FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Judas synd er skrevet med jernstift, risset inn med diamantspiss på deres hjerters tavle og på hornene på altrene deres.
Synda til Juda er skriven med jerngriff, med diamantspiss er ho rissa inn på hjartetavla deira og på horna av altara dykkar.
For deres barn husker altrene sine og Asjera-stolpene sine ved grønne trær, på de høye haugene.
Borna deira minnest altara sine og Asjera-stolpane sine ved grøne tre, på dei høge haugane.
Mitt fjell på marken, din rikdom og alle dine skatter vil jeg gi til plyndring, dine offerhauger, på grunn av synd i hele ditt land.
Du mitt fjell på marka! Rikdomen din og alle skattane dine gjev eg til plyndring, offerhaugane dine òg, på grunn av synda i heile landet ditt.
Du skal ved egen skyld miste arven som jeg ga deg. Jeg vil la deg tjene dine fiender i et land du ikke kjenner, for dere har tent en ild i min vrede som skal brenne for evig.
Du må sleppa arven din som eg gav deg. Eg vil la deg tena fiendane dine i eit land du ikkje kjenner, for de har tend ein eld i vreiden min som skal brenna for alltid.
Så sier Herren: Forbannet er den mann som stoler på mennesker og gjør kjød og blod til sin styrke, og hvis hjerte vender seg bort fra Herren.
Så seier Herren: Forbanna er den mannen som set si lit til menneske og gjer kjøt til si arm, og som vender hjarta sitt bort frå Herren.
Han skal være som en busk i ørkenen og skal ikke se når det gode kommer. Han skal bo på forbrente steder i ødemarken, i et saltland der ingen bor.
Han skal vera som ein busk i øydemarka og ikkje få sjå når det gode kjem. Han skal bu på aude stader i ørkenen, i eit saltland der ingen bur.
Velsignet er den mann som stoler på Herren, den som har Herren som sin trygghet.
Velsigna er den mannen som set si lit til Herren, og som har Herren som si von.
Han skal være som et tre plantet ved vann, som strekker røttene sine mot bekken. Han frykter ikke når heten kommer, og bladene hans er alltid grønne. I tørkeår er han uten bekymring og slutter ikke å bære frukt.
Han skal vera som eit tre som er planta ved vatn og sender røtene sine mot bekken. Det ser ikkje når heten kjem, og lauvet er alltid grønt. I tørkeår har det inga sorg og held ikkje opp med å bera frukt.
Hjertet er mer svikefullt enn noe annet og er uhelbredelig sykt. Hvem kan forstå det?
Hjarta er meir svikefullt enn noko anna og er uhelbredeleg sjukt. Kven kan forstå det?
Jeg, Herren, ransaker hjertet og prøver det innerste, for å gi enhver etter hans veier, etter frukten av hans gjerninger.
Eg, Herren, grunnransaker hjarta og prøver nyra, for å gje kvar mann etter vegane hans, etter frukta av gjerningane hans.
Som en rapphøne som ruger på egg den ikke har lagt, slik er den som samler rikdom på urettferdig vis. Midt i livet skal rikdommen forlate ham, og til slutt skal han stå som en dåre.
Som ei rype som rugar på egg ho ikkje har lagt, er den som samlar rikdom med urett. Midt i livet må han forlata rikdomen, og til slutt står han der som ein dåre.
En herlig trone, opphøyet fra begynnelsen, er stedet for vår helligdom.
Ein herleg trone, opphøgd frå opphavet, er staden for heilagdomen vår.
Herre, du Israels håp! Alle som forlater deg, skal bli til skamme. De som vender seg bort fra deg, skal skrives i støvet, for de har forlatt Herren, kilden med levende vann.
Herren er Israels von! Alle som forlet deg, skal verta til skamme. Dei som vender seg bort frå deg, skal skrivast i jorda, for dei har forlate Herren, kjelda med levande vatn.
Helbred meg, Herre, så blir jeg helbredet! Frels meg, så blir jeg frelst! For du er min lovsang.
Læk meg, Herre, så vert eg lækt! Frels meg, så vert eg frelst! For du er min lovsong.
Se, de sier til meg: «Hvor er Herrens ord? La det komme nå!»
Sjå, dei seier til meg: «Kvar er Herrens ord? Lat det koma no!»
Men jeg har ikke hastet bort fra å følge deg som hyrde, og jeg har ikke ønsket ulykkens dag. Du vet det. Det som kom fra mine lepper, var rett framfor ditt ansikt.
