FLOGVIT
Tema
.bible

SalmeneKapittel 119

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis strukturen22 strofer etter hebraisk alfabet

Bibelens lengste kapittel er et mesterverk: 22 strofer med 8 vers hver, ordnet etter det hebraiske alfabetet. Hver strofe begynner med sin bokstav, og nesten hvert vers nevner Guds ord med ulike synonymer.

א Alef (v.1-8)

Salige er de som er ulastelige i sin ferd, de som vandrer etter Herrens lov.

v.1

ב Bet (v.9-16)

Hvordan kan en ung mann holde sin sti ren? Ved å holde seg til ditt ord.

v.9

ג Gimel (v.17-24)

Gjør vel mot din tjener, så jeg kan leve og holde ditt ord.

v.17

ד Dalet (v.25-32)

Min sjel ligger i støvet, gi meg liv etter ditt ord.

v.25

ה He (v.33-40)

Lær meg, Herre, dine forskrifters vei, så vil jeg holde den til enden.

v.33

ו Vav (v.41-48)

La din nåde komme til meg, Herre, din frelse etter ditt ord.

v.41

ז Zajin (v.49-56)

Husk ordet til din tjener, det du har gitt meg å håpe på.

v.49

ח Khet (v.57-64)

Herren er min del, jeg har sagt at jeg vil holde dine ord.

v.57

ט Tet (v.65-72)

Du har gjort godt mot din tjener, Herre, etter ditt ord.

v.65

י Jod (v.73-80)

Dine hender har skapt meg og formet meg. Gi meg forstand så jeg kan lære dine bud.

v.73

כ Kaf (v.81-88)

Min sjel tæres av lengsel etter din frelse, jeg håper på ditt ord.

v.81

ל Lamed (v.89-96)

For evig, Herre, står ditt ord fast i himmelen.

v.89

מ Mem (v.97-104)

Hvor høyt jeg elsker din lov! Hele dagen grunner jeg på den.

v.97

נ Nun (v.105-112)

Ditt ord er en lykt for min fot og et lys for min sti.

v.105

ס Samek (v.113-120)

Tvetydige tanker hater jeg, men din lov elsker jeg.

v.113

ע Ajin (v.121-128)

Jeg har gjort det som er rett og rettferdig, overgi meg ikke til dem som undertrykker meg!

v.121

פ Pe (v.129-136)

Underfulle er dine vitnesbyrd, derfor tar min sjel vare på dem.

v.129

צ Tsade (v.137-144)

Rettferdig er du, Herre, og rettvise er dine dommer.

v.137

ק Qof (v.145-152)

Jeg roper av hele mitt hjerte, svar meg, Herre! Dine forskrifter vil jeg holde.

v.145

ר Resj (v.153-160)

Se min nød og fri meg ut, for din lov har jeg ikke glemt!

v.153

ש Sjin (v.161-168)

Fyrster forfølger meg uten grunn, men mitt hjerte frykter ditt ord.

v.161

ת Tav (v.169-176)

La mitt rop nå frem for ditt ansikt, Herre! Gi meg forstand etter ditt ord!

