FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 38

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
På den tiden ble Hiskia dødssyk. Profeten Jesaja, sønn av Amots, kom til ham og sa: «Så sier Herren: Gjør opp ditt bo, for du skal dø og ikke leve.»
På den tida vart Hiskia dødssjuk. Profeten Jesaja, son til Amots, kom til han og sa: «Så seier Herren: Gjer testamentet ditt i stand, for du skal døy. Du kjem ikkje til å leva.»
Da vendte Hiskia ansiktet mot veggen og ba til Herren.
Då snudde Hiskia andletet mot veggen og bad til Herren.
Han sa: «Å, Herre, husk at jeg har vandret for ditt ansikt i trofasthet og med et helt hjerte, og at jeg har gjort det som er godt i dine øyne.» Og Hiskia gråt høylytt.
Han sa: «Å, Herre, kom i hug at eg har vandra for andletet ditt i truskap og med eit heilt hjarte, og at eg har gjort det som er godt i dine auge.» Og Hiskia gret høgt.
Da kom Herrens ord til Jesaja:
Då kom Herrens ord til Jesaja:
«Gå og si til Hiskia: Så sier Herren, din far Davids Gud: Jeg har hørt din bønn, jeg har sett dine tårer. Se, jeg legger femten år til dine levedager.
«Gå og sei til Hiskia: Så seier Herren, Gud til David, far din: Eg har høyrt bøna di og sett tårene dine. Sjå, eg vil leggja femten år til levetida di.
Jeg skal redde deg og denne byen fra assyrerkongens hånd, og jeg skal verne denne byen.
Eg vil fria deg og denne byen frå handa til kongen i Assyria, og eg vil verna denne byen.
Dette skal være tegnet for deg fra Herren på at Herren vil gjøre det han har sagt:
Og dette skal vera teiknet for deg frå Herren på at Herren vil gjera det han har sagt:
Se, jeg lar skyggen på Akas' trapp gå tilbake de ti trinnene den har gått ned med solen.» Og solen gikk tilbake de ti trinnene på trappen den hadde gått ned.
Sjå, eg vil la skuggen gå tilbake dei ti trinna han har gått ned på Akas' trapper, i solskinet.» Og sola gjekk tilbake dei ti trinna ho hadde gått ned.
En skrift av Judas konge Hiskia, da han hadde vært syk og var blitt frisk igjen:
Dette er skriftet til Hiskia, kongen i Juda, då han hadde vore sjuk og var frisk att:
Jeg sa: Midt i mine levedager må jeg gå bort, inn gjennom dødsrikets porter. Jeg er frarøvet resten av mine år.
«Eg sa: Midt i livet mitt må eg gå bort, inn gjennom portane til dødsriket. Eg er fråteken resten av åra mine.
Jeg sa: Jeg får ikke se Herren, Herren i de levendes land. Jeg får ikke lenger skue mennesker blant dem som bor i forgjengeligheten.
Eg sa: Eg får ikkje sjå Herren, Herren i dei levande sitt land. Eg får ikkje lenger sjå menneske blant dei som bur i den forgjengelege verda.
Min bolig er rykket opp og ført bort fra meg som et gjetertelt. Som en vever rullet jeg sammen mitt liv; han skjærer meg av fra veven. Fra dag til natt gjør du ende på meg.
Bustaden min er riven ned og flytta frå meg som eit gjetartelt. Eg har rulla saman livet mitt som ein vevar, han skjer meg av frå renningen. Frå dag til natt gjer du ende på meg.
Jeg ropte om hjelp til morgenen; som en løve knuste han alle mine knokler. Fra dag til natt gjør du ende på meg.
Eg venta til morgonen, men som ei løve knuste han alle beina mine. Frå dag til natt gjer du ende på meg.
Som en svale eller trane klaget jeg, jeg kurret som en due. Mine øyne ble matte av å se mot det høye. Herre, jeg er i nød, gå i borgen for meg!
Som ei svale eller ei trane, slik pipla eg, eg kurra som ei due. Auga mine var trøytte av å sjå oppover. Herre, eg er i naud, ver borgsmann for meg!
Hva skal jeg si? Han har talt til meg, og han har gjort det. Jeg vil gå stille alle mine år i min sjels bitterhet.
Eg skal gå varsamt alle mine år på grunn av bitterheita i sjela mi.
Herre, ved disse ting lever mennesker, og i alt dette ligger min ånds liv. Så helbred meg og la meg leve!
Herre, ved dette lever menneska, og i alt dette er livet til mi ånd. Gjer meg frisk og hald meg i live!
Se, min store bitterhet ble til fred. Du har i kjærlighet dratt min sjel ut av tilintetgjørelsens grav, for du kastet alle mine synder bak din rygg.
Sjå, til fred vart mi bitre liding. Du har drege mi sjel ut frå fortapinga grav, for du kasta alle syndene mine bak ryggen din.
For dødsriket priser deg ikke, døden lovsynger deg ikke. De som går ned i graven, håper ikke på din trofasthet.
For dødsriket kan ikkje prisa deg, døden kan ikkje lova deg. Dei som går ned i grava, kan ikkje vona på din truskap.
Den levende, den levende, han priser deg, slik jeg gjør i dag. En far gjør din trofasthet kjent for sine barn.
Den levande, den levande, han prisar deg, som eg gjer i dag. Ein far gjer din truskap kjend for borna.
Herren er rede til å frelse meg. Så vil vi spille våre sanger alle vårt livs dager i Herrens hus.
Herren er reidd til å frelsa meg. Difor vil vi spela på strengane mine alle våre levedagar i Herrens hus.
Jesaja sa: «La dem ta en fikenkake og legge den på byllen, så skal han bli frisk.»
Jesaja sa: «Lat dei henta ein fikenkake og leggja han på byllen, så skal han leva.»
Hiskia spurte: «Hva er tegnet på at jeg skal gå opp til Herrens hus?»
Hiskia spurde: «Kva er teiknet på at eg skal gå opp til Herrens hus?»
←→