FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 36

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
I det fjerde året til Jojakim, sønn av Josjia, Judas konge, kom dette ordet til Jeremia fra Herren:
I det fjerde året Jojakim, son til Josjia, var konge i Juda, kom dette ordet til Jeremia frå Herren:
Ta deg en bokrull og skriv på den alle de ordene jeg har talt til deg om Israel, om Juda og om alle folkeslagene, fra den dagen jeg først talte til deg, fra Josjias dager og frem til i dag.
«Ta deg ein bokrull og skriv på han alle dei orda eg har tala til deg om Israel, om Juda og om alle folkeslaga, frå den dagen eg tok til å tala til deg, frå Josjias dagar og fram til i dag.
Kanskje vil Judas hus høre om all den ulykken jeg planlegger å gjøre mot dem, slik at hver enkelt kan vende om fra sin onde vei, og jeg kan tilgi deres skyld og synd.
Kanskje Judas hus vil høyra om alt det vonde eg tenkjer å gjera mot dei, så dei kan venda om, kvar frå sin vonde veg, og eg kan tilgje synda og misgjerningane deira.»
Jeremia kalte på Baruk, sønn av Nerija, og Baruk skrev ned alle Herrens ord som han hadde talt til ham, på en bokrull, etter Jeremias diktat.
Då kalla Jeremia til seg Baruk, son til Nerija, og Baruk skreiv ned på ein bokrull alle Herrens ord som Herren hadde tala til han, etter det Jeremia sa.
Jeremia ga Baruk denne befalingen: «Jeg er forhindret og kan ikke gå inn i Herrens hus.
Så gav Jeremia Baruk denne ordren: «Eg er hindra og kan ikkje gå til Herrens hus.
Derfor skal du gå og lese opp fra rullen som du har skrevet etter mitt diktat – Herrens ord – for folket i Herrens hus på fastedagen. Du skal også lese dem opp for alle fra Juda som kommer fra byene sine.
Difor skal du gå og lesa opp Herrens ord frå rullen som du har skrive etter det eg sa, så folket høyrer det i Herrens hus på ein fastedag. Du skal òg lesa det opp for alle frå Juda som kjem frå byane sine.
Kanskje vil deres bønn nå frem for Herrens ansikt, og hver enkelt vil vende om fra sin onde vei. For stor er vreden og harmen som Herren har uttalt mot dette folket.»
Kanskje dei vil leggja bøna si fram for Herren og venda om, kvar frå sin vonde veg. For stor er vreiden og harmen som Herren har tala imot dette folket.»
Baruk, sønn av Nerija, gjorde alt det profeten Jeremia hadde befalt ham og leste opp Herrens ord fra boken i Herrens hus.
Baruk, son til Nerija, gjorde alt det profeten Jeremia hadde bode han, og las opp Herrens ord frå boka i Herrens hus.
I det femte året til Jojakim, sønn av Josjia, Judas konge, i den niende måneden, ble det utropt en faste for Herren for hele folket i Jerusalem og for alle som kom fra Judas byer til Jerusalem.
I det femte året Jojakim, son til Josjia, var konge i Juda, i den niande månaden, lyste dei ut ein faste for Herren for alt folket i Jerusalem og for alle som kom frå byane i Juda til Jerusalem.
Da leste Baruk opp Jeremias ord fra boken i Herrens hus, i kammeret til Gemarja, sønn av skriveren Sjafan, i den øvre forgården, ved inngangen til den nye porten i Herrens hus, for hele folket.
Då las Baruk opp frå boka det Jeremia hadde sagt, i Herrens hus, i rommet til Gemarja, son til skrivaren Sjafan, i den øvre føregarden, ved inngangen til den nye porten i Herrens hus, så alt folket høyrde det.
Mikaja, sønn av Gemarja, sønn av Sjafan, hørte alle Herrens ord fra boken.
Mikaja, son til Gemarja, son til Sjafan, høyrde alle Herrens ord frå boka.
Han gikk ned til kongens palass, til skriverens kammer, og der satt alle stormennene: skriveren Elisjama, Delaja sønn av Sjemaja, Elnatan sønn av Akbor, Gemarja sønn av Sjafan, Sidkia sønn av Hananja og alle de andre stormennene.
Så gjekk han ned til kongens hus, til skrivarrommet. Der sat alle stormennene: skrivaren Elisjama, Delaja, son til Sjemaja, Elnatan, son til Akbor, Gemarja, son til Sjafan, Sidkia, son til Hananja, og alle dei andre stormennene.
Mikaja fortalte dem alle ordene han hadde hørt da Baruk leste opp fra boken for folket.
Mikaja fortalde dei alle orda han hadde høyrt då Baruk las opp frå boka for folket.
Da sendte alle stormennene Jehudi, sønn av Netanja, sønn av Sjelemja, sønn av Kusji, til Baruk med denne beskjeden: «Ta med deg rullen som du leste opp fra for folket, og kom!» Baruk, sønn av Nerija, tok rullen med seg og kom til dem.
Då sende alle stormennene Jehudi, son til Netanja, son til Sjelemja, son til Kusji, til Baruk og sa: «Ta med deg rullen du las opp frå for folket, og kom hit!» Baruk, son til Nerija, tok rullen med seg og kom til dei.
De sa til ham: «Vær så snill, sett deg ned og les den opp for oss.» Og Baruk leste den opp for dem.
Dei sa til han: «Set deg ned og les han opp for oss!» Og Baruk las opp for dei.
Da de hørte alle ordene, ble de grepet av frykt og så på hverandre. De sa til Baruk: «Vi må fortelle kongen om alt dette.»