v.169
Sæle er dei som er ulastelege i si ferd, dei som vandrar i Herrens lov.
Sæle er dei som tek vare på vitnemåla hans, dei som søkjer han av heile sitt hjarte.
Dei gjer ikkje urett, dei vandrar på hans vegar.
Du har gjeve dine påbod, at vi skal halda dei nøye.
Å, om mine vegar var faste, så eg kunne halda dine forskrifter!
Då ville eg ikkje bli til skamme når eg ser på alle dine bod.
Eg vil prisa deg med ærleg hjarte når eg lærer dine rettferdige domar.
Eg vil halda dine forskrifter, forlat meg ikkje heilt!
Korleis kan ein ungdom halda stigen sin rein? Ved å vakta han etter ditt ord.
Av heile mitt hjarte søkjer eg deg, lat meg ikkje villast bort frå dine bod.
Eg gøymer ditt ord i hjartet mitt, så eg ikkje skal synda mot deg.
Velsigna er du, Herre! Lær meg dine forskrifter.
Med leppene mine kunngjer eg alle lovene frå din munn.
Eg gleder meg over vegen til dine vitnemål, som over all rikdom.
Eg vil grunda på dine bod og sjå på dine stigar.
Eg frydar meg over dine forskrifter, eg gløymer ikkje ditt ord.
Gjer vel mot din tenar, lat meg leva, så vil eg halda ditt ord.
Opna auga mine, så eg kan sjå dei underfulle ting i di lov.
Eg er ein framand på jorda, gøym ikkje dine bod for meg.
Mi sjel tærest bort av lengt etter dine domar til alle tider.
Du refsar dei hovmodige, dei forbanna, som villar seg bort frå dine bod.
Ta bort frå meg hån og forakt, for eg tek vare på dine vitnemål.
Sjølv om fyrstar sit og talar mot meg, grundar din tenar på dine forskrifter.
Ja, dine vitnemål er mi fryd, dei er mine rådgjevarar.
Mi sjel ligg pressa ned i støvet, gjev meg liv etter ditt ord.
Eg fortalde om mine vegar, og du svara meg. Lær meg dine forskrifter.
Lat meg forstå vegen til dine påbod, så vil eg grunda på dine underverk.
Mi sjel renn bort av sorg, reis meg opp etter ditt ord.
Hald løgnens veg borte frå meg, og gjev meg nåde gjennom di lov.
Eg har valt truskap sin veg, dine domar har eg sett framfor meg.
Eg held fast ved dine vitnemål, Herre, lat meg ikkje bli til skamme.
Eg spring på vegen til dine bod, for du gjer hjartet mitt vidt.
Lær meg, Herre, vegen til dine forskrifter, så vil eg følgja han til enden.
Gjev meg forstand, så vil eg ta vare på di lov og halda henne av heile mitt hjarte.
Lei meg på stigen til dine bod, for i han har eg mi glede.
Bøy hjartet mitt mot dine vitnemål og ikkje mot vinning.
Vend auga mine bort frå det som er fåfengt, gjev meg liv på din veg.
Oppfyll ditt ord for din tenar, det som fører til ærefrykt for deg.
Ta bort mi skam som eg fryktar, for dine lover er gode.
Sjå, eg lengtar etter dine bod, gjev meg liv i di rettferd.
Lat di miskunn koma til meg, Herre, di frelse etter ditt ord.
Då kan eg svara den som hånar meg, for eg set mi lit til ditt ord.
Ta ikkje sanningsordet heilt frå min munn, for eg ventar på dine domar.
Eg vil alltid halda di lov, til evig tid.
Eg vil ferdast i ope rom, for eg søkjer dine bod.
Eg vil tala om dine vitnemål for kongar og ikkje bli til skamme.
Eg frydar meg over dine bod, som eg elskar.
Eg lyfter hendene mine mot dine bod som eg elskar, og eg vil grunda på dine forskrifter.
Kom i hug ordet til din tenar, det du har gjeve meg å vona på.
Dette er mi trøyst i mi naud: at ditt ord har gjeve meg liv.
Dei hovmodige har håna meg grovt, men eg har ikkje vike frå di lov.
Eg kjem i hug dine domar frå gammal tid, Herre, og eg finn trøyst.
Brennande harme grip meg over dei lovlause som forlet di lov.
Dine forskrifter er songar for meg i huset der eg bur som framand.
Om natta kjem eg i hug ditt namn, Herre, og eg held di lov.
Dette har vorte min del: at eg tek vare på dine bod.
Herren er min del, eg har sagt at eg vil halda dine ord.
Eg søkjer ditt andlet av heile mitt hjarte, ver meg nådig etter ditt ord.
Eg har tenkt over mine vegar og vender føtene mine mot dine vitnemål.
Eg skunda meg og drygde ikkje med å halda dine bod.
Dei ugudelege har snørt sine reip rundt meg, men eg har ikkje gløymt lova di.
Midt på natta står eg opp for å takka deg for dine rettferdige domar.
