudane dine, Juda.
Hvorfor fører dere sak mot meg? Dere har alle gjort opprør mot meg, sier Herren.
Kvifor fører de sak mot meg? De har alle gjort opprør mot meg, seier Herren.
Forgjeves har jeg slått barna deres, de tok ikke imot tukt. Deres sverd fortærte deres profeter som en ødeleggende løve.
Til inga nytte slo eg borna dykkar, dei tok ikkje imot tukt. Sverdet dykkar åt profetane dykkar som ei øydeleggjande løve.
Dere som lever nå, se Herrens ord! Har jeg vært en ørken for Israel, eller et land med dypt mørke? Hvorfor sier mitt folk: Vi streifer fritt omkring, vi kommer ikke mer til deg?
De som lever no, sjå Herrens ord! Har eg vore ei øydemark for Israel, eller eit land med djupt mørker? Kvifor seier folket mitt: Vi fer fritt omkring, vi kjem ikkje meir til deg?
Glemmer en jomfru sine smykker, eller en brud sitt belte? Men mitt folk har glemt meg i utallige dager.
Gløymer ei jente smykka sine, ei brud bandet sitt? Men folket mitt har gløymt meg i talrike dagar.
Hvor dyktig du legger opp din vei for å søke kjærlighet! Derfor har du også vent dine veier til det onde.
Kor flink du er til å leggja opp vegen din for å søkja elskarar! Difor har du òg lært dei vonde dine vegar.
Også på dine kjoleflipper finnes blodet av uskyldige fattige. Du tok dem ikke på fersk gjerning i innbrudd, men likevel er alt dette der.
Også på kjolefaldane dine finst blodet av uskuldige fattigfolk. Du fanga dei ikkje ved innbrot, men trass i alt dette.
Likevel sier du: Jeg er uskyldig, hans vrede har vendt seg fra meg. Se, jeg vil dømme deg fordi du sier: Jeg har ikke syndet.
Likevel seier du: Eg er uskuldig! Visst har vreiden hans vendt seg frå meg! Sjå, eg går til doms med deg fordi du seier: Eg har ikkje synda.
Hvor lett du tar på det å endre din vei! Også av Egypt skal du bli til skamme, slik du ble til skamme av Assyria.
Kvifor hastar du så med å skifta veg? Også av Egypt skal du bli til skamme, slik du vart til skamme av Assyria.
Også derfra skal du gå ut med hendene over hodet. For Herren har forkastet dem du stoler på, og du skal ikke ha fremgang med dem.
Også derfrå skal du gå ut med hendene over hovudet, for Herren har forkasta dei du lit på, og du skal ikkje ha framgang med dei.
←→