Då dei høyrde alle orda, vart dei gripne av redsle og såg på kvarandre. Dei sa til Baruk: «Vi må fortelja kongen om alt dette.»
Så spurte de Baruk: «Fortell oss, hvordan skrev du ned alle disse ordene? Var det etter hans diktat?»
Så spurde dei Baruk: «Fortel oss korleis du skreiv ned alle desse orda etter det han sa.»
Baruk svarte dem: «Han dikterte alle disse ordene til meg, og jeg skrev dem ned i boken med blekk.»
Baruk svara dei: «Han sa alle desse orda til meg med sin eigen munn, og eg skreiv dei ned i boka med blekk.»
Da sa stormennene til Baruk: «Gå og gjem dere, du og Jeremia, og la ingen få vite hvor dere er.»
Då sa stormennene til Baruk: «Gå og gøym deg, du og Jeremia! Lat ingen få vita kvar de er.»
De gikk inn til kongen i forgården, etter å ha lagt rullen til oppbevaring i kammeret til skriveren Elisjama, og fortalte kongen alle ordene.
Så gjekk dei inn til kongen i føregarden, men rullen hadde dei lagt att i rommet til skrivaren Elisjama. Dei fortalde kongen alt som hadde hendt.
Kongen sendte Jehudi for å hente rullen, og han hentet den fra kammeret til skriveren Elisjama. Jehudi leste den opp for kongen og alle stormennene som sto omkring kongen.
Kongen sende Jehudi for å henta rullen, og han henta han frå rommet til skrivaren Elisjama. Jehudi las han opp for kongen og alle stormennene som stod omkring kongen.
Kongen satt i vinterhuset – det var den niende måneden – og ovnen foran ham var tent.
Kongen sat i vinterpalasset – det var den niande månaden – og det brann eld i kolpanna framfor han.
Hver gang Jehudi hadde lest tre eller fire kolonner, skar kongen dem av med en skriverkniv og kastet dem på ilden i ovnen, helt til hele rullen var fortært av ilden i ovnen.
Kvar gong Jehudi hadde lese tre eller fire spalter, skar han dei av med skrivarkniven og kasta dei på elden i kolpanna, til heile rullen var oppbrend i elden i kolpanna.
Verken kongen eller noen av tjenerne hans som hørte alle disse ordene, ble grepet av frykt eller flerret klærne sine.
Kongen og tenarane hans som høyrde alle desse orda, vart ikkje redde og reiv ikkje sund kleda sine.
Selv om Elnatan, Delaja og Gemarja tryglet kongen om ikke å brenne rullen, ville han ikke høre på dem.
Endå Elnatan, Delaja og Gemarja bad kongen om ikkje å brenna rullen, høyrde han ikkje på dei.
Kongen befalte Jerahme'el, en kongesønn, Seraja sønn av Azriel og Sjelemja sønn av Abde'el å gripe skriveren Baruk og profeten Jeremia. Men Herren skjulte dem.
Kongen gav Jerahme'el, kongssonen, og Seraja, son til Asriel, og Sjelemja, son til Abde'el, ordre om å gripa skrivaren Baruk og profeten Jeremia. Men Herren hadde gøymt dei.
Herrens ord kom til Jeremia etter at kongen hadde brent rullen med ordene som Baruk hadde skrevet ned etter Jeremias diktat:
Herrens ord kom til Jeremia etter at kongen hadde brent opp rullen med orda Baruk hadde skrive ned etter det Jeremia sa:
«Ta deg en annen rull og skriv på den alle de samme ordene som sto på den første rullen, den som Jojakim, Judas konge, brente.
«Ta deg ein annan rull og skriv på han alle dei orda som stod på den første rullen, den som Jojakim, kongen i Juda, brende opp.
Og om Jojakim, Judas konge, skal du si: Så sier Herren: Du brente denne rullen og sa: 'Hvorfor har du skrevet på den at Babels konge skal komme og ødelegge dette landet og utrydde både mennesker og dyr fra det?'
Og om Jojakim, kongen i Juda, skal du seia: Så seier Herren: Du brende denne rullen og sa: 'Kvifor har du skrive på han at kongen av Babel skal koma og øydeleggja dette landet og gjera ende på både menneske og dyr?'
Derfor sier Herren om Jojakim, Judas konge: Ingen av hans etterkommere skal sitte på Davids trone. Hans lik skal kastes ut og ligge i heten om dagen og i frosten om natten.
Difor seier Herren så om Jojakim, kongen i Juda: Han skal ikkje ha nokon etterkomar som sit på Davids trone. Liket hans skal liggja utkasta for heten om dagen og frosten om natta.
Jeg vil straffe ham og hans etterkommere og hans tjenere for deres synd. Jeg vil la all den ulykken jeg har varslet, komme over dem og over Jerusalems innbyggere og over Judas menn – for de ville ikke høre.
Eg vil straffa han og etterkomarane hans og tenarane hans for synda deira. Eg vil la alt det vonde eg har varsla, koma over dei og over innbyggjarane i Jerusalem og over folket i Juda, fordi dei ikkje ville høyra.»
Jeremia tok en annen rull og ga den til skriveren Baruk, sønn av Nerija. Han skrev på den, etter Jeremias diktat, alle ordene fra boken som Jojakim, Judas konge, hadde brent i ilden. Og mange lignende ord ble lagt til.
Jeremia tok ein annan rull og gav han til skrivaren Baruk, son til Nerija. Han skreiv på han, etter det Jeremia sa, alle orda frå boka som Jojakim, kongen i Juda, hadde brent opp i elden. Og det vart lagt til mange fleire ord av same slag.
←→