Eg er ein ven med alle som fryktar deg, med dei som held forskriftene dine.
Herre, jorda er full av di miskunn. Lær meg dine forskrifter!
Du har gjort vel mot tenaren din, Herre, etter ordet ditt.
Lær meg god dømmekraft og kunnskap, for eg lit på boda dine.
Før eg vart audmjuka, fór eg vill, men no held eg ordet ditt.
Du er god og gjer godt. Lær meg forskriftene dine!
Dei hovmodige smeiar løgner om meg, men eg held forskriftene dine av heile mitt hjarte.
Hjartet deira er sløvt som feitt, men eg frydar meg over lova di.
Det var godt for meg at eg vart plaga, så eg kunne læra forskriftene dine.
Lova frå din munn er meir verd for meg enn tusenvis av gull- og sølvstykke.
Dine hender har skapt meg og forma meg. Gjev meg forstand så eg kan læra boda dine!
Dei som fryktar deg, skal sjå meg og gleda seg, for eg set mi von til ordet ditt.
Eg veit, Herre, at domane dine er rettferdige, og at du i truskap har plaga meg.
Lat di miskunn vera mi trøyst, slik du har lova tenaren din.
Lat din medkjensle koma over meg så eg kan leva, for lova di er mi glede.
Lat dei hovmodige bli til skamme, for dei har fare med urett mot meg. Men eg vil grunda på forskriftene dine.
Lat dei som fryktar deg, venda seg til meg, dei som kjenner vitnemåla dine.
Lat hjartet mitt vera heilt i forskriftene dine, så eg ikkje blir til skamme.
Mi sjel lengtar etter frelsa di, eg set mi von til ordet ditt.
Auga mine vansmektar etter ordet ditt, eg spør: «Når vil du trøysta meg?»
Eg har vorte som ein vinsekk i røyk, men eg har ikkje gløymt forskriftene dine.
Kor mange er dagane til tenaren din? Når vil du dømma dei som forfølgjer meg?
Dei hovmodige har grave graver for meg, dei som ikkje følgjer lova di.
Alle boda dine er trufaste. Dei forfølgjer meg med løgn – hjelp meg!
Dei hadde nær gjort ende på meg på jorda, men eg forlét ikkje forskriftene dine.
Hald meg i live etter di miskunn, så vil eg halda vitnemålet frå din munn.
For evig, Herre, står ordet ditt fast i himmelen.
Din truskap varer frå slekt til slekt. Du grunnfeste jorda, og ho står fast.
Etter dine domar står alt fast den dag i dag, for alle ting tener deg.
Hadde ikkje lova di vore mi glede, hadde eg gått til grunne i mi naud.
Aldri vil eg gløyma forskriftene dine, for ved dei har du gjeve meg liv.
Eg høyrer deg til – frels meg! For eg søkjer forskriftene dine.
Dei ugudelege ventar på å øydeleggja meg, men eg gjev akt på vitnemåla dine.
Eg har sett at alt fullkome har ei grense, men bodet ditt er utan grenser.
Kor høgt eg elskar lova di! Heile dagen grundar eg på henne.
Boda dine gjer meg visare enn fiendane mine, for dei er hos meg for alltid.
Eg har meir innsikt enn alle lærarane mine, for eg grundar på vitnemåla dine.
Eg forstår meir enn dei gamle, for eg tek vare på forskriftene dine.
Eg held føtene mine borte frå kvar vond veg, så eg kan halda ordet ditt.
Eg vik ikkje frå domane dine, for du har lært meg.
Kor søte orda dine er for ganen min, søtare enn honning for munnen min!
Gjennom forskriftene dine får eg forstand, difor hatar eg kvar løgnveg.
Ordet ditt er ei lykt for foten min og eit lys for stigen min.
Eg har svore, og eg held det: å halda dine rettferdige domar.
Eg er djupt plaga. Herre, gjev meg liv etter ordet ditt!
Herre, ta imot dei frivillige offra frå min munn, og lær meg domane dine!
Livet mitt er alltid i fare, men eg gløymer ikkje lova di.
Dei ugudelege har sett ei snare for meg, men eg villar ikkje bort frå forskriftene dine.
Vitnemåla dine er min arv for alltid, dei er gleda i hjartet mitt.
Eg bøyer hjartet mitt til å følgja forskriftene dine, for alltid, til enden.
Eg hatar dei tvesinna, men eg elskar lova di.
Du er mitt skjul og mitt skjold, eg set mi von til ordet ditt.
Vik frå meg, de som gjer vondt, så eg kan halda boda til min Gud!
Hald meg oppe etter ordet ditt, så eg får leva! Lat meg ikkje bli til skamme i mi von.
Støtt meg så eg blir frelst, så vil eg alltid sjå til forskriftene dine.
Du vrakar alle som villar bort frå forskriftene dine, for svikefullt er bedraget deira.
