FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 50

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Så sier Herren: Hvor er skilsmissebrevet til deres mor, som jeg sendte henne bort med? Eller hvem av mine kreditorer har jeg solgt dere til? Se, det er for deres synder dere ble solgt, og for deres overtredelser ble deres mor sendt bort.
Så seier Herren: Kvar er skilsmissebrevet til mor dykkar, som eg sende henne bort med? Eller kven av dei eg skuldar, har eg selt dykk til? Sjå, for syndene dykkar vart de selde, og for lovbrota dykkar vart mor dykkar send bort.
Hvorfor var det ingen der da jeg kom? Hvorfor svarte ingen da jeg ropte? Er min hånd for kort til å frelse? Eller har jeg ingen kraft til å redde? Se, med min trussel tørker jeg ut havet, jeg gjør elvene til ørken. Fiskene deres stinker fordi det ikke er vann, og de dør av tørst.
Kvifor var det ingen der då eg kom? Kvifor svara ingen då eg ropa? Er handa mi for kort til å fria ut? Eller har eg ikkje kraft til å berga? Sjå, med mi trugsmål tørkar eg ut havet, eg gjer elvane til ørken. Fiskane rotnar fordi det ikkje finst vatn, og dei døyr av torste.
Jeg kler himmelen i mørke og legger sekkestrie som dens dekke.
Eg kler himmelen i svart og legg sekk over han som eit dekke.
Herren Gud har gitt meg en disippels tunge, så jeg kan vite hvordan jeg skal oppmuntre den utmattede med et ord. Han vekker meg morgen etter morgen, han vekker mitt øre til å høre som en disippel.
Herren Gud har gjeve meg ei tunge som hjå læresveinar, så eg veit å halda oppe den trøytte med eit ord. Han vekkjer meg morgon etter morgon, han vekkjer øyret mitt så eg høyrer som ein læresvein.
Herren Gud har åpnet mitt øre, og jeg var ikke ulydig, jeg trakk meg ikke tilbake.
Herren Gud har opna øyret mitt, og eg sette meg ikkje imot. Eg vende meg ikkje bort.
Jeg ga min rygg til dem som slo meg, og mine kinn til dem som rykket ut skjegget. Jeg skjulte ikke mitt ansikt for hån og spytt.
Eg gav ryggen min til dei som slo meg, og kinna mine til dei som rykte meg i skjegget. Eg gøymde ikkje andletet mitt for spott og spytt.
Men Herren Gud hjelper meg, derfor blir jeg ikke til skamme. Derfor har jeg gjort mitt ansikt hardt som flint, og jeg vet at jeg ikke skal bli til skamme.
Men Herren Gud hjelper meg, difor vart eg ikkje til skamme. Difor gjorde eg andletet mitt hardt som flint, og eg veit at eg ikkje skal bli til skamme.
Han som erklærer meg rettferdig, er nær. Hvem vil føre sak mot meg? La oss stå fram sammen! Hvem er min anklager? La ham komme til meg!
Han som frikjenner meg, er nær. Kven vil føra sak mot meg? Lat oss stå fram saman! Kven er min motpart? Lat han koma til meg!
Se, Herren Gud hjelper meg. Hvem er den som kan dømme meg skyldig? Se, de skal alle bli som et klesplagg som slites ut, møll skal fortære dem.
Sjå, Herren Gud hjelper meg. Kven kan døma meg skuldig? Sjå, dei skal alle bli slitne som eit klesplagg, møll skal eta dei opp.
Hvem blant dere frykter Herren og lyder sin tjeners røst? Den som vandrer i mørke og ikke har noe lys, la ham stole på Herrens navn og støtte seg til sin Gud.
Kven mellom dykk fryktar Herren og høyrer på røysta til tenaren hans? Den som vandrar i mørkret og ikkje har lys, lat han setja si lit til Herrens namn og stø seg til sin Gud.
Se, alle dere som tenner ild og omgir dere med gnister: Gå i lyset fra deres egen ild, blant gnistene dere har tent! Dette skal dere få fra min hånd: I pine skal dere legge dere ned.
Sjå, alle de som tenner eld og gjerdar dykk med gneistrar: Gå i lyset av dykkar eigen eld og mellom gneistrane de har tend! Frå mi hand skal dette koma over dykk: De skal leggja dykk ned i pine.
←→