Men eg har ikkje drege meg unna frå å vera hyrding etter deg, og ulykkedagen har eg ikkje ønskt. Du veit det. Det som kom frå leppene mine, låg ope for ditt andlet.
Vær ikke til redsel for meg! Du er min tilflukt på ulykkens dag.
Ver ikkje til redsle for meg! Du er mi tilflukt på den vonde dagen.
La mine forfølgere bli til skamme, men la ikke meg bli til skamme! La dem bli forferdet, men la ikke meg bli forferdet! Bring ulykkens dag over dem, og knus dem med dobbel ødeleggelse!
Lat forfølgjarane mine verta til skamme, men lat ikkje meg verta til skamme! Lat dei verta forfærde, men lat ikkje meg verta forfærd! Lat ulykkedagen koma over dei, og knus dei med dobbel øydelegging!
Så sa Herren til meg: Gå og still deg i folkets port, der Judas konger går inn og ut, og i alle Jerusalems porter.
Så sa Herren til meg: Gå og still deg i folkeporten, der Juda-kongane går inn og ut, og i alle portane i Jerusalem.
Si til dem: Hør Herrens ord, dere Judas konger og hele Juda og alle Jerusalems innbyggere som kommer inn gjennom disse portene!
Sei til dei: Høyr Herrens ord, de Juda-kongar og heile Juda og alle de som bur i Jerusalem, de som går inn gjennom desse portane!
Så sier Herren: Ta dere i vare for deres liv! Bær ingen byrde på sabbatsdagen og bring den ikke inn gjennom Jerusalems porter!
Så seier Herren: Ta dykk i vare for livet dykkar skuld! Ber ikkje nokon bør på sabbatsdagen og før han ikkje inn gjennom portane i Jerusalem!
Bær heller ikke noen byrde ut av husene deres på sabbatsdagen, og gjør ikke noe arbeid! Dere skal holde sabbatsdagen hellig, slik jeg befalte deres fedre.
Ber ikkje nokon bør ut av husa dykkar på sabbatsdagen, og gjer ikkje noko arbeid! Hald sabbatsdagen heilag, slik eg baud fedrane dykkar.
Men de hørte ikke og vendte ikke øret til. De gjorde nakken stiv, så de ikke ville høre og ikke ta imot tukt.
Men dei høyrde ikkje og vende ikkje øyra til. Dei gjorde nakken stiv så dei ikkje ville høyra og ikkje ta imot tukt.
Men dersom dere virkelig hører på meg, sier Herren, og ikke bærer noen byrde gjennom denne byens porter på sabbatsdagen, men holder sabbatsdagen hellig og ikke gjør noe arbeid på den,
Men om de verkeleg høyrer på meg, seier Herren, og ikkje ber nokon bør inn gjennom portane i denne byen på sabbatsdagen, men held sabbatsdagen heilag og ikkje gjer noko arbeid på han,
da skal konger og fyrster som sitter på Davids trone, komme inn gjennom denne byens porter. De skal ri på vogner og hester, de og deres fyrster, Judas menn og Jerusalems innbyggere, og denne byen skal bli bebodd for evig.
då skal kongar og fyrstar som sit på Davids trone, koma inn gjennom portane i denne byen. Dei skal køyra med vogner og hestar, dei sjølve og førstane deira, Juda-mennene og dei som bur i Jerusalem, og denne byen skal stå til evig tid.
De skal komme fra Judas byer og fra områdene rundt Jerusalem, fra Benjamins land og fra lavlandet, fra fjellene og fra Negev. De skal bringe brennoffer og slaktoffer, grødeoffer og røkelse, og de skal bringe takkoffer til Herrens hus.
Dei skal koma frå Juda-byane og frå områda rundt Jerusalem, frå Benjamin-landet og frå låglandet, frå fjellbygdene og frå Negev. Dei skal koma med brennoffer og slaktoffer, med grødeoffer og røykjelse, og med takkoffer til Herrens hus.
Men dersom dere ikke hører på meg og holder sabbatsdagen hellig, og dersom dere bærer byrder og går inn gjennom Jerusalems porter på sabbatsdagen, da vil jeg tenne en ild i dens porter, og den skal fortære Jerusalems palasser og ikke slukkes.
Men om de ikkje høyrer på meg og held sabbatsdagen heilag, men ber bører og går inn gjennom portane i Jerusalem på sabbatsdagen, då skal eg setja eld på portane hennar, og elden skal fortæra palassa i Jerusalem og ikkje sløkkjast.
←→