Du kastar bort alle dei ugudelege på jorda som slagg, difor elskar eg vitnemåla dine.
Kroppen min skjelv av age for deg, og eg fryktar domane dine.
Eg har gjort det som er rett og rettferdig, gje meg ikkje over til dei som undertrykkjer meg.
Gå god for tenaren din til det gode, lat ikkje dei hovmodige undertrykkja meg.
Augo mine vansmektar etter frelsa di og etter ditt rettferdige ord.
Gjer med tenaren din etter di miskunn, og lær meg forskriftene dine.
Eg er tenaren din, gjev meg forstand så eg kan kjenna vitnemåla dine.
Det er tid for Herren å handla, for dei har brote lova di.
Difor elskar eg boda dine meir enn gull, ja, meir enn det finaste gull.
Difor følgjer eg alle påboda dine rett fram, eg hatar kvar løgnveg.
Underfulle er vitnemåla dine, difor tek sjela mi vare på dei.
Når orda dine opnar seg, gjev dei lys og forstand til dei uvitande.
Eg opna munnen vidt og pusta ivrig, for eg lengta etter boda dine.
Vend deg til meg og ver meg nådig, slik du gjer med dei som elskar namnet ditt.
Gjer stega mine faste ved ordet ditt, og lat inga synd få makt over meg.
Fri meg frå menneskeleg undertrykking, så vil eg halda påboda dine.
Lat andletet ditt lysa over tenaren din, og lær meg forskriftene dine.
Augo mine renn med tårebekker, fordi dei ikkje held lova di.
Rettferdig er du, Herre, og rettferdige er domane dine.
Du har fastsett vitnemåla dine i rettferd og i stor truskap.
Brennande iver fortærer meg, fordi motstandarane mine har gløymt orda dine.
Ordet ditt er grundig prøvd, og tenaren din elskar det.
Eg er liten og forakta, men eg gløymer ikkje påboda dine.
Di rettferd er ei evig rettferd, og di lov er sanning.
Naud og trengsle har råka meg, men boda dine er mi glede.
Vitnemåla dine er rettferdige til evig tid, gjev meg forstand så eg kan leva.
Eg ropar av heile mitt hjarte, svar meg, Herre! Eg vil halda forskriftene dine.
Eg ropar til deg, frels meg! Så vil eg halda vitnemåla dine.
Eg står opp før morgongryet og ropar om hjelp, eg set mi von til ordet ditt.
Augo mine er vakne før nattevaktene, så eg kan grunda på ordet ditt.
Høyr mi røyst etter di miskunn, Herre, gjev meg liv etter din rett.
Dei som jagar etter skammelege planar, kjem nær, dei er langt frå lova di.
Du er nær, Herre, og alle boda dine er sanning.
For lenge sidan har eg visst frå vitnemåla dine at du har grunnlagt dei for evig.
Sjå mi naud og fri meg ut, for eg har ikkje gløymt di lov.
Før mi sak og løys meg ut, gjev meg liv etter ditt ord.
Frelsa er langt frå dei gudlause, for dei søkjer ikkje forskriftene dine.
Di miskunn er stor, Herre, gjev meg liv etter dine rettsreglar.
Mange er dei som forfølgjer meg og står meg imot, men eg har ikkje vike frå vitnemåla dine.
Eg såg dei trulause og kjende avsky, for dei heldt ikkje ordet ditt.
Sjå kor eg elskar påboda dine, Herre, gjev meg liv etter di miskunn.
Summen av ditt ord er sanning, og alle dine rettferdige lover varer til evig tid.
Fyrstane forfølgjer meg utan grunn, men hjarta mitt fryktar ditt ord.
Eg frydar meg over ditt ord som ein som finn stort bytte.
Løgn hatar eg og avskyr, men di lov elskar eg.
Sju gonger om dagen prisar eg deg for dine rettferdige lover.
Stor fred har dei som elskar di lov, og ingenting får dei til å snubla.
Eg vonar på di frelse, Herre, og eg gjer etter boda dine.
Sjela mi held vitnemåla dine, og eg elskar dei høgt.
Eg held påboda dine og vitnemåla dine, for alle mine vegar ligg ope for deg.
Lat ropet mitt koma fram for deg, Herre, gjev meg forstand etter ditt ord.
Lat bøna mi koma fram for deg, frels meg etter ditt ord.
Leppene mine skal strøyma over av lovsong, for du lærer meg forskriftene dine.
Tunga mi skal svara med ditt ord, for alle boda dine er rettferdige.
Lat di hand vera mi hjelp, for eg har valt påboda dine.
Eg lengtar etter di frelse, Herre, og di lov er mi glede.
Lat sjela mi leva, så skal ho prisa deg, og lat lovene dine hjelpa meg.
Eg har villa meg bort som ein bortkomen sau, leit etter tenaren din, for eg har ikkje gløymt boda dine.
←→