FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 36

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
I kong Hiskias fjortende regjeringsår dro assyrerkongen Sankerib opp mot alle de befestede byene i Juda og inntok dem.
I det fjortande styringsåret til kong Hiskia drog assyrarkongen Sankerib opp mot alle dei befeste byane i Juda og tok dei.
Assyrerkongen sendte Rab-Sjake fra Lakisj til Jerusalem, til kong Hiskia, med en stor hærstyrke. Han stilte seg ved kanalen til den øvre dammen, ved veien til Vaskervollen.
Assyrarkongen sende Rabsjake frå Lakisj til Jerusalem, til kong Hiskia, med ein stor hær. Han stilte seg ved kanalen frå den øvre dammen, ved vegen til Vaskarvollen.
Eljakim, sønn av Hilkia, som var slottsforvalter, gikk ut til ham sammen med skriveren Sjebna og riksarkivaren Joah, sønn av Asaf.
Eljakim, son til Hilkia, som var øvste hoffmeister, gjekk ut til han saman med Sjebna, skrivaren, og Joah, son til Asaf, som var kanslar.
Rab-Sjake sa til dem: «Si til Hiskia: Så sier den store kongen, assyrerkongen: Hva er dette for en tillit du stoler på?
Rabsjake sa til dei: «Sei til Hiskia: Så seier den store kongen, kongen av Assyria: Kva er det for ei trygd du lit på?
Jeg sier: Råd og styrke til krig – det er bare tomme ord! Hvem stoler du på siden du gjør opprør mot meg?
Du seier: 'Råd og styrke til krig' – men det er berre tome ord! Kven lit du på sidan du har gjort opprør mot meg?
Se, du stoler på Egypt, denne knuste rørstaven. Den som støtter seg på den, får den rett gjennom hånden så den gjennomborer den. Slik er farao, kongen av Egypt, for alle som stoler på ham.
Sjå, du lit på denne knekte røyrstaven, på Egypt! Men når ein støttar seg på han, går han inn i handa og gjennomborer henne. Slik er farao, kongen av Egypt, for alle som lit på han.
Og om du sier til meg: 'Vi stoler på Herren vår Gud' – er det ikke han hvis offerhauger og altere Hiskia har fjernet? Og så sa han til Juda og Jerusalem: 'Foran dette alteret skal dere tilbe'?
Og om du seier til meg: 'Vi lit på Herren vår Gud' – er ikkje det han som Hiskia fjerna offerhaugane og altara til, då han sa til Juda og Jerusalem: 'Framfor dette altaret skal de bøya dykk ned'?
Våg nå å inngå et veddemål med min herre, assyrerkongen: Jeg vil gi deg to tusen hester hvis du kan skaffe ryttere til dem!
Kom no, gjer eit veddemål med herren min, assyrarkongen! Eg vil gje deg to tusen hestar – om du kan skaffe ryttarar til dei!
Hvordan kan du da slå tilbake en eneste stattholder, en av min herres minste tjenere, når du stoler på Egypt for vogner og ryttere!
Korleis kan du då driva tilbake ein einaste av dei minste tenarane til herren min? Og så lit du på Egypt for å få vogner og ryttarar!
Og nå – er det uten Herrens vilje jeg har dratt opp mot dette landet for å ødelegge det? Herren sa til meg: 'Dra opp mot dette landet og ødelegg det!'
Og no – er det utan Herrens vilje eg har drege opp mot dette landet for å øydeleggja det? Herren sa til meg: Dra opp mot dette landet og øydelegg det!»
Da sa Eljakim, Sjebna og Joah til Rab-Sjake: «Vær så snill å tale til dine tjenere på arameisk, for vi forstår det. Ikke tal til oss på hebraisk mens folket på muren hører på.»
Då sa Eljakim, Sjebna og Joah til Rabsjake: «Ver så snill og tal til tenarane dine på arameisk, for vi forstår det. Tal ikkje til oss på hebraisk medan folket på muren høyrer på.»
Men Rab-Sjake svarte: «Er det til din herre og til deg min herre har sendt meg for å tale disse ordene? Er det ikke til mennene som sitter på muren, de som sammen med dere må spise sin egen avføring og drikke sitt eget urin?»
Men Rabsjake sa: «Er det til herren din og til deg herren min har sendt meg for å tala desse orda? Er det ikkje heller til mennene som sit på muren? Dei skal eta sin eigen skit og drikka sitt eige urin saman med dykk!»
Så sto Rab-Sjake fram og ropte med høy røst på hebraisk: «Hør ordene fra den store kongen, assyrerkongen!
Så stod Rabsjake fram og ropa med høg røyst på hebraisk: «Høyr orda frå den store kongen, kongen av Assyria!
Så sier kongen: La ikke Hiskia lure dere, for han kan ikke redde dere!
Så seier kongen: Lat ikkje Hiskia narra dykk, for han kan ikkje berga dykk!
La ikke Hiskia få dere til å stole på Herren når han sier: 'Herren skal absolutt redde oss! Denne byen skal ikke bli overgitt i assyrerkongens hånd.'
Lat ikkje Hiskia få dykk til å lita på Herren når han seier: 'Herren skal berga oss! Denne byen skal ikkje gjevast i hendene på assyrarkongen.'
Ikke hør på Hiskia! For så sier assyrerkongen: Slutt fred med meg og kom ut til meg! Da skal hver og en få spise av sin egen vinstokk og sitt eget fikentre og drikke vann fra sin egen brønn,
Høyr ikkje på Hiskia! For så seier assyrarkongen: Gjer ein avtale med meg og kom ut til meg! Så skal kvar og ein få eta av si eiga vintre og sitt eige fikentre og drikka vatn frå si eiga brønn,
inntil jeg kommer og tar dere med til et land som ligner deres eget, et land med korn og vin, et land med brød og vingårder.
til eg kjem og tek dykk med til eit land som liknar dykkar eige, eit land med korn og ny vin, eit land med brød og vingardar.
La ikke Hiskia villede dere ved å si: 'Herren vil redde oss.' Har noen av folkeslagenes guder reddet sitt land fra assyrerkongens hånd?
Lat ikkje Hiskia villeia dykk når han seier: 'Herren skal berga oss.' Har gudane til dei andre folka berga landa sine frå assyrarkongens hand?
Hvor er gudene til Hamat og Arpad? Hvor er gudene til Sefarva'im? Reddet de Samaria fra min hånd?
Kvar er gudane til Hamat og Arpad? Kvar er gudane til Sefarvajim? Berga dei Samaria frå mi hand?
Hvem av alle gudene i disse landene har reddet sitt land fra min hånd? Skulle da Herren kunne redde Jerusalem fra min hånd?»
Kven av alle gudane i desse landa har berga landet sitt frå mi hand? Skulle då Herren berga Jerusalem frå mi hand?»
Men de tidde og svarte ham ikke et ord, for kongen hadde befalt: «Dere skal ikke svare ham.»
Men dei tagde og svara han ikkje eit ord, for kongen hadde gjeve påbod om at dei ikkje skulle svara han.
Så kom slottsforvalteren Eljakim, sønn av Hilkia, skriveren Sjebna og riksarkivaren Joah, sønn av Asaf, til Hiskia med klærne revet i stykker, og de fortalte ham hva Rab-Sjake hadde sagt.
Så kom Eljakim, son til Hilkia, som var øvste hoffmeister, og Sjebna, skrivaren, og Joah, son til Asaf, kanslaren, til Hiskia med sønderrivne klede og fortalde han kva Rabsjake hadde sagt.
←→